Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Steentijd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Al meer dan vijftig jaren gaf hij lucht en schaduw aan ieder die dat wenste nu vond men hem te lastig te veel zonlicht wegnemen altijd maar bladeren vegen een bron van vogelpoep echt te veel in de weg staan zijn stam en takken verdwenen als voer voor een gulzige open haard in de kale tegeltuin staan nu op zijn plek twee plastic…

Grasland

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
Schaduwen groeien op het veld van bomen die staan opgesteld uit het gelid langs d’ akkerwal. Geploegd, gezaaid, ’t ontluikend groen strekt hoopvol naar het zonnelicht de sprieten uit als tegenwicht voor wortels die dat anders doen.…

De zon en de maan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Ben bang van jou geworden, je bent veranderd omgeslagen van dag naar nacht, van vandaag naar gisteren Waarom moest je weer terug naar de schaduw uit mijn licht gebleven, mijn warmte laat jou koud Je bent teruggegaan diep in de nacht, Je keert je rug naar mij, ik probeer erdoorheen te kijken mijn licht op scherp te stellen en door jouw…

In de moskee

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Hij kent: de groene vanen en het plein Waar vreemden naar de goudspiralen staren; De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn; De egale zon; der schaduwen slagorden, Die zwart opdoemen, en verwijderd worden; De stilte, de gebedsroep, en de schijn Der maan, die als een man met een lantaren De laatste rondgang doet, en met zijn licht Het donker oproept…

G.P.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
ruimte onbewust zijn van de tijd valt er om je heen een stilte raak je wat je net nog voelde in een paar momenten kwijt Tonen,klanken,melodieen maken soms wat in je los zoals de wind in bomenkruinen bladeren ritselend in het stille bos Het geluid van zee en golven eindeloos neerslaand op het strand in het zweven van de meeuwen hun schaduw…

één leven

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 659
vandaag loop ik achteruit terwijl mijn voeten rusteloos de wind volgen besta je nog nu alles stromen zal of ga ik enkel door een schaduw van tijd en licht ik wil je meenemen, denk ik dan stilte met jou maken, sporen diep verzonken zodat ik elk moment kan voelen, veel meer dan zien veilig in verdriet de lokroep van het samen reizen…

Horizon

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Je bent er al achter schaduw van verleden verander je van aandacht op plaatsen van bestemming er staan geen hekken wegversperringen of deuren niets markeert de grens naar het niets maar je geeft niets om de leegte dit is ons liefdeshuis om in te leven als omhulsel gebouwd voor ons bestaan dit is onze danszaal onder een heldere hemel…
mobar21 september 2013Lees meer >

Wachtkamer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
muren houden adem in hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht men noemt het schaduw maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven gevangen in versteende spieren, geknoopte magen iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Iniduo14 december 2013Lees meer >

kinderwagenview

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
rond het lakentje gevouwen slechts de vingertjes wat zichtbaar door beweging waar de mouwen van zijn jasje als twee kokertjes omringen lieve dingen in mijn hart, mijn uitzicht overstemt de smart van toen voor even in dit leven is geen plaats meer voor een grote beer die grommend grauwt de weg voelt wel vertrouwd als ‘k op zijn schaduw…
switi lobi30 januari 2014Lees meer >

Haaks water

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
vergezicht alle beloften van de winter waaien gebroken weg in de eerste zucht van de lente de ijle dijk tracht tevergeefs dwalende geruchten te keren de jonge dagen van het prille jaar worden als hoofdkussens opgeschud de nooit gekomen winter verdrijvend een zachte 'g' wankelt noordwaarts buigt watergangen tot rechthoeken terwijl schaduwen…
Kees Keizer25 februari 2014Lees meer >

Morgen als geen andere

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Voor Rina Jongen piepen in hun hok Gemaakt van hout en liefde, Ouders vliegen zich suf Tussen nest en buiten - En ik geniet van de lome Schaduwen op het pas gemaaide gras In lauwe ochtendzon, geur van wilde kruiden En het allerliefste fluitenkruid, Lammeren die veilig drinken bij hun moeder Die dromerig van het ochtendleven geniet…

EINDE VERHAAL

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Al eeuwen jagen wolkenluchten Voorbij wijd open mensenogen Staan veelbelovend regenbogen Boven te vaak geslaakte zuchten Laat oorlog vele volkeren vluchten Kust schaduw zacht het onvermogen Verschijnt de zon te opgetogen Gaan er hardnekkige geruchten Dat ooit de aarde nieuw zal zijn En haar bewoners welbewust Niet meer gehinderd door hun…

In mysterieuze ogen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
ik streelde je huid voelde hoe warmte liefde licht kleurde heb met penseel en pigment het maagdelijk linnen verkend waar streken zon de verf langzaam droogden kuste schaduw contrasten vingers brachten weloverwogen het donkere terug in mysterieuze ogen plots maakte je gezicht een sprekend geluid sprong jij er ineens helemaal uit…
wil melker21 januari 2015Lees meer >

Bezinning

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Graag wil ik iedereen met gezang begroeten omdat het leven nu eenmaal is zoals het is: licht en schaduw, vergankelijkheid maar ook mysterie. Oproep tot liefde.…
Adeleyd29 augustus 2015Lees meer >

in de hoek

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 562
vaak woon ik in mijn hoofd dagenlang in een enkele kamer er zijn vogels en kinderen die overal lopen moeten dansen op wenkbrauwen van het tjilpend gras jazeker, ook vlinders want vlinders zijn tijd er zijn monologen en dialogen eenzaamheid als speelbal van schaduw en echo's in de linkerhoek naast het tafeltje staat een spiegel…

