12372 resultaten.
Die langzaam uitdijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Geest die vervlakt,
Zichzelf versmalt
Tot een dunne,
Stille streep
Emoties gevangen
In niet meer
Dan een levenslijn
Die slechts een tralie
Smal is -
Medicatie die voorkomen
Moet dat ik door de
Ondergrens ga,
En bewerkt dat
Waar mijn geest
Zichzelf steeds meer
Uitdunt, het lichaam
Langzaam uitdijt tot
Niet-normale…
Een verre stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 ik zag je ogen
neergeslagen
je had van die dagen
dat je onbereikbaar was
waarop zelfs
je lach
een verre stilte
in zich had
toch keerde jij
je nooit
van ons af
omdat je om ons gaf
dan was er weer
het raken
in steeds opnieuw
contacten maken
het ontdekken
van je eigen plekken
in samen gaan
voor een gelukkig bestaan…
residu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 wat overblijft is veel
een voorwerp, dat de grip verbergt
op angst, op lijden en verzet
de brokken in je keel
het haastig schietgebed
een klein gebaar na oorlogsjaren
waar nog steeds
ons bloed aan kleeft
dit masker spreekt met glazen ogen
en een weggesloten mond
over weerloos
onvermogen
en de weerbaarheid
van ondergronds…
Vooruit met de achterruit
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
718 Na Pinksteren is ’t buffelen en kwijnen
Tot aan de Top 2000 nooit meer vrij
Maar met Louis van Gaal als roi soleil
Gaan onze boys de zon steeds laten schijnen
Wij vlaggen onze achterruit potdicht
En scheuren juichend door oranje licht…
afscheid en weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.175 mijn lief
het was weer fijn
in de nabijheid
van jou
en je warmte
te zijn
me geborgen
te weten
anders tegen
mijn zorgen
en zorgjes
aan te kijken
die dan kleiner
lijken
daarna
steeds
een beetje sterven
voor hoelang
dit keer
voor we elkaar
weer
zien…
Te teer...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 haar zachte hart blijkt nog steeds,
-te teer-…
Mijn allerbeste wensen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 En mocht de liefde groeien, die kracht er steeds weer zijn,
en door de zorg van velen verlichting ook van pijn.…
Lotgeval
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
720 Het lijkt me stug dat ik een keer zal winnen,
Want Griekenland haalt steeds de jackpot binnen.…
De ooievaar
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
711 Er liep een keer een ooievaar de trap af naar benee
Hij had een kindje in zijn bek, dat bracht hij met zich mee
De ouders vond hij boven niet, dus moest hij naar beneden
Maar halverwege op de trap, toen is hij uitgegleden
Het kindje kwam nog goed terecht, het landde op zijn veren
Zo zie je maar, een ooievaar kan ook nog steeds wat leren…
Notendop
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 Haar leven is een notendop,
er past nog steeds wat bij.
Ruimte zat, plaats genoeg!
Ze zegt niet: het is niet eerlijk,
ze zegt niets.
Er is nog plek zat in die notendop…
Terugtrekken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
487 och
hoe stil is mijn zwijgen
deze avond
wanneer het Goddelijk licht
langzaam aangaat
gloeit over de twijgen
genoeg
het is gewoon genoeg
wat was komt niet terug
of toch…
weer dezelfde weg
behoedzaam volgen
telkens letten op…
aarzelend, steeds te laat
dan weer te vroeg……
gebroken hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 zoveel moeders
en zoveel vaders
zoveel meisjes
en zoveel jongens
zijn gestorven
aan een gebroken hart
ik denk aan hen
en hoe ze luisterden
naar nog een laatste liedje
in de kerken brand je dan een kaarsje
steeds verwonderd over licht dat valt
gebroken hart ik denk
aan ons gebroken hart…
Hemelwater
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 wolken scholen samen
het miezert hemelwater
steeds groter wordende druppels
die willen raken
stuiteren op het wegdek
ook in het gras waar
vers ontloken sneeuwklokjes
het hoofd buigen
zelfs narcissenstengels
dansen op het ritme van
tot er gedonder klinkt
de meerkoet duikt onder…
Maya's
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 mysterie raakte overwoekerd
door oprukkend regenwoud
ooit leefde hier een volk
zij verbouwden mais
steden werden verlaten
de grond was uitgeput
zij trokken naar het noorden
namen hun goden mee
op steentabletten staat
hun cultuur gebeiteld
Drents museum Assen. Expositie…
Zee (1)
gedicht
2.7 met 9 stemmen
3.647 We mogen met z'n allen aan haar zitten,
nog steeds. Vindt ze niet erg.
We mogen er zelfs in, helemaal.
Merkt ze niet eens.
Ze is zo groot.
Haar kou gooit ons terug als een visje.
---------------------------
uit: 'Al fluitend', 2001.…
Onder een horizon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 We worden jonger, steeds jonger…
-ze lacht om het grapje
dat ik nog maken moet-
Wat ze me zegt lees ik in haar ogen,
glansvol worden we gevangen –
een wilde vonk is het logische vervolg.…
Kwantumliefde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 Een lichtpartikel
die over en onder me golft
ben je
ooit geweest
Steeds vorsend
naar de perfecte superpositie
bevinden we ons
op twee plaatsen tegelijk
in een wolk
van onwaarschijnlijkheid
waarin onze impulsen
uiteenrafelen
en naast elkaar tunnelen
zonder ontsnappingsroutes
uit dat mooie kaartenhuisje van ons
Onze liefde is…
Notre-Dame 15-04-2019
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Oh schone kathedraal, gij staat in brand
De vlammen vreten zich een weg naar boven
Parijs huilt wéér en kan het niet geloven
Men is verward en zoekt elkanders hand
Oh parel aller kerken, Notre-Dame
Ik sta nog steeds voor U in vuur en vlam.…
Het bankje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 Het bankje stond er nog
waar wij best wat verlegen
de eerste zoen uitwisselden
net voor die bui met regen
er stonden nu weliswaar
andere namen en initialen
maar ik wist die van ons
nog feilloos te achterhalen
daar waar ik ook vergeefs
tijden later op je wachtte
hoe kan het nu voorbij zijn
blijft nog steeds de gedachte…
Schilderij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Witte vegen tegen een strakblauwe lucht
God schildert op deze zondagmiddag
een van zijn oude ontwerpen
steeds weer opnieuw
Een afgeleefde wuivende populier
danst gelijk een ijverige kwast tegen de hemelboog
Jonge eksters krassen van vreugde
Een levendiger schilderij zal er nimmer bestaan...…
De zonsondergang
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
377 Een duistere
sluimerende avond
begint
steeds vroeger.
Zomeravond met gevoel,
je moet
dankbaar zijn dat die
er is.
Met rust in de aanloop
naar de nacht,
is het prachtig dat de
zon
op een mooie manier
onder mag gaan.
Foto Dick Voogd…
Eschers wereld
netgedicht
2.0 met 11 stemmen
509 Escher
gaat de logica vaak
over in verwondering
het kan eigenlijk niet
maar toch weer wel
de wetten van perspectief
zijn niet meer eenduidig
maar blijken meer dimensies
verborgen te houden
zonder computerprogramma’s
maar door kijken, denken
en veel schetsen
schiep hij werelden
die onze fantasie
nog steeds prikkelen…
Kinderen voor die anderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Zo vaak denk ik nog steeds aan jou
die een tijd mijn liefste kind was
dit pril geluk kwam mij als vrouw
helaas niet zo heel goed van pas
daarom moest ik je laten gaan
mijn liefste jij ging naar een ander
oneindig pijn van jouw bestaan
want je werd een buitenlander…
Tips van Trump
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
776 Doe hufterig en geef een grote bek
en dreig en bluf en lieg, laat ieder zweten
Schoffeer steeds alle vrouwtjes, prijs proleten
Noem alles nepnieuws: helemaal niet gek…
Zeg altijd wat IK denk en heb gezegd
Geloof in Mij en God: het komt terecht!…
Zoeklicht
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.508 Nog steeds vrees
ik die lichtbundel die kruipend
mijn innerlijk behang aftast.
--------------------------
Seinpost (2021)…
lockdown
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 met zachte gebaren
wilde ze de betekenis
van zijn woorden weren
maar het gif was niet
te keren
ze zocht de weg in het
duister en nu ze in de
kelder zit
ruikt ze de verrotte geur
ze hoort een wolf huilen
steeds dezelfde zijn
achter dezelfde tralies
hoe komt hij tot bedaren
hoe komt zij van haar plaats?…
Duivelse krachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 De ledigheid voert de boventoon
Jij vleit je erop neer
Als zijnde mijn beschermer
Mijn redder en mijn heer
Ik wil jou echter dumpen
Want God wat haat ik jou
Maar dat juist is de grondslag
Dat is de hele clou
Zolang ik je bevecht
Hap jij steeds weer toe…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 We waren onderweg, steeds verder
op zoek naar nieuwe horizonnen
in de zoete duisternis van de nacht.…
Zeevlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
746 kan het zijn
dat je nu
die zeevlinder
bent…
je vleugels
laat drijven
op het
diepblauwe water…
kan het zijn
dat je nu
de parelmoeren
schelp bemind…
danst op de
roerende golven
met weergaloze
innerlijke kracht…
kan het zijn
dat je nu
de vreugde in
het vliegen vindt…
nog steeds
woorden dicht
naar de woeste baren
en…
Koude winternachten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 Uit de stille brief
die je me stuurde
vallen eenzame letters
in somber duisteren
krijgt jouw fluisteren
een onbestemde klank
in koude winternachten
vriest de liefde aan het hart
door waanzinnig verlangen
nu ik je steeds vaker niet begrijp
is dreigende leegte onberekenbaar
aan vergankelijkheid onderhevig.…