590 resultaten.
Cirkel van liefde
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
865 Vlinder, dans met mij
je cirkels van liefde onder, naast of boven mij
beroer me met jou vleugeltippen
om samen te duizelen op hemelhoogte
en rusten op een aardse bloem
jij slaat de akkoorden op mijn woorden
en samen zingen we het refrein
hoe groot is de vreugde van het samenzijn
in die nimmer aflatende dans van de
eindeloze cirkel van…
onbepaalde wijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 weinig monden praten mij aan
hersenspinsels vullen kieren in de dag
elke minuut is ingevet
ter voorkoming van roest, kwijtraken of verzaken
elk uur is gearchiveerd, elk manco genoteerd
geharnaste barsten dienen zich aan
muren scheiden ruimte van samenzijn
wolken regenen alvast
helder kleurt bleker
-niet op voetnoten bedacht-
thee…
Universa
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
422 Als je hier bent
of ik bij jou,
je verhalen,
hoe diep ze binnenkomen,
hoe innig als blinden het betasten,
het samenzijn
alsof nooit eerder
iemand zo dichtbij gevoeld.…
STROOI
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
698 strooi dan uit mijn as
en laat me weer samenzijn
met wie ik ooit eens was
je weet wat ik bedoel
gun me toch dat weerzien
dat symbolische gevoel
ach ik weet het is illusie
het weer graag samengaan
ontstaan uit mijn confusie
de eenheid die we zijn geweest
wat zou het toch mooi zijn ik weer
samen met meerder trouw hondenbeest
strooi…
Samen één !
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Vriendschap is samenzijn.
Ik kan en wil niet leven,
zonder jou.
Wie zijn wij mensen eigenlijk?
Mensen zijn zoals dieren zijn.
Samen zijn we héél anders.
Samen zijn wij één.…
alleen de ogen spreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.400 lang verwacht
armen die nooit mochten
voelde ik plotseling om me heen
zij die altijd warmte zochten
waren nu niet meer alleen
handen tastend in een nieuw
gevoel geopend door verlangen
je warme lichaam wist het doel
het liefdesweb heeft ons gevangen
woorden zijn nu over tijd
alleen de ogen spreken
je weet het einde van de strijd
samenzijn…
Speelt geen poppenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
761 trekken
trokken strak hun
voorgekleurde draden
aan in sober gaan
geleerd om zelf het
leven te ontdekken
jij zag de nerf
polijstte zacht
tot ik weer
vlammen kon
telde alle ringen
vanaf de bast tot
je bij de kern was
jij gaat niet voor
het kruis maakt geen
nieuwe marionetten
speelt geen poppenspel
wij willen slechts in
samenzijn…
Zoals toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
348 Droom ik weg in mijn herinneringen,
Beleef weer de tijd van toen,
Ik genoot van ons intiem samenzijn.
Proef dan haar hartstochtelijke zoen,
Lijkt de tijd heeft stilgestaan,
Weer alles terug is, zoals was toen.…
Archeologie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Dek mij toe met verhalen
van munten, verstopt in warme hand,
van foto's die geschiedenis bewaren
in een tent ver van het vaderland.
Fluister zacht van prinsessen
die slapen onder vulkaanas,
van soldaten die graven in het verleden
waar ooit een villa was.
Laat de nacht mij niet verdrijven
met zand in dromerige ogen.
