1421 resultaten.
De laatste draad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
897 Steeds minder herkenbaar
kwijnt het leven nog voort
de zin reeds lang vergaan
er is de wens niet meer te blijven
toch houdt iets haar nog vast
is er nog een drempel
voor de allerlaatste stap
ach moedertje ga maar
naar je eeuwige dromen
laat de laatste draad
nu maar langzaam los…
Dit was het dan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
546 Dit was het dan,
Zeg je en je kijkt
Naar de resten
Van hem die jou
Verwekte, zorgvuldig
Opgeborgen in een
Gelakte houten kist -
Je draagt hem over
Aan het vuur, om te
Vergaan tot as,
De man die jou
Een vader was
San Zeno di Montagna, Italië,
vrijdag 17 juli 2015…
Leven afmaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Ja, ik maak het af
zelf, zelfs mijn leven
want ik wil nooit meer leven
zeker geen eeuwig leven
en eeuwig branden in de hel
laat me niet lachen
lachen wat me bij het leven
wel is vergaan, opgegaan
opgebrand door de pijn
de pijn van het leven
de pijn die de dood zal doden!…
ademen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 van de ene
op de
andere herfst
gooiden we
geen bladeren
in de lucht
herkenden we
de geur van het
vergane blad
klauterden
we niet
over een
omgewaaide
boom op
het pad
zagen we
scheefgegroeide
bomen
het was onze
geschiedenis
die we ademden
van de ene
op de
andere herfst…
Neem me mee
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.249 Vergane gedachten,
omzeild door een koele blik,
snijden me de keel.
Zonder warmte
en pratend tegen mezelf
verlies ik het.
Onrust drijft voorbij
met als dank
niet-waardering.
Alleen en mezelf
met ogen gericht op
de kille verte.
En stilletjes
vraag ik de wolken;
neem me mee...…
Hoogstandje geluk
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
2.720 ontwijk me niet maar kijk me aan
open met zachte hand de deuren
van verdriet en zie hoe het na
jaren met mij is vergaan spreek
dan de woorden uit waar ik al een
poos zo hevig naar verlang en blijf
ik maak het grote bed op voor een
hoogstandje geluk en na die pure
weelde laat ik je als de liefste gaan…
alibi(do)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
810 ach, doe maar
wat nog te verliezen
een paar tedere herinneringen
die zelfs in slechte relaties bestaan
die ik koesterde
die jij stuk wou slaan
een brief, wat foto's
wat heb je daaraan
momentopnames
van illusies lang vergaan
bewijsmateriaal
dat jij stuk wou slaan…
Een klein berichtje van heel ver
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
795 Zo ver van hier zijn lieve mensen
die even aan me denken nu;
ze sturen heel kort lieve wensen
en zeggen dan;"we missen u";
dat klein berichtje doet me denken
dat afstanden niet echt bestaan
maar dat de liefde tussen mensen
nooit ofte nimmer zal vergaan.…
elfenlicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.226 in sterlicht vergaan
donkere nachten
de schittering breekt
het duister gevoel
en schaduw verdwijnt
in het licht der elfen
jouw weg te gaan
reikt naar een droom
waar leven sluimert
als een dag zonder eind
onze liefde gegeven
een eeuwigheid blijft…
lied van leed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 Gebroken mens
Gedroogde traan
Jouw wereld weent
Je wens
vergaan
Getergde hart
Verstilde snik
Jouw heden huilt
Je smart
verstikt
Dolende geest
verloren vond
Jouw leven lijdt
Het meest
gewond…
Bast
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Ook wel eens het gevoel
alleen nog te leven uit de bast
zoals een uitgeholde wilg
Met in de molm
van zijn vergane binnenkant
een al bijna bloeiende vlier.
Zo te bestaan bij een sloot
in de gedachte van een verbaasde wandelaar
en voorbij razende treinen
met reizigers
die je geduldig in de rij zien staan.…
VANDAAG
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.086 Vandaag was ontwaken meer dan opstaan
uit de schoot van vergane dromen.
Vandaag was ontwaken meer een opgaan,
als ijle rook, aan vuur ontkomen.
Vandaag was meer een zwemmen naar het licht,
omhoog, om te verdwijnen uit het zicht.
Vandaag ontstond leven, een nieuw lied
uit de nagalm van een oud verdriet.…
droombeeld
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
624 akkers liggen gerooid maar voldaan
in het goudkleurend avondlicht
ik verzink in het vergankelijk beeld
van groei en vergaan
overpeins hoe mijn kleine bestaan
verlopen is
wat er na de dood van mij nog over
blijft misschien wel verder leeft
en of er ook iemand te wachten staat
in het ooit gedroomde hemels licht…
Maya 's
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 Mocht onverhoopt de wereld niet vergaan,
Dan treft u mij hier binnenkort weer aan.…
Voelde de pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 ik gaf haar een roos
zij vouwde
stralend het blad
in verfraaien
ik voelde de pijn
van vervormen en kleur
hoopte dat de bloem
niet meer in leven zou zijn
keek haar toen aan
zag in de ogen mijn kleren
hoe zou het mij dan vergaan
als zij dat bij mij ook probeerde
de spiegel antwoordde
ontnuchterend snel
ben ik de man die
daar staat…
't Is weer zover...
