Alle inzendingen over boom

7673 resultaten.

Sorteren op:

In andermans schaduw

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.896
Je moet niet klagen dat je het koud krijgt als je zelf in de schaduw van 'n ander bent gaan staan Je moet niet klagen dat je niet kunt groeien omdat je te weinig licht krijgt onder de boom waar je zelf bent gaan staan Je moet niet klagen dat je verdort omdat de regen jouw wortels niet haalt Ik moet niet klagen dat ik koud…
veraisme30 maart 2003Lees meer >

voorbij is mei

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Al zijn de bloemen eeuwig mooi en kleuren bloesems bomen. 't Vervoerd beleven is voorbij. Er waart november door mijn dromen.…

Voorbij is mei

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Al zijn de bloemen eeuwig mooi en kleuren bloesems bomen. 't Vervoerd beleven is voorbij. Er waart november door mijn dromen.…

Kindervragen.

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Of de blaadjes aan de bomen herboren worden na hun winterslaap? Ik ken je honger wel, maar jij hebt zoveel van het leven nog te leren dat ik nu niet verklaren kan. Je moet je eerst nog leren weren. Zo vroeg je gisteren of oma, die van haar dromen niet genas, in de lente weer zou groeien als het gras?…

Gebogen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Opeens waren de bomen in het woud verdwenen. Weg was het weiland, geen gras noch kruid.…

Sarabandes van Satie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.423
die sarabandes van satie ze zijn zo mooi als je oudste paar kristallen muiltjes dat aan draadjes in de bomen hangt zodat de wind mijn dromen vangt die sarabandes van satie houden ons gevangen in de sofa verglijden met de tijd die kamers vult met dansende gymnasten die sarabandes van satie ze zijn zo ijl als mijn verkouden hoofd…
Alex Slaets23 oktober 2004Lees meer >

Winterwit

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.867
Wit is het weer Kou slaakt een zucht De bomen zilvergrijs getint Vogels vliegen af en aan Winterwit maakt mij kind Laat mij dromen van het land Sloten ijzig, winterpret Lang geleden toch dichtbij Wit is het weer Kou geeft me kracht Warm mijn kleine knuistje In mijn vaders hand En zie hoe hij naar me lacht…
Ellen10 december 2004Lees meer >

stad

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 890
stad van lange tenen langs jouw buitenwegen sluipen mensen weg met vluchtige, bange benen onvoltooid - de stad grijnst schuw in de dag en hoort niet mijn handgeklap over het aangezicht stad van lange tenen ik wil niet ten ondergaan op de straten van jouw ondoordringbaarheid omarm mij met bomen laat mij zingen voordat…
klaes10 juli 2007Lees meer >

Boswachter

gedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.649
Bij zijn bijl, op een sprei zoekt hij bomen in de kamer. En te voorschijn in wit schort, uit een deur in het lover, komt een zoon, een jager die hem aan tafel vraagt. Hij knikt en komt binnenkort. ------------------------------ uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
Bernard Dewulf28 september 2005Lees meer >

moeder natuur

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 860
aan de overkant van mijn rivier de boom met bladeren haar paraplu waaiert boven ‘t water nog groen twee takken niet nee die zwaaien eerder af herfst geeft ze nu al brui rood bruin lover nu met avondzon zo waar geel oranje dat belooft heel wat tot de wind de blâren heeft geschuierd de vissen niet meer kunnen schuilen onder moeders’ paraplu…

oud-strijder

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.256
tussen de gamellen en medailles zie ik een kast vol opgepoetste helmen langs het uniform rond een pop geslagen sluipt het kruitgeurtje in elke hoek of verhaal door hem verteld rond de kolenkachel klinkt de grammofoon die een bom nabootst en worden de makkers in stand gehouden weet je wat eigenaardig is hij schijnt de oorlog te koesteren…
Jandeb10 november 2005Lees meer >

Ook tijd kan rijpen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Neem me niet kwalijk sprak hij maanden heb ik gezwegen de laatste zoete druppels uitgeperst mijn bloed smaakt bedroeft Op de geschilferde schaal ligt vers fruit geplukt van bomen waar vogels nestelen waar ik met gekruiste armen kan rusten tegen het schors en dorst zich laat lessen Laat me spreken te lang heb ik mezelf verzwegen.…
Irmgard26 december 2005Lees meer >

Plotseling lente

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Opeens deed alles alles wat het wist, geschokt was ik, en ik deed vrijwel niets, ik liep ontzet wat rond en keek de bladeren uit de bomen.…
Wortels4 april 2007Lees meer >

