912 resultaten.
Jij en ik
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.362 Als de zon begint te schijnen
En de tranen verdwijnen
Blijven jij en ik nog even staan
Schuilen voor de pijn
Die ook wel over zal gaan
Op een nieuwe dag, misschien morgen
Een dag zonder pijn, zonder zorgen
Een dag vol liefde tussen ons twee
Want als jij begint te lopen
Loop ik met je mee
Naar de sterren en er voorbij
Ja ik blijf bij jou,…
Het schandaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.249 Vanachter het schandaal
is het schuilen mij in het
hart blijven steken, de wortels
ontmoedigen het applaus
van mijn doksaal
Avondduister tast naar herinneringen
die enkel nog bestaan
in de graffiti op mijn huid, geen gekerm
van valse toonaarden – maar het besef
ervan erken ik luid
Doch verstomd zijn mijn kreten
die verslagen het lokaal…
universeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
966 universeel
om acht uur het journaal
een vader weent stil
telkens weer dat verhaal
kinderen hinken op één been
de oorlog nooit vergeten
ze kunnen nergens heen
honger, ziekte en geweld
moordend vuur en watersnood
dakloos schuilen in het veld
vertaling overbodig
verdriet
heeft dezelfde klank in elke taal…
NOVEMBER-DIP
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
25 In mijn binnenste hielden
ze zich schuil,
een zomer lang.
Nu ik blote voeten helaas
weer stop in dikke sokken,
word ik bang.
Ik ken mijn sombere
gedachten, lang zullen
ze niet meer
op zich laten wachten.
Nu, in november, nu de
dagen zich steeds meer als
nachten gaan gedragen.…
Zonder schroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 kom schuilen
onder het bladerdak
loop met mij het schaduw pad
weg van het helle licht
dat genadeloos
je zorg en pijn beschijnt
een kleine pauze
op een omgevallen boom
samen praten zonder schroom
in delen vallen
lasten van je schouders
die doodmoe van het dragen zijn
met een gestrekte rug
weer terug in het licht
waar de zon schijnt…
- Vogel Ouverture -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 De lente pronkt
tuinen hebben vogels geteld
telkens vlakbij
hoor ik lente vogels fluiten
uitgebreid zingend
in het geniep
met hun vogelstemmen
maken zij
vogelgeluiden
onverstaanbaar
schuilen ze in oorspronkelijke noot
tijdens de traditionele compositie
in driedelige ouverturevorm
bedekt de wereld
begrijpend het mooiste…
Dissonanten en refreinen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
616 je liep niet
maar danste
op muziek
die jij met
duizend oren hoorde
en trippelde akkoorden
jij dirigeerde het orkest
van je omgeving in eigen maat
en diepgaande beleving
een jeugd vol
lichte speelse tonen
de zwaardere zullen nog komen
mag ik schuilen
in je melodie zonder
dissonanten en refreinen
met je dansen
op muziek want…
Wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
430 De wind heeft geen zeep
om de verhalen te wassen
de handen met duizend woorden
gemaskerde gezichten
alles komt ongecensureerd
in onschuldige oren terecht
en er zal ook iets van waarheid
in alle verhalen schuilen
miljoenen letterklanken
de menselijke ratio lijkt onbeperkt
want achter de vertellingen
waait het verhaal van de wind…
Jij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 Jij kunt
de zon
in het water
zien schijnen
Het is daarom
dat wij schuilen
tot de zon
doorbreekt
We zijn al
doorweekt
tot de draad
toe nat, verzopen kat
Het Brabants landschap
met of grintweg
of bospad
krinkel in en kronkel uit
De zomen
met onkruiden
die je nu kruiden
noemen moet
Goed, jij kunt
de zon
in het regenwater…
Addergebroed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
528 Wespennesten, slangenkuilen
Oordeel, uitspraak, achterklap
Heksenjacht, een foute grap
Nergens schaduw om te schuilen
Massa, maaiveld, grote muilen
Buiten dat, behoorlijk slap
Wespennesten, slangenkuilen
Oordeel, uitspraak, achterklap
Tal van dingen die ik schrap
Vrede stichten, stap voor stap
Leugens voor de waarheid ruilen
Wespennesten,…
Boom
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
756 De boom vertelt een groot verhaal
Van honderd jaren lang
Zijn takken bergen nesten
En zijn vogels zijn niet bang
Zij weten niet van dreiging
Van hun vredige bestaan
Van mensen die natuur en wind
Hun gang niet laten gaan
Ik hoop dat je mag blijven
Want jouw zuurstof geeft ons lucht
Nog eenmaal schuil ik naast je
Afscheid met een diepe…
Regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 weergoden schuilen in portieken
gooien handenvol
gutsende regen op
bewegende paraplu’s
gekleurde en zwarte
paraplu’s boven gezichtloze levens
lopend van verleden
naar toekomst waar
paraplu’s verdwijnen
in tassen en openbare prullenbakken
gebruikt als loophulpmiddel
vergeten in bussen en treinen
zonder paraplu bescherming
herkenbare…
Onderduik
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
462 In de schaduw achter het
gefluister van grote mensen
gaan bange geheimen schuil.
