10902 resultaten.
Met blijdschap....
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
737 Laila gaat verhuizen
ze neemt de groene wijk
met kleine stemmen
in haar onderbuik mee
leeg zal ze achterlaten
haar sobere stee
de piepende schommel
zwaait reeds zachter
onder het oude kleed
doodt een herinnering
nog een stukje leven
vergeet, vergeet, vergeet
dreunt in haar hoofd
de tekst op het kaartje
met blijdschap……
verdoofd,…
Aards gerief
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
551 Verre gedachten verlopen in een
orde en hun gemeten pas en
tempo die niet zinloos zijn,
slechts herinneringen die voorbij
gaan in een intrinsieke schijn
als vervallen aards gerief, dat
wanneer het oude stierf nooit
meer z’n originele lijst verwierf
in de galerij van bedoelde wensen
wat naar andere gebieden leidt,
waar duidelijk de hand…
herfstvrouw en de eik
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
657 takken
bladeren ritselen in de wind
in zijn bast
een hart gekerfd
vogels voelen er zich veilig
nu het herfst wordt
draagt hij vruchten
kinderen rapen met plezier
eikels vallend op het mostapijt
en zij omarmt om troost te vinden
legt haar hoofd
tegen zijn stam
alsof hij luistert
zo voelt ze zijn bescherming
herfstvrouw en haar oude…
Zielzwerver
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.657 Over dwalende geesten
in vluchtige straten
spottende ogen
hiaten in de nacht
waarbij een rimpeling streek
over zijn oude gezicht.
In het meer van zijn verlangen
zag ik een diepte
dat zich spiegelde aan tranend licht.…
Mijn ouders...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
2.339 Zie hen daar Staan
Mijn vader en mijn moeder
Nog zoveel te doorstaan
Op trap van het gemeentehuis
Zovele stappen staan
Ruim zestig jaren verder
Zijn beiden er niet meer
Vader werd slechts 51
En moeder nog dertig jaren meer
Een foto uit de oude doos
Van allebei mijn ouders
Ik heb ze zelf zo niet gekend
Maar 'k droeg hen in mijn hart…
Bij het verscheuren van een nooit verstuurde brief
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.198 Ik verscheur een boze brief
en ontleed daarmee een oude grief.
Ik verbreek de samenhang der zinnen
om van de wrok de spijt te laten winnen.
De letters staan er nog,
maar samen met het zinsverband
verdwijnen resten van 't venijn
geruisloos in de prullenmand.…
Gedichten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
700 Als een oude zeur sluit ik achter mij de deur.
Niemand die het dan nog leest
Maar ach, ééns ben ik dichter geweest.…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
Wachten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.124 Morgen doet pijn zoals gisteren smaakte naar oude wijn.
Vandaag is nog een dag zo leeg als de leegte maar kan zijn.
Wanneer komt dat turning point, wanneer verschijnt
aan het einde van de horizon dat straaltje zon?…
Koud
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Mijn ziel wordt oud
want de pijn voelt vertrouwd,
Geschreven woorden laten me koud,
De liefde die mijn rust verstoorde, voelde fout.
Ik klamp me vast aan wat ik heb,
De angst, de pijn,
Bereid me voor op mijn vertrek,
Zal de leegte opgevuld zijn?
Een half sieraad vergaat,
zelfs al draagt het jouw naam.…
Maagdenpalm
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
791 in de violette dageraad lispelt een verschil
gedroomd langs kussenspinsels
en wat spuug
dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt
lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap
mijn hoofd verlaat
teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer
in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is
mijmert ze
dat buiten, tussen eeuwig groen wat…
Ik ben die ik ben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
586 Een oude vriend
die hij al gisteren verloren was,
verloor hij daar en toen nogmaals
in een misplaatste lach.
Hij gniffelde zijn voicemail
aan elkaar:
“Ik ben
die ik ben.”
Ja en wee.…
Totem.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.187 Ik kon de volle stilte
van de vissen niet vergeten
en werd een heel oud kind.
Nu heb ik mijn voorhoofd
met droomkleur beschilderd.
Dag in dag uit ben ik uw
vreemdeling.
Ik rook een vredespijp.…
Ook niet veel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 En de oude man in het vermoeide spiegelbeeld op mij laat lijken als ik niet meer weet hoe de dood naar mij kijkt
en hij mij alleen maar beleefd vraagt of ik na mijn eenzaam
wachten nog iets anders wens.…
Nu zoals
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
636 Al het loof schoof onder de aren
zes vadem diep
in het Drentse landschap begraven
waar aken
het verleden als lading varen
as, riet, turf, schuld en boete
het zware geweten van het alziend oog
toch, die stijf bevroren was
aan de lijn te zien hangen
verliet mijn oog om het te vangen
is het zo schoon geworden
en worden oud onder je…
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die niet meer is zoals ik nu ben.
Als iemand ontwaken zal,
eeuwen na nu, ergens anders,
is dat zo’n zelfde ik als ik nu ben?
Of was ik nooit meer geweest
en is niets meer zoals het was?…
€U
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
606 Oude volkeren kenden reeds de kracht
Van uit de natuur gewonnen kruiden
Ik wil daarom graag de noodklok luiden
Want het is Big Pharma die daarom lacht
Wat gebeurt er in Brussel allemaal?
