4717 resultaten.
Amazone in de Bosjes van Poot
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.172 Zij slaapt in het gras op open veld
Haar huid glinstert van morgendauw
Zij heeft geen last meer van de kou
Een speer trof haar met vol geweld
De haren bewegen als gras in de wind
nagels groeien uren natuurlijk door
Vogels beginnen weer hun ochtendkoor
dat geen gehoor in haar oren vindt
De geliefde moet vergeefs wachten
de stem…
De Ziel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.157 Vormloos vol
de leegte voorbij
geen behoefte aan het ego
geen tijdsbesef
Mistige flarden
van vergeten landschappen
verdronken oorden
luchtige schouwspelen
Wetend, voorbij de herinnering
Ziende, voorbij het oog
snelheid niet te begrenzen
een schicht in een eon
Klank en ritme
kleurrijk geheel
vloeiende bewegingen
verstilde portretten…
Proef mijn zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
924 rug van
het paard de leidsels
en viert de teugels
wapperende haren volgen
de snelheid van de gallop
de hoeven lijken het
zand noch het water te raken
sneller en sneller gaat het
richting de gloed van de
ondergaande zon
maar beiden zullen
nooit die warmte bereiken
briesend en dampend
is elke stap in het verschiet
een bewegen…
ontmoeting
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.622 zoals je wel bij nieuwe maan
een lichtschijn tussen de nevels
door ziet komen of dat meent te zien
haar onverwacht ontmoet
er vloeien tranen, woorden zingen
van een zoete liefde eens, een schim
haar verbitterd hart, ogen vol boosheid
zijn niet milder te stemmen
bewegen tot een traan vergeefs
vergeven doet zij nooit en niet
het hoofd…
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k heb nu nog steeds verdriet
Ik sluit mijn rits en recht mijn kraag
Langzaam kan ik weer bewegen…
Het Mooiste Feest
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
4.589 Over ons land
een hangende,
dichte mist
troosteloos
en droevig
is de componist
Lichtjes door
de sluier
en het ver-gezicht
Donkere dagen
voor de kerst
zoals gebruikelijk
en zoals gewoon
een virus nu
aannemelijk en
bewegelijk
is nu niet ongewoon
Maar tussen
de misere door
brandt licht
van hoop en kracht
omdat eens in
duistre…
maar in de klank huist het verleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.452 ik zie je hand
voor ogen ben ik iets te laat
maar uit bewegen
zie ik hoe het met je gaat
behoedzaam kom je
naar me toe
gespannen in verwachten
je weet niet wat ik doe
ik wil je in mijn armen sluiten
met de glimlach van voorheen
ik zie alleen onzekerheid
in het wiebelen op één been
ik neem je hand
en kijk dan in je ogen
ik kan het…
lacht in vleugjes lente
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.311 uit
mijn herinnering gedolven
je opent stralend
als ik binnen kom
en lacht in vleugjes lente
je ogen schijnen zon
ik zie geen steen
of grauw beton als ik
mijn armen om je sla
met woorden verder ga
je fluistert kus
als een beginnen
woelt door mijn haar
verleidt me tot beminnen
ik adem op je huid
streel je in een zacht
bewegen…
Stil geweend
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
939 ik heb de stilte ontmoet
niet achter in mijn tuin
waar de buurvrouw onbarmhartig
haar woorden laat veren
slordig uit de bodem geschraapt
zo denk ik, rechtop staand
zonder bewegen
onder de late lucht
het is nu zomer en met
vlinderfladderende armen
snijd ik vogels en
paarse wolkjes uit
het licht omlaag
vol gedragen bruidsvluchten
die…
Vlinders
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.617 me ontspannen, vrolijk en blij
De zon straalde met al zijn licht
Ik was samen met de vlinders vrij
Ik voelde mij bevrijd van al het gewicht
Ik genoot van mijn nieuwe vrijheid
Mijn nieuwe leven, mijn nieuwe jas
Toen ineens die harde waarheid
Ik besefte dat ik een eendags vlinder was
Ik werd wakker verstijfd en verstard
zonder enige beweging…
DE DICHTER
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.691 Als hij hun schaduw in de grijze nacht
Bewegen ziet, en waagt in de gezichten
Een licht te wekken en met hen te richten,
Bespeurt hij dat hun masker hem veracht.
