start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 4142):

Maar iets

Mijn moeder die haar lange laatste jaren
in een tehuis voor oude mensen sleet,
had na verloop van tijd steeds minder weet
van dingen die daarvóor haar leven waren.

Ze was haar man vergeten, lief en leed
dat zij om zijnentwille mocht ervaren,
de kinderen die zij had moeten baren
en dat ze die gevoed had en gekleed.

Alles verdween: zij ook. Het meest vertrouwde,
wat ons als lichaam eigen is, verdwijnt,
en waar wij onze ziel voor geven zouden,

het wordt als niets. Toch hoop ik op het eind
al was het maar iets vast te kunnen houden
van wat nu nog zo onontbeerlijk schijnt.

----------------------------------------------------------
uit: 'De tijd vliegt maar de dagen gaan te traag', 2012.

Schrijver: Jean Pierre Rawie
Inzender: ff, 08-10-2012



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 11074 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Johannes
Datum:08-05-2018
Bericht:Prachtig. Nog het echte vakwerk, want rijm is geen keurslijf maar een vorm die in hoge mate de kwaliteit bepaalt en steeds opnieuw de dichter uitdaagt. Met het loslaten van de rijmvorm is er helaas ook veel belangstelling verloren gegaan.

Naam:lotte
Datum:12-02-2013
Bericht:één woord
SCHITTEREND

Naam:Jean Fermate
Datum:15-10-2012
Bericht:Prachtig en achtend!!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)