5060 resultaten.
Liefde maakt blind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.274 'n loot die zich kromt onder de dauw
In de verte de kreet van een pauw
Een kat doorkruist het natte gras
De wind streelt het gewas
De mees zicht zijn mooiste lied
Een krekel klampt zich aan een grasspriet
De berk buigt zich sierlijk in de wind
'n rups popt zich in,voor de metamorfose begint
de strijd tussen de mist en de zon
die reeds vroeg…
volverwachtingskind
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
2.768 volverwachtingskind in streeppyjama
steken transparant grijze haren
als monument van slapeloze nacht
in jonge vlegeljaren
rechtovereind de wereld in
grote handen op het feestversierde kleed
blauw geaderd kwetsbaar haast
getuigen tegenstrijdig streven
mijmer ik verdwaasd
gravend in herinnering
zoals je daar vertederend
een gretig levend kind
verhalend over vroege…
Altijd schijnt bij jou de zon.
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.864 De deur van je hartje dat stond open
en jij had mij daar toen zien staan
Ik ben dat deurtje ingelopen
nu blijf ik hier bij jou voortaan
Een blik van jou was reeds voldoende
ik wist het eigenlijk al heel vroeg
En met mijn arm om je heen
kwam het moment dat ik je zoende
en schat, van jou krijg ik geen genoeg
Ik spreek nu enkel voor mezelf schat…
de gang was donkerlang
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
5.610 ik mocht je huis betreden
de gang was donkerlang
je kamer was een lach en
in je ogen zag ik alle kleuren
van het bloemetjesbehang
je lippen kusten uitzicht
op een verre horizon
die pijlsnel nader zwom
toen zwoele blikken liefde
vroegen zonder schikken
ik opende in diepte die
de tijd verzegeld had
jouw overgave maakte
passie los…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
Te laat
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.350 Had het dan niet gezegd,toen ik het je vroeg,
dan had ik me gestort op mijn werk.
Om jou te vergeten, nu is dat te laat,
vergeten kan ik je niet meer.
Ik weet dat het ooit wel over gaat,
maar voorlopig doet het o zo zeer.
Ik stelde mijn hartje open,
voor jou, voor jou alleen.
Jij laat je kans nu lopen,
ik bouw er weer een muurtje omheen.…
Biologische klok
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
889 Wij mensen kennen vreemde begrippen
de bekendste daarvan is geheid de tijd
we staan erop maar zijn ‘m steeds kwijt
jagen hem na om te laten ontglippen
Bij afspraken wijst hij op zijn strepen
wij draaien verlegen bij vroeg of te laat
hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat
weet gehaast ons steeds op te zwepen
Hij tikt zijn seconde, minuut…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 Er ligt een tijdbom onder ons begraven,
die vroeg of laat, doch zeker, af zal gaan.
De tijdsdruk weg? Nog liever zijn we slaven.…
Onze zomertuin
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
935 Een zonnige dag,
een vroege morgen
ontwaken zonder zorgen
blij dat ik er zijn mag.
Het vijverwater rimpelloos
de goudvisjes nog stil
onder het dauwige lis
daarnaast de ontluikende roos.…
Het zwerfspoor voor…
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
984 dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid
over aarde te gaan
Dan staat hij stil daar hij denken wil en om even met zichzelf te praten
over de waarde van ‘t leven, wat hij meer heeft te geven dan zijn indruk
die hij zojuist heeft gelaten
Na kort zelfoverleg vervolgt hij zijn weg en lacht om de vraag die hij vroeg…
Trage beer
gedicht
3.3 met 276 stemmen
48.673 Als 't ijs op het kanaal was te vertrouwen
Bond hij meteen mijn schoenen met wat touwen
Aan ijzers met een houten bovenkant
Je moet verdomme glijden en niet sjouwen
Riep hij me toe, maar ik bewoog onthand
En wankelde door niemandsland,
Een trage beer met ingepakte klauwen
Als vroeg mislukte koudefront soldaat
Besloot ik toen voorgoed te…
Voordat
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.589 Ver voor de vertwijfeling
ver voordat mijn leven
opnieuw ontsprong
was jij mijn stralend
middelpunt aan de hemel
mijn nooit ondergaande zon
Ver voor de volwassen wereld
ver voordat ik tevergeefs
om onwillige harten streed
werd jij gevoed met
het grootste geluk
maakte een drie-eenheid
jouw leven compleet
Ik vroeg me af
hoe het zijn…
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 door nacht en dauw al urenlang verborgen
ontwaak ik elders in mijn eigen tuin
bezeer me dwalend aan de hopen puin
en voel de angst die mij opnieuw wil worgen
vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen
buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen…
Opnieuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.209 Bedwelmd verloren wij ons in elkaar,
totdat God vroeg aan mij, zijn grootste zondaar,
hoe vaak nog te zullen zijn als herboren.…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 weg is de herfsttooi
het mooie donkerrood
in geel en bruin
de kleuren uit de tuin
bloemen werden vaal
waren te moe om nog te bloeien
takken zijn al kaal nog iets
te vroeg om ze te snoeien
het land is leger langs de dreven
koeien staan al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer…
WAAN
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.734 Toen brandde een blos van toorn op mijn gelaat,
En 'k vroeg: - ‘Hoe brengt mijn goede gids mij hier,
Waar al wat is, geen wezen heeft, maar schijn?’
