7673 resultaten.
In andermans schaduw
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.896 Je moet niet klagen
dat je het koud krijgt
als je zelf
in de schaduw
van 'n ander
bent gaan staan
Je moet niet klagen
dat je niet kunt groeien
omdat je te weinig licht krijgt
onder de boom
waar je zelf bent gaan staan
Je moet niet klagen
dat je verdort
omdat de regen
jouw wortels
niet haalt
Ik moet niet klagen
dat ik
koud…
voorbij is mei
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.105 Al zijn de bloemen eeuwig mooi
en kleuren bloesems bomen.
't Vervoerd beleven is voorbij.
Er waart november door mijn dromen.…
Voorbij is mei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 Al zijn de bloemen eeuwig mooi
en kleuren bloesems bomen.
't Vervoerd beleven is voorbij.
Er waart november door mijn dromen.…
Kindervragen.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.163 Of de blaadjes aan de bomen
herboren worden na hun winterslaap?
Ik ken je honger wel,
maar jij hebt zoveel van het leven nog te leren
dat ik nu niet verklaren kan.
Je moet je eerst nog leren weren.
Zo vroeg je gisteren of oma,
die van haar dromen niet genas,
in de lente weer zou groeien als het gras?…
Gebogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.487 Opeens waren de bomen in het woud
verdwenen. Weg was het weiland, geen
gras noch kruid.…
Sarabandes van Satie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.423 die sarabandes van satie
ze zijn zo mooi
als je oudste paar kristallen muiltjes
dat aan draadjes in de bomen hangt zodat de wind
mijn dromen vangt
die sarabandes van satie
houden ons gevangen in de sofa
verglijden met de tijd die kamers vult
met dansende gymnasten
die sarabandes van satie
ze zijn zo ijl als mijn verkouden hoofd…
Winterwit
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.867 Wit is het weer
Kou slaakt een zucht
De bomen zilvergrijs getint
Vogels vliegen af en aan
Winterwit maakt mij kind
Laat mij dromen van het land
Sloten ijzig, winterpret
Lang geleden toch dichtbij
Wit is het weer
Kou geeft me kracht
Warm mijn kleine knuistje
In mijn vaders hand
En zie hoe hij naar me lacht…
stad
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
890 stad van lange tenen
langs jouw buitenwegen
sluipen mensen weg
met vluchtige, bange benen
onvoltooid - de stad grijnst
schuw in de dag
en hoort niet mijn handgeklap
over het aangezicht
stad van lange tenen
ik wil niet ten ondergaan
op de straten
van jouw ondoordringbaarheid
omarm mij met bomen
laat mij zingen
voordat…
Boswachter
gedicht
2.6 met 22 stemmen
11.649 Bij zijn bijl, op een sprei
zoekt hij bomen in de kamer.
En te voorschijn in wit schort,
uit een deur in het lover,
komt een zoon, een jager
die hem aan tafel vraagt.
Hij knikt en komt binnenkort.
------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
moeder natuur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
860 aan de overkant van mijn rivier
de boom met bladeren
haar paraplu waaiert boven ‘t water
nog groen
twee takken niet nee
die zwaaien eerder af
herfst geeft ze nu al brui
rood bruin lover
nu met avondzon
zo waar geel oranje
dat belooft heel wat
tot de wind de blâren heeft geschuierd
de vissen niet meer
kunnen schuilen
onder moeders’ paraplu…
oud-strijder
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.256 tussen de gamellen en medailles
zie ik een kast vol opgepoetste helmen
langs het uniform rond een pop geslagen
sluipt het kruitgeurtje in elke hoek
of verhaal door hem verteld
rond de kolenkachel klinkt de grammofoon
die een bom nabootst en
worden de makkers in stand gehouden
weet je wat eigenaardig is
hij schijnt de oorlog te koesteren…
Ook tijd kan rijpen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.076 Neem me niet kwalijk sprak hij
maanden heb ik gezwegen
de laatste zoete druppels uitgeperst
mijn bloed smaakt bedroeft
Op de geschilferde schaal
ligt vers fruit geplukt van
bomen waar vogels nestelen
waar ik met gekruiste armen
kan rusten tegen het schors
en dorst zich laat lessen
Laat me spreken te lang
heb ik mezelf verzwegen.…
Plotseling lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
629 Opeens deed alles alles wat het wist,
geschokt was ik, en ik deed vrijwel niets,
ik liep ontzet wat rond
en keek de bladeren uit de bomen.…
Krinloop.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
923 Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…
Kringloop.
