Alle inzendingen over verdwaald

1055 resultaten.

Sorteren op:

Aankomst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Zo vaak al Verdwaald in het Oerwoud van mijn Gedachten - ondoordringbaar Woud soms, dan weer vol Pijnlijk lege gaten - Heeft het licht mij Goddank nooit verlaten En ben ik door De dood heen Veilig aangekomen Zo wordt mij verteld En is mijn aankomst Veilig gesteld Met veel dank aan het Universitair Centrum Psychiatrie…

Mijn schaduw langer wordt

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
ben ik verdwaald in golven van de zee als duinen naar me wuiven mijn schaduw langer wordt en wegspoelt in het schuimen zand onder mijn voeten voel verdwijnen als strand de vloed weerstaat niemand ziet hoe ik te gronde ga iedereen ontkent dat ik besta ben gegaan heb geen banden door te snijden daaraan lijden was mijn enige bestaan…
wil melker22 september 2010Lees meer >

Samen vechten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Samen vechten Bergen beklimmen Op de top zijn en genieten van het zicht Tot je knieën in de modder Geen beweging in te krijgen Maar toch eruit komen Verdwaald in een woestijn Uit zicht geraakt Maar in gedachten verbonden Tot de ander gevonden is Samen vechten wanneer dat nodig is Omdat je niet wil Omdat je niet kan Omdat je niet leeft…
Kees Awater21 november 2016Lees meer >

zieltogend

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 161
ik bezweer het einde, ontken het afscheid berust liever in het onvolledig zijnde zij zei daarentegen het is al jaren zo dat ik je verveel en jij mijn liefde mijdt -alwaar woorden zijn verworden tot zuchten raakt de ziel verdwaald- * de deur valt dicht, voor de laatste keer; zij gaat, door de toekomst ingehaald…

Handschrift

netgedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.016
Zo is het niet geweest, zo zal het ook nooit zijn het lied van verloren woorden verdwaald in vele wegen die aarde zijn ontstegen uiteindelijk hemel zullen zijn.…

Sirene

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.611
Hoe groot jouw dieperik is minstens zo groot als die van mij leer ik steeds meer bevatten Daar waart een lichtje rond op zoek naar jou, verscholen verdwaald in schelpen duisternis Jij vat het lichtje aan sluit het voorgoed in zodat over duizend jaar een parel verschijnt in het hart ons stralen van een nieuwe maan…

Overdonderd

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.350
Kijkend naar de sterrenhemel, in gedachten verdwaald, zie ik helder jouw gedaante, met een glimlach die straalt. Je hebt me betoverd, je schittert door de nacht, geen ster die aan jou gewaagd is, je bezit zo intens veel kracht.…
D. Landman29 december 2004Lees meer >

Geen beminnen meer aan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 910
Langs de grauwe muur waar grijze specie verhardt door de tijd geslagen gaten dicht banen slepende sporen zich een weg naar de ras naderende lente welke licht ontluikt een verdwaalde krokus duwt groen gras opzij het lijkt wel of ze knipoogt maar er is geen beminnen meer aan…
metha8 maart 2006Lees meer >

Verzonnen wereld

hartenkreet
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Ik zeilde naar het einde van de tijd Ving vissen uit een opgedrooge zee Dwaalde door bossen zonder bomen Om tot nieuwe ideeën te komen Ik rende toen mijn voeten bleven staan Verdwaalde in een lege kamer Zag de wereld zonder ogen Voelde me door mezelf bedrogen In een wereld zonder maan of zon Een wereld die ik zelf verzon…
MVE21 januari 2008Lees meer >