Zij moeten zelf uit zware slaap zich breken,
Dan zullen zij door zijne lippen spreken
Met woorden ademwarm van liefde en nood.…
Toe, lach nog eens
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.542 op de tonen van jouw klaterlach
deinen de witte waterlelies, komen
de natte snoeten van nieuwsgierige
kikkers tussen het groene blad
de begeleiding kwaken
je bruist muziek in elke beweging
danst het kabbelende water als
een volleerd ballerina moeiteloos
tot een spetterend ballet
druppels swingen in het rond
kleine parelende blikvangers…
Richting
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
877 die ploegt en zwoegt
steeds verder weg
van vreugde en vrijheid
jaargetijden worden terzijde geschoven
kantoren kennen slechts één klimaat
Buiten verkleedt de natuur zich
alles raakt losser
de wind krimpt en ruimt
naar hartenlust
ik beweeg mee en laat
de bries mijn gang bepalen.…
Waar geen haven is
gedicht
2.4 met 9 stemmen
9.191 Je lyrisch betoog kan bewegen als
een pont aan de steiger, je kapseist hooguit
in het zich van een horizon, een verre vriend.
Op de rede, op straat blijft het stil, al die tijd.…
Zelfportret in vallend serviesgoed
gedicht
2.0 met 184 stemmen
47.909 Voorts het plafond, beneden in licht,
Waarop zich zwarte vliegen bewegen.
Wanneer ik, ten slotte, het water
Dat zingt op de rotsen gelijk,
Tegen de vloer aan diggelen val,
Mag ik wel ooit zijn voortgebracht,
De vloer vermaakt wat ze kan.
Het is ongedaan weer.…
Nieuwe liefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.088 maar zijn woordenschat
was twee meter langer
het leek wel een opgerolde tuinslang
die ik uitrolde met meer woorden dan dromen
minder letters dan zinnen
leken te zeggen, regendruppels
bleken te verwoorden
steeds weer op weg
naar andere lakentuinen
in mooiere beddenduinen
begon de zinderende zomer
steeds meer vorm te krijgen
met het bewegen…
Buigzaamheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
647 in het stromende lentewater
ademt een florerende dichtzang
over maagdelijke lelies
zilverblank waardig
dat nog "onaangeraakt" is gebleven
ik zie verwonderd
hoe vogels vlak langs het watervlak luchten
woorden ontkiemen gepenseeld
aan een bewegende hartslag
een natuurgedicht
het geluk begroet me met dagdromen
herbergt buigzame woorden…
Fluitenkruid
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
542 Hoe parelt uw licht
over mijn gezicht naar benee
daar in geen velden
de wegen van uw bewegingen
te bekennen zijn
u bestaat zoals u bestaat
doorheen het flierefluiten
van verre winden en zonnestreken
een morgenstond vol
bruisende merels en vlinders
u bent een libel
zoemend rondom mijn oren
u maakt mij doof en blind
op tast…
rara
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
565 het soort pret ogen door de kier van leven
heen kijken
geen dans is lila
de leeuw is gevonden
in de werld van een rede
naar mist staar jij
nog steeds
in beweging
waar het water een rimpel laat
dansen…
muzikale beat van het lichaam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 Vingervlug demonstreer ik een geuite levensdans
Vol met bewegingen van het muzikale ritme
Vloeit daar een golf van geluiden over met een
Echo van zingende mensen en een lange wave.…
het kind en het glazen vogeltje
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
706 om in geluid
van nergens eindigende warmte
te kunnen wonen
ik tastte dan aan mijn hart
aan het kind
dat daar stond, hoopte dat God
het zou horen
dat de regen, die het verdriet
bleef verdragen, mij zou inschepen
vanuit mijn onrustig bed
met witte zeilen, zeewaarts
op golven ginder
