28806 resultaten.
ja
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
623 alsof we druppels zijn
jij en ik
uit de ochtend geboren
in wit en blauw
zei ik
we kunnen
door de velden waaien
en weer huiswaarts keren
ons uitstrekken tot zee
en strand
‘of tot twee vogels
in volkomen stilte’
zei jij
‘ik zal de zon
op jouw lichaam zien en alle
dagen je ziel’
en ik glimlachte
om wat jij zag
daarna…
Alles stroomt bij de beek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek
haar gedachten lossen op, kabbelen mee
Wellicht via de Schelde naar de verre zee
om terug te komen als witte vlokken sneeuw
Boven haar zingt een winterkoninkje een lied
voorvoelt de nog verre lente en het verdriet
van tijd gaat voort zoals het water vliedt
toch het afscheid nemen went maar niet…
Blauwe droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in een hoek van blauwe lucht
zijn mijn dromen scheep gegaan
de sterren brandden bij volle maan
de wereld bestond louter uit golven
ik sprak tot de vissen
in een stille zee
die in luchtkastelen woonden
tussen reuzengrote bloemen
ik floot met de vogels
die alles verstonden
briljante gevleugelde schepsels
toen hoorde ik
een zachte stap…
Het landschap van plezier
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
705 zon brandde zacht
een warme lach in
het landschap van plezier
hier vond ik woorden
in het spinrag tussen struiken
bepareld met de ochtenddauw
jouw ogen
vierden feest in de
voorpret van verwachten
de gasten namen
zomer mee cadeaus
met linten en ballonnen
in de zee van tijd
is weer een nieuwe draad
aan jouw levensweb gesponnen…
Verloren Muze
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
535 Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier
de zo vaak helende zee werkt niet mee, een
man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert,
alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach
in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’
ik draai me om, de pier is leeg er is niemand
heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…
jij
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.180 geef mij nu
als een van allen
zonder geweten
als een van velen
laat me vallen
in jou
vang me dan
draag mij
over het gras
op weg
naar het water
naar een zee van genot
ontneem mij
mijn geheim
neem mij dan
neem mij mee
laat mij zijn
zoals ik leef
liefde beweegt
zoals het leven
leeft
lief, zonder geweten
zijn wij
vergeten
en…
Kom maar mee.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.114 Vriendschap kent vele vormen
zoals de golven horen bij
een rustig kabbelende zee
drijf ik op afstand met je mee.…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
675 Hij besefte dat zelfs met al het vocht in zijn ogen
hij nooit sterk genoeg zou zijn
om zee te worden.
Ik waaide verder met een roos.
Op de bodem bloeide geen enkele bloem.…
Lees me
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 lees me in de wolken
in de haren op jouw arm
door de vele regendruppels
in het haardvuur lekker warm
lees me in jouw dromen
in de golven van de zee
door sneeuw te ontcijferen
neem je mij voor altijd mee
lees me in de Lente
in het ontluiken van de natuur
door mijn uitdagende oogopslag
in de kleuren van ieder uur
zo blijf ik voor altijd…
Vissen naar stilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
563 een waterval woorden
stroomt naar zee
op oeverloze vakantie
geen kanalen
geulen en bedding
maar in vrije expansie
nog is er
wind met zijn
vlagen draaien en hozen
buitengaats
komt er rust
in de golvende letters
dichters
vissen naar stilte
hebben soms beet
maar om te scoren
moeten zij
poëzie laten horen
in hun leefnet…
Spoorwegbedieningsstaking.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 Ik ga maar huiswaarts
ergens een dagje zee zien.…
Overvaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Als dijken hoog boven water staan
verbreedt de rivier zich tot zee.
Schepen komen en gaan
maar nemen niemand meer mee.…
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 Eb ik weg in die grote zee
als een traan?
Maar ik, ik zie toch
die ene druppel?
De regenboog als een teken
van een diep verbond.
De duif
heeft het begrepen.…
Rollen zonder protocollen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 jij wist het land te vinden
uit de golven van de zee
groeide op in schaduw van de zon
met eigen licht
bouwde jij je koninkrijk
in rollen zonder protocollen
jou overkwam
de witte wereld met fatale kracht
beschadigde verbindingen tot zwarte nacht
nog dool je op nietszeggend land
maar de golven roepen je naar huis
met hun al gekrulde…
Schrijf, schrijf dit zeegezicht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 scheepje dobbert
op de stroming van het water
het licht speelt aan de kim
een vuurbal van warmte
schetst herinneringen
in smetteloze wolken
hoor de muze roept:
“Schrijf, schrijf dit zeegezicht,
als een herinnerend gedicht”
een scheepje laveert
zeilen manoeuvreren
bollen op door de wind
meeuwen vergezellen
naar daar, waar de woelige zee…
onuitgesproken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
734 ik zie jou nu
staan,
daar aan de
overkant
en kijk hulpeloos
toe hoe jij
wegdrijft
met een zee
van
onuitgesproken tranen
nu,
tussen ons in...…
Mijn hond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
867 Gewoon een blokje om
Naar het bos of strand en zee
Lekker wandelen met z'n twee!
