Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

Ik zit in mijn tuin....

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 836
Ik zit in mijn tuin omringd door bloemen Fladderende vlinders en bijen die zoemen Ik zit onder een boom De bladeren wiegen Zie tussen de bladeren Zonnestralen vliegen Ik geniet van dit geluk Uren kan ik me vermaken Gewoon in mijn tuin Met kikkers die kwaken Vogels die fluiten Met katten die stoeien Hiervan geniet ik zó Hier kan…
merle ;-)2 september 2004Lees meer >

Uit Warschau

gedicht
3.9 met 158 stemmen aantal keer bekeken 28.879
Ze worden vogels, fladderen en wiegen. Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen. Schrompelen samen, vallen en verkillen. Lichamen die niet leven wat ze willen. ------------------------------------------------ uit: 'De oevers bekennen kleur', 1994.…

we golfden de zee

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
ik zag in je ogen de twinkeling van lach ontmoette je lippen hoorde zacht de muziek van ons beiden ik nam je hand we dansten charmant maar je streelden mijn snaren en oogstte mijn land ik liet me wiegen op jouw melodie jij nam me mee we golfden de zee tot de kusten ons braken nooit zal ik je verlaten jij speelt mijn…
wil melker5 december 2005Lees meer >

Zie, ik ben

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
En meer is er niet over van storm of zee moe gezogen aan rondborstig strand zo dat alles in zinnen ontstoken was of ze laat zich zacht wiegen op kloeke heupen van getij. En kijk naar mij, ik ben. Ik raak vervoerd in stromingen die ik nog steeds herken.…

Aarde

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Mijn handen wiegen de zon. Verkleumd verwarmt mijn huid zich in het pure licht, zoals een gesloten roos, gevlekt en oh zo kleurloos. Mijn armen openen in de wind. Genietend verlangt mijn huid naar de frisse geur, zoals het wuivende riet, rusteloos in haar oeverloos verdriet.…

Resistent

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 628
De toxic- resistente mens ligt al in de wieg zorgvuldig werd dat uitgetest elk gifrantsoen naar wens. Een beetje water bij de melk Sulfiet in vlees en wijn Een snufje E, precies op maat vergif is goed voor elk. Hoezo bedrog?…
Chatfant19 september 2008Lees meer >

Als je de ogen sluit

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 653
Witte rozen wiegen in de wind. Er stijgt een glimlach naar je hoofd. Als je de ogen sluit beademt je buik het warme ei en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed van een avond in mei. Alle ‘ikken’ vluchten in de plexus solaris feilloos naar hun begrafenis.…
ORFO22 december 2008Lees meer >

op zijn vaders vertelde waarheid

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.696
opgelaten krantenman en briefschrijver geruststellend en beschermend leveren in vochtige warme zomervlucht kind gluurt voortdurend de post open zusje komt zo via mama’s buik langs het geboortekaartje afgeleverd in het moederhuis de vakantie is nu zelf op reis naar het spelen met het zusje met leuke poppenkleren en het verlegen wiegen…

Klein moederke

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Zusje moet nu wiegen: Zoeteke, slaap en droom. Broederke, broederke mijn, Laat mij uw moederke zijn. Dekken zal u zusje, Ligt ge blootgewoeld; Kussen met een kusje Dat ge bijna niet voelt. Broederke, broederke mijn, Laat mij uw moederke zijn!…

BLOEMEN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Witte krokussen wiegen losjes bovenop de stugge molshoop. Hoge lavendel geurt fijntjes in de klanken van het hommelkoor. Bloemen, zuiver wit; hier beleven kevertjes hun reine liefde. Hoort: "Witte lente." Een woud van krentenboompjes of late sneeuwbui?…

parel

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.500
jij veilig, groeiend diep in warme waterstromen als een parel in een oesterschelp samen één mijn armen omhelzen je kloppend hartje gehuld in water wiegend, troostend praat ik tegen jou en zeg zachtjes jouw naam schelp gaat open daar ben je, parel, zo zuiver mooi nu wieg ik jou in mijn schoot mijn parel, en fluister nog steeds…

Wij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Slaap zacht, wacht en wacht de dagen wiegen in voorlopig getreuzel verdoven de pijn van het eenzaam oorverdovend langzaam ontwaken uit een zekerheid dat wellicht verlaten van ooit tedere warmte niet anders kan, verandering en het haast vaste weten dat duidelijk in mij weerklinkt ga beginnen met beminnen wat ik als landschap heb geschilderd…

Duistere Kempen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
wat de dennen fluisteren bij het wiegen op de wind in treuzeltoon getint onder jagende maan het klagend ruisen van eeuwenoude verhalen uit zure zavel gezogen over soortgenoten al lang vervlogen die nog spraken van doksalen in verzonken kloostergezang het vreemde licht boven kruisende banen met de lokroep van heidense nazang wijdste…

Puls

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
De tijd verwijlt zich onder onze ogen en schijnbaar lopen wij van wieg tot graf door pulsen van het nu steeds voortbewogen een tussenruimte die het lot ons gaf. Momenten worden naar ons toegebogen, verkleed als flits — of in een sukkeldraf, wij worden terug- of weer voorbijgevlogen tezelfdertijd dichtbij en verderaf.…

BARMHARTIGHEID

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
verwaasd zicht wil volgen achter zich de kim verzadigd zucht voel ik opgekomen mededogen voor een boompje door eenzaamheid verzwolgen vermist onder verdwaasde wolkenlucht de weide vlakte roept en wenkt mij dichterbij en smeekt om hulp er naast te gaan de eenling bij te staan het kleine ding beweegt of het wil zeggen laat mij maar wiegen…

VERLANGEN....

