27290 resultaten.
In de hemel
netgedicht
1.0 met 954 stemmen
450 nog neem ik
mijn stapstenen mee
heb er genoeg om
mijn bagage
droog te houden
met eerbied en uit
erkentelijkheid
gekozen maar ook
voor stukjes drift die
boven komen drijven
nog kan ik droge
voeten houden
maar ik moet keuzes
maken en zaken
kwijt zien te raken
om mijn pad te
blijven volgen mee
te dragen in liefdes
verbondenheid…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 deze prachtige
bloemen uit het oude
aards paradijs te delen…
Slinkse streken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 wij wisten van
het paradijs
schoonheid
en verlokking
zonder enige eis
maar niemand
had ons de
omgangstaal
van blad en
bloemen geleerd
hoe zij zich
in de verte al
profileerden
met kleurrijke
grote harten
en die naar ons
keerden voor
visuele contacten
door een innemend
wiegen op de wind
ook onderscheidden
zij zich in vorm…
Een teruglopende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 zacht warm
voelde jij aan
in lieflijke kleur
opende in vol
vertrouwen
jouw emoties
spiritueel
zong je stem
het ijle lied
van de prille
dagopening
naar boven
bij de
invallende
avond donkerden
doorleefde tonen
van het dagelijks
sluiten van voorbij
altijd klaarden
je ogen op
als jij mij zag
kregen jouw
blikken weer hun…
Al op z'n kop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Het Al wordt op z'n kop gezet
net als bij Eise Eisinga
van alfa tot aan omega
geïnspireerd op het sonnet
met distichon en een couplet
Van Woordenaar uit Wolvega
of Rotjeknor of Waarookma
gezeten aan bureau, op bed
het universum het heelal
niet helemaal geheel en al
maar potentieel, van a tot z
door 'n dubbelganger ingebed…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn van
de verzengde bodem
die steeds
plastischer in
beweging komt
gestuwd door
vloeibaar vuur die
de kromming van
aarde…
Mystieke engelenontvangst
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 wij
al getransformeerd
naar een geladen
vol van genade
voelend heden
niet meer
gebaseerd op
kracht maar op
verbinding zodat
er een verrassend
geheel kan groeien
naar een nieuwe
aarde met futuristische
toekomstwaarde…
Eeuwig bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 nog zag ik
hen aards
maar ik voelde
al hoe meerdere
dimensies hun
geestelijk uitdijen
zichtbaar maakten
in vorm en omgeving
een tintelend
fluïdum gestalte
bleek communicatie
de snelheid en eenvoud
van telepathische
overbrenging machtig
te zijn op menselijk
en alle leefniveaus
zoals de natuur en
alle vormen van
bestaan die de…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 ik sprokkelde in
een narrige wind
streepjes licht
tussen herfstig
natte takken
met zwammen
en paddenstoelen
als kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen met bacteriën
die met het bleke
wit als schutkleur…
In eigen woning
netgedicht
1.0 met 540 stemmen
496 zonlicht
op een vroege
sprankelende
lenteochtend
en daarna jou
gedroogd met
het subtiel
geparfumeerde
bloemenkleed
dat zich opent
voor jou alleen
samen hebben
we een zomerdag
geplukt in een
wereld vol mystiek
met magisch
betoverende
vogelgeluiden tussen
het gave gezoem
van talloze insecten
die met bestuiven
en honing de aarde…
Zijn beeld en gelijkenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hij schiep
de aarde en
bevolkte die met
een evaluerend
en evolutionair
levende mens
naar zijn beeld
en gelijkenis
techniek en
creatief sloeg
snel de vleugels
uit in maagdelijk
ontdekken robots
waren er al vlot in
alle werk dat verlichting
zou kunnen geven
niet vergelijkend
met de mens
maar innoverend
verbazingwekkend
in…
Uit het leven van toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 en
te gemakzuchtig
om ze te snoeien
wij zijn lang
gebonden geweest
aan allerhande
structuren die het
gemak van de mens
hebben gediend terwijl
alle innovatie verdween
oude normen en
waarden uitgebuit
en ego’s dronken
hun eigen decadentie
ongebreideld zijn
wij verschrikkelijk
op ons bek gegaan
onherstelbaar is wat
wij de aarde…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik heb het
laatste licht van
de aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds…
Onherstelbaar falen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 hebben wij
onze ogen
geopend om
ze daarna
voordat zij
helemaal
ontluiken
weer te sluiten
wij waren
op zoek naar de
wereld om ons
heen naar leven
en alles weten
hoe en wat
omdat het
slecht gaat
en alles van
waarde verloren
lijkt te gaan
zoals de natuur
met zijn raderen
en niveaus van
duurzaamheid
op onze aarde
we hebben…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 duwde ik me van
de stroom verder
weg zag een
inham om even
