573 resultaten.
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 Geen troost, geen lichtpunt
slechts een nachtenlang mat aanwaaien van deemstering
die eindelijk op één plaats hoop schenkt
achter donker water stijgt geleidelijk strand
rijpt langzaam een morgen en misschien daar
wacht het lang verloren gewaande vasteland
In werkelijkheid verzinkt in nevel het hart…
cowboyland Amerika
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.641 deze waanzin stijgt ten top:
dit is te zot, te stom:
want moet je voor je leven vrezen
als je daar op school moet wezen?
wie legt een scheermes in een wieg
zodat een kind zich kan verwonden?
of zet een peuter onbezorgd
tussen een meute dolle honden?
Wie laat een kleuter heel alleen
tijdens een spitsuur fietsen?…
De grote jager
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 Hij stijgt uit boven de wapperende driekleur op
het hoge huis, vliegt hoger en hoger.
De verkenner ziet
op zandgrond gebouwd
het hoge huis…
Vele nadelen en één voordeel
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.461 dat is lekker dat kan leuk worden
de overgang heeft toegeslagen
heb eens gezocht op internet
en er wachten mij zware dagen
allereerst is daar het humeur
je bent blijkbaar niet te genieten
je huid wordt droog en slap tegelijk
je gaat rimpelen en krijgt hangtieten
je temperatuur stijgt onverwachts
je begint aan alle kanten te zweten
en wat…
Eén uit duizend...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.023 Als 't grillig duinenpad,
't Wisselend gemoed,
Als " 't lieve" weer,
Stijgt naar 't hoog debat.
Als harde rotsengrond,
Waarbij geen stem noch bijl,
Helpt te veranderen,
Slechts spaanders in het rond.
Als 't water dat loopt,
Waarheen 't niet hoort,
En de gehele harmonie,
Misschien wel ongewild toch verstoord.…
Kristallen tranen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.204 Zij stijgt de trappen van de tempel
welke zwijgzaam buigen voor de last
die amper op de frêle schouders past
en haar doet knielen op de drempel
Zij heft zijn beelt’nis naar de goden
bidt om hun koestering voor de ziel
van haar geliefde die plots ontviel
en zich schaarde onder vele doden
Zij heeft geen afscheid kunnen nemen
zijn droef vaarwel…
De dood dichtbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
775 warmte woelt
Het jonge kalf
rent de oever over
De lege struiken
door de wilde wind gespoeld
De dag geschreven,
de dichters dragen voor
Lang, de dag voorbij,
het kind beklimt de hoge heg
De zonnekoning kijkt
het glazen venster door
Op de kale vlakte,
de liefde wijst de weg
Vrouwen geuren
als de prille lentegeest
Ergens stijgt…
De steenvis
gedicht
2.9 met 62 stemmen
21.647 Met brede vinnen als toneelgordijnen
stijgt hij omhoog en daalt, valt stil, encore!
Wie uit zijn rol valt, heeft niet veel te eten
en ziet de toeschouwers gehaast verdwijnen.
O ja, ik ben een steen. Even vergeten.
---------------------------------------------
uit: 'Een tuil zeeanemonen', 2000.…
Een tuinman snoeide rozen in een gaarde
poëzie
3.0 met 10 stemmen
1.927 Dan ijlt hij tot zijn meester, die hem wenkt,
Hij stijgt te paard en rent naar Ispahan,
Waar hij zich voor de Sombere veilig denkt.
Des avonds, in de schijn der halve maan,
Doemt weer de Dood, die de heer de mare brengt:
Ik kom vanwaar uw knecht is heengegaan.…
WIE, WAT is hij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
498 Nu ik weet wat de mens is
stijgt m’n waardering
dat het zo vaak goed gaat
wekt verwondering.
Ik sta anders in de wereld,
toleranter, minder ergernis
halfleeg blijkt plots halfvol
gevolg van m’n verlichting.…
Op Helena van Troje (3)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.402 Zodra het ‘Effatha’ weerklinkt, lost de ziel
in een lichtende nevel op, van ’t lichaam bevrijd,
en stijgt naar de sfeer die ginder bij haar past
ook gij, die uw hart aan lage lusten wijdt!…
Wonderlijk
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.534 De lippen, en die ogen te zien deinen -
Groot is de nacht en het getij vaak boze -
O eeuwigheid, waar mijn gezichten leven;
Als achter schuim een beeld stijgt voor een steven,
Als in een nis schimt 'n mater dolorose.…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Zoals hij stijgt en daalt, hardnekkig al
haar gangen gaat, lichtvoetig kruipdier
van genot dat in haar bekken sluipt,
kleine doodgraver van verlangen,
blindganger van geluk die in haar huid
zijn tekens weeft, dan huiverig naar
adem snakt en wegvlucht uit haar schoot.…
- Waardevolle lentedag -
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.217 Als na een onweersbui
van korte duur en meestal erg intens
indrukwekkend
stijgt dampend vocht uit gras
tussen bloemen en natuur
geheel bemind
de enig lange warme lentedag
romantisch begonnen
met zoveel aantrekkingskracht
vol poëzie, het frisse groen
een onvergetelijke dag
weerklinkt in enorme opluchting
het grote luchtkasteel…
De poes springt met haar stille sprong
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.172 Haar vacht is zacht gelijk fluweel,
Haar ogen glanzen in het donker,
En als zij spint, stijgt uit haar keel
Een vreemd gerucht, als van een ronker.
