7667 resultaten.
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 van horizon tot einder een
trage zilveren stroom
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
*****
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met dorpjes…
Éénjarig seizoen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
509 In de gewelven van mijn wereld
stut ik sprookjes met fantasieën
die grenzen aan het dal
waarvan stenen uit mos zijn gegoten
en bomen niet meer spreken
nu nog ritselt het donker al waande
ik me in het struikgewas, ik voelde
doornen steken in mijn zij maar
later bleek dat het de striemen
waren van de nacht
nu leef ik me naar herfsten…
Novemberdag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
677 zo’n grijze dag die mijn kleumend lijf
voortdurend belaagt en bekruipt
naar warmte verlangen doet
zo’n dag waarop 't licht rond de bomen
brozer lijkt bij 't vallen van de avond
mee naar binnen sluipt
in het lege glas vervloeit bij 't doven
van de kaars vervaagt mij afweziger
achterlaat…
lentebelofte
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.073 ik zal geen woorden
schrijven
geen zinnen van schaduw
waarin de wind mijn as
verstrooit
op straathoeken of op witte bomen
in vreugdevolle dagen
je zal me niet zien
zelfs niet wanneer ik naast je
zit
zoals jonge geliefden
die nooit het sluiten van de zomer horen
in de eerste argeloze wolken
ik zal lucht zijn
-nimmer slapend…
Pronken
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.535 met gouden stippelbuik
en scherpe kransen-kraag
staat in mijn tuin
het mannetje
te pronken
te lonken
naar het grote-lijster-vrouwtje
dat nog niet wil sjansen
vogels laten zich niet sturen
ze volgen hun natuur
en voelen feilloos aan
wanneer het tijd wordt
om te zingen
terwijl de bomen stil
bijna gespannen staan
van wat er uit wil…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
Le Mont saint Michel.
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.387 Tuinen met bomen, planten en hekken op dezelfde rots.
Huizen met zowel houten als leien of stenen daken op een grote rots.
Winkels, restaurants en hotels gevuld met spijzen,
souvenirs en heel veel mensen, op één rots.
Le Mont Saint Michel.
Een herinnering die staat als een …..rots.…
handtekening vergeten
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
703 ik zat vandaag met Magritte in bad
we rookten een kromme pijp
en hij zei: ceci n’ est pas un bain
hij had gelijk we rookten enkel een pijp
en de hemel was blauw vannacht
de rotsen zweefden als kometen
bomen herschikten hun nerven
en ik zei: ceci n’ est pas Jandeb…
Mijn woorden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.055 Het zorgt ervoor dat de bladeren van een boom gelezen worden
En het zand waait op
Zonder dat de wind dat wil.
Mijn woorden zweven stil door de lucht
Onzichtbaar en geruisloos
Enkel zichtbaar als ik ze voordraag
Mijn woorden zijn op reis
En tot ze uit het zicht verdwenen zijn
Zul je ze blijven horen.…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 De laatste vlinder
bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
De juiste woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.059 Ik hoor het geruis van
wind in de bomen
het klotsen van de
golven tegen rotsen.
Zie de verre horizon en
hemelsblauwe luchten
voetstappen in het zand
van lang vervlogen jaren.
Kijk naar lachende ogen
of zie tranen op wangen
zie de maan en sterren
als kristallen in de nacht.…
Dichter 2
gedicht
3.4 met 15 stemmen
6.682 Woont in een boom. Heeft heel wat te vertellen
maar is totaal verstoken van publiek.
Verwaaide vogel, die geen ei kan leggen.
Gebrek aan hoorders maakt hem stiekem ziek.
Ten slotte valt hij kraaiend van zijn tak
en breekt zijn nek, een prooi voor prozadieren.…
Beton kratert in rots
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
634 er pluist zwart
op een tak van de boom
waarin de bijl is gezet
beton kratert in rots
hemelhoog het
opstuwende water
de rail ligt
spoorklaar te wachten
op voortdenderende bielzen
het iele gekwetter
twittert burelen tot
uitvogelen van status quo
de bijl slaat zijn slag
op de dag dat zeldzaam
zwart pluis uit gaat vliegen…
op jacht
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
656 deze dagen was het raak
jagers kregen weer een taak
harde windstoten en veel regen
waren voor hun een grote zegen
daken vlogen rond en bomen vielen om
hierbij hadden ze geen tomtom.
donder en bliksem hier en daar
het was ongelofelijk, maar waar
toch was het niet allemaal gelukt
want sommige stonden angstig gebukt.…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
514 Roep van anderen
overstemmen hoge bomen,
geluid te verdragen.
Tijd draagt de dag in
geluiden van de stilte,
zonder oordelen.…
Een mooie herfstdag
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
823 Maar plots kwam de zon
wazig door de bomen...
Er was weer een mooie
herfstdag gekomen...
Ik ga er weer
van genieten.
Zulke mooie dagen
zullen er voorlopig
wel niet meer komen.
Laat me nog maar
even dromen....
van die zomerse
zonnige dagen...