Suites voor Annemieke XXXXIV

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
verdwaald op het strand waar overal dezelfde zandkorrels liggen gestrest en gestoord ik hoor een stem in mijn hoofd die mijn naam roept een klemmende kaak het hoge woord moet er uit een open kerkdeur de drie engeltjes die je gevonden hebben glimlachen slechts het vlees van de roos wordt vertederd tot zijde en een stukje zeep…

indruk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
het dorstig renpaard volgt een waadvogel verwaand spoort de pikeur zijn onwillig lamoen terug in de piste waar verdwaalde woorden hoefafdrukken in het zand daar spreekt je pen en schrijft je tong tekens door het rennen uitgewist opnieuw het zicht en jaarringen scherpen de tijd die uitgerekend in papier verdwijnt…

Jij keerde in

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
ik zag je ogen gaan wegdrijven naar een verte zonder mijn bestaan jij keerde in ging naar het begin van rust en stilte vroeger ben ik met je meegegaan jou volgend in verstaan maar jij loste op ik verdwaalde in nevels die niet de mijne waren altijd ben jij terug gekeerd maar ik ben voorbereid ooit raak jij jezelf ook kwijt…
wil melker17 augustus 2014Lees meer >

Een handje zwart

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
ik wilde weg uit grijs ben met wit begonnen maar verdwaalde in het licht heb wat schaduw genomen om de grote vlakken met structuren in te tomen met een handje zwart ben ik gaan contrasteren heb belangrijke accenten gezet scherp is nu de toekomst uitgelijnd tussen zwart en wit leeft heden langzaam grijzend tot verleden…

liefdes handen

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 575
in de ochtend als de zon zo straalt streelt de warmte van jouw handen golvend want ik ben toch zo verdwaald als ik in jouw ogen kijk drijf ik in verborgen liefdesblaadjes want samen zijn we toch kleurrijk mijn allerliefste prinses en jij bent de engel die mijn hart deed kloppen want het is toch zo attent hoe jij mijn ogen naar jouw…
MiTcHeLL5 augustus 2010Lees meer >

Passen in het zand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
verdwaald in niemandsland groette mijn hand de wolken in hun door de wind bijeen geveegd verband lege einders keken terug zonder de ogen neer te slaan en voeten maten passen in het zand zonder te gaan mijn menselijkheid had afgedaan werd niet gevoed toch heb ik jou ontmoet in niemandsland mijn broeder jij maakt alles goed…
wil melker22 januari 2010Lees meer >

Kerstmis met ster

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 645
Verdwaald zijn en ergens in het vierde kwadrant een ster zien verschijnen missend stukje van een puzzel Zonder het kleinste deel wordt het beeld nooit een geheel Het is als hard blazen tegen een uitgebloeide paardenbloem In planeten en sterren verdwijnen weerkaatsing van het licht voelen in de ogen van de ander, in een pupil jezelf zien…

In samen voelen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
heb je mijn rechterhand gegeven armen kruisen zo dichtbij vingers speelden in samen voelen onze liefde vrij maar de linkerhand die van verstand was wat onwennig en eenkennig verdwaalde wilde zekerheid nabij toch hebben ze elkaar gevonden vier handen op jouw buik in onze liefde komen we daar ook vooruit…
wil melker30 oktober 2008Lees meer >

Het koper blaast

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 741
rood speelt weer de boventoon domineert ons herfstconcert het koper blaast de billen bloot in bach's sonate sterft herfst de heldendood maar in de pauken herrijzen al herauten dwarrelt soms de licht verdwaalde sneeuw de vorst is nu roodkoper in entree nog zingt de zon met warme winden mee…
wil melker25 september 2008Lees meer >

De Onthulling

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
als je je weg in de eigen Melkweg niet meer weet als je bent verdwaald op zoek naar de waarheid die jou heeft achterhaald als je het juiste pad vergeet en niet meer weet hoe kom ik uit dit dal waar het toch ooit eindigen zal nestel je dan tussen de sterren overzie net als hun alles van verre en ervaar samen dan de ware bedoeling…

