3533 resultaten.
De recidivist (Een smartlap)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 En zo heeft hij het pad der misdaad toch verlaten.
Wat hem nooit lukte, dat kreeg Hein wel voor elkaar
en bij het graf sprak een van zijn penozematen
~Jij blijft wel eerlijk, er valt niets te jatten daar~…
Bénin vie locale
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
699 Béninoise Béninoise,
neen, het is niet wat u denkt
zwarte mannen kruisen mijn pad
zonder aanhalend te zijn
liegen ze er niet om
ze zijn knap, groot en fier
nemen een Zem
een biertje
en wat plezier
zij hebben de tijd en niet de klok
zoals wij hier steeds heel druk alom
Béninoise Béninoise,
neen, het is niet wat u denkt
soya, mais…
Laat je niet tegenhouden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Als we het verkeerde pad hebben bewandeld kunt je altijd nog teruglopen.
Als je de juiste weg niet kunt vinden dan moet je zelf een weg creëren.
Waar een wil is daar is een weg, misschien moet je links, misschien moet je rechts, misschien moet je rechtdoor of misschien moet je terug.…
Julianapark te Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Is het de groene verfrissende long
van de stedeling in een zittend en vaak
ongezond bestaan; kan zo'n stadspark wat
rust en afleiding geven, wanneer de wandeling
over haar paden kan gaan.…
Geen spijt
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
800 Elke nieuwe aangebroken ochtend zo content ook weer kersverse kansen
Ieder minuut - mag - ik kiezen, juiste pad of minder goede bewandelen.
Niets .... spijt ........ me.
En net dat is toch zo mooi!…
rijles
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
725 mensen met een cva
moesten na het kwaad
rijden met een cvt
dat is een automaat
zwetend op de stoel
bereikten zij hun doel
vechten voor mobiliteit
voor onafhankelijkheid
voor vrijheid in je gaan
voor aanzien in ’t bestaan
vrijheid in ’t verkeren
vrijheid op de baan
ze moeten manoeuvreren
en op hun strepen staan
soms oorlog op hun pad…
OP HET GEZICHT VAN TREKKENDE KRAANVOGELS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.441 Laatst, als ik, op mijn eenzaam pad,
Door Wijnmaands bleke lovers trad,
Zo kwam van ver een vreemd gerucht;
Zo kwam een lange Kranenvlucht,
En hield naar 't wijkend avondlicht
Het spitse van haar schaar gericht.
Ontging ze 't volgend oog weldra,
Zij liet me een diep gepeinzen na.…
Den Haag, haar duinen en de zee, éénheid in vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 ongevraagd is zij dienende aan mij
ongevraagd ook raak en beschadig ik haar
nooit is zij echter haatdragend of afwijzend
dicht, heel dicht blijven wij vasthoudend bij elkaar
bewegen wij richting zee en tooit zij zich, strijdbaar blijvend, voorzichtig verder in het groen
haar zachte zand heelt mijn voeten
vermengt zich langs kronkelende paden…
Hart(s)tocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Wij vragen ons af, vervolgen ze hun eigen pad in leven.
De blijmoedige zomers die we kenden zijn in een oogwenk
weer terug in ons hart als we die kamers even luchten.
Dan trekken de strandwandelingen langs de vloedlijnen
de toekomstgedachten die we veelvuldig hadden
als warme douches of voorjaarsregen over ons heen.…
Lente aspiraties
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 verstond
Een onderscheidend eigen geluid
Langzaam overstijgt het de herkenning
Zet die stilte maar eens uit
En wordt geladen door gewenning
Het begint gewoonlijk als een vrolijk lied
In overdreven gedreven pas
Meerstemmig wordt het echter niet
De voorwaarden zijn kras
Geen mens bekijkt het bij zo’n kans
Men gaat fluitend en gestaald op pad…
Een woede in mijn ziel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 De paden op, de lanen in,
vooruit met flinke pas;
ik stoot m'n hoofd wel honderd keer,
vergeet weer hoe het was.
Naar genoegens meer begerig
dan naar wijsheid die genas
is m'n ziel dan wel half dood -
m'n huid is gaaf, zonder een kras.…
Gewoon dat beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Bijna lauwwarm bijna azuurblauw is de lucht en zee
ook de wolken die opgestegen 't gevleugelde wegen,
ze hun weg laten gaan om scherend op pad te gaan.
Ik zie ook badgasten langs m'n rechterzij frank en vrij.
Soms voelt het bijna als een soort troost ten alle tijd
alsof het firnament buiten 't gevleugelde ook ons begeleidt.…
De doorne eenkhoorn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Hij ging op pad
En naast zijn blad
Vond hij een publiek zwembad.
Hij maakt zich nat
En roept de moed.
Voordat de kat het doorhad,
Pakt hij de hoed,
Snel te voet,
Pompend bloed,
Voorbij de stoet
En groet de kat.
Jazeker, hij heeft de hoed van de kat gejat.