Want de herfst
zal ze verjagen!…
Barstjes
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
691 zelfs de sterkste boom
leeft met barstjes in de stam
gesnerpt door stormvlagen
in grijs getinte, herfstige dagen
of toegebracht
door een ijselijke koude nacht
waarin meedogenloze striemen
in het hout wisten te priemen
maar,
ze zal niet zwichten onder het juk
van verzwarende regentakken
nee, dwars door stortvloeden heen
elk gegeven…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Daar waar nu kalend een boom
met kleurenspel als op de wagen:
de pracht van een palet.
Nu zal het nog duren dagen,
dat blad opnieuw ontspruit
uit nieuw gevormde knoppen
als zijnde ‘s winters bruid
van het ongeborene.
Even spant de natuur zich in,
stilte, daarna ontstaat
er opnieuw het glorieuze.…
Voor iedereen
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.128 Het volle gezicht
van de maan glimlacht
me vredig tussen de
bomen door tegemoet.
Vanuit haar hart
zal ze vannacht
voor iedereen in stilte
liefde laten schijnen
als een moeder die kijkt
naar haar pasgeboren baby.
Een gevoel van geluk
en eerbied gaat door me heen
bij het zien van dit mooie gezicht.…
achterover
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
599 Een nieuw begin
komt nooit te laat
een vogel zingt
een boom die praat
Geen eind in zicht
de weg is gelukkig lang
open ogen
nooit meer bang
Geen droom te klein
geen plan te groot
het licht dat schijnt
eenden in de sloot
Dit valt op je neus
een zacht gebaar
krokussen uit de grond
gelukkig echt waar…
Een ontluikende mooiheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
537 hoor je het fluisteren, het suizen
rond de winddansende bomen
weet je hoe heerlijk je daar
kunt mijmeren, stiekempjes dromen
kan luisteren hoe de vogel
er klanken van liefde zingt
wanneer de ochtendnevel mysterieus
de nog grillige takken omringt
zie je hoe de zon een verlokkelijke knipoog
illustreert in een bonte lucht
het…
de dood is bruin en kaneel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
616 het landschap verandert door zijn blik
het gras wordt grijzer
de bomen wiegen slomer
het kabbelen van de beek wordt een zucht
het kreupelhout kraakt nog net iets harder dan
stramme gewrichten in een oude schommelstoel
zijn pijp ligt doelloos in zijn jaszak
de tabak uitgedroogd en lucifers zijn op
geen vlammetje meer te vinden
in dit monotone…
Zonder schroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 kom schuilen
onder het bladerdak
loop met mij het schaduw pad
weg van het helle licht
dat genadeloos
je zorg en pijn beschijnt
een kleine pauze
op een omgevallen boom
samen praten zonder schroom
in delen vallen
lasten van je schouders
die doodmoe van het dragen zijn
met een gestrekte rug
weer terug in het licht
waar de zon schijnt…
TOEKOMSTGEZICHT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Half wakend zie ik mijn wachtende oude dag
als een liggende molme boomstam
op de vergane schors bloeien witte bloempjes
tussen jong mos met jeugdige kracht
maar uit de dode begroeide boom
verrijst één felle reuze oerwoudbloem
die ene gave vol wonderbeleven
door hemelse machten mij alleen toevertrouwd.…
Een terugkerend verwachten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
556 in jouw tuin
rond de zwijgende bomen
die aarde vol rust
het zicht op
vele bloemenharten
een schepping vol ruimte
waar de vogels
nog zoeken, warmte vinden
in de eenvoud
de glans op het groen
het lover door de zon
wordt bespeeld
daar kleurt het leven
een overeenstemming
van vele gedachten
is er het voelen
het durven hopen…
heel mijn hart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.394 hart
Maak ik een nieuwe start
Ik heel mijn hart
Ben niet meer verward
Bevrijd me van verdriet en pijn
Mag nu voor altijd mezelf zijn
Koester mijn lieve kleine ik
Ook al ben ik nog wat dik
Ik vergeef
Ben blij dat ik leef
Een ontvankelijk hart altijd
Bevrijd me van gevoelens van spijt
Laat schuldgevoelens en schaamte los
Geef het aan de bomen…
Waterdruppels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
771 Scheve bomen langs de rechte weg
De wind hier in onze relatie
gegeseld
herfstig wegkwijnend
sporen van slootdiep verdriet
tussen de weidse weiden van mijn ontroering
Je inmiddels gejatte
witte auto rijdt mee aan de
andere kant van je zo geliefde sloot
Slechts twee waterdruppels op het zijraam van mijn
knal rode
Net niet vervloeid…
Leen.
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
939 Leen, buurman,
fijne vent,
ik ben best wel verdrietig
dat je bent heengegaan
maar ik ben ook blij
dat ik je heb gekend
de boom
die schaduw bracht in jouw tuin,
die heb ik nog voor jou geveld
De schaduw is verdwenen
maar nu ben jij ook weg.…
Lentelief
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
780 als de kostbare lente zweef jij
telkens weer mijn wereld binnen
jouw bloesemlieve woorden
wijzen een weg van minnen
ik waan mij in een laan
vol voorbeeldige roze bomen
in een historie, een vooruitzicht
van vrije, doch wijze dromen
om in teerheid van de tijd
weer opnieuw te ontwaken
het is als een delend doel
harten die in ontroering…