6607 resultaten.
Ego
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
976 ze vraagt hem wie hij is en hij
hij noemt zijn naam, een stad, een baan
het weerzien met zijn zoekgeraakte beer
dag één op school, zijn eerste zoen
oma's lach, de cowboys in zijn kamer
groene zee met moeder, vader, broer
zijn mooiste goal, gesnik in ochtendmist
de blik van hem die weet wat oorlog is
zijn droom om ooit, om ooit een keer…
Dwalende gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Ik zag een land van melk en honing
met bomen rijk en groen.
Ik zag een land met volle velden
Zo was het schijnbaar toen.
Ik zag een land vol vredestichters
belaagd door storm en wind
Ik zag een land met blije kinderen
Al spelend, eensgezind.
Ik zag een land met lammetjes en leeuwen
heel vredig naast elkaar.…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
groeiend verval
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
778 ik raap de nog
groene druiven
door hagel gevallen
op het mos
ontrukt aan
stramme ranken
nog eer zij bloeiden
lieten zij
de schepper los
ik waak bij een
stervende mus
te pletter gevlogen
tegen beton
een ongewenste
dodelijke kus
door een opgebouwde
dode muur
die van natuurlijk
mededogen
niet weten kon
zo…
houvast
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.006 zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen…
Straf baar
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.231 mannen
schermen
met beschermen
listig lustig
langs de digitale snelweg
het eerste slacht
offer valt
vlakbij de vangrail
waar groen gras
zacht ontluikt
mooie woorden
paaien
witte strepen
met zachte dwang
jaren tellen niet
haar lichaam
was een spel
dobbelend
rolden de stenen
langs haar
jeugd
hij ging vrijuit
zij kreeg levenslang…
In rode wijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.360 In rode wijn
droomt zon
haar bergen
wolktlucht omhoog
langs hellingen
om op de top
het zicht te tergen
van verleidelijk groen
naar donker dreigend
de witte kam met
sneeuw lijkt blijvend
een markeringspunt
als het zicht
ons wordt gegund
de zomer zindert
in het warme dal van
geel en witte huizen
de straten zijn er smal
in…
De gordel van smaragd
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
885 De gordel van smaragd
met schitterende natuur
Doet de realiteit vergeten
maar verborgen in bamboe
sterven zielen ieder uur
De groene kleurschakering
verbijstert eenieders oog
De welriekend gedekte rijsttafel
behoedt de gast voor negatief betoog
Miljoenen trachten te overleven
ontzegd van miniem sociaal beleid
Ontkennende in gebed…
Fileprobleem
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.134 Is dit de oplossing van Karla Peijs
Een dure weg tussen de A6 en A9
Wil ze het Naardermeer zo aan de kant gaan vegen
Helaas voor haar zegt het kabinet groen in plaats van grijs
Hoe zit het eigenlijk met de andere ideeën
Komen er nou enkele vliegvelden of molenparken in de zeeën
(Dit kabinet neemt definitief geen besluit over de aanleg van…
Verkenbaar
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
658 in de kilte van het vochtige gras,
blootstaan aan frisse gedachten,
levend groen wat blozend was,
de zoden zijn nog vers en zijn de
doden geborgen,er is veel te
verzorgen in deze verkenbare dag…
Totaal ontluisterd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.503 nog zingt
de boom zijn kerst
in groen of wit
het repertoire
al generaties lang
nog onbetwist
wat soul en jazz
een groot orkest
koren zonder dissonant
er lijkt niets aan de hand
totdat naalden vallen
en de ballen glijden
lichtjes scheef
gaan staan en oudjaar
nadert met een traan
voor een nieuw begin
totaal ontluisterd ontdaan…
Boterbloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
594 Boterbloem
op de polderdijk
Hoe geel ben je in gedachten
als ik rollende naar beneden
duizelig van groen en blauw
jouw geel zag en het plukken wou?…
Het oog van Pasen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Toch raakt de zon mijn huid
zo anders nu je handen me
zalven, me raken
tot aan de bodem
van het geluk
je lach bloeit in het oog
van Pasen en al het nieuwe groen
is de pleister die de herinnering bedekt
aan de lente die slechts boze dromen baarde
en onze harten uit elkander dreef
maar het anker haakte aan het besef
dat liefde onvoorwaardelijk…
parels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.058 Als ik naar de bomen kijk
met hun groene bladerentooi
besef ik wat zijn ze toch mooi
de toppen hemelwaarts gericht
afstekend tegen de blauwe lucht
blijft het een schitterend gezicht
met hun gratie en schoonheid
de takken wijd gespreid
bomen
altijd in beweging dansend
op de onzichtbare wind
en als je wilt schuilen
je de rust eronder vindt…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Ooit raakten groenen
het blauw van de einder
stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn…
Papieren bootjes
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
891 kinderkopjes onder mijn voeten
mossig omkaderd in het zand
glazen ogen ruimen mijn blikveld
in de verte dampt het grazig land
groene golven deinen langs water
van een kroosrijke poldersloot
mijn oren vangen gesnater
de honger van een snoek is groot
daar, waar herinneringen spelen
met pluizen van een paardenbloem
en ik papieren bootjes…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 in blauw
spelen jouw
violen kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn…
Als een junk
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.440 Later sprak je over
ontevredenheid –
het groene gras
bij de buren.