Alles hing op half zeven

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
Er zijn veel mensen om mij heen Mijn woorden zeiden niks Om die mensen te sussen Maar ondertussen Keken ze allemaal Hun ogen, hun gezichten en hun lach die als heksen klonken Verdwaald was ik Ja, toen lachte ik En mijn schaamte die mijn boosheid Camoufleerde Maar ja, het deed geen zeer Maar ja, het deed geen zeer Wat er gebeurde Mijn…

Minnekoosluwten

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
buiten steelt koude wind de warmte uit kleine zomerse minnekoosluwten waar ook op de winterdag stilte groeit van enkele verdwaald ingepakte passanten die hun weidse blik beschaafd afwenden van bezigheden door gewone mensen onkruid heeft er altijd welig getierd oorzaak bemesting door wind is het zwerfvuil verwaaid…
wil melker26 november 2023Lees meer >

Landschap van mijn bestaan!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
Als ik uitkijk over het landschap van mijn bestaan dan zie ik veel aarde maar weinig aardigs wil ook geen wandeling meer maken daar zie ik als een berg tegenop en zeker geen mensen ontmoeten misschien nog wel een dier een loslopende verdwaalde labrador Ik zou geen dag meer willen leven en zeker niet een dag van mijn leven willen overdoen als…

korte dagen

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.194
korte dagen lage zon de uren licht te snel voorbij te vlug verdwaald in winter-lange schaduw te vaak verloren in schimmenspel van nooit vervulde dromen en toch wie durft te dromen en daarvoor gaat zal als vanzelf ontdekken dat zo geluk ontstaat een gezond, gelukkig en droomrijk 2006 toegewenst…
Piotr Linski30 december 2005Lees meer >

Zwoele ruimte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
Het is buiten zo warm jouw lenig lijf lijkt mij te koelen voel jouw arm iets minder warm tussen dwaze dromen woelen er groeit nu zonneschijn in het verdwaalde hoofd dagen zweven als muggen en zwaluwen, langs ruggen voel ik jouw lichaamskoelte met zwoele ruimte stoeien.…
mobar30 juli 2009Lees meer >

Geland onder applaus

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
er is nog geen ontwaken maar ik ben klaar met vreemde handen die mij raken die zich bruut alles eigen maken wat ik ooit heb liefgehad de dagen zijn verdwenen in een samen wachten op ik ben hier niet alleen maar wel verdwaald tussen emoties die ik niet begrijp in een langzaam ordenen sluit zich de chaos die mij onverhoeds is overkomen…

Verstrengeld in onbehagen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.097
Verstrengeld in onbehagen mijn hart herkent zijn ritme niet meer verdwaald met zoveel vragen antwoorden onvindbaar in een kille atmosfeer Verstrengeld in onbehagen verlamming op een voetstuk constante onrust is aan het knagen een speld in een hooiberg van geluk Verstrengeld in onbehagen leven in een eeuwige ijstijd helder denken is aan…

Elan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
Men legde wegen naar de horizon, bouwde torens in de wolken het geld stroomde in de vaart der volken Er was een tijd dat alles zo maar kon het tijdperk verdwaalde en de horizon is verdwenen ‘s winters werd het te heet, kleur nam de benen het ei van Columbus leunt op een nieuw elan van duurzaamheid, verbondenheid op handen…
De Hertog1 januari 2013Lees meer >

wit licht (dreamst fan in ingel)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
het bed in een ziekenhuis haar laatste bed hij zoekt haar hand zijn bril verdwaald tussen oog en wang hij streelt kijkt wacht hoe zwijgt een man als hij verlaten wordt no hast gjin soargen mem bliuwt dy nei zingt hij zacht het klankspoor wijst haar de weg naar het witte licht…
J.Bakx15 februari 2016Lees meer >

Verlichte straat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
In de schaduw van haar silhouet verdwaald in het blauwe uur tolt mijn gedachte in herinnering Mijn gevoel verlicht de straat als een dansend vuurvliegje gepakt door haar laatste streling. Dierbaar met een vurige obsessie deelt zij haar bezielde gemis gekend in verontschuldiging.…