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
Langszij liggen ze vast liggen ze met knoop en mastworp Zeil en tuig in het vooronder de bibbers in 't hout Het is te hopen dat de scheepjes niet los raken,op drift door opstekende wind 'Mijn kind hierin wil ik je wiegen in mijn bootje' Maar wacht een goed seizoen waarin de zon aan kracht gewonnen Een briesje in de…

Streelme, liefme, kusme

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
kom geliefde, laat ons lieven ‘t leven zweven en beminnen wiegen over Zephyr’s krullen op de warme zomerwind ‘k zwierje, saffierje en irisje blauwer dan m’n ogen strelen liefme, kusme, streelme deinme over liefdezeeën ‘k zweefje dromend donzend vederlicht op witte wolken hemelme en tederme, beroerme daar waar eeuwig sterren glimmen…

Het volmaakt later

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
zij wiegen zon waaien warmte in alle kleuren rondom een stukje paradijs in twee daagse reis niet ver van het ijs onder dezelfde lucht dromen ook zij het volmaakt later zien wolken als golven water in blauw hoge zee nemen in samen bestaan verbinden mee hun cirkel is in het groene beginnen ook rond van binnen wil melker…
wil melker10 december 2018Lees meer >

Haar aura

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
ik zag het bewegen zelfs de wind was niet tegen in een zacht warm wiegen de vlaagjes accentueerden het rond vrouwelijk schoon dat als droom zomaar passeerde haar aura trok veel bekijks kleurde in lach en vrolijke ogen een zonnetje open in weerbarstig grijs dit gebeuren gaf de magie van lentegeuren al prijs in een flow…
wil melker6 januari 2019Lees meer >

Elfje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
een Elfje danst net boven het water in volle schittering vleugels van glas in lood brommen bij contact met soortgenoten achternagezet door bezit zij geen tijd voor de liefde in achtjes vliegt ze heen en weer voor haar voorgerecht even zij landt op een blad om zich te laten wiegen door de wind tot zij wordt uitgedaagd achteloos…

Appelblauw

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
wanneer de hemel en de wolken als beddenlaken lonken en ook het stille wiegen van de wind je in verleiding laten komen kunnen appelblauw en ook zeegroen de kleuren in je dromen zijn je ogen loom en zo vermoeid jouw wereld draait op volle toeren de nacht komt zalig, is mysterieus met rust en tijd als heerlijkheid de appel terug groen,…
Jonhy Donovan27 september 2019Lees meer >

Geen tranen

netgedicht
3.9 met 355 stemmen aantal keer bekeken 572
zacht wiegen watergordijnen hun nattigheid tegen de straat guur slaat de wind opspattend water tegen een troosteloze muur weg is de zomerse scene met een zonovergoten hangplek vol schaarse kledij daar was toen geen corona in al zijn varianten met contactbeperkingen bij ze hebben het hart uit het vrijen gehaald van de anderhalve…
wil melker20 januari 2021Lees meer >

Binnenkamers muren

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 369
ik zag je lachen in zacht wiegen kaatste gesso alle kleuren van liefde uit basis wit je penselen hand verbond de emoties die wit dartelend zich eindelijk gingen laten zien nog in de vormen van misschien een der prematuren die een eigen leven leidde binnenkamers muren jij danste en zong de mantra’s die kleuren warmte gaven…

Jaargetijden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
Ik heb je zo lief en wieg je op tonen die nog verdwalen. Ach jij, jij die blijft, weet dat de oudheid duurt.…

Blauwe reiger

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
Ongetemd en vrij volg je de weg van de natuur, een prachtige omgeving waar stromende grassen wiegen in zachte bries, rimpelingen glinsteren in voorjaarszon en je statige aanwezigheid in het water toont; je bent de blauwe reiger van ons land.…
CB24 maart 2024Lees meer >

we bloeien nu wild

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 824
weer vrij zo dat je zon weer kon schijnen je ploegde me om na de oogst gaf me stilte en troost liet me in winter verdwijnen maar de wind droeg het zaad van de prins van geen kwaad naar een vruchtbare bodem we kiemden in licht en warmden ons nieuwe gezicht in een zonnig lentegebeuren we bloeien nu wild en kleuren onze momenten wiegen…

Mijn geluk

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Zijn het je haren die naar me lonken of is het je lach Alle liefde die je me hebt geschonken is het daarom dat ik je zo graag mag Nu meer als als ooit tevoor zie ik in waarom ik van je hou Ik heb je steeds meer door jij bent mijn allerliefste vrouw Genieten van de dingen samen met onze kleine in de wieg Een heerlijk leven, dat kan ik wel…

Perceptie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
Wie op zijn pad te dromen liep zag niet hoe diamanten dauw in wilde roos te blinken lag en hoe een mees een nest zich schiep zo licht en teer van bouw dat slechts een elf het wiegen mag, maar schramde zich aan doorn en braam viel onbegrepen pijn ten deel waar zoetheid niet was voorgegaan; bleef nooit bij dieprood herfstblad staan en…

tot aan de horizon

netgedicht
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.598
misschien zal ik morgen sterven of overmorgen jouw zucht jouw zucht alleen zal mijn gedachten omsluiten als een zorgeloos gebed wanneer vogels uit mijn ogen zullen voorbijtrekken naar het water uit de zee de zee die steeds kleiner wordt om mijn handen te wiegen zal zacht in een ademtocht langs mijn borsten glijden en…

je huist in gewoonte

netgedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.189
in het gieren van wind zal ik je horen de lach van jouw kind dat steeds wordt geboren het bezweert alle golven met muren van zand graaft geulen met voeten schept met verliezende hand je huist in gewoonte draagt sociaal als pak niet als gegoten maar vaak veel te strak als je dan thuis komt wieg je je kind geeft het de vrijheid…
wil melker22 december 2003Lees meer >