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
886 En wij vergaan met heel de kosmos mee
Maar ach, misschien heeft Wickie 'n idee…
Humus
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
731 In de herfst van het leven
vallen de bladeren alle seizoenen,
laat de meedogenloze zwaartekracht
de schoonheid genadeloos vallen,
tot humus vergaan.
Om in een volgend leven pas weer op te staan.…
Sterven
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
905 In mijn jeugd had ik vele dromen,
hoe het leven mij zou vergaan.
In mijn jeugd voelde ik het bloed nog stromen,
maar de tijd heeft niet stil gestaan.
In mijn jeugd keek ik in je lieve ogen,
zag de zee, de zon, de maan,
In mijn jeugd was ik altijd bang te geloven,
dat deze ooit dicht zouden kunnen gaan!…
'k Zie de zomer vergaan
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
780 Nu zie ik de zomer, mijn dromen vergaan
of mijn hart en ziel dit ooit kunnen verstaan…
Overkant
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
803 een droom een beeld een naam
plots zag ik je weer helder voor me staan
waar zou je zijn gebleven
hoe zou het je zijn vergaan
zou je nog weten hoe ik heette
zou je mij nog weleens dromen
voor je zien staan
of mij erin tegenkomen
of ben je mij totaal vergeten
maar wat probeerde je te zeggen
wat wilde je mij vertellen
had je mij weer willen…
Zonder weten
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
768 vergankelijk zijn gedachten
aan vroegste jaren
van mijn vast bestaan ook
vermoed onstoffelijk zijn
tot moeders baren
is gedacht tot niets vergaan
geen zin laat ik mij geven
daar alles is vergeten
- een vogel mist zijn vleugelslagen niet -
geen woord geen zin
noch aai noch koos
het leven maakte mij
gewetenloos…
langsrazend staal in plastic lichtgewicht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
711 ze vlogen op
verjoegen zicht
langsrazend staal
in plastic lichtgewicht
lichtgeraakt
de vleugel haakt
en fladdert in
een zielloos togen
geen bumper is verbogen
maar als een coryfee
neemt snelheid de
gebroken vrijheid mee
de vogel vlucht
een vleugel weg
en op de baan
zijn veren zo vergaan…
Zomaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.199 Zomaar uit het niets
komen tranen tevoorschijn
ongelooflijke gevoelens
allesbehalve pijn
Zomaar het pure genot
rillingen over mijn lijf
de wereld mag vergaan
als ik maar bij jou blijf
Zomaar en onverwachts
huil ik samen met jou
tranen van intens geluk
omdat ik zoveel van je hou...…
buit
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
789 spiedend zwerft hij
langs het strand
vuurtorenlichten z'n ogen
goede berichten op zak:
opnieuw een schuit vergaan
de wind blijft gunstig blazen
vanuit 't zuidwesten haar koers
belooft de jutter
waar de strandvoogd
naar kan fluiten
Uit "De Zee en Ommelanden"…
de Beukenhof
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.287 In het Hof van Heden
is het beuken haar vergaan
waar voeten de grond
niet meer raken zal helder
haar leeftocht zijn
swijlens zon en maan
elkaar verstrijken
draait zwaaiend blauw
een laatste houden van
naar vijf bij vijf
haar toekomst lacht
naar gisteren
maar het "dag"
klinkt als vandaag…
de kleur van dood
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.247 wanneer ik jouw tranen raak
kleurt al het grijs
waar niets wat het lijkt
in duister verdwijnt
donkere tinten
zichzelf hernieuwen
gesloten ogen
mij roepen in de nacht
ga ik op zoek naar licht
in vergane dromen
laat de nacht haar tranen
kleurt zij mijn dood…
tussenspel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
833 gemurmel van gebeden
weerklinkt in vlugge schreden
gezien door het oog van de nacht
vergaan schuifelend hun stappen
verlangen tekent in geheime kracht
vaag uitgewiste lijnen
laat zachtjes zwijgen verdwijnen
waar levenloos gefluisterd is
komt de dromenman niet wiegen…
Ziekelijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
846 Er gaat geen dag voorbij, misschien geen uur
En het gaat over de Mexicaanse griep
Of de wereld zal vergaan die men ooit schiep
Maar het maakt mij behoorlijk overstuur
Was mijn instelling voorheen positief
Nu ben ik slechts ziekelijk depressief
-----------------------------------------------------------
… De Mexicaanse griep beheerst de…
levenslang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
689 stervende zonnestralen
verlichten vergaan leven
verrijzend uit ‘t schuim
van de deinende oceaan
onder de gele vogel
‘n helderwitte lijkwade
koelruimte en graf
wachten in doodse stilte
verdriet zal nooit wegebben
in dit levenslang verdrinken
cote sauvage bij quiberon…
Strand van voorbije liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Achtergelaten op
Het strand van
Voorbije liefde
Neem ik gretig
De zilte smaak
Van dit zeewater op -
Mijn lippen smaken
Zilt als ik mijn
Tong er langs beweeg
Zout, of zilt, is
Altijd nog beter
En veel minder diep
Dan de wrange smaak
Van onze vergane liefde
Die kansloos op
De rotsen liep…