8247 resultaten.
Verjaren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.832 nee, nog geen grijze haren
daar ik heb besloten
niet meer te verjaren
maar alleen nog maar
te verjongen…
Nachtmerrie
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
557 Mijn neus loopt
mijn haren verward
eventjes een frisse
loopneus halen dan
is in een mum je
huis leeg, vooraleer
de paniek toeslaat
is het de wekker die met
veel bombarie afgaat!
Ik ben wakker,
met verwarde haren
de vogels fluiten
mijn neus loopt
alles staat nog net zo
als gisteren!
O.o.o nachtmerries…
Wijn'loop'
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
795 De tweede wijnloop wou men eerst verbieden,
Verwezen werd er naar de drankenwet.
En daarom zou het mes erin gezet:
“We willen hier geen aangeschoten lieden.”
Ik voelde me aanvankelijk vernacheld,
Maar heb toch maar gezellig mee gewaggeld.…
Levi
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.869 Niet met woorden,
maar met zelfgevormde klanken en gebaren,
streel ik je zachtjes door je blonde haren
en ik vraag me af.....
Wat er mooier is dan dit;
wat er buiten dit bestaat?
Wat ik liever zag of wilde horen,
dan jouw zelfgevormde klanken en gebaren;
dan mijn hand, die streelt
door de mooiste blonde haren.…
Regina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.382 Haar halsje omgolven guldene haren,
Haar mondje omdanst een lachje steeds.
't Eenvoudigst mutsje dekt haar kopje,
De stof haars kleeds is grof katoen. -
Ei! klinkklank heeft het rozenknopje
Om lief te wezen niet van doen.…
je haren plukten hemel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
951 ik heb je
profiel weer gezien
je haren plukten hemel
de kleur kon ik door
tegenlicht niet goed bekijken
je stem klonk zacht
ik zag het paradijs
opbloeien en je ogen
groeiden bloemen die ik
nog niet plukken mocht
nog winteren we door
feesten trage dagen
maar je blikken dragen
al een kleur die lente opent
in een nieuwe pas…
Strijkt wat wilde haren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
762 nog weer naar boven
de poppenkamers lijken
nu steeds verder weg
de trap was
nauwelijks te belopen
maar hun ogen hielden
jou niet van ze weg
je hebt ze aangekleed
met alle zorg en
liefde in die jaren
zij gaven jou een evenbeeld
vertellen hoe jouw
leven is gevaren
met wie je bed en
dagen hebt gedeeld
je strijkt wat
wilde haren…
Ik strooi mijn vingers door je haren...
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
1.598 Ik strooi mijn vingers door je haren
en hang lieve woordjes aan je oren
Ik leg mijn streling om je hals
en tover kleine lichtjes in je ogen
Ik maak je gezicht op met mijn lippen
En hang mijn hart tussen je borsten
Ik versier je met mijn liefde…
haren vonkten in mijn streling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.580 je ogen legden al
de rode loper uit
ontkleedden me ondeugend
ik danste licht
vertederd door je hardheid
en de passie in je blik
ik had je handen vast
een lach liet jou
mijn witte tanden zien
je raakte mijn gezicht
lippen vol met hete kussen die
mijn tong verliefd ging blussen
je huid aaide fluweel
haren vonkten in mijn streling…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn eerste baan
onbezorgdheid nam een eind
mij wachtte een normaal bestaan
ik heb nog wat herinnering
wilde haren…
Blonde november haren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 Ze wacht al bij de halte
Mijn lijf schokt van de kou
Maar in mij brandt die smacht
Opdat ze mij zal zien staan
Reeds wachtend op haar blik
Laat de kou mij niet rillen
Maar de warmte uit mijn hart
Zo mag ze mij niet zien voorbijgaan
Ze stapt in de verwarmde bus
Ik snap mezelf niet en voel me leeg
Konden haar ogen me maar verwarmen
Opdat…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen parels kristallijn
in lange haren…
Omdat de wereld het hare liefheeft
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Onbemind door de wereld
met wat vrome
woorden
vast gespijkerd maar
Onmachtig om
hem vast te houden
Gouden kalveren
bonte koe
boe boe
't is genoeg geweest
G...........nog aan toe.…
Blonde lentekind haren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
445 ik zag gras
je voeten zoeken
zij steelden madeliefjes
in het strelen van je huid
zonlicht straalde
daalde en speelde
met vleugjes wind je
blonde lentekind haren
je danste de pas en
het uur van de dag bewoog
op het ritme van woorden
in je aantrekkelijke lach
was een verschijning
als ultieme voorjaarsverfijning
in oplichtende kleuren…
Lange warme haren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 het licht
kroop zacht
dichterbij met
lange warme haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd
het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand…
Medusa
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
570 ik zag twee beren aan de hemel
vager en verdwijnend in de
rozevingerige dageraad die aan de ware
stralende zonsopkomst voorafgaat
de sterren waren na-ijverig van dat licht
geluiden klonken om ons heen
tsjiep
tsjiep
tsjiep
meh
meh
meh
een lentebries maakte je gouden haren
door de war het was die wind die je gouden haren
door de…
Kinder-moord
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.722 Een vliegende gezwerm der engelen verkoren
Ontving de kleine hoop gepletterd en doorwond,
En nam de witte ziel van hare rode mond
Die stellend' onbesmet Gods aangezicht te voren.
