544 resultaten.
al de dagen
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
1.829 geef mij te drinken
wanneer ik door het land
van leugens reis
melaats
zoals de nacht
die tot waanzin groeit
in schrale wind
en een niet meer te dragen
stem
verf de aarde zwart
wanneer mijn mager lijf
naast donkere randen valt
en vroege dromen verliest
in jou en in de vreemdeling, dicht
tegen de dood
van mijn ziel
waarin…
snelheid minderen voor spelende kinderen
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.038 piepende banden gaan de straat in met een
snelheid van wel 70 kilometers en de 2 jongens
worden geschept door de snel rijdende auto,
maar wonder boven wonder overleven ze deze
waanzin met een paar kneuzingen aan de benen,
ribben en handen.…
Zij, die de oorlog ( Noord-Korea )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Zij die verdriet, pijn, onrust en waanzin
verdroegen, in stil hart
zij vergaan niet in ziel
noch in mijn geschriften.
Zij die logen, elke waarheid,
wacht een nieuwe, moeilijke tijd.
Voorlopig geen 'verlossende' eeuwigheid.
Maar zij met waardige houding
op de top van de berg
tegen agressie...…
Het verbrijzeld aangezicht der liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
951 Het licht wat ooit nog fonkelde
de warme taal van het gelaat
krimpt ineen en zwijgt
De dode die niet op wil staan
De kiemkracht die op sterven staat
De onschuld die verdwijnt
De traanval glooit de wangen nat
en sluit de lippen kronkelend
om wat eens is geweest
Nu waanzin mij hier achterlaat
het breekpunt mij door midden zaagt
verlies…
eenzaam woud
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
913 ik herinner mij een tuin
die vol spiegels was
waarin men glazen schoenen droeg
de zon scheen er bleek
boven onze jonge waanzin
het veroveren van de borsten
deze dagen die verdriet verslonden
kanonnen vuurden op ons ritme
ik herinner mij de eerste stenen
een omhelzing in lantaarnlicht
dat jij in de hoek van de tuin
een viool bespeelde,…
jouw zonde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 oude avond
ik herken je
van lang geleden
struisvogels in `t zand
zover kijk je
deze waanzin
is ons beide vergeven
dit spel kent wegen
geen dageraad
de morgen
in regen
de boulevard liep je af
niks gevonden
niets verloren
zo valt je pet
beetje maf
zo raast het voorbij
geen ander woord
kan een mens vinden
voor een computerspel…
Namen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
609 er
afgeroepen
staand in rijen van tien
leven
geen leven
nee er was geen leven
er werd overleefd
jouw leven of 't zijne
het kon de hogere macht
niet schelen
werk
te werk gesteld
met verstand op nul
blik op oneindig
aangezien het werk te onmenselijk was
wilskracht
ontzettende wilskracht
de wil te willen overleven
om deze waanzin…
samenstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 op een bijna lege dam
in de stilste stilte ooit
zichzelf niet sparend
spiegelt ons de koning
meer vernietigend nog
die wie de haat zaait
is het hulpeloos zwijgen
van hen die wegkijken
de willekeur van waanzin
kunnen wij niet wissen
met verborgen verdriet
in voorbij kijkende woorden
juist als eens gestolen
vrijheid dat ons vraagt…
Op een dag
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.633 Ooit zullen ze waanzin zijn
Mijn klachten van grafiet
Zover dat nu nog niet geldt
Voor die machteloze slagen in de rondte
Want je kunt proberen te negeren
Dat ja en nee hetzelfde betekenen
Wanneer het leven een zucht van de tijd is
Die slechts door enkelen wordt gehoord
Op een dag zal ik ook beseffen
Dat zelfs wat ik hierboven…
Marcus Aurulius
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
987 Bejubelt op pleinen in Rome
De arm gestrekt bloedig rood
Ik gelauwerd en vereeuwigd
Verdoemd verankerd in de dood