Nog is het ijs te dun

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
lach wolkt in de heldere lucht stralend jagen blauwe kijkers sombere gedachten op de vlucht nog is het ijs te dun om jouw bestaan te dragen ik ken je angsten die om hulp en bescherming vragen jij danst door de dagen met de constante pijn van er plotseling niet meer kunnen of te mogen zijn maar licht van zon en sneeuw zijn de schaduwen…
wil melker11 januari 2016Lees meer >

Afscheid

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.974
Hoe zette hij zijn schaduw niet te kakken, al zat die nog zo aan hem vastgekleefd. Hij kon zich in een elftal vertakken: zo'n man die alles neemt en alles heeft maar op z'n tijd ook wel een bal afgeeft voorzien van alle denkbare gemakken. Daar gaat-ie dan!…

Kleuren die ik hoorde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
ik wilde kleur brengen in mijn pianospel maar de zwarte toetsen deprimeerden met de witte ging het wel schilderde eenvoudige melodieën uit de losse pols met hier en daar wat buitenissige akkoorden er waren mensen die daarvan de schaduw hoorden in de vol tonige muziek van mijn primaire kleurenlied zij mengden niet in een natuurlijk…

Is bloeiend vergaan

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
ik wist het beeld elegant en strak met blinkend staal bekleed waar zijn licht weerkaatste wilden mensen weer samen praten maar omdat natuurlijk gezag alle harten bond verloren anderen hun macht er werden al snel schaduwen gesmeed tegen zijn rijzende zon het beeld werd beklad de sokkel ondergraven door leugens en valse vragen…

Rock 'n roll

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
mijn hemel, waar gaan we heen we lopen op doortast langs de oever van een holle maan de bloemen huilen hun vaas we zijn dicht bij veraf en ver van dichtbij het land van de koning zonder vrouw, spijt zonder berouw in het donker lijken alle schaduwen op elkaar is dit nu zwart of blauw of een deur die 't slot vergeet we lopen hier…
Iniduo20 augustus 2016Lees meer >

Begeerte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
De schaduw die over haar rode lokken zal vallen zal zalven en slaan. Dat ik het schrijnen voel...…

Middagbreker

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 576
De grote torenklok galmt de dag doormidden stilstaan en wachten op het carillon daar tingeltangelt al een vaag bekende melodie stappenplan aanpassen ritmisch het plein rondlopen afwisselend in de schaduw en in de volle zon als de melodie weer stopt naar het bankje in de zon vandaag geen plannen meer behalve kijken naar de mensen…

Kleine lieve levenslijnen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
het was voor het eerst dat ik een schaduw zag op je gezicht er donkerde iets op je huid waar de tijd nog geen vat op had gekregen jij die altijd voor alles en iedereen moeiteloos overeind was gebleven je ogen in tegenlicht ietwat geloken misten net dat alerte stukje ik alsof zij wisten dat de kleine lieve levenslijnen zich…

omzomen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
ik weet 't, het lijkt zonderling zo alleen door bos en hei te gaan maar vergeet niet één ding hier kun je bevrijd gaan en staan of verwaaien met ruisend blad hier vinden hersenhelften elkaar strijkt licht elke schaduw glad reiken zintuigen tot de evenaar op 'n pad dat nergens naar gaat tel ik gaandeweg mijn bomen die zijn zich van geen…

Zoveel ogen uit het hart.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Schaduwen werden zij in een steeg die je nimmer meer bezocht. Waar geen toekomst was naast een verleden. Mensen, gezichten, ze prikkelen een gevoel waar je niet meer bij lijkt te kunnen komen. Je wilt iets met hen delen van toen, maar hoe onbereikbaar zijn zij geworden als in voorbije dromen.…

Een mistig vergeten

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 607
ik streel je gezicht pak wat donkere schaduw erbij anders weerkaatst licht in je blik juist daar waar ik tast jou zoek lijkt weten een vaag en mistig vergeten wij bewandelen stukjes bekend jij lacht met de bloemen die jou hebben herkend nog schijnt de zon in een wereld voor samen toch somber jij regen wat vaker…
wil melker30 november 2017Lees meer >

als stenen vallen

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 798
stilte hoort die jou berooft van vlinders zoals een weeskind, op zoek naar verbinding kan je niet een beetje bewegen naar leven in de avond, gebaren overnemen van de wind die verlangt en als vanzelf klinkt als het lied van vrijheid kom - verlaat de woning van de dood waarin sombere stemmen schuiven kom - ik wil meer zijn dan jouw schaduw…

Haar mystieke kant

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
in een valse onweerszon schittert de monoliet zijn boodschap tegen donkere wolken magistraal torent hij hoog boven het stille land schaduw werpend op haar warme mystieke kant zij voedt de atmosferische energieën diep in het spanningsgebied van het reflecterend geestelijk verkeer zij zijn onthecht waren een eenheid op interstellair…

De dag schudt zijn veren...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
dag schudt zijn veren en weegt zijn loden last de middag scheurt haar kleren en de nacht is breekbaar als glas de hemel heeft buikpijn de kots gaat over de nek de geit rent achter de kool en de schapen liggen uitgeteld de apen gedragen zich vreemd en dragen vissen naar de zee de kippen krijgen tanden en eten met de pot mee de schaduwen…

Aan de rand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Het spel van zon en schaduw belicht telkens weer opnieuw haarden van herinneringen. De stad ontplooit zich. De torens blijven wenken. Als vingers tikken ze mij. Engagement en eigendom weerhouden mij verder. Getikt door de spanning tussen tastbare biotoop buiten en verruimende mogelijkheden van de virtuele stedelijke kosmos.…