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
694 Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…
Gedenken
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.105 Het is of we het ruiken
de stilte van de dood
twee minuten zwijgen we
terwijl harten schreeuwen
Zelfs de bomen buigen het hoofd
en vogels zingen niet
het water is zonder golven
ook wolken hangen stil
En met gebogen hoofden
gedenken we de doden
horen het beieren van de klokken
slechts twee minuten zwijgen we.…
speelweide
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.010 doe je ogen dicht
en luister
- hoor je de poëzie -
ze hoeft niet waterpas te zijn
voor de vogel die in het licht
stralen zal
noch voor het sterrenbeeld
waarop de nacht fluit met
verliefde vingers
denk open lucht
tussen bomen en de drie heuvels
die in en uit zinnen stappen als zomerpassagiers
met een hart
opengewreven door…
schaak
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
814 dán is de herfst aan zet
blaast sterf door de bomen
het blad, te licht al nu, laat los
in de nevel zweven halve koeien
ik draai rond en rond en ...
de zon doet mee, wit als de maan
de wereld uitgewist, staat even stil
we reizen door de nacht
en passant fluit jij
een al bekende melodie…
broos is het geluk
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.959 zij kruipen dicht bij elkaar
in een vertrouwd gebaar
liefelijk ligt het gazon
te genieten van de lage zon
hoog in de kale bomen
hangen nog de dromen
leeg en onbeschut
als zwarte nesten
maar wie goed luistert
hoort nog het gegons
als zij zich behaaglijk
naast elkander nestelen
steeds als hij zijn been gaat strekken
wil zij harder…
Geen Carmen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
771 Doelloos zittend in het heden
Verlang ik smachtend naar de toekomst
Want de pijn uit het verleden
Is nu wel genoeg betreden
Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal
Niet bang voor versteende spoken
Achter rechtgehouden schouders
Glimlachend naar de horizon
Daar plant ik dan mijn nieuwe boom
Verspreid mijn bladeren in de wind
De fluiten klinken…
Herfst en zijn trawanten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.080 Novembernevels hullen zilverschoon
al meer donk’re dagen zonder schaduw
wolken voeren zonneloos de boventoon
novemberstormen grijpen ‘t laatste blad
bulderend door buigend’ kale bomen
langs huilende gebouwen in de stad
novemberregens spoelen herfstrestanten
druipend weg richting aanstaande winter
ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
voor een fotografe
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.458 toestel aan borst geklemd
uit invalshoek van camera
en haar ooghoogte
legt zij talentvol
de natuur bloot
vanuit bewogen inspiratie
etst zij het landschap
in een totaalshot
door fluitende wind
pakt zij haar kansen
in een onweerstaanbaar spel
laat ze het licht glanzen
als een engel in het struweel
het bos bespeelt haar
in juichende bomen…
in beweging van het leven
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.153 het ademt
wanneer winter
de bomen aftast
zoals jij de dagen
op glazen kalenders
langzaam geboren
en verder dragend, ver
weg
van kaartranden
met eenzelfde oceaan
die binnen in golven
en verklaarde waterwoningen
de lucht recht hangen
het ademt, jij ademt
in blauwe kruinen
en zelfs op een uitgewiste dag
als deze…
boerendorpje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 Een schilderachtig boerendorpje
verwaaid in de wuivende bomen
als handen die de hemel dragen
koeien met vlekken
als gesmolten chocolade
het piepen van een kuikentje
wordt afgewisseld
door het zachte geblaat
van een schaapje
een vermoeide zon
blaast haar laatste adem uit
Gitzwarte zwaluwen leiden
De stoet van fonkelende sterren
Die samen…
Taal
gedicht
3.2 met 40 stemmen
13.837 Zij zijn mij verwant als de neven in Finland
die brede schouders hebben, kalme ogen,
waarin geruisloos bomen groeien, sleden rijden.
Ik denk aan hen in brieven vol rivieren,
wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde.
Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar
als woorden.
------------------------------
uit: 'Taal en teken', 1956.…
één enkel woord
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.101 Geploeter in mijn maag
Bliksem in mijn hoofd
Een rauwe droom weggespoeld
Door een plotse regenbui
Niet enkel het wachten en verwachten
Vernietigde mij
Het was meer een bom vol haat en liefde
Die ontplofte
In mij
Een enkel woord is genoeg
Om de pijn te verzachten
Om een glimlach te toveren
Op dit betraand gezicht
Enkel blijf ik wachten…
Orpheuzen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
706 jij schrijft me
door het raam
een stil leven
van vage vlekken
aan elkaar geketend
waar ik als dichter
sterf buiten het zicht
van lege bomen
en uitgestorven vuur
vreemd lachend
hoor ik spotvogels
schateren met
afgerukte bladeren en
mijn grijsomrande huid
want alles wat
ik onderweg schreef
was de adem
van warmlicht verlangen…
Herfst sterft
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
919 Spektakel kleuren
impressionistisch
getooide afstotende
medusa bomen
Open de blik
fris het gezicht
zwart de stof krakend en
ruisend
bollend
afstotend
nodigt uit
lijdend
Groen loenst
vlijt
vloeit
overspoelt
gedachten
de waas van waar was ik
toen
Mijn alibi
polis toont
onderverzekert zijn
per gestrekte
kwaliteits besnijding…
de levende dood
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
768 het sterven
weer daar
een dag met
onvoorspelbaar
aantal uren
dat het nu oneindig
doet duren
terwijl ik
met gesloten ogen staar
de versteende pijn
door mij te dragen
is niet te verwarmen
door welke gloed dan ook
ben zelfs niet in staat
om naar lucht te vragen
ik ben gesloten,
gevangen
in de levende dood;
een uitgedroogde boom…
Augustus
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.244 Wervelende dagen
strekken zich als
een kleurige bongerd
voor ons uit,
bomen buigen
hun kruinen
onder het gewicht
van gouden vruchtenkronen
en tijd
slingert vrolijk
aan de vluchtige wijzers
van een zonneklok.…