8675 resultaten.
Normaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 Vloekt ie hem naar de hel en terug
doet ie dat traag of juist heel vlug.
Wat is normaal in deze tijd, ik raak
warempel het besef van gewoon, een beetje kwijt.
Maar dat is zo gek toch niet of wel?
Is er iemand met een antwoord
enne het hoeft niet snel!…
Kunstgebit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 .
--------------------------------------------
Waar Drenten weer terug het huis ingaan
Om voor hun vrouw haar kunstgebit te redden,
Gaan anderen toch spoorslags uit hun bedden
Om voor de vlammen op de vlucht te slaan.
Dat is dus, wat bij Drenten overheerst:
De vrouw, het kroost en kunstgebitten eerst!…
De last van het leven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
614 De last van leven
laveert tussen het huidige bestaan
en de toekomst met het onbetwiste einde
dus is het soms moeilijk om door te gaan
iedere stap vooruit lijkt nutteloos
en toch vlieg je door de tijd
soms lijk je bevrijd
van alle zware gedachten
je bent bij machte
om een keer om alles te lachen
je kijkt niet terug of vooruit
je gooit…
In uitstervend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 ik heb
de bladeren geraapt
vruchten terug gehangen
met muziek
van wolken gespeeld
de wind uitgefloten
maar jij
ging niet open
in zomerse bloei
ruiste kou
dwarrelde dood
in uitstervend rood
je ziel lachte zachtjes
want in de grond
stroomde jouw leven
niet jij maar ik
viel aan afscheid ten prooi
bij lentes eerste dooi…
Wintertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Herfst in wintertijd
De klok een uur terug
Zomer zijn we kwijt
De kou hangt in de lucht
Vorst op autoruiten
Vogels op de vlucht
Blaadjes van de bomen
Oktobergloed in het bos
Laat november komen
December komt eraan
Maand van vele feesten
Denk er nog niet aan
Herfst in wintertijd
Laten we dat vieren
Met een uur respijt !…
achter gordijnen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 maar de waas
zat voor mijn ogen
ik staarde door
mijn mistige herinneringen
heen
en vond jou terug,
mijn hemellichaam…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
De warme herfstzon
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 herfstzon
hagel heb ik
kunnen mijden
de donderslag was niet voor mij
zie de mensen
zachtjes ernstig praten
geschokt door mijn verlaten
maar ik voel me vrij
het aardse leven
is er nog even voor mij
ga hen met
mijn speelsheid plagen
antwoord geven op nog open vragen
in samen zijn
zullen zij mij als vlinder dromen
daarom ben ik terug…
Mijn gouden roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Mijlen terug
achter vele zomers
golft langs afgelegen weg
over stille meersen
een zachte melodie
In het Huis ten Halve
net op de equinox
speelt de juke-box
wenkend naar de
Indian summer
"Mijn gouden roos september
een laatste zonnezoen-BB"
In klatergoud verloren
ga ik langzaam
de einder
tegemoet…
De man
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 De liefde die zij heeft verdiend
kan hij haar niet geven in dit leven
ergens in de nieuwe wildernis
heeft zij het tedere libidogeheim
aan de dieren terug gegeven
de duisternis heeft zijn ogen
weemoedig gemaakt met een glimlach
tussen de wellustige spelonken
van zijn innerlijk schrijven
leest hij haar universele spiritualiteit
de man…
Het sterven te zien doven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.090 ik weet
dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven…
Scheveningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
902 Ik zoek in mijn herinneringen,
en vind mijn moeder terug.
In het decor van zee en meeuwen.