Ik ontdekte dat jouw glas
leeg genoeg was
om de waarheid
te omzeilen.
Jij danst nu verder
op het gemaskerde bal.
En ik ben enkel
in shock.…
veranderd zicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
691 je keek vanuit je stoel naar verderop
de groene bomen die ons niet veel
verder deden kijken dan 't grenzeloze
leven en je stoutste dromen
nu laten zij in glimmend zwart
hun kaalheid en de keerzij zien
van een uitzicht waar verlangen
en de fantasie niet langer samenkomen…
Dan toch
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
449 ik raak de plassen
het ijsvlies scheurt
in waanzinnige vibraties
van fantasie en illusies
het laatste koppige wintervuur
uiteindelijk toch gebroken
ijzig wit neigt
naar kleurig golvend licht
stilte wordt gebroken
in luidruchtig vogelgekwetter
het immer groene gras
krokuskleurig opgefleurd
aarzelend hul ik mij
in geuren noordenwind…
Ruby
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
664 Voor zijn verjaardag hangt zij
de avond tevoren versgeplukte
kersen in de groene notelaar
om dauw voor de ochtend te vergaren
te laten proeven hoe diep en vluchtig
zij met heel haar hart om hem geeft
Zo begint de volgende, dampige ochtend
verzamelen van wat aan de boom hangt
wat met zorgvuldigheid is gezaaid
tot vrucht gebracht en tussen…
Waterkant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
599 De schoonheid van dit groene woud
brengt mij tot ontroering
en merk dat de natuur mij aanzet
tot ontvoering, want..
ik zou u allen willen leiden
naar deze plek aan het water
en met u ongestoord gaan zitten
denkende aan later...
om het beeld vast te houden
ik wil het terugzien keer op keer
want morgen is het er misschien
niet meer!…
Rijpt van geel naar rood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 ik heb de takken
niet gebroken of bladeren
afgerukt en meegevoerd
naar plaatsen waar
zij luwte zoekend
kleur verliezen en versterven
het is de wind die
vlagend aandacht vraagt
voor de wisseling van seizoen
het zomers groen dat
rijpt van geel naar rood mist
zon en licht gaat langzaam dood
kaal steken stam en
takken af tegen…
Vier wegen ( haiku’s )
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
636 Hemel van bladeren
bres geslagen in het groen,
weefgetouw van tijd.
Mensensporen dekt
een dikke laag ervaringen
vervagen nimmer.
Vlinders begraven
hun beelden in het herfstlicht,
mist als berusting.
De dood getemd, wordt
ontdaan van zijn verschrikking
in een jaarlijks verdrag.…
December
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
593 in louter klaarheid
zichtbaar leunt de dag door ‘t licht
van blauw wit verbond
de mantel van liefde
ligt diep geborgen verankerd in het groene
van moeder aarde
de tong van de taalwind liegt niet
in de oksels van tijd
dat maakt het uitzicht 'gastvrijer' in december
waarop elke dauwdruppel
het pad van stilte zegent voor het nieuwe seizoen…
SLAPEND EN ONTWAKEND GETIJ
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.668 Tussen dor lover
flonkert het frisse groen van
bosbessenstruikjes.
De citroenvlinder
stijgt op, geeft aan warm voorjaar
een vluchtig koeltje.…
Klankgedicht I
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.328 En menigeen en een en een
Van homogeen naar molensteen
Eerst vrij en blij dan zij aan zij
Een eendenei en weer een ei en
Dan nog een en dan alleen
Van luchtkasteel naar groen en geel
Van zielsveel naar pikhouweel
Meestentijd steeds weer strijd
Van sluitertijd naar eenzaamheid
Machtssystemen afscheidnemen
Van lief naar leed naar hartenkreet…
SLEEPING FAWN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.176 Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen,
Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot:
't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen,
Als vroeger in de donkere moederschoot. -
Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen,
Dat iets, uit u geboren, in mij rust,
Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen,
Op lichte voeten, langs…
eetbaar oud west
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 pruimen, peren
in straten die zo lommerrijk
oud west met ooft garneren
ik droom van groentes in mijn stad
in kleine pleinplantsoenen
ja, kruiden ook, van alles wat
voor elk van de seizoenen
en de bewoners van oud west
tuinieren met elkander
ze harken, zaaien, strooien mest
en raken zo geheel ontstresst
verenigd met d' ander
zo groen…
emailleren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 nu nog in het vage later
kabbelt water zachtjes naar de kant
het boerenland belooft weer groen
met rijpe boterbloemen
als bijen vrij de lucht bevolken
krijgt mijn zomerdag weer kleur
mijn neus bevat de geur
van roze zomerwolken
en de open deur tot alles wat we
warmer noemen
ik voel me thans de emailleur
die al het goud slechts mag…