Leg deze schatten naast…
Het hyper zijn
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
468 heerlijke deelname
een aanleiding
is niet te
achterhalen het
hyper zijn bij jou
is nooit van het
kwalijke venijn er
is geen onderscheid
in wie achterblijft
en in samen vieren
weldadig sluipt
rust op kousenvoeten
binnen en in een
langzaam dovend
einde kleuren wangen
zich nog rood glinsteren
ogen vol plezier
om het intense samenzijn…
Overspel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.362 Als een vlinder in zijn vrijheid
dwarrel ik in mijn sas
over wolken terug naar de tijd
waar het samenzijn ooit was
het verleden mocht niet baten
wat toen gewoon was klinkt nu gek
maar waar wij eens samen zaten
voel ik nu die lege plek
het was te mooi om waar te zijn
jij en ik, ik en jij
maar ons geluk brengt nu die pijn
waarom bleef jij…
Magische update
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
485 ik voelde hoe
de lucht dunner werd
toen jij binnenkwam
pigmenten op de
muren kleurig oplichtten
door harmonisch samenzijn
in een verhelderende
schijn werden onderlinge
blikken steeds klaarder
klonken stemmen
duidelijker in een
meer verfijnde articulatie
jij zorgde met een bijna
magische update dat
ruis en stof verdween
misverstanden…
het aangeschoven woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
650 woorden
bieden plaats aan vermoeiden
in de luwte neergestreken
krijgt het zitten zijn beslag
we schuiven aan met z'n allen
aan tafels van vertier
hier wordt straks wellicht
een drankje gedronken
en luchtig geconverseerd
over het één en ander
morgen wanneer tafels en stoelen
zijn verlaten getuigen ledigheid
van het kortstondig samenzijn…
wanneer lippen elkaar raken
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.501 als je bij me bent
valt mijn masker af
geniet ik met volle teugen
van het samenzijn
je blik doet me smelten
aangetrokken als een magneet
opent mijn hart
waar ik je met open armen ontvang
wanneer lippen elkaar raken
komt er een energie vrij
die als een vuurbal explodeert
in de verstrengeling van onze lichamen
uren later kijk ik je…
Wereldkinderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 Het is het jaar van de bloemenkinderen,
spelend in de tuin van beloftevol samenzijn.
Zij laten zich niet in hun spel hinderen
en gaan pas huiswaarts in de maneschijn.…
Ontmoeting
gedicht
3.0 met 62 stemmen
12.359 Wat rest er echter van ons samenzijn?
Mij alleen die pijn toen ik omzag
haar van achteren te zien, de schouders
en de vraag of zij zich redt.
-----------------------------------------
uit: Een morgen in maart (1967)…
Volle maan.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
900 Ogen tranen van geluk bij het één zijn
Lichamen trillen heel intens door het samenzijn.
Elk grassprietje luistert eerbiedig
De aarde ademt stil en aandachtig.
Het kleinste bloemetje bloeit open
Een miertje hoor je lopen.
De hemel straalt warm en fel, zomer
Lippen snakkend naar adem en prevelen om meer.…
Laten stikken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Ik voel al zo lang
dat ik niet voldoe: niks presteer
en blijf ik
desalniettemin me inspannen
voor mijn medemens
die ook een wens koestert
om samenzijn te delen;
en nìet dat je leert
dat ieder je gewoon laat stikken:
keer na keer
herhalen degene die zich
niet verantwoordelijk gedragen
maar zich slechts egoïstisch misdragen.…
ik mis je
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.253 lieve schat ik mis je
ik mis je elke dag
ik mis het fijne samenzijn
ik mis je lieve lach
ik mis de warmte die je geeft
ik mis je in mijn bed
ik mis jouw lieve zachte stem
en ook mis ik de pret
ik mis je hand in die van mij
en ook mis ik jouw kus
ik mis je naast me op de bank
ik mis het lekker knus
ik mis je steun door dik en dun…
Bloeide
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Steeds meer en groeiend gevoel ook de
gesprekken en het samenzijn ons raakte
meer dan gedacht één konden zijn dan
durven dromen de dag de liefde bloeide.…
Als de zomer voorbij zal zijn
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
616 wolken wat zonneschijn
een bos of parkwandeling kan zalig zijn
de wisseling in de natuur zien gebeuren
als de zomer weer voorbij zal zijn
en de herfst lokt met koperen kleuren
knalrode geraniums langs het raamkozijn
de droogboeketten die het buffet opfleuren
de wiebelende spinnen aan de buitendeuren
en bij het lamplicht het avondlijke samenzijn…
knipoog naar boven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 en nog weet niemand waarom
als tranen een trap konden bouwen
of herinneringen mij een weg
dan zou ik naar de hemel lopen
om direct jou terug te halen
ons hart pijnt nog van verdriet
dat in stilte tranen stromen doet
want elke dag meer dan toen
ben jij ins ons hart en weten
toch zijn het de herinneringen
aan de gelukkige tijd van samenzijn…
Het mocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 Maar lelijk door hun kritische blikken
en bedekt gemompel in hun samenzijn.