Die adrenaline
Werkt als cocaïne.…
Twee weken vieren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 in kruidentuin een lezing, je luistert over Zijn en ziel met schone zus
en wandeling langs zomaar kruiden
De week erop de twee met bloembos, taart en mop en mannelijks gepaard
een wandeling door 't bos
De dag daarop een ander weer met veer en foto's zonder een geneer
Dat je daarna een dag
met je vriendinnen
op boot en zeil naar wad en pad…
LIED VOOR TONGEREN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
716 Je zegt, dat zo n land bestaat
van genade en geen verraad
het land waar ik troost vond en metterdaad
voor elke strijd die ik streed en al te zeer heb getracht
waar de Koning komt en het offer is gebracht
Roep-'t uit waar je bent in huis op straat, loop langs de paden
in dorp, stad, havens, langs kaden
't-is een land van goeden en geen kwaden…
VERDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 beden
dat ons verdriet voor altijd is geleden
in de grond gestampt en door laars en hak vertreden
en wij s'ochtends mogen hopen op het nieuwe heden
Wij moeten op de knieën strijden en met gebed
met tussen onze tanden het scherpe mes gewet
en danken voor gelukkig leven, tred voor tred
de schoonheid van de merel zien, als je er op let
langs paden…
De kijk op mijn visie en beleving hoe ik leef
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
549 Er is een grens waar mijn gedachten de realiteit overschrijden
De drempel van mijn bewustzijn die ik moeilijk kan vermijden
Nu in de kern van mijn incarnatie creëer ik mijn paden
Alles heeft een reden ook al blijf ik steeds malen
Denken,analyseren,ontkennen en proberen
Mezelf te innoveren en verheffen naar hogere sferen
Maar nooit staand boven…
VRIJHEID HERWONNEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
645 Engelbewaarder leidt me via mooie veilige ook vredevolle weg en pad
Mama gaf het me mee sinds ik een kleine uk was en dat zegt me wat.
Me opsluiten of martelen, het zal nooit baten, ik ben een gelovige dame en niemand ontneemt me God
Jezus ging me voor en werd ook getortureerd, zo draag ik ook gedwee ' mijn ' lot.…
Het land van de toekomst.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Als je nu terugkijkt, zie je de eerste ongeplaveide paden,
het ontstaan van onbegaanbare donkere wegen.
Vol gevaren en de zon scheen slechts af en toe,
maar vaak was het duister, je was alleen.
Terwijl de jaren zich voortsleepten,
wordt de weg naar jouw plek steeds toegankelijker.…
Energieën
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
528 Weer ging onze aandacht naar ‘t pad waar een stroom van mieren overstak, zij elkaar even ontmoetten,
iets leken door te geven,
elkaar aan te raken,
waarop ze verder gingen
Sommigen zijwaarts
We moesten voor wat fietsers
ruimte maken
die die zwarte stroom niet zagen
Daarna keken we hoe alle mieren,
niet eens overreden,
gewoon verder…
VERENIGD EUROPA HEEFT DE LANGSTE ADEM
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
479 verledens
met als dieptepunt Duitsland 1933-1945
maar ook Nederland met Indië 1947-1949
maar we willen geen oorlog meer, nooit meer
We willen verenigde vrede en welvaart
in de vaart der vrije Europese volkeren
waar in onze diversiteit onze kracht ligt
'VOLT' U AAN DEMOCRATISCH IN DE STRIJD
Een strijd zonder geweld doch met daden
niet de paden…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 Niet als patiënt,
maar als mens die zijn eigen pad terugvindt.
Ik ging naar een concert –
tussen onbekenden vond ik mezelf.
Ik lachte, ik bewoog,
ik voelde weer vrijheid in mijn huid.
Ik leerde judo om mijn kracht te herinneren,
schreef lijstjes van dromen,
leefde ze één voor één waar.…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Bijvoorbeeld dat van Zuiderzeepad
En je in Blokzijl,
in ‘t Mauritshuis met koffie
en met soep begint
Dan door niemandsland
in Nederland verzeild
w’ omlopen moesten
vanwege Natura 2000
tussen riet en zon
en schachten, grachten,
waar bootjes,
fiets hun vrachten brachten
Dan Kalenberg waar tweede soep
Verderop het pad
tussen struikgewas…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Ik schrijf u thans,
waar de schemer nog blijft hangen
als een zachte, gouden draad,
en ver de torenklok haar lied
laat dalen over wei en pad
waar koeien schuifelen, traag en laat.
Ster na ster ontwaakt in stilte,
als ogen die elkander zoeken
door afstand en door duisternis heen.…
Vier wat was, omarm wat komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
356 De toekomst roept je zachtjes,
vol belofte en vol licht
een nieuw begin, een open pad,
een stralend vergezicht.
Dus hef het glas op gisteren,
maar leef vooral voor nu,
en omarm wat morgen brengt
het wacht al op jou, stil en trouw.
Van harte…
Herinnering.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.808 Soms viel de regen klettrend neer,
Het pad was een moeras: de woeste zeewind blaasde
Door 't kronklend duinpad guur en woedend op ons aan,
Terwijl de zee van ver geweldig dondrend raasde.…
Kerkbalans 2017, De Goede Herderkerk verbindt!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.019 met de enveloppen
en mijn dochter Giulia en ik lopen mee, werken mee
de paden op, de lanen in, de straten door, de singels af
en verkondigen
“Een mens is niet van steen, de kerk wel
daarom draag uw steentje bij, een steen, een flinke!”…
Hee, loser!
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.540 Wat beweeg jij je stuntelend voort,
langs de scherpe kiezelstenen
van dit grinten pad.
Met je scherpe, zwart en blauw
stoer gepunte hoornen snavel
tikte je vanmorgen vroeg,
door de blauwglanzende schaal
van staal en kalk en stippen.
Na lang, wanhopig heftig tikken,
ritmisch, reggae, MTV!…
Zomernamiddag
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.856 Wij gingen, wij dwaalden langs ‘t lommerig pad,
o heerlijke, zonnige zomernamiddag, -
uw hoofdje op mijn schouder, vertrouwend en goed,
mijn mond op uw geurige lokkenvloed,
o zonnige zomernamiddag.…
Liefde
poëzie
2.8 met 23 stemmen
5.317 En langs een wand van rotsen, rug aan rug,
Volgde ik een pad verlicht door maan noch zon.
Toen stond ik vóór een afgrond en ik kon
Geen handbreed verder en geen stap terug.
En de angst des doods kwam over me, ik begon
Te beven en ik riep: - ‘Wie bouwt me een brug?’…