4149 resultaten.
Scheldeduiker
gedicht
4.5 met 4 stemmen
5.172 beton
torens zijn de wachters, staan als bakens voor de maan
schepen schaatsen op een ton weerbarstig in de zon
van drip drop en klip klip klop, wij kiezen voor het sop
scheep in, dravend langs de kant dwars door het Scheldeland
want de wereld stoomt de wereld stroomt aan ons voorbij
snel dus trager, haast u langzaam; zeefier -
trossen los…
Liefde III
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.199 En ik, diep duikend in de halmen, leg
Mijn hoofd waar geurge lente-bloemen staan;
Mijn lippen los, mijn ogen dicht gedaan,
Voel 'k hoe nu wijkt mijn leed àl wijder weg....
O, déze vrede, na een leven, lang
Van bang verlangen naar één dag geluk!
O, déze dagen, vol van zoete zang
En zon en goedheid, na zó diepe druk!…
HETE POOTJES
poëzie
4.3 met 3 stemmen
6.385 Het liet het beestje los, en ‘t loech
de traantjes uit zijn oogskes,
en zei ‘t: "Het beestje is schoon genoeg,
maar ‘t heeft zulke hete pootjes.…
Polonaise
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
458 streken
Nog niet zo lang ontworsteld aan de knoebel van de Rus
Op zoek naar geld en wat geluk bereid tot elke klus
En hadden het in Polen voor een poosje wel bekeken
Van alle markten zijn ze thuis, dat was al snel gebleken
En staan hun mannetje aan ‘t wiel, zowel van truck als bus
Terwijl in ’t bronsgroen eikenhout, zo rijk aan kalk en löss…
Soms
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
542 het nieuwe kan geven
Soms moeten we stappen ondernemen
Een oud hoofdstuk afsluiten van het leven
Soms moeten we durven te leven
Dan wordt er een nieuw boekdeel geschreven
Soms moeten we het ouwe vertrouwde laten
En het nieuwe vreemde binnen laten
Soms moeten we iets opgeven
Om iets nieuws te beleven
Soms moeten we het ouwe los…
twijfels
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 het leven de verwarring die het kan geven
Een tijd in verwarring moeten leven
Omdat we twijfelen over de keuzes die ons worden gegeven
Terwijl we het beste gewoon na ons hart kunnen leven
Twijfel niet aan het gevoel wat je hart aan je geeft
Volg je hart en weet dat je leeft
Twijfel niet om het oude te laten
Soms kan je het ouwe beter los…
Opperdepop
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.087 Met losse handen fietsen. Of beter nog:
op paarden de grens over galopperen. Harder,
harder! De wind slaat haren tegen de oren,
lantaarnlichten vliegen. Lucht is water
waarover je in een speedboot scheert. Hoger, hoger!
Met spuitbussen op de wolken schrijven. En dan de liefde
bedrijven. Tot we niet meer kunnen. Geen paniek.…
Emma Petronella
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 wijn
hoe kan ik je niet voelen
als zwijgen lust oproept
onze lijven in liefde herinneren
de berg is bij ons, wij zijn de berg
we horen in het hemellandschap van dromen
waar niemand praat over het leeftijdsverschil
of het simpele feit dat jij mijn hospita bent
we komen in dit dromenfeit door daden
voorzichtig laten we de liefde weer los…
Thanatos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 is slechts een vreedzaam samenkomen
En bij geboorte reeds beslecht
Geen mens kan aan het graf ontkomen
Angst en vrees zijn onterecht
Doch mocht Uw roep ooit onweerstaanbaar zijn
En ik dit alles op moet geven
Schenk dan in Uw bitt're wijn
Behoed ook mij voor schrik en beven
Reik mij dan zacht Uw koude hand
Omhels mij en laat niet meer los…
Overwintering?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 raken
op zachte kussens in de geurigste
contouren weg te duiken,
gedachtenvleugels ,
achter gespiegelde horizonnen van twijfels
zichzelf te moeten onderscheiden, pijn in de
wiekslag van hoop te verdwijnen,
groen in een malse ademteug laten ontluiken,
mens te worden in alles wat wel of niet gebeurt
die de tijd wil ruiken zonder loos…
Wanneer het zomer werd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.002 Nu ben ik niets meer en ik los mij op
In deze verzen van doorleefde woorden,
Wellicht hoort gij daarin mijn hartenklop,
En wordt bekoord door wat eens mij bekoorde.…
Het taaiste ijs?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Tijd als oneindig spel verbindt
de weg met het doel maakt zich
los van de saaie eentonigheid,
of het links of rechts is, het blijft
vrij in de verwezenlijking in het
verlangen de juiste afslag te vinden
wat onontbeerlijk scheen, verlost
zich in het mozaïek van ons oer gevoel,
soms weelderig wild vol compassie
waarin onze hemel wordt…
Het doet zo'n zeer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 Kijk jij even naar m'n teen, er zit iets, een naar ding
ik kijk en welnee, er zit niets, de teen ziet een beetje vreemd
'k tik er tegen, de teen klapt opzij, zit gewoon los
hangt er een beetje bij....