Hoe kort was hare tijd in droevig tranen-dal!
Hoe groot is hare vreugd die eeuwig duren zal!
Hoe loven zij de Heer haar gonstige weldader!…
binnen de lijnen
hartenkreet
2.3 met 16 stemmen
3.545 wil haar kleuren
tussen de regels door
ongeschreven
woorden vullen
het mijne tegen het hare
aan…
Haiku
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
957 Zonlicht besloten in hars.
Hemelse schoonheid.…
Parapluriformiteit
gedicht
3.9 met 8 stemmen
5.162 er was altijd wel iemand
die niet paste
onder de paraplu
in de klas kon je
hoofden met natte haren
tellen.…
Chloë uit Ninof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Ros
Klowees haren
Wortels uit Ninof
Pastasaus in de mondhoeken
Dutje…
[ De wind heeft haast, trekt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 De wind heeft haast, trekt
de bomen aan hun haren –
“Sorry, sorry, echt!”…
Wolken-weer-hartenkreet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Dreigende wolken bevolken de lucht
en als de wolken vurig gaan ontvolken
dan slaak ik van opluchting een zucht
bliksemschichten doen de wolken kolken
gieten af de overlopende wolken-pan
dan 'weer' wachten op het vuur van de zon
of het weer slaat onverwachts wederom om!…
Vrij worden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 We kunnen ons voorstellen,
dat mensen als wolken drijven.
Dat we afzonderlijke wolken zijn.
We kunnen bewustzijn ervaren.
Dat we de heldere hemel zijn.
Dat we wolken kunnen zien.
Mensen die werkelijk beseffen,
dat ze wolken en hemel zijn,
kunnen bewust kiezen.
Ervaren liefde.
Worden vrij.…
Wolkendek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Ik loop over wolken
Want ik hou van de zon
Ik loop over wolken
Als jij dat eens kon…
Stil zit ze, kijkt voor zich
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.751 Stil zit ze, kijkt voor zich
langs hare wangen rood,
haar vingers bewegen zich
op hare benen bloot.
Haar lichte haar is stil,
de ogen zijn niet te zien,
haar borsten staan stil,
niets te geschien.…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 Wind door losse haren
Verlichting voor verkleurde huid
Ogen achter bruine glazen
Vluchtend voor de felle zon
Zachtjes rolt de branding
Op het ritme van de wind
Tegen een kakafonie van kreten
Meeuwen vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw…
De Lethe
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.123 Toch, als bij een, wie nog, in klare dag,
een droom kwelt, die hij tracht en niet vermag
te wekken, komt een wolk soms 't oog omzweven.
Vergeten deed de Lethe 't aardse leven...
Zij poogde... en toch niet gans verdoofde zij
de angst der zielen en haar noodgeschrei.
1898…
Woud bij nacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.740 Alle dreven
Zijn leeg nu van geluid; de Stilte houdt
Haar intree en de Schemering, gedreven
Door hare broeder Nacht, blust snel het goud
En alle purperglansjes, die op 't hout
En op de verre wolken zijn verheven.…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Rembrandt
Innemend voorspelbaar
zoals jij je haren afvuurt
op wolken zo grauw
voor altijd kwetsbaar in toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam…