4903 resultaten.
In de tuin
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.588 Daar gaapten twee bekjes
En gilden als gekjes
Van honger met gulzig geschrei;
En vader en moeder
Die haalden al voeder
En hadden een drukke karwei
Heel de mei.
Daar klauterde een klantje
Omhoog op het randje
En 't ander deed even als hij;
Op eenmaal daar sprongen
Het nest uit de jongen,
En uit was mijn pret en voorbij
Was de mei.…
vooruitkijkend op de herfst
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
714 gedachtevol luisteren naar de wind
waarin de bladeren langs ons heen stuiven
en vogels heengaan naar de horizon
waar een nieuw avontuur staat
te wachten om zich te sterken
voor een wederkeer naar ons land,
toch gebeurd het de laatste jaren
vaak genoeg dat ook de vogels
de tijden zijn vergeten
waarmee moeder natuur laat
zien en voelen…
Vannacht
gedicht
2.7 met 27 stemmen
9.013 Vannacht was ik opeens weer klein
de tuin de perenboom seringen
met weer heel groot de kleine dingen
en op de wip hoog boven zijn
Mijn moeder kwam een snoepje brengen
mijn broertje zei een lelijk woord
(ik had het al voorheen gehoord)
de zon was regen aan het mengen
Achter de heining in de straat
een paard kloppend op hobbelkeien
ik wilde…
School der poëzie
gedicht
3.2 met 17 stemmen
10.343 lyriek is de moeder der politiek,
ik ben niets dan omroeper van oproer
en mijn mystiek is het bedorven voer
van leugen waarmee de deugd zich uitziekt.
ik bericht, dat de dichters van fluweel
schuw en humanisties dood gaan.
voortaan zal de hete ijzeren keel
der ontroerde beulen muzikaal opengaan.…
Doodse stilte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
722 ambulance
met gillende sirene
weg rijdt
waarin een laatste zucht
staan zwijgend
drie getuigen
met elk hun eigen
verhaal
in ogen handen en voeten
ze keken toe
zwijgen ook nu
angst voor represailles
ketent
hun stembanden
zonder ruggengraat
sjokken ze huiswaarts
waar op elke hoek
in een vuistje
wordt gelachen
elders huilt een moeder…
Onoverbrugbaar verleden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.163 het leven geruisloos loslaat
in verborgen leed
en geslagen wonden
niet meer helen
zingt de raaf zijn
nachtelijk zwart
in verdoofde schelpen
overbrugt de te zwakke adem
de kloof naar gemiste liefde
tevergeefs
wanneer het kind van de rekening
de belofte overneemt
de hoop op grazige weiden
voor heilige koeien
waar de moeder…
Lenteprelude
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 harten van jasmijn
en jonge bloemblaadjes
steeds opnieuw hun nerven uittekenen
als op een fris gelaat
zal het nectar zijn sluier van geur
wijds uitspreiden
rond droeve dagen
Als gevederde vogelvluchten
een te straffe thermiek verdrijven
en donskuikentjes
nog jongleren om uit te vliegen
zal het gekwetter het luchtruim vullen
tot de moeder…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 Maar het huis is leeg, niemand spreekt
het verleden tot stilstand, geen vader,
geen moeder, geen vuist, geen schoot.
Er blijft alleen deze angst in de aders,
dit huis in de rug, dit blind oog-in-oog.
------------------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1989.…
Sentimenteel*
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
4.310 Soms ben ik best wel erg sentimenteel,
verlang ik plots naar de slapeloosheid
van Bloem, "De Moeder de vrouw", de Vuurtijd
verwoord door Nooteboom. Een klein smaldeel
sonnetten brengt mij in hogere sferen.
Ineens ben ik dan in de Dapperstraat,
is poëzie een stoere verzetsdaad,
wil ik Marsmans "Holland" uit mijn hoofd leren.…
goud rond huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 het glijdt in winterswit en zonverbonden
langs het ritme van mijn hart
omhoog - omlaag, naar de beweging van
mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw
schouder volgt
ik zie de schimmen van een bed en lijven
die gedachten tillen; in twee zielen bloeit
slechts vriendschap als de liefde van
een moeder voor haar kind
het kaatst terug: zij glimlacht…
Nieuw leven in oude foto
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.180 Stofzuigend loop ik door de gang
als hij me staande houdt
een foto in de hand
Wat lijk ik sprekend op die man
zegt hij en kijkt me aan
ik kijk naar hem
het is zijn over-opa
in zijn jonge jaren
oud is hij niet geworden
hij stierf aan Spaanse griep
zijn dochtertje, pas twee
kende haar ouders bijna niet
tien dagen later
volgde moeder vader…
Maar iets
gedicht
5.0 met 75 stemmen
16.066 Mijn moeder die haar lange laatste jaren
in een tehuis voor oude mensen sleet,
had na verloop van tijd steeds minder weet
van dingen die daarvóor haar leven waren.
Ze was haar man vergeten, lief en leed
dat zij om zijnentwille mocht ervaren,
de kinderen die zij had moeten baren
en dat ze die gevoed had en gekleed.…
Kabul
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Een kind met een gekromde moeder lopen
in stof gevangen uit mijn horizon.
De beelden zwellen aan en in mijn hoofd
ontwikkelt zich een zandstorm die met vlagen
mij van elk oordeel en gepeins berooft.
