575 resultaten.
Overleden lijden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
475 Het worden dagen vol van verdriet,
wanneer kisten gesloten worden.
Wanneer we los moeten laten,
hetgeen verankerd leek.
Wanneer tranen vloeien,
Lijden overlijdt.
Er volgen dagen vol van vreugde,
wanneer er hemels open breken.
Ons vertrouwen groeit.
Tranen vloeien weer.
Van liefde en geluk.…
OM JE DOOD TE LACHEN, DE FAMILIE MEILAND!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
632 van Erica
nou niet echt in de wieg gestorven
93 jaar en ze was de dagen zat
De begrafenis roept vragen op
maar welke vragen
de Meilandjes zijn ondernemers
van de wieg tot het graf
Dus er wordt ook wat afgelachen
opmaat naar de begrafenis van Martin
dan zullen de lachsalvo's niet van de lucht zijn
gilt Martin zelfs als dode nog in de kist…
Blauwe deken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
461 terwijl hij boven
de bomen -verder en hoger-
door het luchtruim zweeft
zijn tijd is niet opgeheven
hij valt niet voor eeuwig uiteen
het moment is nog niet gekomen
laat hem dan opnieuw nog even
pijnloos zweven boven de stad
-verder en hoger-
laat dan zijn laatste woord klinken
de man die de woorden zoekt
alleen in een kist…
MET PASEN IN ZICHT
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 Je voorhoofd moeder voelde koud
Toch heb ik het een kus gegeven
Je schonk drie kinderen het leven
Werd tweeënnegentig jaar oud
Kleurrijke bloemen op je kist
We waren allen aangeslagen
Ik hoorde ademen bij vlagen
Terwijl ik heus wel beter wist
Het leek alsof je zo maar weer
-Je wilde nog niet weg van aarde
Je voelde je geen hoogbejaarde…
afscheid
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
3.226 En dan, als elke zakdoek nat, het laatste woord gesproken is,
de blikken rusten op de kist, dan kiest zij voor het middenpad.
Ze heeft geen plan, het hoofd omhoog, zo zonder angst alleen verdriet
Ze kent haar plek, die had ze niet. Weet niet meer wie met wie bedroog
Ze heeft een afspraak met de dood, met wat het was, komt nooit meer terug.…
LOUWMAAND.
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
6.005 'Dan gaat de winter strengen'
maar daar laat 'k mij niet door kisten
daaglijks tel ik de minuten
die per etmaal door Vader Tijd
volgens de seizoenstatuten
aan 't daglicht worden gebreid
al die steken aan elkaar
vormen weken, ja zelfs maanden
en voor je 't weet is het breiwerk klaar
is de zomer volop gaande
dan koesteren we ons in de zon…
Zwaar gedicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.048 De dode in de kist, beslist niet slank,
zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen.
Toch zijn het niet de ponden van mijn lijf,
die leiden tot de zucht van hen die sjouwen.
Het zijn de kilo’s aan zwaarmoedigheid
die huizen in dit schepsel koud en stijf.
En de verlichting is voor hen die rouwen.…
Crash
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.555 Kiezen knarsen, klote kist, kelderende kruisiging,
beetje bij beetje beseffen, bijna berusting.
Wie weet, wie weer wakker wordt ?
Nagenoeg niemand nog nuchter, neergestort.
Niemand kan het leven laten,
maar laat het leven z'n beloop
voordat je het leven laat.…
Kind van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.927 Zes plankjes vormen een kist
bekleed met paarse zijde
gouden knoppen om te dragen
naar het eindig aardse lijden
Ik lig daar en overzie
de omgewoelde aarde
laat ongelijke wortels zien
van intens geleefde jaren
De zon lacht een warme straal
de laatste wolk regent dag
een windvlaag waait een woeste groet
ik voel het duister trekken
wanneer…
Rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.347 Het meisje stapt naar voren,
dapper, sterk en vastberaden,
en ze legt, liefdevol,
haar rozen op de kist.
Een paar stenen verder,
pikt een troepje kraaien,
zwart en onverschillig,
in de verse aarde.…
Tijdzwerver
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
787 Hij zat daar bij de bloemist op het bordes
een kist voor zijn voeten en een kater
onder de kin. Een halve zool dacht ik
een verschoppeling, slaaf van de fles.
Hij schrok op uit zijn misère begon
hartstochtelijk te blèren gelijk Minoes
de altijd krolse poes van frau Marloes.…
Raak
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 laadt het allerlaatste vuur
hersenen willen stenen vreten
schiet nog éénmaal op de muur
ziet gezichten zonder geweten
hij zoekt zijn allerlaatste doel
wortels moeten uitgeroeid
gesleten groeven krijgen smoel
ondergronds wordt nog gesnoeid
versleten laarzen raken geronnen bloed
een kind speelt duveltje met verlos
gebroken mannen dragen kisten…
VERSCHEIDEN
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.812 Verweer dat bij de open kist verstomt,
aan die mij na staan en mij zijn ontheven,
het kroost incluis tezamen uitverkoren.
En ik van vraag naar vraag opnieuw verloren:
waarvoor het is dat wij ons leven leven,
hoe het gekomen is, wat ervan komt -
--------------------------------
uit: 'Vrouwenwerk', 2013/1014.…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Breng geen bloemen,
wanneer mijn kist
nog boven aarde staat.
Laat geen muziek klinken,
wanneer mijn dode lichaam,
naar de grond toe gaat.
Wie uitvaart ben niet ik,
maar onze illusie,
dat eeuwig leven bestaat.
Sta alleen maar even stil.
