1103 resultaten.
onze tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
625 achter het schuttend scherm
van haag en struik en boom
van bloem en geurend gras
weet ik
in de brakgekapte dolgedraaide tuindergrond
tussen hok en stal en pergola
onze zonbeschenen hoogtevlakten
onze wouden donker diep
onze oeroude koele vijver
de steen
het stille water
het rimpelen
van onze tijd…
niets beweegt me voort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
111 in het schrijven van een passend
gedicht ligt de wind in de zoom
van het venster te luisteren
naar al wat het heeft voortgebracht
de eerste strofe lijkt gesmeden met
wat verwrongen ijzer waarvan ik
niet kan schrijven dat het reeds
tot staal is beklonken
ik wedijver wat met woorden, spel
mijn gedachten slechts met
fragiele probeersels…
cirque
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
911 Sneeuw
valt uit de poederkwast
vermengt zich met de stal
struikeloefenend
pardoes ik
mijn naam die zich
een rondje
langsheen
canvaswanden galmt
Niet de oeverloze schoenen
noch de dronkemanse neus
ook niet het vilten waterhoedje
of de verplichte bilnaadscheur
het zijn de bloeddoorlopen lippen
tot een grimas vergrijnst…
Het schandaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.249 wortels
ontmoedigen het applaus
van mijn doksaal
Avondduister tast naar herinneringen
die enkel nog bestaan
in de graffiti op mijn huid, geen gekerm
van valse toonaarden – maar het besef
ervan erken ik luid
Doch verstomd zijn mijn kreten
die verslagen het lokaal
binnendringen waar ’t gejoel
geletterd wordt tegen
het plafond van staal…
Doodsangst
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
874 geluiden
galmen angstig door hoge gangen
doodsangst
houdt mijn hart in stalen wurggreep gevangen
eenzaam
martelend verlaten in mijn cel
het felle licht brandend in de hel
sterk
moet ik zijn als ze me weer komen halen
een hoge prijs
met mijn leven te betalen
Mijn God, mijn God,
geef me moed en kracht
te doorstaan wat mij morgen wacht…
bewust ter zijde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 op de tafel
met het blad nog onbesmet,
rust de bijbel van zijn alledag
in een eeuwenoud verlet, waarin
het Woord geen aambeeld zag
om ooit gelijk te krijgen
ach, de hamer en het staal
ze slaan er zonder omhaal, of respijt
het één nog harder dan het ander
als in weerwil van elkander
reeds de oudste steen zich splijt
de barst begaat in…
Maria
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Zij is moeder
moeder der moeders
een kind baren
in een vergeten stal
Klinkt gek, mal
in mannenoren
talrijk de engelen...
die herders bekoren
Schapen die staan
te slapen
'onder het sterren blinken'
schaapachtig vaak
Het is...…
modern leven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
830 Na een dag vol sluwe ratten
terug langs Hamelen, lam
en moegestreden, tracht
men vergeefs het stervelijk
lichaam nog te stalen en
te kleuren onder het geluid
van dreunende beat " muziek ".…
Geleende tijd,
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
645 Plotsklaps vormt zich de muur,
gegil van staal op staal, brekend
glas dat naar binnen is gedrukt,
in een flits staat de wereld stil,
mijn blik opzij, zij (god zij dank)
heeft niets, ze roept je bloedt, ik
voel het lopen van het hoofd
en wangen over mijn gezicht.…
Versleten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.021 Uit het volle leven verbannen
versleten na werkzame jaren
paard ooit voor wagens gespannen
staat eenzaam op stal te staren.…
blazen lieten zuchten los
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
938 ik ben tot
het metaal gegaan
blazen lieten zuchten los
bladders krulden zonder moeite op
valse lagen zijn verdwenen
geverfd met haat en nijd
ik politoer weer langzaam kleur
op wat de kern moet zijn
staal de schone schijn
weersta de zandstraal
van kritieken nu en
eindelijk zonder pijn
ik geef niet meer
om het publiekelijk juichen…
Gepoetste plaat
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.210 aangeslagen sleep ik mij
met traangelaat over straat
schamper dan hoe trouw
de verschutte vrouw
opgaat in
geweer tegen een muur
eenmaal ontdaan van al dat zwart
blikkert er heus wel weer wat
prima facie grapte jij nog
terwijl je vertrok
ik poets nu vlot je stalen plaat
voorgoed uit mijn gewreven zicht
kets jij je haan maar…
Ik slam
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
498 ik slam
zonder rem
ik krijs en gil
vrede is wat ik wil
ik spoor
ik spoor
en dender door
langs paal en perk
vuur vrede
sterk
ik schiet
met taal
woorden
als staal
ik denk vooruit
niet achterom
het woord
het woord
is mijn enige bom
ik raas en tier
ingehouden
op papier
een pen en mijn vel
zijn een slagveld
duel…
je geld of...
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.166 ik zie opnieuw de bloemen groeien
plastieken stapels liefde
voor een leven veel te kort
om nu reeds weg
grijze vegen door het patroon
recht op recht, de tegels hullen zich
quenast in donkerbruin
zo gewonnen, snel geronnen
leven weggevloeid
dit is geen grijns, mijn vriend
maar het laatste staal
voor jou speciaal gevat
in mijn koude hand…
De opschik modieus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.230 een boom tot aan plafond
slank nog in de taille
de voet in bloem vermomd
de opschik modieus
ballen sfeervol bruin
en zilver blinkend
er is geen stille nacht
tv programma's pieken en aan
drie koningen wordt niet gedacht
de stal heeft afgedaan
de schaapjes worden niet geteld
zijn al geveld voor andere feesten
toch zal ooit het kind…
De veteraan
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.065 De beelden weggevoerd
naar de verre horizon
van de abstractie
bouwden stalen muren
waarachter in het diepste geheim
het kind jammerlijk huilde.
