9928 resultaten.
In ultra violet
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
741 kaats de zon
weerbarst haar stralen
laat me maar mijn
bruin gaan halen
in het ultra violet
ja op mijn eigen bed
ik zag je tussen wolken
met schaduwen de
hele straat bevolken
je nam de mensen in
warmte met je mee
kou en wind volgden gedwee
maar nu de lente komt
en jij weer schalks
lijkt te kijken naar het
blauw dat niet zal wijken…
Een hoofd vol woorden
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.158 Een hoofd vol woorden,
een hart dat ziet,
een ziel vol verlangen,
wie kent dat niet?
Een droom voor later,
een licht voor jou,
een aarzelend voorjaar,
wat krijgen we nou?
Een vroege merel,
een lentezoen,
wat dansende kinderen
en jong en fris groen.
Een hoofd wol woorden,
een hart dat ziet,
een ziel die kan juichen
en dankbaar geniet…
Maart
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.215 Nog maar even later,
straalt de zon,
verwarmt de aarde,
alsof de lente begon.
Dan trekt de hemel dicht,
er vallen hagelstenen,
groot en stralend wit,
ook zo maar weer verdwenen.
Stukken strand zijn weggeblazen,
de storm joeg het water op,
zand werd meegesleurd,
huisjes dreven als een notendop.…
Even een pauze
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.630 Weer staat het voorjaar te wenken
en de krokussen zijn al uitgebloeid
maar de lente trekt zich daar niets van aan
en doet ons zonder meer verstaan
dat alles weer goed is, al is het maar voor even
want de drukte jaagt ons weer op en
toch groeit het gras ook zonder eraan te trekken.
Wat kan ons hier en nu ten leven wekken?…
Zomaar een zondagavond
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
724 Zomaar een zondagavond en het besef dat het leven
een groot geschenk is, maar kort van duur
en dat de lieve lente
voor zovelen alweer de laatste zal zijn.
Even een groet voor ieder die dit uur
lacht of weent, gelukkig is of treurt,
voor ieder die beseft wat er ook nu allemaal gebeurt.…
In het rode opgaan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
720 zacht streel jij
mijn hart met
warmte mijn huid
je licht me op
laat schaduwen verdwijnen
brengt contrasten in het reine
scherpt de kanten af
weet vloeiend in het rode opgaan
dat het bloeien wordt gedaan
je lacht in ogen
opent morgenblik in
een stralend dag gedogen
streel mijn hart
en warm mijn huid voordat
de avond ons weer binnensluit…
ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
727 Zou het de zon
van de zomer zijn
of je lieve lach,
die me doet luisteren
naar de muziek
van bloeiende violen
en dansende koeien
in een weide- bed
van klavertjes vier?
De ochtendmist
versluierend als een burka
de benevelde schoonheid buiten
en de wind licht
de sluimer- sluier op
om de zon
het land te laten kussen.
De vogels zetten…
De tijd van het jaar
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.152 Die dag toonde ze mij
haar volle gedaante
betoverd
door haar geuren
overdonderd
door haar kleuren
liep ik in haar
sliep ik in haar
droomde ik haar
geur van haar kleuren
kleur van haar geuren
bleef ik in haar ban…
Met warme gretigheid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
635 je mistte vandaag
ook morgen ben
je zwaarbewolkt
jouw lagedrukgebied
kent nog geen zon
en lente heeft respijt
ik voel je handen koud
op zoek naar licht maar
in de somberte nog ongericht
op zoek naar zekerheid
slank je de vingers
lang met warme gretigheid
ik zal wolken breken
je alle mist laten vergeten
alleen de zon is onze zekerheid…
In dit ontzaglijk groot heelal...
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
1.134 Vol vreugde kunnen we soms leven
als tot ons doordringt hoe het groen
van ook weer déze nieuwe lente
iets voor ons arme hart kan doen.…
Iris in a sticky situation
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.404 Gele velden, trage stromen
elegant gebogen bruggen
op het water dansen muggen,
Iris ligt te dromen.
Maanzaad dwarrelt uit de luchten
op haar wimpers en haar lippen
rusteloze vogels wippen,
Iris ligt te zuchten.
Plots spert ze haar ogen open,
ziet de gouden honing lopen
langs haar zonbeschenen dijen,
zoekt verschrikt naar wilde bijen,…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…
In het godenhuis
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
675 treed nader
in het godenhuis
schamp de botten
voel je thuis
kerken en
de zerken al voorbij
we etaleren u
de vlerken op een rij
afgegaan en
simpel afgedaan rest
niets meer dan merités
na een dodelijk pleuritis
breng spirit in
ons hemels leven de engelen
zijn zoet maar kunnen toch
dat tikkie aardse net niet geven…
ENCORE
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
885 de lente doet me denken aan verlies
er zijn weer negen maanden dood, begraven
wat overschoot is voedsel voor de raven
de bron van al wat leeft is vuil en vies
de lucht is zwanger van het zaad, ik nies
en druppels vinden in de grond een haven
een groef ontvangt het vocht vol overgave
er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies
zoals…
Lippen dauwden kussen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
711 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden hun rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
verdraaiden zich naar licht
zag hun richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen bloemen…
Geen brug is mij te ver...
netgedicht
3.9 met 100 stemmen
4.977 Geen brug is mij te ver, geen berg te hoog
om jou te zien die ik weer wil ontmoeten;
wat heb ik aan een al te lang vertoog
als bijna als vanzelf hier gaan mijn voeten
de weg langs waar het groen nu eindeloos
en lenteteder ogen wil verblijden.
