835 resultaten.
naar de top
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 bij de heilige Mont-Ventoux
denk ik altijd aan Petrarca
aan zijn voettocht naar de top
met als beloning het uitzicht
op verwondering in een wereld
die nog mystiek was...…
richting onbekend
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
897 soms weet ik niet waarom
ik doe wat ik doe
boodschappen, werk, wandelen in het park
verwondering is mijn deel
dan sta ik voor dat verkeerslicht,
het is immers rood en de rest
raast door, met een doel
dat ik niet heb, het maakt mij jaloers
ik wacht hier, op mijn fiets
op bevrijdend groen
en rijd vervolgens naar niets
ik steek nog wel…
geaard
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
755 ooit waren er vogels
mijn vader hoorde
vernam het als hoop
als een verwachten
het lied door de dag
ooit waren er bloemen
mijn vader zag
de aaiende vlinder
op het hartje rusten
ik zag zijn lach
ooit was er mei
was er verwondering
om de wulp in de wei
het handje
in een hand gelegd
nu is er leegte
ondanks…
dan heb ik niets…
Onverklaarbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 onverwacht innig de
glimlach die je omarmt
het gezicht streelt
een gouden golf dat aanstroomt
naar je hart
en binnenrolt
het dringt nog
niet door er is alleen
verwondering het moment
dat je meeneemt
in je huid als wederhelft
het onverklaarbare
dat je ziel zich zal
herinneren
als toekomst beeld…
In tijden van vasthouden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 in tijden van vasthouden
saamhorigheid, warmte
nieuw leven, nieuwsgierigheid
verwondering, trots
nieuw aan te nemen rollen
waait er een gure wind
die littekens openrijt
van ongezien zijn
en ongehoord worden
was stilte de grootste vriend
gelijk ijsbloemen op het raam
in tijden van vasthouden
laat jij mij juist los…
In snel overbruggen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 het blond
en blauw
ogen vol
verwondering
in een lach
die trouw blijft
aan de
vriendelijkheid
van je gezicht
nog is het
handje zo
gepakt in
het snel over
bruggen
van veel jaren
de echte warme
gaan er niet
zomaar af
we hebben
jouw sporen
door laten
lopen naar
de vloedlijn
en zee met
witte golfjes
je voeten
laten groeten…
Kerstnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
2.974 Hoor hoe stemmig
de klokken klinken
hun tonen verhalen
melodieus
het wonder
dat eeuwen geleden
in nacht
hoop
in een bange
kille
wereld bracht
Ik hoor het gebeier
en blik omhoog
in de hoop
dat er nog steeds
een macht
bestaat
die erbarmen
met de mensheid
heeft
en inzicht en vrede
tot verwondering
geeft
in het holst
van de nacht…
Je uitgestoken hand
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
655 je draalde
draaide op één voet
en klopte op de deur
die als in uitnodiging
half open stond
verwondering in je ogen
een bijna niet geloven
de bravoure van een impuls
die drempels overschreed
toen je naar me keek
weg waren gedachten
over grendels en sloten
in een ongewenst entree
ik nam je uitgestoken hand
jij ging stralend mee…
Uitloper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Het leven heb
Je achter je
Gelaten, de
Zomer is voorbij,
Waarin jij al
Je energie hebt
Gestoken, en je
Schoonheid toonde
In kleuren en
Tinten van het
Mooiste pastel -
En nu je hier
Op je herfst
Ligt te wachten,
Waarin alles wat
Er was nog verder
Teloor zal gaan,
Zie ik tot mijn
Verwondering
Zo maar een uitloper…
LICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 beklim ook de berg
richt je gezicht
naar de hemel
wie weet breekt hij
ook voor jou open
en gunt je het inzicht
waar we op mogen hopen
ga niet uitputtend zoeken
stel je open en het zal spontaan
bij je naar binnen lopen
het ware licht *
*n.a.v het interview met Hinne Wagenaar in het TV- programma ‘De Verwondering’.…
Wielie Elhorst in "De Verwondering"!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wielie sprak woorden
woorden die hout snijden
hout van het kruis
het kruis van Christus
gestorven en weer opgestaan
om levend, eeuwig levend
te laten zien, te laten voelen
dat wij allen, allen op deze wereld
mannen, vrouwen, jongens en meisjes
als kinderen voor het aangezicht van God
Zijn Vader, maar ook van Zijn Moeder Maria
EEN zijn in…
Verwonder je verdriet (tanka)
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.451 Als mijn ziel langzaam
van de aardbodem wegzweeft
voel dan slechts blijdschap
dat je eindelijk een mens
zonder vleugels vliegen ziet…
waan van de dag : verwondering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
844 nog zie ik de sobere
kist tussen al die
verwaaide sinterklazen
en op de deksel het oude
verhalenboek, vrolijk
wapperend en spelend
met zon en wind
of was het zijn geest
die met een laatste
groet het boek van
leven en dood
weer sloot ?…
Lieve mensen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.164 Stil van verwondering om jezelf,
lach, huil en kijk vooruit,
want je hebt lang genoeg
achterom kunnen kijken.
Vinden jullie het zo gewoon,
dat je mag leven, mag zingen,
mag dansen, mag huilen,
dat je überhaupt hier bent?