Het daglicht botst tegen bemoste
groene blinden de wollen bal
in de kleine hand geklemd.…
spiegelzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
118 het strand ligt vol nachtelijke
schelpen
kiezels en korrels
houden zich in het water schuil
kalkhoudend, zo stelt dit
moment zich voor
nog altijd prikkelarm
maar terdege aanwijsbaar
je kunt hier niet staan
daarvoor is een maanzee te diep…
Voorbij
netgedicht
4.4 met 78 stemmen
11.505 Niets meer te zeggen
of uit te leggen
tussen jou en mij
Voorbij
Geen warmte meer schenken
niet langer meer denken
aan jou en aan mij
Voorbij
Niet langer bekoren
elkaar toebehoren
van jou en van mij
Voorbij
Zijn de nachten
dat wij samen lachten
om jou en om mij
Voorbij ook het huilen
het bij elkaar schuilen
bij jou en bij mij…
Oud hout
gedicht
3.2 met 32 stemmen
9.849 Je kunt een schuurtje worden, een deurtje
met een hangslot door je navel, het is
afgezaagd maar het geeft voldoening
als ze bij je komen schuilen. Je kunt
nog altijd fier rechtop als telefoonpaal
dienst doen, stijf tot in de lengte
van jaren, onbuigzaam maar met uitzicht
op de helling en het dal.…
Schuilplaats
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.008 Mijn ogen volgen de zwermen
vogels vliedend voor de nacht
Ook ik zoek iets warms en zacht
om me tegen vroeger te beschermen
De schemer die zich meester maakt
over lage landen en gekerfde geest
roept angst op en versterkt de vrees
voor wat me tot nu toe heeft gemaakt
Dus schuil ik schuchter tot de morgen
en zoek naar jou die ik nog niet…
Aanwezig
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.004 alle schreden zijn versteend
en toch vind je me steeds weer
ineengedoken onder tafel
wanneer je droge, koude mond
het niet meer alleen kon halen
je armen zo geluidloos zwaar
toen ik ging schuilen
achter naakte wind
en nauwelijks beslagen ramen
vele volle manen hebben
mijn schaduw zwijgend beweend
want ik hoor nog elke stap…
Wakker
gedicht
2.8 met 19 stemmen
18.443 ik sta
buiten, waar ik mij verwar
met een rozenstruik in de
regen. het plafond prikt reeds
met blauwe naalden de
dageraad in mijn blote rug
zoals mijn voeten zoeken
naar je fundamenten. ik wil
nog even schuilen, maar
gefluister doorbreekt je
huid niet en vingers
vingers blijken te zacht
voor je gezicht
--------------------…
In fases gestremd II
gedicht
2.5 met 10 stemmen
8.467 de dingen zijn niet beter nu ik je ken
een plek om te schuilen wordt koud
er wordt wat halfnaakt geglimlacht
steeds onduidelijker steek je armen uit
heel vaak wil ik je niet sluiten
toen stortte in viel het glas om toen het leeg was
zuur vreet verder dan de motten vreten
gaten wat niet is zal hechten niet
(room stremt zuur van citroen…
Het kind diep in mij.