Jij gedroeg je goed.
Met in jouw ogen de pijn:
‘ Ik wil hier niet zijn.’
Van een afstand keek ik naar jou
mijn zoon en voelde de pijn,
die jij daar voelde.
Het theater van het leven.
De maskerade van het zijn.
Ik voelde jouw pijn
In mijn moeder zijn.…
ik sfinx je voeten
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.001 in de woestijn
door wind gedragen
vluchtig in herinnering
het is een nieuw begin
waarin ik bergen breek
dalen aarddiep erodeer
met water van vergeten
de zon mijn toeverlaat
weet hoe jouw sarcofaag
zich toekomst graaft in
een piramide zonder zicht
ik sfinx je voeten
met geschiedenis
weet dat de tijd voor ons
genaakbaar is in samenzijn…
Passievlucht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
432 Een wild fantoom van
zang stijgt op
uit lang vervlogen
erotiek
de vrucht van samen
die ons kon bekoren
Gij vroeg was deze
hang een zucht
van kundalini's
passievrucht
of was ze puur uit
cupido geboren
Ik zei het kan geen
weemoed zijn
geen terugverlangen
heimwee vlucht
in een melancholie
eerlang verloren
Ons samenzijn…
Woudbloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
530 haar lichaam is als een verwaarloosd woud
dat door de echtgenote werd geprezen
haar gebrek kan de hebzucht genezen
tot heden toe wordt er nog niet verbouwd
er waren nog plekjes voor een samenzijn
waar een streling of zoen zich vermaakte
met de tere huid die regelmatig staakte
en de imperfecties kende van de pijn
geen één beminde zoals…
Verliefdheid/Liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 bijna
volle maan
rustend op
de balustrade
ontspannend
staand in een
gelukzaligheid
die jij nog
nooit in je
leven ervaren
hebt zo diep
van binnen
het totale
los zijn van
de wereld
en tegelijk
met liefde
warmbloedig
opgevangen
worden
het zijn die
momenten
dat aarde en
universum
elkaar raken
in muziek
emotie en in
samenzijn…
Konden wij nog maar even samenzijn.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
847 Konden wij
nog maar even samen zijn
ik zou je meenemen door de lucht
dan maakten we verre reizen
konden wij
nog maar even samen zijn
we zouden dan samen zweven
over landen
en rivieren en zeeën
dan zouden we
de vertes aanschouwen,
van hier zo hoog
konden wij
nog maar even samen zijn
dan vinden wij, jij en ik
ons geluk…
Jij deelde altijd uit
netgedicht
5.0 met 97 stemmen
429 meegekregen had
de liefste
ogenblikken waren
een op een voor
even helemaal alleen
je zachte lieve
blik veranderde mij
maakte mij van
binnen warm en blij
je lach
zette plezier
in gang alleen
al de handen vast
gaf ieders emotie
een boost waarmee
de eenzaamheid
verbroken werd
losgaan uit
verbondenheid
je storten in
het samenzijn…
Jouw fenomeen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 je ogen glansden
hun warme cirkels
wikkelden de wereld
tot intiem samenzijn
in die intensiteit
wilde ik jou heel nabij
zacht vibreerde
jouw energie in
confrontatie met
immense pulsaties
van ongekende kracht
in jouw tsunami lach
als aan de grond
genageld heb ik jouw
fenomeen totaal
geabsorbeerd een
schepping die in hier
en nu…