Zijn jullie nu stil van verwondering,
of stil van bewondering?…
Aardige aarde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.363 In dit gedicht heb ik getracht mijn bewondering, verwondering uit te spreken met een kritische kanttekening vanuit mijn perceptie van de Natuur.…
De zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
827 zee
mensen
kijken
natuurwonder
verwondering
verbijstering
angst
dood...
zee
eindeloos
water
golven
getemd
vogels
gebroken
vleugellam...
zee
sri-lanka
parel
pijn
overleven
doet
alleen
de zee...…
De zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Strakblauw, zeegroen of grijs
verwoestend of rakend aan het paradijs
verkwikkend, helend of beukend op de kust
een grillig monster of fenomeen van rust
Een spiegel die een vlak slechts toont
de blik daaronder die de snorkelaar beloont
Uitbundigheid van kleur en leven
verwondering dat ons dit is gegeven
een zee van rust, een zee van tijd…
de bijzonderling
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
971 heeft ze zich ontwikkeld tot
of was zij eigenlijk altijd al zo
daar is men onderling niet uit
weet je wat ik zo in jou bewonder
hoort ze wel eens van een enkeling
is dat je zo uniek jezelf kunt zijn
dan knikt ze maar wat als antwoord
want zij begrijpt die ander niet
zij is zichzelf in voor- en tegenspoed
dat is toch niet om je te verwonderen…
jong en pril
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 doolhof van dwarrels
losse bladeren bruin
herfst wordt winter
in herinneringtuin
daar kijk ik terug
grasland vol bloemen
groen, rood en wit
teveel om te noemen
't is simpel prachtig
sandalen en blouse
voel weer de warmte
als in een roes
het mooiste is nu
m'n denken aan toen
vol van verwondering
over ons en de zoen…
Oude Liefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 Ik lig nu naast je
en jij verbaast je
dat wij na al die jaren
elkaar nog steeds de liefde verklaren
dat doen we niet meer dag in dag uit
maar als we het doen dan fluit
ik een hele dag
en op jouw gezicht verschijnt dan een lach
je hoeft je niet te verwonderen
onze liefde is één van de magische wonderen
op deze anders zo brute aarde
en…
WONDERKINDEREN...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
996 Wonderkinderen:
bewondering voor de makers
bewondering voor omroep Max
bewondering voor de wonderouders
bewondering voor mijn wonderdochter
bewondering voor haar wondermoeder
verwondering in mij, een blijvende dat de
wonderen de wereld nog niet uit zijn en zullen blijven bestaan
verwondert u allen en Max herhaal deze documentaire:
"Wonderkinderen…
kleinkind
netgedicht
2.2 met 29 stemmen
3.416 Verwondering,
een glimlach opent zich en
kirrend komt er een geluid.
Mijn kleinkind;
’t is nog maar het begin.
Het potje fruit gaat open
en de fles staat klaar.
Blauwe kijkers, oh zo zoet,
zeggen: "Opa starten maar”.…
Een fabuleuze liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.930 Laten we fabelen in de luwte
van een fantasie
kom en dans mee op de maan
of op de sterren die ik zie
grijp mijn uitgestoken handen
lach en spring op de rand van de nacht
spring in de leegte van het
avontuur dat op ons wacht
roei naar het eiland van plezier
geef je over aan je zinnen
verwonder je niet over dit geluk
kom dans en lach…
schuldig
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.461 hier sta ik dan, aan de rand
van het wellustig papier,
omgeven door vibrerend publiek,
zoemend de vraag naar mijn hand
en dan verzin ik onzinnig
uitzinnig virtuele lijven,
juichend bij elke sinistere hersenkronkel,
kwade kwabben, pijnlijk pinnig
ik dicht u de adder aan mijn borst,
onderwijl de madeliefjes in wandeling
afvragend in verwondering…
Verhard pad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 Hoe zacht was het mos
onder onze voeten
toen wij
hand in hand
het pad betraden
dat ons leidde
naar een land
waar enkel wij
de beelden
van herkenden
hoe warm
voelde het zand
waar we
vol verwondering
een rustplaats vonden
voor verlangen
zeg me lief
of je dat nog weet
nu de weg bevroren is
en scherpe stenen
ons verwonden…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing
en verwondering…
Dieptepunt
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.468 ik voel me zwaar beladen
in het teken van de nacht
je hebt me nu verlaten
het wachten is volbracht
het weten van gisteren
de verwondering van vandaag
voor verleden en toekomst
de herinnering wordt vaag
je bent me nu vergeten
een leven lang voorbij
er is te lang verweten
de vrijheid is nabij
mijn toekomst is onzeker
mijn liefde is…
dagje Efteling
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.255 wij waren er kind aan huis toen
Anton Pieck in ons dorp ooit
een sprookjeswereld schiep
waar schoentjes dansen konden
reusachtige paddenstoelen ons
met speelse deuntjes verbaasden
die pure verwondering voel ik
nog steeds als ik ‘t kasteel van
Doornroosje betreed
waar ik m’n kindertijd verslond
het jochie van toen pardoes
weer…
Winternacht
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.116 Wat rest is de verwondering
dat op dit zo late uur, ik even
één mocht zijn met de natuur.
Deze winterdag, om middernacht.…
een leeslint van bloemen
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
4.021 hoe kan ik mijn dank
tot leven brengen in deze winterstilte;
oud vanbinnen
tenzij verwondering
een diepere betekenis krijgt in een pas
ontwaakte lichtwereld
vol letters
en zoveel meer
een nieuwe stem, een jaar, duizelingwekkend
blauw
en uitstromend naar alles
wat leeft
beweegt
dieren, bomen, bloemen
een gedicht op…