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
717 Het kind dat soms even wilde schuilen
als ze moest huilen en alleen in haar
bedje door het raam lag te staren.
Waar ze de vogels hoorde fluiten
die ze zo graag wilde omarmen
maar ze mocht niet naar buiten.
Er waren ook tranen van het lachen
mooie momenten die ze koestert en
voor altijd in haar hart zal bewaren.…
gouden ogenblik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
435 onder het glinsterend oppervlak
schuilen de verhalen van verlies
we dalen niet af
we houden ons op de vlakte
temmen het weggewerkte verleden
dempen het droeve denken
we weren de gelaagdheid
van ongekende diepten
de oerangsten stoppen we ondergronds
en dan, het gouden ogenblik
waarin we de taal leren verstaan
een onbegrijpelijke troost…
Van kozijnen en families
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Er zit geen schot in mij,
Want ik draag een
Loden last om mijn nek,
Probeer me voortdurend
Aan haar te ontworstelen
Die begin en oorsprong was
Van dit leven, de paraplu
Boven mijn hoofd waaronder
Ik altijd schuilen kon -
Langzaam valt zij nu uiteen
Als een rottend kozijn
Dat zo veel jaren door
Onderlinge verbanden in
Het lood…
Had rode laarsjes aan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
710 toch zie ik
de zon
in de regenbui
die nadert
je plaatst
een regenboog
kaatst licht
in nieuwe kaders
breekt waar
druppels vallen
kleurt samenzijn in
het schuilen van ons allen
nog liep ik droog
maar je vervlakte
had rode laarsjes aan die
door regen dubbel lakten
de zon is weg
je regenboog verdwenen
de bui zet door ben blij…
Kanker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
913 De tegenslag voelt zoet als de
teleurstelling bij het begrip mag schuilen.…
wie zij de volle lagen geeft
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.143 regen sluiert
sluimert soms
vlaagt tot druppels
die ons plagen
het is geen
miezeren, dat doet
de wispelturigheid
van wind tekort
haar speelsheid
wordt dan opgeschort
zij is geen traag en vaag
neervlijend element
zij draagt de druppels
met een tedere hand
wikt en weegt wie
zij de volle lagen geeft
het spel van schuilen…
Kleine aubade.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
696 Liefde, warmte en genegenheid
heel precieus en geroutineerd,
zo heeft haar moeder het haar geleerd
Maar nee, ze is mijn middernachtelijke freule,
geen dorre dochter van een kruidenier
Als ze gekrenkt wordt komt ze schuilen,
Ik ken geen mooier huilend dier.
Ze houdt van maanlicht, van vroege kersen in april.…
c'est le mot qui dansent...
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
601 gelaagdheid in soepel
dansende woorden die
er werkelijk toe doen
met een nuance die je
doet inzien dat er een grote
vorm van verscheidenheid
huist in de ziel van de mens
soms krijgt het vat op 't gemoed
dan weer daalt er kilte als
natte sneeuw in het voorjaar
je zou wel willen schuilen
onder een abri van geborgenheid
maar je voeten…
Herinneringen verdrinken niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 Gebeurtenissen stromen door
mijn hoofd, kranen spuiten spontaan
herinneringen over mijn voeten
Kikkers springen uit het bad
Wat zo gewoon leek
staat nu te demonstreren
en houdt me wakker
Gooit de ruiten in
Ik schuil achter de vitrage
Schaduwen slaan de trom
Ze wonen op straat
en verklaren me schuldig
Ik ben niet meer veilig
voor de…
Flaneren
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
492 ik zag je
flaneren in
een bevallig
wenden en keren
voor de etalages
van jouw keuze
spelend met
je spiegelbeeld
paste jij de
meest luxueuze
outfits door er
even in te schuilen
om daarna
met een joyeuze
zwaai afscheid
te nemen van
de baai van
verleidelijkheden
stil stapte
lichte teleurstelling
met een kleine echo
door de…