Is gezond zijn straks gewoon illegaal?
De EU wil het gebruik van pfytotherapie, ayurveda en andere plantengeneeswijzen verbieden.…
de dood is bruin en kaneel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
616 het landschap verandert door zijn blik
het gras wordt grijzer
de bomen wiegen slomer
het kabbelen van de beek wordt een zucht
het kreupelhout kraakt nog net iets harder dan
stramme gewrichten in een oude schommelstoel
zijn pijp ligt doelloos in zijn jaszak
de tabak uitgedroogd en lucifers zijn op
geen vlammetje meer te vinden
in dit monotone…
Spoorwegbedieningsstaking.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 Oude verf in langdurige lift
brengt afgebrokkeld daglicht
door grote spleten
die de tijd vertraagt.
Wielen stijgen door kabels
en trekken zich op
aan het komende zicht
boven de deur.
Een trein wacht op hellend vlak,
maar hij blijft staan
want het perron verdraagt
vandaag geen voetstappen.…
TOEKOMSTGEZICHT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Half wakend zie ik mijn wachtende oude dag
als een liggende molme boomstam
op de vergane schors bloeien witte bloempjes
tussen jong mos met jeugdige kracht
maar uit de dode begroeide boom
verrijst één felle reuze oerwoudbloem
die ene gave vol wonderbeleven
door hemelse machten mij alleen toevertrouwd.…
de kapster
gedicht
3.6 met 11 stemmen
5.428 ‘je haar wil wel’
zegt ze
ze knipt het in laagjes
krul, krul, kastanje-
rood is mooi bij
je groengrijze ogen
ben ik haar kunstwerk
ik hoor bijna Brahms
zoals in ‘the great dictator’
met Chaplin als kapper
met Chaplin als dictator
ik zie er enkel oud uit
in vergelijking met haar
op het moment dat wij
samen in de spiegel
zijn.…
Elfje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
742 er was eens een man
die zich vervreemd voelde
bij de koppenwinkel
had hij zijn oude hoofd
af laten schroeven
omdat hij jong wilde zijn
de mensen lachten hem uit
het was ook geen gezicht
zo'n krakerig kreukellijf
met een uitgestreken snoet
na een jaar keerde hij terug
vroeg om zijn eigen gezicht
dat was echter al verkocht
aan een rondreizend…
Herinnering aan de es.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
890 Korenbloemen suikerbieten
Karresporen in het zand
Leeuwebekjes langs de rand
Violen en vergeetmijnieten
Akkerwindes wilde rozen
Zwaluwen in snelle vlucht
Leeuweriken in de lucht
Boterbloemen en frambozen
Er resten nog vage contouren
van een haast verdwenen land
in de nevels van mijn geest
die mij stil langs paden voeren
aan een oud…
hangplek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 de witte wereld gaf geen zicht
op warme tenen of een veilig dak
de afgezakte ranken van mijn oude klimop
lieten meer te wensen over
en het ongemak van dikke dekens
drukte zwaar
tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar
kouder werd, liep er slechts wat warmte
tussen opgepakte veren
zoveel keren al
gaf de voederplank niet alleen maar
wat…
daarna zweeg zij
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
671 er is geen wind
er is geen verhaal
zo warm als jij
zeg je
ik woon te ver van zee af
om op de golven te drijven
de meeuwen te dragen
die in je hand wonen
en waaraan jij
je leven hangt
als oude jaren
op jonge bloesem
ik woon te ver van zee af
om me nog langer te laten wiegen
door een handvol blauwe dichtregels
zo warm als jij…
jij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 ik zie jou bezig in de tuin
met haar dat alle kanten uitsteekt door de wind
de slobber trui en oude wijde broek
verbergen de door mij begeerde vormen
toch pompt mijn hart het bloed snel rond
dat hart dat jou tot aan zijn laatste klop bemint
maar weet jouw aandacht is nu slechts gericht
op bloemen, struiken, aarde en op wormen…
Door de polder
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
721 In het land bij de rivier
volgden wij de polderroute
oude roeiboten aan vergane steigers
stoere knotbomen
aangetast door de zaag
geen nostalgie kon ons bekoren
in wat wij zagen zat een vraag
hoe lang nog in een droom verloren
daar in de polder van vandaag
hoe veel nog om er bij te horen
met vragend dromen in de maag
door de polder…
Pissed off
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Wanneer u later oud en eenzaam bent
En ook nog eens urine gaat verliezen
Dan gaan ze bij de Tena voor u kiezen
Welk luierbroekje u krijgt toegekend
Dat is om 'kostenplaatjes' te bewaken
Ik kan van zulk nieuws heel erg pissig raken.
----------------------
Fabrikant Tena gaat ism zorgverzekeraars en apotheken
telefonisch onderzoeken wie…
de dood als een lustig subject
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 wat verkrijgt de dood in zonden
die weemoedig kwetsbaarheden
raken, een gestalte zonder vlees
het verlegt des krijgers moed en herrijst
als duizend soldaten in mijn hand
het verhardt zoals de stolsels die
hersenen verkrampen en bleke delen
het schaambeen markeren
met een oud medaillon
het verstijft en verteert en reïncarneert
in goddelijke…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…