inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 49300):

eenzaam woud

ik herinner mij een tuin
die vol spiegels was
waarin men glazen schoenen droeg
de zon scheen er bleek

boven onze jonge waanzin
het veroveren van de borsten
deze dagen die verdriet verslonden
kanonnen vuurden op ons ritme

ik herinner mij de eerste stenen
een omhelzing in lantaarnlicht
dat jij in de hoek van de tuin
een viool bespeelde, tranensnaren

of je de grijze toren reeds kende
die verrijst in een eenzaam woud
zijn fundamenten in het hart bouwt
zijn stenen zoekt bij de bron

Schrijver: Gerhard Burgers, 19 mei. 2013


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,6 met 5 stemmen 469



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Imiza
Datum:20 mei. 2013
Bericht:mooi verbeeld verheven boven de grauwe werkelijkheid

Naam:Imiza
Datum:20 mei. 2013
Bericht:prachtige sprookjesachtige beelden die verheffen uit de grauwe werkelijkheid

Naam:Petra Hermans
Datum:20 mei. 2013
Emailadres:worldpoet546live.nl
Bericht:Met het eerst lezen, lijkt melancholie toe te slaan, maar heb ik gelijk, dat er ook zeker,
schoonheid, hoop en wijsheid zich hier in dit
eenzaam woud bevinden?

Naam:Hilly Nicolay
Datum:19 mei. 2013
Bericht:Prachtig geschreven Gerhard.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)