Gekwelde dromen bittere nacht
Verschijnen doden die ik bracht
Wee mij veldheer in grote slagen
Geen roem doch leed is mij te dragen
Verlost mijn zege van de vloek
Golvend over velden bloed
Gedreven waanzin van haat…
waarom het brandt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.007 opnieuw verlegd zelfs
de vijand moet weten
wanneer op te houden
de Palestijnen worden gebracht
hetzij naar de rand van hun afgrond
hetzij tot in het Nirwana hunner dromen
met bommen, altijd met bommen
die het verdommen
nagewezen te worden
dat is iets voor de politiek
viert de navelstaarderij
op het getij van blinden
het feest van de waanzin…
was geketend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
611 koningen die wild de maagden begeren
in een land waar ik nooit zal komen, zelfs niet met
de papiersnippers van mijn testament die onvruchtbaar
over eeuwige rust liegen en haastig de schaduwen volduwen
met zaad dat strijdend de troon raakt alsof alles in één nacht sterft
ik had gehoopt dat ik kon genezen want ik ben de koningin
van eerlijke waanzin…
De spuit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 weer dansen spoken
door mijn gespannen geest
op plaatsen waar ik in
mijn jeugd ooit ben geweest
ik heb hun angsten
en waanzin gekleineerd
tot een niet meer weten
in verschrompelend vergeten
ze zijn weer opgedoken
in mijn nieuwe vriendenkring
heel gedienstig en voorkomend
als in een nieuw begin
ik voel de sfeer veranderen
in het verharden…
Oude foto's
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 overbrug ik heden en verleden
geboorte en sterven
meegesleept als in ‘n film
voel ik de vergankelijkheid
en de snelheid van de tijd
voel de pijn van weemoed
omdat ze er niet meer zijn
hun verwondering bewaard
gestold in de tijd
lees verwachting en droom
op stille witte gezichten
ik weet hoe het afloopt
bereik de grens van waanzin…
De waandirigent
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
532 Dirigeert de waanzin
naar verre uithoeken
van gedachtenwerelden
waar verborgen lijken
wachten op hun kans
om spokend te herleven
Mist één dode hoek
waardoor ze er weer zijn
grijnzend in de spiegel
klaar om in te halen
af te snijden van de weg
Steeds harder gaat het
in de waan te ontsnappen
aan de zin van het lot
de zekerheid van eindeloos…
Tegen de afgrond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.101 Dat ik je aanspreek,
stom hart,
is natuurlijk complete waanzin, je bent
een generiek gegeven uit de cultuurgeschiedenis.
Dat betekent: een sterrennevel,
drijvende paddesnoeren, een parcours d'accidents
een zon die in het zwart verkeert,
napalm, Reihung, een nevengeschikte wereld
en we schrijven entropie.…
Slapen met open ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 wakker,
Lichaam en geest
Die van geen wijken
Willen weten -
Slaapverschuiving,
Zegt de professor,
Helpt om de depressie
Aan banden te leggen,
Het licht weer toe
Te laten waar het altijd
Donker was -
Dan slaat de vermoeidheid
Genadeloos toe, de slaap
Dreigt toch te komen;
Als ik mijn ogen met
Tegenzin sluit slaat
De waanzin…
Myanmar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Een Buddhabeeld met een gevaarlijk wapen
De Volkskrant, cartoonist Bas van der Schot
Ik schrik en schets met taal een reddingsvlot
Ik moet me even bij elkander rapen
Hij schudt me wakker, ik was ingeslapen
Dank kunstenaar, jij speling van het lot
Ik vecht tegen de waanzin van Quichot
Sta me geschokt aan alles te vergapen
Alweer een overwinning…
Verborgen stromen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.552 Ik heb me vastgebonden
aan het heden
en me weggestopt voor
de waanzin van het verleden.
Geruisloos zijn schrijnende
gevoelens voorbijgedreven,
ik ben al die jaren vergeten te wenen.
