4314 resultaten.
Herdenken zonder oordelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 Verlaten door het leven dat
spreekt, vraagt
en zoekt
waar de stilte momenten weeft die
herinneringen mogen blijven.
Met vragen en oordelen als
de dood een rechter was
met mensenhanden
die gehoorzaamden
en vaak bang
schuilden in een eenzaam geweten zonder
een uitgang.
Net zo vaak en net zo gelaten.…
EENZAAM KLONK MIJN LIED
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.161 Toen duisternis mij in het hart gleed
zong de nacht mij naarstig zijn lied
De eenzaamheid voelde kil en wreed
en in mijn hart schreide het verdriet
Wijl ‘t stille mij de keel dichtkneep
zat ‘t duister vol van met onbekend
Van de nacht gloeide de wurggreep
waaraan ’t verlaten mens nooit went
Waar klokgeluid het stille verbrak
restte mij…
De zee en de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit elkaar spattende witte pluimen
die woest worden neergekwakt
op het zand van het strand
Noeste flitsen doen mee
dalen neer op de woeste
golven van de zee
door het gedonder in de lucht
gaan meeuwen schreeuwend
op de vlucht vliegen weg boven
het natte zand van een verlaten…
De wind en de woeste zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit elkaar spattende witte pluimen
die woest worden neergekwakt
op het zand van het strand
Noeste flitsen doen mee en
dalen neer op de woeste
golven van de zee
door het gedonder in de lucht
gaan meeuwen schreeuwend
op de vlucht vliegen weg
boven het natte zand
van een verlaten…
Sprakeloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Woorden, ze zijn ons wapen, onze kracht,
waarop wij ons maar al te graag verlaten.
Zo gaan wij door met eindeloos te praten,
want stilzwijgen gaat boven onze macht.
Toch is ons spreken zwak, ons denken broos.
Eén woord van U, Heer, maakt ons sprakeloos.…
BEATRIX ' BESLUIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 Bewust, verlicht verlaat moeder de troon,
geniet van een vrij, bescheiden bestaan,
vertrouwt geheel de regerende zoon.
Hetgeen bij 's lands bestuur wordt gedacht, gedaan,
geeft zij nog eeen wijze, verborgen toon;
een merel schouwt rond in de eikenlaan.…
dacht het niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 in mijn boekje
betekend alleen zijn
niet dat ik eenzaam ben
snak er soms naar
slijt jij je dagen maar
met –wie dan ook-
bang van de stilte
bang om verlaten te
worden
ik ben van je weg gegaan
had de beste reden ooit
je jaloerse houding
zo onzeker over jezelf
en dan je hand opheffen
naar mij?…
De grote trek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
859 Je verlaat je grotje
Stopt al je dierbaars
in een doos
Het huis dat jij
alleen hebt opgebouwd
Toont leeg en troosteloos
Het zijn de laatste loodjes
die je hier nog weegt
Gedachten en herinnering
Passeren de revue
Verhalen uit het verleden
De toekomst, wat die brengt
En de hectiek van nu
Er ligt altijd vuil
onder een meubelstuk
Hoe vaak…
Plaatje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.481 Het hart lanceerde stilstand
In een tijd van druk, druk, druk
Ongevraagd pauzeren, voelt als verlaten
Enkele dagen zonder licht
betekent langere tijd
een enorm gevoel van groot onbehagen
Stilstand is achteruitgang
juist zeker als in de vaart
der volkeren topsnelheid wordt opgevoerd
Stilstand is zeker schoonheid
in gevallen van toevallig…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Op een eiland, zes uur 's ochtends in de zomer,
de stille weg af, waar geen wandelaar gaat,
in de herinnering van wat je ooit is overkomen,
daar waar 't bewustzijn het gebaande pad verlaat,
terwijl de stilte wordt gevuld met vogelzangen
loop je geleidelijk aan hun vogelwereld in,
vliegt daar je oude geest, met lief en leed behangen
vanouds,…
Als schelpen op het strand....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
794 Ik heb gedroomd vannacht
Samen aan zee, hand in hand
Hoe toeval ons bij elkaar bracht
Als de schelpen op het strand
Door de vloed meegedreven
Belandden we hier vanuit de zee
Dat is het mooie van het leven
Na tegenslag zit het soms ook mee
Als het strand weer is verlaten
Heb ik in het licht van de maan
Pas echt goed in de gaten
De reden…
het geruis van denken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Brood, beschimmeld in de kast
verroeste hark in het natte gras
een vogel bij haar geroofde nest
verlaten worden door de ander
of iemand voor altijd afwezig.
Beitel het maar in je geheugen
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.…
Voor onbepaalde tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 -
immers door kort oponthoud
enigszins verlaat,
denderen hongertreinen
aan oogst voorbij
geen tijd; later is nakend,
de uren stremmen,
adem vertraagt
dan krijgen we rekeningen,
het eens van ginder,
het ooit van morgen,
krijgt in deeltijd beslag…
Het geruis van denken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Brood, beschimmeld in de kast
verroeste hark in het natte gras
een vogel bij haar geroofde nest
verlaten worden door de ander
of iemand
voor altijd afwezig.
Beitel het maar in je geheugen:
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.…
Beseffen wat geluk is
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Geliefden die ons gaan verlaten.
Tijd die stilstaat en toch bestaat.
Werelden die van verre wenken.
Illusies verdampen snel.
Overgave is een feit.
Niets kan ons meer krenken.