Luister naar het fluisteren
van de kerkhofbomen.…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
vrouwen met zalmneusjes
mannen die lijken op Pinokkio
bij de sloot zitten een paar fazanten
in de verte staat een vervallen boerderij
oude tijden herleven bij de aanblik
van knotwilgen en weilanden in mist
je vraagt om een naam en speelt met raven
maar jouw naam ligt begraven in een kist…
Verscheiden
gedicht
4.0 met 6 stemmen
8.263 Verweer dat bij de open kist verstomt,
aan die mij na staan en mij zijn ontheven,
het kroost incluis tezamen uitverkoren.
En ik van vraag naar vraag opnieuw verloren:
waarvoor het is dat wij ons leven leven,
hoe het gekomen is, wat ervan komt -
----------------------------------------------
uit: 'Een heuveltje van lauwwarm zand', 2013.…
ik wil morgen en het uur van U
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
3.621 ik wil niet meer vandaag
maar vluchten naar
de dag van morgen
waar gisteren ligt opgebaard
als herinnering gaan
kijken in de kist met
lijken die niet leven wilden
die uren met elkaar verspilden
ik streelde, kuste, warmde
wangen die geslagen zijn
maar kreeg een speer in
open wond met puur azijn
ik ben niet meer gekruisigd
dan de…
't Hemeltje...
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.697 De wonden zijn
erg diep geslagen
en menigeen
kon het niet verdragen
dat een zoon,
of dochter
in een kist werd
weggedragen...
De Hel in de Hemel
en al dat gewemel
van brandende fakkels
en rook aan de hemel
Verminkte gezichten
heeft die brand
aan kunnen richten...
Geen woorden voor...
Alleen: Waardoor
kon dit gebeuren...…
Mijn Opa
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.291 Die valt dan op je mooie kist,
En ik weet zeker dat iedereen je mist.…
Waken
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.964 voorgoed dicht
Je gaat je reis beginnen
Vanavond zijn we nog samen
Ik streel je koude wangen
De kaarsen worden aangestoken
Om je lichaam heen
Het afscheid is van ons samen
De hele nacht blijf ik bij je
Totdat het morgenlicht er is
De reis gaat beginnen
Jij alleen weet de weg
Ik geef je mijn liefde mee
Een foto en mijn tranen
Als de kist…
het reservaat
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
835 volkomen treurnis in het reservaat
gebogen lopen laatste exemplaren
van kudden die destijds gigantisch waren
hun trage meters langs het roestend draad
met luizen in de ongetemde haren
hun kaken slechts tot prevelen in staat
gebroken door het aangedane kwaad
te oud, te ziek om nog te kunnen paren
na jaren vindt men tussen broze botten
een kist…
Eiland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.168 Langszij de kentering van het getij
Drijven de dode dingen aan: een kist,
Een uitgeteerde boei van een vermist
Schip dat ergens met een zware slagzij
Op de bodem rust. 's Nachts, door een list,
Komen de geesten uit het water vrij
En waaien aan het strand voorbij.…
Niet te redden
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
2.479 ervoor gevochten
je hebt er alles aan gedaan
maar niemand kon je redden
je moet de hoop nu laten gaan
Tranen in m'n ogen
tranen van de pijn
die pijn die ik zal voelen
wanneer jij er niet zal zijn
het einde is gekomen
het afscheid is nabij
we staan nu met z'n allen
in een hele lange rij
We lopen langzaam verder
daar lig je in een kist…
een russisch drama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 pjotr trekt als alle dagen
de laatste tijd zijn beste
kleren aan en gaat de heuvel
af de toendra door het westen
roept de zon heeft het gehoord
pjotr haast zich voort hij moet
voor het donker terug hij kan
niet zonder licht maar eerst
moet pjotr doen wat pjotr doet
onder of achter de kist
de aarde of een oven in
lichter dan lucht of…
Portret van de postbode
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
622 Met een blik van hier
ben ik
Handgeschreven brieven
zullen mij niet kisten
Flinke baard en
knopenrijk
Vele straten
Soms een dijk
Met volgeladen
tassen
Bundels post, pakketjes
Soms ook nog huis-aan-huis
Lente.…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde de middagzon
en tunnelde de schemer
met het zwart van late avonden
werd magisch realist
joeg het laatste restje daglicht
naar grijze wagens door de kist…
intiemer dan het woord
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 duizenden jaren geleden
boetseerden mensenhanden
een kist in de vorm van een boot
sterke mensenhanden borgen
zacht een lichaam in
het zandduin te ruste
duizenden jaren later
scrollen gladde mensenhanden
door de digitale krant
bebrilde mensenogen
kijken nu naar half
geloken dode ogen
de lippen iets uit
elkaar alsof ze nog…
het zwart van late avonden
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.203 kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten, ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde de middagzon
en tunnelde de schemer
met het zwart van late avonden
werd magisch realist
joeg het laatste restje daglicht
door de kist…
verdriet om jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.088 je was net een traan die ik verloor in een oceaan van verdriet
dolend op het kerkhof zocht ik naar mijn graf
want toen je wegging dacht ik dat mijn hart het begaf
urenlang lag ik te kijken in het niks
uren werden dagen, dagen werden weken, weken werden maanden
toen ik doorhad dat ik stikte in mijn zelfmedelijden besefte ik pas dat ik in een kist…
stil maar schat
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.382 de envelop
met randen donkergrijs
vind je nu mijn kaart
'hij is naar het paradijs'
mijn naam sierlijk gedrukt
nimmer zo aanwezig
ik kijk vanuit de wolken
ze zijn met mijn lichaam bezig
de doodgravers maken grappen
mijn stropdas zit te strak
het is dat ik al dood ben
ik zou stikken in dat pak
aangekleed moet ik ter aarde
in een kist…