8894 resultaten.
Oekraine
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Lieve dorpen, warme steden,
In een onherkenbaar ver verleden,
Waar men ooit de liefde vond.
Alles totaal kapot gestreden,
Voor een armzalig stukje grond.…
Omelet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 Ons duo lichte snelsonnettenheren
U weet wel, Danes en Bart Adjudant
Was gisteren de hort op
in het land
Zo heeft althans de Taalstaat doen beweren
Met sneldichter Alfredo
I. de Wijs
En Muiswinkel - dat is dus
altijd prijs -
Om lichte vogelzang te presenteren
Met eigen maar ook
Kick's andermans veren
Kortom, vandaag dan maar…
karmozijnrood - voor Nina Jurna
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
465 onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
ik leven moet
stappen zetten moet
dat ik graven moet
naar de liefsten in de
karmozijnrode woestijn
zeg niet dat
het onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
dat ik niet meer
terug kan gaan
dat ik stappen zet
verweesde onwetendheid
verlaten moet
ik zeg je hoe
ver…
LAIS CCXXXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Haar vers is gift, van liefde het gebaar.…
Levenslucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
502 Het vergeten voltooit zich niet
er moet opnieuw worden vergeten
ik vertrek heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het verse geheugen te ontzien
in deze heimwee naar het vreemde
zij ligt klaar met open dromen
onder de schaduw van een boom
waar ik mijn levenslucht
zal vinden in de liefde
zij ligt daar met nieuw verlangen…
Poëzy
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
601 Ik vergeef je het ontbreken
van binnenrijm en beeldspraak
ik verheug me echter over je
coupletten met clichés
een gebroken vers kortom
vol exotische poëzie!…
Duurzame bloeiers
netgedicht
1.0 met 13 stemmen
445 tussen
het groen
van kleurende
bloemen zag ik
ook de door -
zichtigen staan
naast de
roodroestend
ijzeren en op een
wat mindere plaats
de plastic gevallen
een klein perceeltje
voor een select
gezelschap
metalen bloeiers
die al van ver
het zonlicht
weerkaatsend en zo
alle aandacht vragend
overbodig blijkt
het bordje
verboden…
Gedicht Joel Sturmans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Dit is het begin
Een ster op de bühne bij Take me out
De beste gaat niet altijd door
Maar de vrouwen kregen het benauwd
Nu ga je verder met je carrière als jonge ster
Je gelooft me nu misschien nog niet
Maar je schopt het later ver
Joel
Je was ooit op TV
Doe daar je voordeel mee
Je was ooit bij Take me out
De beste gaat niet altijd…
HUISDIEREN=KNUFFELKAMER IN HET ZIEKENHUIS BRENGT TROOST VOOR MENS EN DIER en kunnen alarmeren!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De liefde voor onze labrador Mika (9 jaar)gaat ver
en voor zijn voorganger Midon, bijna 15 geworden
de liefde voor een dier is niet te beschrijven
maar nu wil ik toch mijn dankbaarheid beschrijven
mijn dankbaarheid aan het JBZ-Ziekenhuis in Den Bosch
met hun geopende huisdieren-knuffelkamer
dat is niet alleen fijn voor het dier, zijn baas…
Onverklaarbaar opwindend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 Er valt een verse gedachtegang
over een spannende liefdesaffaire
naast het bed in de logeerkamer
het eerste been is van een dame
onverklaarbaar opwindend
in haar glad geschoren schoonheid
je probeert niet te begrijpen
waarom ze zo vaak van idee verandert
haar andere been is ze vergeten
maar is ook ongeschoren mooi
alsof ieder been van…
Lot
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
197 overwinnen is vaak overleven
door boven verwarring uit te zweven
om dan weer verse lucht te beminnen
.
hoe, dat kan enkel het lot verzinnen…
Van die momenten
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.850 Soms zijn er van die momenten
dat ik liever niet aan jou denk
dan gaan er weer weken voorbij
dat ik geen aandacht aan jou schenk
Jij hebt mij immers verlaten
voor de vrouw van jouw dromen
ik heb jou werkelijk vervloekt
hoe kon het toch zo ver komen
Ik probeer mijn leven weer op te pakken
ik weet dat dat het beste voor mij is
maar soms…
Laat mij de nacht tot vriend
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.529 Laat mij de nacht tot vriend; de nacht is goed;
de sterren zijn ver en het duister zoet.
Laat mij de nacht tot vriend en rust in rouw,
dat ik hoor op mijn hart het geklop van mijn vrouw.
Dat ik hoor haar vermaan, verneem haar troost,
haar liefde tot mij en de angst voor haar kroost.
Laat mij de nacht tot vriend; de dag is wreed.…
Asielzoekers
gedicht
3.4 met 117 stemmen
46.720 We waren ver van huis.
Loop wat door, zei je zachtjes,
kijk niet zo achterom,
het zit ons niet op de hielen.
Maar wat zijn dat dan voor stemmen,
vroeg ik, en wat flikkert daarginds,
dat zijn toch tekenen
die niet bedriegen?