‘Opdat uw lied,’ sprak hij, ‘geen logen vier',
Opdat uw hand zich niet verleiden laat
De Waan te plukken voor het ware Zijn!’…
Herfstslaap
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
801 De kortste nacht valt vroeg dit jaar
hij kraait en woord wordt letter
de hand een stompe vuist zo valt
alles uit elkaar
en wacht in delen ondergronds tot na de
laatste rilling om tegendeel te vinden…
Mislukt gevoelsgedicht
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.197 mijn gedicht is een gebrek aan woorden
gevoelens wroeten onderhuids in het rond
ik heb de geest niet maar gevoel bekoort me
vanaf van ochtend vroeg het is nu avondstond
de klanken janken door mijn hoofd en ziel
dat nu eindelijk eens het kwartje viel
ik zit te piekeren tobben en te zweten
ik had het allang en grondig moeten weten
de horizon…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg tegen ramen
wanhoop bloeide tegen
het plafond, groeide
in de regenvlagen tranen
ik loste op in nevels
die de stilte droegen
mistte en verstrooide licht
ik voelde wat de handen
van me vroegen…
Toegang tot teleurstelling
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.538 Mijn vroege komst werd hogelijk beloond,
wan op mijn biljet stond de begeerde
- ik heb het opgetogen vaak getoond -
naam van de speler die ik vereerde.
Als een kind zo blij zat ik in vak Noord,
menig blik viel jaloers op mijn biljet;
trots, bij de krabbel die ik had gescoord,
heb ik ook mìjn handtekening gezet.…
verandering van tijden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
848 spreek niet van vroeger tijden
peilloos diep zat nog in de leden
bij voorbeeld aangaande ping pong
vereniging voor het vast verband
vroeg men een representant
bijvoorbeeld in het algemeen
een tafel van hot naar her te rijden
voor de grote tafeltennisshow
of tewel wat een lid meer concreet
tredend uit het vereend geheel
achter zo'n meubel…
Jij piest nooit meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.374 behoefte
van de voortgang is jouw zadel
leeg want de dood boekte je vlucht
alvorens je had betaald
Ergens een familiair trekje
al was je gezicht wat ronder dan
dat van mij en telkens als je komst
vooraf werd gemeld maakte ik
mijn schans wat minder haaks, want
je benen zochten het licht telkens
aan de verkeerde kant
En ja, je plasgedrag vroeg…
TijdSpijt
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.430 drijfzandig klauwend kwijten,
aan zinloos gewauwel, geneuzel en zogenaamd genot
Egostrelend en dom gebrabbel, m’n eigen ik altijd vooraan
De dan mij resterende jaren van kloktikkend tijdsoverschot
Nuttig besteden aan de mensen die om me heen bestaan
Beantwoorden aan alle roepende stemmen die me zochten
Iedereen die wat van me wilde, maar zinloos vroeg…
Oma's verrassing 1953
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.419 Door langdurige tandeloosheid
-ze is bang voor de tandarts-
heeft Oma 'n nogal klein mondje
we zien het niet meer, alles went
Oma gaat ons vandaag verrassen
ze vertrekt vroeg naar de stad
en komt thuis met een kunstgebit;
haar lach, van oor tot oor wijd
alsof ze met ‘n kleerhanger vrijt
betoverd; we zien alleen tanden
waarachter…
Afrikaans drama
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.462 hoe zij wegtrekken
windgedreven
donker op wit
enkel of in groep
beelden werpend
tegen het gewelf van hemel
spoorloos oplossend
tussen ’t dagdagelijkse
uit onmacht geboren
’s morgens vroeg
op ’t Congolese land
bloed onder hun voeten
in ’t eerste licht
hand in hand
gaan zij per twee
gingen duizenden, miljoenen
over land en zee
balans…
Ako-diner 1990
gedicht
2.1 met 17 stemmen
10.372 en een Porsche
een echtpaar stapte uit een Saab Turbo
ik stapte uit mijn strippenkaart
voor het eerst zat ik aan
aan een diner
dat viel verdraaid niet mee
een colonne obers bracht schalen binnen
waarop saumon fumé
daarna kreeg ik een bord
met iets roze-roods erop
dat leek op een jonge uit het nest
gevallen en gefrituurde reiger
ik vroeg…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 laatst wandelde ik in een laan
vol naakte zilverberken
en peinsde hoe of het zou zijn
om breekbaar in de wind te staan
ik vroeg de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden…
Het moet geen werk worden.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
870 Kauwgom is aan mij niet besteed ik houd niet
van kleverige dingen en ben zuinig op mijn tanden
zij zijn er klaar voor en wachten vroeg of laat
komt er wel weer een strot langs om af te bijten
liefst voor de ergste honger.
Mijn dubbele tong weet niets
van prins en kwaad en likt haar klit.…
Dijkbewaking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
920 Nog verder draag ik mijn verleden
het weelderige riet in
waar de mandjes groeien
bruinverpakte gorzen de wacht houden
over elke doodgeboren lentemorgen
en vroege klanken stroomopwaarts
de eerste zon ontmoeten
Een rapsodie in tegenlicht
bewaakt de ijle dijken
in de laaghangende kilte
trek ik mijn rietkraag verder op
buitendijks wachten…