Onvoorbereid begonnen deze
verborgen littekens
in mijn huid te boren,
ik kon mijn eigen pijnen
niet meer aanhoren.…
Heer Dofferhoff
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
545 Heer Dofferhoff,
graag moge ik u wijzen
op een der voorwaarden
van een gedicht:
het hoeft immers niet altijd
- zulks dient u toch te weten -
te stroken met het weer,
het weerlicht, waar het licht
lang niet zo licht
schijnt in de schoot
der waanzin c.q.
waarheid, i.e.…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 misschien doet het antwoord sterven
en zijn de vele verloren woorden het alibi;
de rivier naar zee
die onder de zeven bruggen van waarheid
gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker…
Geloof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
481 Ik gaf jouw eerste ademtocht
in dagen van sneeuwvlokjes
en beloofde oprecht mijn hand
op jouw woest kloppend hart
stuip op stuip ademde in en uit
en nachten veroverden lange dagen
wanneer wilde waanzin weer stenen
op strak witte muren tekende
jij keek door het gat naar later
lachte stiekem late uren weg en gaf
ja gaf alles met het oog…
als donkere chocola
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
826 Zacht blaas ik
Over jouw lijf dat ik aanbid
kijkend naar een lichtelijk bezweette grijns
leg ik mijn vingers op jouw lippen
je kunt nu niet meer terug
het moment verschiet in geuren
elke beweging prikkelt zinnen
Dit is waanzin aldus mijn geest
Heftiger als in mijn dromen
Strelen mijn handen jouw lijnen
Je doet mijn bloed ruisen
Verre…
deprioëzie
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
774 er zich rechtop te dromen
en waar ik ben, waai ik fel
over liefde heen, laat vogels in wind vallen
- de richtingen nog niet gekend -
ik verslind deuren en bloemen
verbreed verbeelding met het instinct van zwarte
sloten
verwerp mezelf naar het ondoordringbare
van een meteoor
en, tergend traag
als een vrouw zonder benen
trekt de waanzin…
Mijn huis heeft gladde tegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 neerkijkt
achter dekmantels werkt
niet voor rede vatbaar is
of anders anders is
Uit de hulzen van de kogels
waarmee ze verdoofd zijn
spint een automaat spoelen
vol koperdraad
voor het elektrische skelet
van de wereld dat alles geleidt
en feiten, wetenschap en schoonheid
egaliseert tot menige woede ontploft
Misschien is het ijdele waanzin…
Strijdbaarheid en Solidariteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
556 Wat het motto is op Internationale Vrouwendag
laat zich raden: het staat stoer,
in stevig solide opschrift, boven dit gedicht, geïnspireerd op het poëem van de enige vrouwelijke snelsonnetteur, Inge Boulonois -
en dat alles in weerwil van de weerzinwekkende berichten uit grensland Ukraina, waar de waanzin rondwaart van een huiveringwekkend geëscaleerd…
tender points
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.147 als de slaap weer niet wil komen
omdat de pijn je grenzen zoekt
of bezit neemt van je dromen
en zo een overwinning boekt
als het schuldgevoel weer welig tiert
in de tuinen van je geest
waar een golf kwaad je rust verstiert
en je de waanzin vreest
als op de “dove” vlekken op je huid
vreemde ogen blijven branden
waardoor je steeds je hart…
Mijn laatste aanklacht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
777 Glinstering in beide ogen,
zilte tranen in vrije loop,
stremming van gezichtsvermogen,
beelden van waanzin en hoop...
Waar bent U, ik zoek,
vernietig toch met zekere hand,
deze gestadigde onheilsvloek,
oorlog, de grootste doodsvijand...…
EEN SCHREEUW OM HULP
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.324 Langzaam ebt de waanzin weg
het schreeuwen wordt gesmoord
ik weet dat ergens daarboven
mijn schreeuw om hulp wordt gehoord.…
bessen als kogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
7 om de struiken
vol met gedragen vruchten
te hangen
te plaatsen in een traditie
van vogels die veel te veel
vraten
vliegensvlug wegkwamen
als bessen als kogels
schoten
in de verkeerde keelgaten
Toch mag weemoed slijten
langs opgehelderde wegen
als onthouden ontkenning
tekortdoet
door elke pijl weg te zetten
als vluchten in waanzin…