Ik schrik en zeg: hiemee moet je naar de arts, echt
hij kijkt me stomverbaasd aan, goh, 'k kon er nog
gewoon op staan!…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
697 dierbaar is
Liefde is het mooiste wat er is
Liefde is op het eerste gezicht
Soms is liefde moeilijk te vinden
Soms doe je rare dingen
Soms maak je de verkeerde keus
Soms voel je je groter dan een reus
Sommige vinden de liefde sneller dan anderen
Sommige hebben veel meer geluk
Maar ooit vind jij ook de liefde
Iemand die je nooit meer los…
Huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 emoties
geruisloos, met weinig of veel kracht
Huilen is een efficiënte roep om bijstand,
steun en troost
teken van hulpeloosheid, wanhoop
is er iemand die je er doorheen loost
Huilen bij pijn
daar kun je niet aan ontsnappen
hulp moet geboden worden
dat kun je niet aan je laars lappen
Tranen vertellen je hoe jij je voelt
tranen helpen je los…
in een vorig leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 gelukkig
met jou
In een vorig leven
hadden we kinderen
Waren we een gezin
We hadden vrienden en vriendinnen,
een poes, een kreeft, 3 hamsters, een vogel en 2 vissen
Ik zonde in de tuin
Ik fietste
En had de wind mee
Het leven was kleurig
En het was goed voor ons twee
In een vorig leven
hielden wij van elkaar
En lieten wij elkaar nooit los…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Voor mijn lief mag het altijd zomer zijn
de frisheid van de morgen die opdroogt
in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om…
Ontmoeting
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.141 Plots doortrekken van de polen
Alle kringen huiveringen;
Reeds gezonken drenkelingen
Drijven uit hun onderholen
Los en zij bewilligen
In een doodse farandole,
Tot het schip moet stilliggen
Op hun saamgedrongen scholen.
Daar schokt mij herinnrings schrik!
Gij, gehate, kunt hier dolen:
Voor een maand verging uw brik.…
Nekpijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 vannacht
na een krap uurtje slaap
door mythologische goden
in de tang genomen
Atlas zat spieren los te snijden
Vulkanus hamerde een bijl
in de buurt van mijn achterhoofdsgat
de pijn was hels
hoe ik ook lag of zat
ik kon geen slaap meer vatten
en elk bewegen maakte mij
tot kotsen toe onwel
de uren duurden
en voor het eerst in tientallen…
Ante Bellum
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Doordringend in een oerlandschap van bos
En dichte jungle die ze met kapmessen doorkruizen
Staat de expeditie op visite waar gorillas lopen los
Nu oog in oog met hun vredig luizepluizen
Naar een pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend
Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns"
Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend…
Vandaag zijn we net als toen stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 We maken het leven los van ons
zetelen in alle rust, we staren zelfs.
We zijn op ons gemak, bij vlagen.
Hier zitten we samen langs de kant
in de berm van deze herkenbare weg.…
op de waagschaal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
505 in mijn oor trekt het stille aan
je hoort het in afwisselende kleuren:
zo ik de dag, zo de regen beleef
of een grijze lucht soms een dak schuift
over aanmoedigende geuren
mijn klok staat stil, dat doet hij al jaren
of verbeeld ik dat vaker, op 'n zeker moment
vraag me dan af, of ze mij nog kent
ik wil me het inzicht besparen
en laat dan los…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is koud en het wordt kouder in mijn mond,
zie het blad in de tuin de kiezels op het pad
aanwassend mos maakt veel los ik zag dat,
kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond.
Net als de woorden ook uit mijn mond,
want alles is slechts een onderdeel
en no more, onderdeel van een decor.…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 levensklok
dreunt onverminderd door in
de carrousel van kwetsbaarheid,
in je ogen lees ik wijzers van
glittergoud om mijn gemoed
in de gevoeligste periode te
bestuiven, nog één stap te gaan,
ik raak je aarzelend aan, een
trilling raast door het berkenhout,
de wolken wijken, het tovert
zilveren voetstappen in het naakte mos,
het laat ons los…
Overwintering?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
393 met dromen vergroeid te raken
in de zachte kussens in de geurigste
contouren weg te duiken,
gedachten-vleugels, horizon van twijfels
zichzelf te moeten onderscheiden, pijn
in de wiekslag van hoop te verdwijnen,
groen in een malse ademteug laten ontluiken,
mens te worden in alles wat wel of niet gebeurt
die tijd wil ruiken zonder loos…
Wiede Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 wijde laagte
stormvloed vaagde
een landstreek weg
het zeewater kwam
helemaal tot Onderdendam
water sleurde alles mee
Reiderland werd binnenzee
kloosters, dorpen, borgen verdwenen
onder het slib wat losse stenen
eeuwen lang en eeuwen later
polderden Groningers het water
terug tot de norm
de Dollard in zijn huidige vorm
achter de zeedijk…
Een intieme beleving?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 genoeg om te mogen
oogsten uit de levensdromen, berusting
is vaag ritueel, dat op het laatste moment
net iets anders lopen kan , waar ik tot
in het laatste hoofdstuk hebt geloofd,
flakkert de wakkere vlam als laatste
groet van kaarsen die in eigen schaduw
in druipend vet opnieuw werden geboren
vanaf de jeugd te overleven om weer los…
Dankgebed voor de zomer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
558 die 't verstilde leven weer opwekt
Ik dank God voor de liefde
die met zonnebalsem de winter toedekt
Ik dank God voor de warme zon
die mild over ons leven schijnt
ik dank God voor haar helder licht
die de donkere wolken wegdrijft
Ik dank God voor de landschappen
die nu veranderen van uur tot uur
de merel en lijster zingen er op los…
Lange schaduwen?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
503 om een bronzen gong van een andere
morgen te laten luiden, een afgewogen
toon los van vooroordelen, een
dwingende klank die om een waardige
gerechtigheid schreeuwt en voortvloeit
uit alle kelen, die dat willen delen,
dat het schaduwen in het licht geketend
blijven is iedereen slachtoffer en verminkt.…
Onze nationale kijkdoos?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 Om voor iedereen los van
elkaar nog valt te onderscheiden?…