Zij spint de muzikale draden
Van een geheim, dat niemand kent,
Dat geen mens ooit vermocht te raden,
Dat eeuwig blijve, onbekend.…
De scoop
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
596 een spelend kind van acht
met pop en wieg
op straat
de camera’s paraat
de wereld wacht
het kind zingt zacht een lied
en ziet de perslui niet
het offer moet gebracht
het lam geslacht
de spanning stijgt
de wereld zwijgt
de scoop die komen gaat
houdt ieder in zijn ban
en plots
met bruut geweld
en onverwachte kracht
wordt ’t kind van…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Nieuwe adem sluipt
over varens, zoent bomen,
verlicht heel het bos;
de pas vergane regen
stijgt geurend, verijlt glanzend.…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 welk melodieus gekweel
Stijgt uit der nachtegalen keel,
Jong licht schiet door de luchten heen,
Jong mos groent op de grauwe steen.
O alles zingt van volle vreugd;
Natuur, herboren in haar jeugd,
Der bomen strelend ruisgeluid,
Der voog’len zangerig gefluit.…
Onthaast de lente
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
678 Geleidelijk stijgt de temperatuur
De leeftijd daalt tijdelijk naar een dieptepunt
De zon prijkt langer aan de hemel in het avonduur
Weer jong geldt de wens als het had gekund
Mannelijke stieren hebben het op vrouwen gemunt
Briesend de borst vooruit al is het van tijdelijke duur
De liefde streelt de zonnestralen geil en puur
De man toont zich…
Soep
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 De geur van mijn jeugd stijgt op.
Mijn oude moeder komt tot leven.
Aan tafel!
Geurig brood wordt gebroken.
De pepermolen staat al klaar.
Beetje slurpen mag. Moet!
Genieten maar! Samen.
Van ouderwetse groentesoep.
De beste soep van alle soepen.…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…
Z0MERNACHT.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
813 Diep gevoelen,
rein bedoelen,
stijgt, in liedren zonder klacht,
op het fluisterend
medeluisterend
koeltje in luwe zomernacht.…
roodborstje
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
582 vogeltje op de grond
lijkt ietwat sterk verward
huppelt onrustig tussen struiken
ook schichtig voor de kat
het scharrelt als een kip
met zijn kleine sterke pootjes
de grond gaat wat opzij
en laat vele zaadjes vrij
zijn kopje en zijn snavel
pikken gulzig in het rond
zijn oogjes speuren bang
maar hij eet toch zijn buikje rond
het stijgt…
Voetsporen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 rechter hand gestoken in de één
de linker aandachtig verborgen in de ander
stond ik plots met handschoenen aan
eerste paasdag was ze onverwacht verdwenen
geruisloos en blootvoets opgestegen
alle nagels voor vertrek dieprood gelakt
haar laarsjes komen nu goed van pas
voor het meisje dat nog wel even
leren moest wat ritsen was
de een stijgt…
Foto met opkomende zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 De zon stijgt uit
boven de bossen aan de horizon,
zet het rag der boomkruinen
in een aarzelende gloed.
Een moment geleden
renden twee reeën
links uit de driehoek
van de nog verrassend groene weide.…
Passievlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Ik zei het kan geen weemoed zijn
Geen heimwee, wens naar vroeger, vlucht,
Nee, die melancholie is lang verloren
Die pijn van terugkeer, nostalgie:
Voorbije scènes d'une folie,
Een dwaasheid waar ik niet van wist tevoren
Een wild fantoom stijgt op, muziek
Uit lang vervlogen erotiek
Een lief refrein laat mij opnieuw bekoren
31 maart…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Door de levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het bommenluik zakt langzaam open
En het bloed stijgt naar mijn kop.…
Op de tochten (deel V)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 Wat pompeus geklater,
het valt, of valt tegen,
het stijgt, of stigmatiseert,
ontbering van verlating,
vier dubbele ontkrachting,
sterf, sterf, sterf, sterf.…
Herfstochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Ochtendgloed verdrijft duistere nacht
En kleedt de velden met kleuren
Een deken van het zuiverste smaragd
Overal begint men herfst te bespeuren
De takken zijn behangen met zirkoon
Struiken gehuld in beparelde tooi
Boven de kim stijgt als gouden kroon
Een stralende zon in vol allooi
Over het water hangt nog een witte mist
Een sluier voor…