Genieten van de zon en wind
Rennen door de modderplas
Regendruppels op mijn jas
Altijd een goed humeur
Rustig lopend aan mijn zij
Lieve trouwe vriend ben jij!…
Alleen zeker weten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 Kan er meer zijn dan ik zie,
bomen, planten, bloemen,
rivieren, meren of de zee,
iets hoger dan de blauwe lucht?
Ja!
Bestaat er meer dan ik hoor,
ruisen van de wind,
zang van vogels in de bomen,
regelmaat van de golven?
Ja!…
Trouwe kameraad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.020 Ben ik de tuin door jou ontworpen
laat me dan niet verloren liggen
overwoekerd door het onkruid
we hadden geschillen
daar kunnen we niet over liegen
maar de dageraad belooft geluk
ik ben de zee
nu je schrijft over oceanen
zitten we samen in een zeilboot
een eiland roept ons
we zien de rotsen daar
en gooien onze wanhoop
voor anker…
Weemoed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Ze hing haar weemoed aan de wand
zodat de gasten kunnen zien
waar hij voor stond
er staan alleen nog lege stoelen
en guitarras zonder klank
dwaalt zijn geest er bovendien
zijn gezang is er verstomd
hij nam de Fado met zich mee
over de kolkende zee
nog steeds stelt ze de vraag
schreiend aan de Taag:
waarom ging je toch alleen
we zijn…
'Leef verborgen.'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Voor hem de zee en later aan de kant
van een rivier zit een visser aan-
schouwend.
Hij leeft verborgen, vermijdt zorgen
en last zoals dat bij een Epikurist past.
Geen overdaad of wellust die verstoren
zijn gemoedsrust.
Hij bewandelt de gulden middenweg en er
is nauwelijks tot geen sprake van pech.…
minnen en muzen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
768 laat me niet achter
mijn lichaam is de zee
uit vrije wil, voor jou
ik wil gedragen worden
boven alles uit, nog meer
in kleur, rond of
door
praat met mij, lichtblauw
en herhaal dat
met het leven dat het onze is
vandaag en morgen
zoals gefluisterd
op dit ogenblik
en als je dan luistert
naar mijn golven, door onrust gevangen
bemin…
Vertrouwen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 De zee met zijn mysterie en
de stad in nevel gehuld.
Ademloos kijk ik naar haar.
De vele gebeden, mijn weemoed,
mijn verdriet.
Een zeemanslied dat mij ontroert,
het is het onkenbare dat mij voert
naar een stille plek om deze
weer te verlaten.
Onzeker van top tot teen, maar
het lot is mijn maat en dat leidt
mij ergens heen...…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 kind
zacht over haar schouder
als ze kalm maar vastberaden
langs de rijstvelden loopt
het wuivend gewas als fragiele
muziek in de wind
de hartslag daalt
het kind wordt stil
geeft zich over
aan de tere aanraking
van de moeder
zij neuriet in harmonie
met het rijstveld
de wind beroert hun haar
een bevrijdende regen
barst los in een zee…
Wederwaardigheden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
415 zij vertelt mij alle dagen
in jubelen en klagen
haar wederwaardigheden
wij delen het verleden
altijd op pad
naar iedere uithoek
of hooggelegen oord
overal wordt zij gehoord
stuwt met vaste hand
haar bagage vliegensvlug
over zee en land
barrières kent zij niet
geniet soms even
in de luwte van mijn tuin
dwarrelt wat met bladeren
ritselt…
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
Droom mij vandaag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
897 Mij met jou hand in hand
de golven volgende langs het strand
samen lekker uitwaaiende op een pier
in de zon die schijnt op ons plezier
Zo uitgelaten als een kind
waarin ik mezelf en de liefde vind
Het leven belevende zoals het mag
met jou zo samen op deze dag
Dichter bij jou bij eb en vloed
met jou in zee want dat voelt goed…
Schoonheid is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
662 waar de ziel in jou lacht
schitterende oogjes activeert
daar is het geluk van eerste orde
echt wel aangemeerd
Zolang het gelaat
nog helemaal geen rimpels trekt
Is de diepzee onbevaren
de zee van tijd ligt voor je, uitgestrekt
Ervaren, niet alleen voor anker
flaneren langs de kust
maar op reis voor jouw avonturen
maken je zelf bewust…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…