bij adem te komen
begon de weg terug
met licht en de
opgekomen zon
warm in de rug
op halve kracht
kan ik niet meer
presteren maar wel
leren om te genieten
van wat in competitie
nog nooit gezien
is gaan worden
stilte en schoonheid
in verbinding met pure
natuur van de aarde…
Ultieme doorzichtigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 langzaam
brokkelde
de Muziek af
toen ik
Verder liep
maar de tijd
kleurde hoorbaar
die herinnering in
met een aparte
audio set
net als stilte
zijn accenten
kreeg in het
donkeren van
avondlicht
en de zon
schitteringen
liet spetteren
in ultieme
doorzichtigheid
zo werkte
verbinding
duurzaam aan het
leven zij had ons
energie…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik zag
de aarde
scheuren
hoorde wortels
janken in
ontbossingspijn
voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed…
Het gebaarde kind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 zij zongen
hun lied
van frisheid
en kou
de grote
met slangen
behangen
machines
trouw aan
de decibellen
productie
ronkten zij stilte
tot destructie
de wettelijk norm
was slechts
voor de vorm
nog leek het
eenstemmig
in de metriek
van het hart
maar aarde
wist nu al het
gebaarde kind
was te warm…
FAMILIEBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
692 een zaadje valt naar de aarde
die zich over haar ontfermt
er vormt zich langzaam een stek
met menig levenslustige loot
en verovert zich een eigen plek
langzaam is er sprake van een echte boom
met vele takken en volle bladerkroon
in wiens stam een jongen een hartje kerft
jaren en jaren gaan langzaam voorbij
zwakke takken knakken door de willekeurige…
Als lemmingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 van
velen dictatoriale
trekjes kregen die snel
begonnen te vervelen
inperking van persoonlijke
vrijheid gaf onomkeerbare
spanningen op weg naar een
psychotisch einde waarbij ieder
mens er een teveel was
en dus in de weg stond van
ultieme persoonlijke vrijheid
en nu op weg naar die bijna
onbereikbare vrijheid om
daar weer opnieuw te aarden…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 wat leven heet
Jouw ziel lichtelijk verscheurd
Niemand overleeft in de hete
Vuurgloed zonder water
Land inwaarts drijvende
Wolken en uit mijn
Gezichtsveld vandaan een
Rood licht, de zon…
Een vlaag aardedonker
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.945 in tranende blikken
om de beelden wanhopig tot stoppen te dwingen
zodat enkel doffe ploffen in de oren dringen
tot ze stil in de geschepte aarde verstikken
dat haar doodskleed over het kistje legt…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 Opkomend licht valt
neer
veranderd landschap
in nieuw gezicht
nog altijd staande
hoog in kracht
vereeuwigt in wortelsterke
aarde
groeiend,
verslaat hij zijn oude
leven
nog altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water…
al was het maar één dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.361 eerst was er stilte, talmende bewustheid
het water van de aarde heeft de zee geruisloos vol getapt
toen in oktoberherfst de dijken braken
woest onbeheerst, een mengsel tussen zand en mist
was alles rondom vis en voel nog enkel modder
de nacht heeft schaduwen tien graden weer teruggedraaid
er ergens tussen twaalf en twee heb ik mijn huis ontruimd…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 aarde kust
en geef liefde opnieuw een naam…
Van de grond
gedicht
2.4 met 30 stemmen
10.228 Dan lag er pas goud op het water
Dan brak pas glinster de klomp.
--------------------------------------
uit: 'Het violette vuur', de bundel
die in mei zal verschijnen bij Prometheus…
Maansverduistering
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.139 Aardse schaduw omhelst maan
haar nog onschuldig bestaan
luna zonder sluitend verweer
vannacht kapoeres, soezige sfeer
als roomkleurige lelie verwelkt.
In het water geraakt zienderogen
schudt witte vacht om te drogen
gênant uitgetrokken zichzelf
terug hangend aan hemelgewelf
in wedergeboren schoonheid gedoopt.…
ongeboren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
907 in harmonie
te kunnen fluisteren
zij zal de bruid worden
van een voortrekker
aan het levensnet
en doorheen
sterrenstelsels tronen
met tijd
zullen ze het heelal
krom trekken
en het touw verankeren
met een knoop
boven de aarde
en dan zal ze ons
haar kinderen tonen
*
opdat wij zouden slapen…
Ze kneedt onbreekbaarheid
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
617 avontuur uit zwarte aarde
gestolen, voorbij de norm en
middelmaat, verrijkt in een
onverwerkt gebied, waarin met
meesterhand de liefde is geijkt,
ze reikt de kunst met uitgestoken
hand, oneindig verder dan men ziet.…