Ik ben ineens heel opgelucht, niet boos
al weet ik dat ook nu weer volgt het scheiden.
Wat is het…
De tol is mijn einde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
805 vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel is vergeven
waarheid heeft haast
ik durf niets te vragen
want alles lijkt schijn
is echt te verdragen
ik denk mijn spiralen
in zwart zonder grijs
de tol is mijn einde
jij bent mijn prijs
mijn eeuwige vraag
waarom ben ik hier
waarom uitgerekend vandaag
geef me in godsnaam je lente…
Speelt met licht
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
772 jij bent de lente aan mijn zij
in het verschiet de zomer
zacht trillend aan de horizon
weeft voor mij het groen
tot nieuwe struiken
vormt knoppen tot een bloem
speelt met licht het spel
tussen de bomen en weet hoe
nevels gaan ontkomen aan de zon
je tovert mos als
groene plekken in het bos waar
de insecten dansen na ontwaken
maar…
Vlinder
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.122 Mijn enige houvast is
dat de zomer eens zal wederkeren
en dat mijn gedachten dan zullen opfleuren
tot zover droom ik
en vlieg ik
in mijn onbegrensde fantasie
als een vlinder in de lente.…
Een vleugje tegendraads
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
886 ik raakte
aan je bladeren
een vleugje tegendraads
het intrigeerde me
ja meer dan mateloos
hoe ik ook wendde
of jouw keerde
in een steeds
opnieuw proberen
ik werd radeloos
toch groeiden we
in veel seizoenen
jouw pril werd groen
kleurde in ons stoeien
je bloem maakte mij sprakeloos…
Ultiem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
765 De ochtendstond is amper uitgedauwd
- zijn gloren daagt in sterkte reeds extremer
de eerste bundels licht zijn al ontvouwd
achter de sluierzone van het schemer –
als, in omarming van het jonge groen,
een koppeltje zich innig en tevreden
verliest in lokken van het pril seizoen
waar beiden lusten vol verlangen treden
als zij verliefd in hoge…
In roodwit verwachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
876 je bloesemt
in roodwit verwachten
na zware nachten met
vorsten aan de grond
die kou heeft
krachten ondermijnd
toch was ik er altijd bij
ook in die winter op zijn eind
maar naast de zon
warm ik met jou de lentebloemen
laat het voorjaar bloeien
voor samen naar een nieuwe tijd…
vorstbestendig
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.019 Met stijle passen
schuifel je uit mijn kader
als kind, geliefde, moeder, vader
en weer als kind
Onherroepelijk groei je volwassen
betreed je drempels in de tijd
ontlokt de horizon, zo wijd
je van het huis dat je bemint
Dus laat krokussen je nogmaals verrassen
Tel je stappen op het prille gras
Het veert straks op, alsof je hier nooit was…
Voorjaar?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
653 nieuwe
stemmen uit hout
gekraak, rijk getooid,
gerooid van oude bast
op helder licht verlaat
in beregend struikgewas
schrijdend in zacht gewaad
twijgen in bleek contrast
schieten straks vuur en vlam
met bloesems op hun schoot
ander leven klemt zich vast
loom hangend aan een bruidstappijt
geeft stilte een verdovend gehoor
sluipt de lente…
De eersten van dit jaar
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
916 zie je
madeliefjes plukken
de eersten van dit jaar
je vlecht ze in je haar
ze kleuren in
het lente groene gras
de eerste bloemen
voorbij aan winters pas
jij hebt het voorjaar
rond je hoofd en in
je ogen twinkelt reeds
de warmte van de dromer
mag ik je hand voor dans
met blote voeten in het gras
in het oranje hart van madelief…
Opende in genereus gebaar
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
948 ken het vlinderbed
daar waar jij
je vleugels voor
het eerst ontplooide
zag het trillend
spannen in de warmte
van de ochtendzon
je eerste kleuren vangen
opende in
genereus gebaar
de lentevlucht
in langzaam wieken
na fladderen het
leren vliegen naar een
onbekende horizon onthoud
je kent de weg en komt weerom…
Elke dag weer
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
865 Elke dag zijn er weer wonderen
die wij als mensen mogen aanschouwen
bloemen die weer knopjes laten zien
en straks de vogels die nestjes bouwen
Elke dag zo'n wonder te mogen beleven
wat je als mens bijna niet kunt vatten
die hele kleine dagelijkse dingetjes
het zijn voor ieder mens toch ware schatten
We zien de lente zachtjes nader komen…
Wit in geel opbloeien
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
962 zag je lentebloem
wit in geel opbloeien
een vlinder zo dichtbij
zij kende alle geuren
vloog in sneeuw en hagel
regenboogde alle zorgen in
fladderend komen zo voorbij
ja ik was godvergeten blij
koester alle kleuren
die jij geeft bewonder jou
en weet dat jij ook om en met
mij naar een nieuwe zomer leeft…
Sneeuw met Pasen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
745 Het is een leugenaar, gladjes
sprekend met koude, temerige stem,
dat het warme licht en de geurige bloem
zijn ongewis, dat de nieuwe lente nog verre is.
Of Pasen niet is het feest van het Leven
dat zich vernieuwt en immer al
is bewezen: het Leven overwint
ook de donkere, koude winterdag.…
[ze komen weer op:]
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
600 ze komen weer op:
groene judaspenningen
kardinaalsmutsjes…