Naast het zweet- woelende bed
stonden de spoken
van verjaagde beelden
bestreden met tabletten
weggevaren met de drank
der verdoofde vergetelheid.…
Meningloze woorden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
837 woorden zijn als rozen
als je niet uitkijkt zijn ze een messteek in je hart
als je ook maar kijkt naar iemands lippen
zonder de woorden te verstaan
zie je wat ze echt bedoelen
ze zeggen wat ze niet menen
Een band
vaak gesmeed van een glimlach,
Van koud staal
slechts een eerlijk woord
smeedt een band
stevig en onfeilbaar
en slechts gesmeed…
BONUSKAART
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
880 de nachtvorst hangt wazig
wit over de weiden
het vee staat nog op stal
het oogt er kil
wat ganzen duiden er de ruimte
de lage winterochtendzon
flikkert bomenschaduw
op mijn bril
Noord Hollands uitzicht staat
niet op mijn kaartje
als bonus toegevoegd
roert het me stil
de conducteur meldt
dat de trein rijdt tot Den Helder
hij…
Het echte feest
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.353 zag uitgestrekte handen
hoorde muziek
maar was er zelf niet
het groene bomenfeest
de feeërieke kerstverlichting
versierde tafels vol drank en vlees
heb het losgelaten
om weer bij de herders
en hun schapen te zijn
de stal te ruimen
voor het kind dat komen gaat
waarvan de ouders buiten staan
tegen kou de os en ezel
warmte van dieren…
Een verharde maatschappij.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
504 Kaal en kil is het hier en
stalen gezichten kijken mij aan.
De straat is bijna leeg, ik zie
verchroomde lichamen, omhulsels
die glinsteren.
Glazen ogen zonder uitdrukking
in een blikken ritme gevangen.
Hol klinkt elke beweging en ieder
gebaar is bevroren.…
Een alles verterend vuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 is de kudde niet
het ultieme feest
voor de simpele van geest
of is de stal
de schuilkerk van het heden
waar opstand wordt beleden
acties worden voorbereid
in het wollig niemandsland zonder
enige morele verantwoordelijkheid
bij zwarte schapen lichten ogen op
door een alles verterend vuur
zij kennen plaats en wachten op het uur
de…
Kerst - Nieuwjaarsgroet
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
811 Even is het stil
als wij horen van een kind
dat geboren in een stal,
wereldwijd verraste
met nog nooit gehoorde woorden,
ook het nieuwe jaar breekt weldra aan
in de dagen die gaan komen
stijgt de zon tot in haar hoogste baan,
om weer te keren naar de vaste plaatsen.…
ZO NATUURLIJK, ZO TE GEK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Ik ben gek op hout
Ik hou van hout
Maar in de natuur
Niet in mijn ‘bek’
Dat houten bestek
Goed voor het milieu
Maar niet voor m’n mond
‘mij niet bellen’
In de rugzak van m’n leven
Zit naast een drinkbeker, koppie
Nu ook een stalen bestek
Want dat streelt m’n ‘bek’
Dan, dat in de vrije natuur
Een lekker bakkie koffie
Uit een warme…
stille vrede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
294 vrede groeit niet
in het staal van zwaarden
niet in het dreunen van laarzen
op koude grond
zij woont stiller
in het zachte wegen van woorden
in het luisteren
dat verder reikt dan het eigen gelijk
waar handen niet grijpen
maar openen
waar grenzen vervagen
in het licht van begrip
daar ademt zij
breekbaar en toch standvastig
niet…
De tweestrijd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.102 Nu zit ik in een stal, tussen twee muren,
in duisternis gehuld, lonkend tussen de spleten
om naar de zon te gluren.
Nu kan ik alleen maar van die tijd dromen,
ik ben opnieuw vrij, mijn tijd is gekomen.…
Ontwijken
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.444 Telkens ik je gezicht zie,
Denk ik aan onverwoestbaar staal.
Geen enkele uitdrukking te zien op je gelaat.
Ach, zal ik je ooit verstaan ?…
Souvenir
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.139 Verzonken stal ik je van het zand,
wilde je de zee weer schenken.
In parelmoer bedacht mijn denken,
zowaar een foto van dit strand.…
Smeedt je eigen leven
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
839 jij smeedt
je eigen leven
blaasbalgt lucht
door antraciet
tot ijzer witheet
kleur kan geven
hamert op
het soepele metaal
plet wat rond
en zo onbuigzaam was
koelt met water
weer de vorm vast
je handen maken goud
zelfs ijzer wordt
weer staal jij chroomt
in meerdere dimensies
jouw levenskunst heeft
schoonheid als pretentie…
De kerstboom van jaar nul
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.656 wij hebben
hem gevonden
de kerstboom
van jaar nul
naar hedendaagse
maatstaven met
slingers en wat ballen
een onverkoopbaar prul
een kant door
de stal gekaald
de koude winter had
pril groen vervaald
hij heeft de ezel
en de os zien staan
de kribbe en het wonder
van geboorte langs zien gaan
is uitgegroeid tot
het symbool van kerst…
Liefs uit Stockholm
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.159 Jij nam me mee de grenzen over,
maar ik vind jou geen echte rover;
al stal je wel mijn hart.
Jij kon mij blindelings ontvoeren,
mijn mond liet zich gewillig snoeren;
verraderlijk verward.
Langs zachtjes ingestreelde sporen
ging ik jou steeds meer toebehoren;
ik voel me nu je vrouw.…