Het komt niet deze kant op, zei je,
dit is het goede pad en verder
hebben we toch altijd onze papieren?…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
Terminaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
885 je vingers glijden zonder erg
langs en over het papiertje
dat zich als bij toeval nog in je hand bevindt
je bent anders dan anders
nerveuzer misschien
toch is je glimlach vertrouwd
al lijk je niet op je gemak
je bent er wel
maar toch ook niet
mensen spreken je aan
je hoort ze
maar toch ook niet
in gedachten
zo ver weg van iedereen…
Help
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
983 Geef mij iets om voor te leven
Verstrek me houvast, zekerheid
Meer mag ik beslist niet wensen
In deze nare, rotte tijd
Geef het minst dat je kan missen
Doe een medemens plezier
Die doelloos hier staat rond te zwalken
Heel ver weg maar nog steeds hier
Toon wat van je mededogen
Met een geste, een gebaar
Ik weet niet waar ik het moet zoeken…
Een schaduw van het leven
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.039 Je bent zó ver weg
Het bereik is zo klein
Je gedachten niet te lezen
In een wereld
Waar niemand de toegang krijgt
Je bent hier aanwezig
Met een prachtig lichaam
Ik kan je aanraken
Maar je voelt geen liefde
In de wereld van jouw donker
Je bent mijn geliefde
Ooit beminde je mij
Je passie was ongeremd
Het ongeluk maakte alles stuk
In…
mij 2
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.035 Ik zie je voor me
elk detail heel scherp
toch ben je niet bij mij
ik houd je vast
handen strelen je lichaam
je bent zo ver weg van mij
ik hoor je stem in mijn hoofd
elk woord duidelijk en zacht
je zit zo diep in mij
je bent weer een tijd weg
mijn huis is zo leeg
en ik, ik ben niet blij
ik wil je zo graag zien,
zoveel…
Tijd: uiteindelijk
gedicht
3.0 met 22 stemmen
15.062 Of is het de nacht waarin we,
Tijdloos ver in de ruimte,
Nooit meer blind zijn,
Nooit meer schuldig.
---------------------------------------------------------
Uit: Ten westen van Eden, 1998.…
Voor elk wat wilds
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.056 Hij zou voor haar iets koken,
een schotel, wild- of jacht-
in kookboeken gedoken
tot ver na middernacht
kocht wortels, uien, look en
een wilde haas: een pracht!
't Heeft haar aan niets ontbroken
zijn kookkunst kreeg een acht
dus loftrompet gestoken
slechts 1 futiele klacht:
had hij eraan gedacht
om te villen na de slacht?…
Wachten
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.132 handen groot en sterk,
ruw van het zware werk
steunen zijn vermoeid gezicht
zijn kamer is maar weinig verlicht
ver zijn z`n gedachten
alsof hij ergens op zit te wachten
z`n dierbaarste persoon is hem ontnomen
en zal niet meer wederkomen
in zijn hart een leeg gevoel
wat heeft het leven nog voor een doel
niets kan zijn…
Genieten
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.099 Hier aan het strand met de mooie zon,
ver vandaan de drukke stad.
En op dat moment wist ik het,
ik moest van meer momenten gaan genieten.
Want op dat moment was ik zo rustig,
dat alle vervelende dingen mij verlieten.…
Lange ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.474 De nacht raakt de ochtend aan
vers dauw zweeft over de wei
ik laat mijn gedachten gaan
och, was je nog maar bij mij
Het bed voor twee personen
staat troosteloos onder het raam
je mag hier dan niet meer wonen
toch fluister ik steeds je naam
Ik heb weer teveel koffie gezet
je pantoffels staan nog in de gang
ik ga maar weer naar mijn bed…
Engelse hoeren
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.259 Als somtijds de boze lusten van het vlees je mogen kwellen
Zou ik je maar raden om je weet wel wat ik meen tot in Holland uit te stellen
Want de Engelse hoeren zal niemand je recommanderen
Ze liggen net als bevroren monumenten in de veren
En om te maken dat een Engelse hoervrouw onder het naaien een beetje leeft
Zou je er een ander onder moeten…
Zwaar geschonden
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.217 Vertrouwen zwaar geschonden
harde woorden sneden diep
fladderende vlinders vermoord
zodat mijn hart een wond opliep
Mijn gevoel werd gevangen
ver weggestopt in een kooi
van pijn en stromende tranen
het was alles, behalve mooi
Vertrouwen zwaar geschonden
nooit gedacht dat je zo zou zijn
ik droomde fonteinen van liefde
maar belandde in…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
Als twijfel gaten vreet
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
963 Als twijfel gaten vreet
in de opgelaten luchtballon
van het toekomstperspectief
is de nacht alleen en lang
met een vol hoofd
in een koud lijf
Verandering is altijd te ver weg
vaak bij de ander meestal te bang
’t Gaat om de stap, de eerste stap
om toekomst bereikbaar te maken
dan is de koers pas weer vooruit
het doel dichterbij dan eerder…
Ook tijd kan rijpen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.076 Neem me niet kwalijk sprak hij
maanden heb ik gezwegen
de laatste zoete druppels uitgeperst
mijn bloed smaakt bedroeft
Op de geschilferde schaal
ligt vers fruit geplukt van
bomen waar vogels nestelen
waar ik met gekruiste armen
kan rusten tegen het schors
en dorst zich laat lessen
Laat me spreken te lang
heb ik mezelf verzwegen.…