Gedenken

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Het is of we het ruiken de stilte van de dood twee minuten zwijgen we terwijl harten schreeuwen Zelfs de bomen buigen het hoofd en vogels zingen niet het water is zonder golven ook wolken hangen stil En met gebogen hoofden gedenken we de doden horen het beieren van de klokken slechts twee minuten zwijgen we.…

speelweide

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.010
doe je ogen dicht en luister - hoor je de poëzie - ze hoeft niet waterpas te zijn voor de vogel die in het licht stralen zal noch voor het sterrenbeeld waarop de nacht fluit met verliefde vingers denk open lucht tussen bomen en de drie heuvels die in en uit zinnen stappen als zomerpassagiers met een hart opengewreven door…

schaak

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 814
dán is de herfst aan zet blaast sterf door de bomen het blad, te licht al nu, laat los in de nevel zweven halve koeien ik draai rond en rond en ... de zon doet mee, wit als de maan de wereld uitgewist, staat even stil we reizen door de nacht en passant fluit jij een al bekende melodie…
Tsila23 november 2006Lees meer >

broos is het geluk

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.959
zij kruipen dicht bij elkaar in een vertrouwd gebaar liefelijk ligt het gazon te genieten van de lage zon hoog in de kale bomen hangen nog de dromen leeg en onbeschut als zwarte nesten maar wie goed luistert hoort nog het gegons als zij zich behaaglijk naast elkander nestelen steeds als hij zijn been gaat strekken wil zij harder…
delius7 januari 2007Lees meer >

Geen Carmen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 771
Doelloos zittend in het heden Verlang ik smachtend naar de toekomst Want de pijn uit het verleden Is nu wel genoeg betreden Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal Niet bang voor versteende spoken Achter rechtgehouden schouders Glimlachend naar de horizon Daar plant ik dan mijn nieuwe boom Verspreid mijn bladeren in de wind De fluiten klinken…
Sophie15 januari 2007Lees meer >

Herfst en zijn trawanten

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Novembernevels hullen zilverschoon al meer donk’re dagen zonder schaduw wolken voeren zonneloos de boventoon novemberstormen grijpen ‘t laatste blad bulderend door buigend’ kale bomen langs huilende gebouwen in de stad novemberregens spoelen herfstrestanten druipend weg richting aanstaande winter ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
Gerardo9 november 2007Lees meer >

voor een fotografe

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.458
toestel aan borst geklemd uit invalshoek van camera en haar ooghoogte legt zij talentvol de natuur bloot vanuit bewogen inspiratie etst zij het landschap in een totaalshot door fluitende wind pakt zij haar kansen in een onweerstaanbaar spel laat ze het licht glanzen als een engel in het struweel het bos bespeelt haar in juichende bomen…
Klaes12 januari 2008Lees meer >

in beweging van het leven

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.153
het ademt wanneer winter de bomen aftast zoals jij de dagen op glazen kalenders langzaam geboren en verder dragend, ver weg van kaartranden met eenzelfde oceaan die binnen in golven en verklaarde waterwoningen de lucht recht hangen het ademt, jij ademt in blauwe kruinen en zelfs op een uitgewiste dag als deze…

boerendorpje

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Een schilderachtig boerendorpje verwaaid in de wuivende bomen als handen die de hemel dragen koeien met vlekken als gesmolten chocolade het piepen van een kuikentje wordt afgewisseld door het zachte geblaat van een schaapje een vermoeide zon blaast haar laatste adem uit Gitzwarte zwaluwen leiden De stoet van fonkelende sterren Die samen…

Taal

gedicht
3.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 13.837
Zij zijn mij verwant als de neven in Finland die brede schouders hebben, kalme ogen, waarin geruisloos bomen groeien, sleden rijden. Ik denk aan hen in brieven vol rivieren, wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde. Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar als woorden. ------------------------------ uit: 'Taal en teken', 1956.…

één enkel woord

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Geploeter in mijn maag Bliksem in mijn hoofd Een rauwe droom weggespoeld Door een plotse regenbui Niet enkel het wachten en verwachten Vernietigde mij Het was meer een bom vol haat en liefde Die ontplofte In mij Een enkel woord is genoeg Om de pijn te verzachten Om een glimlach te toveren Op dit betraand gezicht Enkel blijf ik wachten…
sophie28 januari 2004Lees meer >

Orpheuzen

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 706
jij schrijft me door het raam een stil leven van vage vlekken aan elkaar geketend waar ik als dichter sterf buiten het zicht van lege bomen en uitgestorven vuur vreemd lachend hoor ik spotvogels schateren met afgerukte bladeren en mijn grijsomrande huid want alles wat ik onderweg schreef was de adem van warmlicht verlangen…

Herfst sterft

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 919
Spektakel kleuren impressionistisch getooide afstotende medusa bomen Open de blik fris het gezicht zwart de stof krakend en ruisend bollend afstotend nodigt uit lijdend Groen loenst vlijt vloeit overspoelt gedachten de waas van waar was ik toen Mijn alibi polis toont onderverzekert zijn per gestrekte kwaliteits besnijding…

de levende dood

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 768
het sterven weer daar een dag met onvoorspelbaar aantal uren dat het nu oneindig doet duren terwijl ik met gesloten ogen staar de versteende pijn door mij te dragen is niet te verwarmen door welke gloed dan ook ben zelfs niet in staat om naar lucht te vragen ik ben gesloten, gevangen in de levende dood; een uitgedroogde boom…

Augustus

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Wervelende dagen strekken zich als een kleurige bongerd voor ons uit, bomen buigen hun kruinen onder het gewicht van gouden vruchtenkronen en tijd slingert vrolijk aan de vluchtige wijzers van een zonneklok.…