en waar ik dagen van ontwaken
zou vinden
de beweging…
een ondergaand onderonsje
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
657 welke kracht heeft nabijheid
misschien terloops
in een naam genoemd
of in nachtkledij
wanneer, onbewaakt, tijd
de voor -en achterkant volschrijft
met een contrasterende stilte
is nabijheid niet meer dan een reiziger
zoals een vuur in beweging
dat naar buiten groeit, bezit neemt
van een opgaande zon die dronken
van dwaasheid het tijdelijke…
leren vergeten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
899 in vrijheid wil ik leven
ver weg kunnen rijden
de elementen zien bewegen
ven Helsinki tot aan Leiden
insecten in de haren
op de weg in gedachte
de zoveelste voorganger inhalen
nooit meer willen verlangen
en het antwoord mijn vriend
spookt ergens rond
in de wind
en zo komen zinnen uit de mond
het noorderlicht komt in zicht
de tent…
Dus jij zegt nu echt
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
903 geen dromen hebben
en mijn woorden
te luchtig verdeeld
geen uitkomst
voor jouw vrouwelijkheid bieden
waarmee je toegeeft
ontvankelijk te zijn
voor mijn innige liefde
die niets anders is dan het bezingen
van een lentegetrouwe getuigenis
over dat alles
in jouw heimwee
zucht
onder het verlangen
van wat ooit
tijdens het bewegen…
Rode vlammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 (voor Kitty Meijering)
Je danst met de balletdanseressen mee
jouw benen zijn je penselen
die de danspassie
gepassioneerd
weergeeft
Je doet de kleuren bewegen
terwijl je je eigen schoonheid
op de achtergrond houdt
juist dat
siert je elegante integriteit
Je mystieke sferen boren door mijn hart
je bent mooier dan je kunstwerken
maar…
goud rond huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 het glijdt in winterswit en zonverbonden
langs het ritme van mijn hart
omhoog - omlaag, naar de beweging van
mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw
schouder volgt
ik zie de schimmen van een bed en lijven
die gedachten tillen; in twee zielen bloeit
slechts vriendschap als de liefde van
een moeder voor haar kind
het kaatst terug: zij glimlacht…
Gele roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.254 Teken van vriendschap)
Zij is een zeer
aangename bries
die in korte tijd naar
een venijnige wervelwind
transformeert
Net als de lucht
maakt zij draaiende
bewegingen; als paar
dat al enige tijd intens
waar begeert
Voedt zij passie
Hoewel hij oprecht
volle teugen geniet
dartelt zij vrolijk zonder schroom
Celebreert
Zij doet…
Het spel der ironie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
595 In tegenstrijdigheden
die voor jouw zielsgenezing
de kleuren van de nacht
niet kunnen verdragen
doop jij jouw tranen
in zwarte humor
zonder zonderlinge angst
met bevrijding van geweten
en op de dunne lijn
waar ik je terugvind, koorddanser
beweeg je mij tot eenzaamheid
eenzelvig achter gesloten muren
soms ben je daar die blonde nimf…
SONNET KRULDE IK IN MAHLER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 hoog zwevend in alle overgave
half gesloten ogen door invoelen
violen welke de geest omwoelen
gewillig zonder gedachte vragen
willoos hangen aan ragfijne draden
dromend wiegen bewegende zegen
krul ik mijn lichaam in Mahlers negen-
de teerhartige opus ontladen
omvat dit paradijslijk begeven
in welvende klank der schone tonen
compleet zalige…
Wat het achterlaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 Bij het kijken lijken de vormen
onderhevig aan een bewegen
als bladeren in de wind
kleuren als een damp, die verwarmd
een helder vochtig vlak verlaat.…