In deze halfdroom, zonder iets te vragen,
is mij een nieuw en ander mens beloofd
die aan de einder op zal komen dagen.…
De zee en het land.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.055 Als moeder en kind zijn ze elkander verwant:
De glorie der zee is de roem van mijn land.…
IN HET KRIJT
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.534 Een moeder
van haar leven nooit iets vond over haar
bitterschone achterkant. (Hoe ze versteld
van schaamte stond: of je haar eigen beeld
had uitgetekend aan de wand.)…
in deze stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 passeren
in deze stad
waar bouwval en bouwstenen
haastig histories kneden
waar werkelijkheid gewillig samen
loopt met wanen van de dag
in deze stad
waar 's nachts het spervuur
van woorden verwatert
waar de verbinding verdwijnt
in oplossende straatbeelden
in deze stad
waar het vroege licht
ontwaakt in serene stilte
waar de moeder…
Wie zal ik morgen zijn?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Vertel het me, moeder.
Wie ik ben, wie ik was.
Vertel het mij, mijn allerliefste zus
hoe je mij zag toen ik klein was
en hoe ik veranderd ben.
Zeg het mij, papa, wie was ik voor jou...
en wie ben je, nog altijd, voor mij
niet verloren!
Zeg het me dan, geliefde van de bron
vertel welke zin in jouw hart klopt...…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
843 Soms, lachte zij, kan ik deze
wereld wel achter het behang
plakken
Je doet maar, werd er dan
gezegd, terwijl de dingen
die haar moeder haar ooit
leerde werden grootgebracht
tot duizend-en-een leugens
Ze was een tegenval, een
vaderskind, ze was alles wat
haar benen konden dragen, tot dat zij
haar adem liet beweren dat
de wereld ieder tussending…
Belofte en hoop vanaf 2015, voor mijn dochter!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 Ik zal mijn leven maximaal buiten mijzelf zoeken
in mijn enig kind, mijn geliefde dochter
Giulia Eleonora Liefje (en haar moeder)
Zij die zo gelukkig maakt
zij die zo gelukkig als mogelijk gemaakt mag worden
zij die voor wonderen staat
zij die wonderen zal laten zien!
2015 het jaar van vooral....…
Zuivervriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
859 zijn gevaren
geen dichter zal na afloop
nog naar zijn navel staren
ooit was de lust bedoeld voor de liefde
maar tegewoordig
beredeneren we anders
met de natuur naar de knoppen
voor groei niet meer te stoppen
hier zijn we samen de conclusie
van wat er om het leven weent
en wat er zich in waanzin schaamt
over troosteloze inheemse moeders…
Nieuws onder de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 De zon, moeder van alle leven.
Het is weer lente, lente!
Zoals het ooit begon.…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 in zijn laatste kamer
de moeder wacht uur
na hartverscheurend uur
ze hongert naar haar kind
de poorten van de kliniek gaan
nooit open voor grote
noch kleine wachtenden
ze omklemt de brief
waarin ze leest
leest dat haar kind niet
niet meer is…
Veel te jong gestorven
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
840 34 jaar en een hartstilstand,
ondanks alle inspanningen niet overleefd,
een jochie van zeven,
zonder een moeder,
oh heer U was toch de hoeder?
Wie ben ik oh heer,
nou ik zeg U deze keer,
de keuze is op de verkeerde gevallen
deze keer.
Ik begrijp als ongelovige Uw keuzes niet meer.…
Levensloopbestendig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 Fase na fase
doorliep ik voorbeeldig
- al beweert mijn moeder soms wat anders-
en klom ik, tree na tree,
op de ladder van voorspoed en geluk
en met de eeuwige hoop op een welverdiend einde.
Ik kijk naar buiten
en zie de dag aardedonker worden.
Ik zoek de sluipschutter
die daar ergens op mij wacht.…
Ansichtkaart
gedicht
4.0 met 4 stemmen
6.721 Er is een ansichtkaart van mijn moeder.
Sinds de dood van mijn vader
gaat ze elke zomer naar het buitenland.
De Jura, dit jaar. Dat ligt tegen
de Spaanse grens,
had ze gezegd. Ik beaamde dat.
Ik spreek haar niet meer
tegen.
Ik bekijk de kaart. Op de voorkant
een dorp in de bergen.…
Hevig verlangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
848 klein
zo uitzonderlijk, zo fijn
zo speciaal, wat zullen jullie gelukkig zijn
Samen liefde voor de kleine
samen leven met het kind
samen er voor zijn
samen als het problemen ondervindt
Het is meer dan welkom
het krijgt alle zorg, liefde en aandacht
in goed en in slechte tijden
omdat de komst zoveel vreugde bracht
Nog 7 maanden in moeders…
Onzichtbare moordenaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Maar de natuur gaat zijn grillige gang
vier kleintjes zijn er nog, 'k ben bang
voor die onzichtbare moordenaar onder water
want na veel moeder-gesnater
verdween een kleintje onder 't oppervlak
kwam niet meer boven, hoorde geen gesmak
dus vreten niet alleen vogels die kleintjes op
nee, de onzichtbare moordenaar in 't ruime sop.…
Efteling, sonnet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
569 Mijn lief, weet je nog wel uit toentertijd
een dagje uit met het cantatekoor
in het sprookjesbos tussen bomen door
zonder enige lange afstand strijd
zong je hemelshoog gelijk Sneeuwitje
jij sjanste: ‘some day my prins will come’
ons samenzijn daar draaide alles om
ik als zweempje prins en sikkepitje
je moeder vond het allemaal maar niks…
Nest gekraakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Moeder en kind, zaten op het nest in 't water,
toen met veel geweld veel gepiep en nog meer
gesnater de meerkoet zijn nest wilde verdedigen.
Vol belangstelling volgde ik wat er zou gebeuren
ze zwommen wat om elkaar heen, vermelding:
het meerkoeten-nest wordt elk jaar weer vol eieren
gebruikt.…
Aan een graf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
14.790 Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken
handjevol as mij om het vuur bedrieg.
Ik ween, als jij toen, om de vrije vonken,
de bij, het kind, de vlinder en de vlieg,
die in het licht van puur geluk verblonken.…