Vreemd, maar toch vertrouwd,
komt onze laatste dag.
Door tranen breekt een lach.
Het groot geschenk keert terug.
We geven lichaam en de geest.…
Stranding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.002 De kiel loopt na de lange reis
vast op verzande ree,
branding slaat het roer onklaar,
de stuurhut ziet verlaten.
Vanaf de wal zie ik gelaten
de natuur haar werk doen.
Is dit het lot na moeizaam zwoegen
met aardse waar door hoge zee?…
Eenzaamheid in de drukte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Bid ik dat de kracht mij niet verlaat.
Op naar een nieuwe dag,
Waarin je opstaat,
En probeert te genieten als je jezelf betrapt op een spontane lach.…
Kattenvoer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
495 De oude kat is dood, de spil van het gezin
heeft ons na eenentwintig jaar voorgoed verlaten.
Het kattenluik, daardoor ontdaan van alle zin
biedt slechts nog toegang aan zijn ongenode maten.
De oude kat is dood, dat bracht me wat teweeg.…
EEN REIS......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 je hebt je koffers
gepakt
de kleur grijs
is geen kleur
Je trekt de deur
achter je
in het slot
je wil immers
......op reis
Je steekt
je hand op
begroet de buurman
die je een goede reis
wenst
Je rijdt
naar het station
en wacht,wacht
op de sneltrein
je hebt immers:haast
Je kijkt verbaasd
naar het lege spoor
de trein is verlaat…
REGEN VAN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
770 De hemel huilde.. hij had verdriet
en tja, hij huilde tranen met tuiten
Harde wind huilde ‘t treurigst lied
ik weende tussen druppels, buiten
De hemel schreide..van pure pijn
hij was van god en mens verlaten
Grauwe luchten voor zonneschijn
op dat bankje, waar wij ooit zaten
De hemel weende, al heel die dag
ik kon dat in mijn innerlijk horen…
Blad.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
705 Hun voeten zijn geworteld : nimmer verlaten ze
deze vruchtbare grond. Hier groeit in ontzag stilte.
We komen er foto’s nemen in tegenlicht en betreden
hun zoden niet. Hoogstens zullen klaroenen ’s morgens
de dag afsluiten. Onze bloemen zijn dan al levenloos.
Hun herinneringen zijn gevallen bladeren.…
Omgewoelde aarde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 Verlaten mens, treed
uit de schaduw van je nacht,
wat zit je nog te mijmeren
over nieuwe vragen,
er is brood,
er zijn spelen hier,
loop niet dood in slechts
één karrenspoor, de
ongelijke dogma’s achterna
in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen…
In spiralend zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 voorbij het schaduwrijke loof
van eeuwenoude eiken
zindert zomerse hitte over
geelkleurende korenvelden
naar kerktorens in het verre land
stilte markeert de vlucht
van een spaarzame vogel
die hard schreeuwend de
koelte verlaat geschrokken
door een plots springende haas
wind ruizelt het blad
krijgt houvast in spiralend
zand op het uitgelopen…
Wat hoop is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Of dat ik aan gesloten ogen wen
Dat ik beter zonder jou af ben
Zittend, een klein bankje op dat grote drukke plein
En dan heel even dat duister
Eeuwige druk die me dan verlaat
Hoofdpijn
En wanneer we later dan toch samen zijn
Het verlangen dat nooit weg zal gaan
Troostend, door dat kleine beetje pijn
En ik me, alleen, een weg door…
Onmacht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.322 Waarom moest gij dan komen in de nood,
Ik riep u niet; wat dood moest zijn, wás dood,
En voor de rest, - ik had het ook gedragen, -
Gij hielp toen goddelijk dit leven schragen;
Maar ziet gij niet, nu gij mij wilt verlaten,
Dat ik het weer, maar meer dan ooit, moet haten?…
Wat is wijsheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 alleen de schaduw
Als bron hebben voor het rijpen
Van de ziel
Als gevangene zijn wij allen geboren
Het doel van het leven is niet slechts te horen
Maar te luisteren
Niet slechts te kijken
Maar te zien
Niet te lijken
Maar te begrijpen
Om de schaduw die over ons ligt
Te wijzen naar het licht
En als vrij persoon
De wereld weer te verlaten…
Met een PowerShot A720
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
630 Voldaan verlaat je de pilaren,
je hoofd nog tollend van wat je gehoord hebt...
(Bezielde ruimte waar je met Iemand
aan de praat raakt over de berg Horeb.)…
Niet klagen, maar...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
529 Klagen is van alle plaatsen en tijden
Je wilt er graag met iemand over praten
En voelt je dan niet zo eenzaam en verlaten
Maar toch probeer je klachten te vermijden.
“Niet klagen maar dragen” klinkt goed
Want wie hoort er nu graag naar klachten?
Ieder heef zijn eigen zorgen en gedachten
Je vindt zelf ook dat je er geen goed aan doet.…
nog
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 nog draag ik kleine voeten
in mijn handen op weg naar
de grote aarde, zoekend naar
enig houvast is slechts het
hart het kloppend baken
ogen vertellen zinnen, doch niemand
leest mijn verhaal
het toegekend vermogen om als kind
groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren
had reeds het stelsel verlaten
vluchtig als vuur dat telkens…
Liefde is II.......er niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
636 Alleen en moedeloos en verlaten
tot niets in staat en verslagen.
Nu kan ik alleen nog maar me leven bij elkaar rapen
en wachten tot ik me weer met liefde bewapend.…