Hier, vandaag, aan het strand,
van Scheveningen.…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Gisteren waarde zij in de bergen rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar…
Met de riemen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Kopje onder ga ik
In de woelige golven
Van de niet afzienbare
Levenszee - niet voor de
Eerste keer, zeker niet,
Zo vaak al is het kolkende water
Over me heen gespoeld -
Terug naar hoe het zo veel jaren
Is gegaan, misgegaan, onder water
Geduwd door anderen en door het
Lot dat het leven mij had beschoren
Wil ik niet, wil ik nooit…
suite nuptiale
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.060 Toen zij
op huwelijksreis
weer eens
bij maanlicht wilde zwemmen
en bij zonsopgang
terug kwam naar hun suite
met koortsglans in de ogen
verweerde lippen van het kussen,
schorre stem en moegetergde tepels,
spermasporen klevend langs haar dijen
en ook nog
hooghartig weigerde
hem te bevredigen,
maar hem afwijzend de rug toekeerde
begon…
Tussen boven- en onderstroom
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
528 Als de weg tussen
Afscheid en aankomst
Is afgelegd kijk ik terug
Op wat geweest is,
Hoogten en diepten liggen
Achter mij, met beide heb ik
Pijnlijk kennis gemaakt,
Toch heb ik nooit geweigerd
Ze onder ogen te zien -
Heb intussen in de maalstroom
Wel een soort evenwicht bereikt,
Bovenstroom die mij bewaarde
Voor te pijnlijke hoogten…
Er is geen graf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 valt als herfstblad
de mooiste kleuren dwarrelen
langzaam in het natte gras
er is geen wind of storm
die jouw rust op komt jagen
om jezelf behoedzaam los te maken
de vruchten zijn geoogst
voordat jij de nazomer genoot
in een eindeloos afscheid nemen
en weet er is geen graf
wel hoop om in het composteren
weer naar het lenteleven terug…
vertrek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
819 onze geheugencellen verhuizen
traag nestelen ze zich in
en rondom het hart
we herhalen onze levens
met woorden foto's en
zoveel afgedwaalde herinneringen
achterwaarts trekken we
ons terug uit het leven
we wonen meer en meer alleen
voor het venster waaiert de
beuk in lichte vreugde
tegen alle zwaarte in
de kraanvogels vliegen over…
Hoor de stilte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
816 Hoor de stilte, zo stil
het ritselen van de bladeren
de wind die zachtjes spreekt
in een taal die je enkel voelt
de grond weet wat ik bedoel
als ik erop val, en mij geen raad weet
met de stilte, zo stil
die niemand hoort
omgeven met een stilte
een echo, die telkens terug komt
en enkel de stilte kent,
geef mij gehoor, stilte, zo stil, zo stil…
L' amphitheatre romain
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.054 fraaie oude muren glimmen in 't licht
van goudgele zonnestralen
schaduwen van door de zon belichte
vensters werpen zich op de
met bloed, zweet en tranen
bedekte grond van het
Romeinse amfitheater dat
onwillekeurig mijn
diepste gedachten doet terug voeren
naar reeds lang vervlogen tijden
van gladiatoren, gevechten, martelingen…
De eerste stap.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.411 Op de kruisweg van het leven
Is zo licht een valse tred,
Vrienden, in de grond gezet,
Die er nooit wordt uitgewreven;
Is zo licht een stap gedaan,
Die ons nooit terug laat gaan.…
Ze zijn onbetaalbaar
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
845 ik zie ze reizen door het land
oppasoma's en oppasopa's
soms wel twee uur heen
's avonds twee uur terug
zij springen massaal bij
nu oppasgeld te duur wordt
oma heeft de ovenschotel
voor iedereen bereid
wat is dit voor een land
waar ouderen de sluitsteen vormen
voor het leven in beperkte welvaart
als overheid niet thuis geeft…
Breinpijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
491 En om ze terug in het gareel te
krijgen,
je met je laatste krachten naar
medicijnen grijpen moet.…
Lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
767 Ik werd vanochtend wakker
Van allerlei geluiden
Een feestelijk geloei
De koeien zijn weer terug
Uit het Zuiden
Een nijlpaard op het dak
Was een vrouwtje aan het lokken
En overal weerklonk
Het speels getik van eierstokken
De lente is gekomen
Terwijl iedereen nog sliep
De lente is gekomen
Hoor de vogels
Tjiep tjiep tjiep
Hoor de rollators…
De zonnewind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 sterren en planeten gezien
in de zwart galactische ruimte
gedragen op vleugels
van de zonnewind heb ik
geboorte en groei gadegeslagen
massa en aantrekkingskracht
in een spectaculaire balans
geregisseerd door hogere macht
in een kleine oneindigheid
ontwaarde ik het bekende blauw groen
als een schitterende parel van toen
wist dat ik terug…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ook een rietgors mag geen
naam hebben in verdwaalbaar
moeras, iets zonder vorm is
bezig terug te keren, het
geheugen te herwinnen
voort te duren
tot plaats van vertrek…
het seizoen van de raven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
554 de raven
ze zitten overal
zwart gevederde grote raven
krijsen dood en verderf
nu de bladeren vallen
van bemoste bomen
vallen ook de mensen
met bosjes tegelijk
de meesten verzetten zich
anderen steken hun armen in de lucht
en rennen door de wind
over het zand van het strand
zij schreeuwen
de vogels uit hun haren
maar ze keren terug…
Hemelse wolven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 bij kaarslicht
alles doen wat jij fijn vindt
onbetaald en zonder leeftijdsgeschil
om voor altijd over je te dromen
kan ik niet in je zijn
om te bewonderen
wie je bent en altijd zal blijven
nu het droomgetij gedijt
in zoete onzin van mijn verbeelding
zal ik je ongedeerd achterlaten
met een eigen droom om te verkennen
kom je weer terug…
Waar moet ik heen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 Soms ben je weg
denkt hij dat je niet terug komt
dat het een vergissing was
'Hoe kan ik dát nu vergeten zijn?'
Opeens ben je er weer
dwingend aanwezig
'Wat was die náám ook al weer?'…
Rouw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
529 Deze dag weer zo’n dag
die je als een rugtas
veel te zwaar beladen
met je meezeulde
toch scheen de zon
heel vreemd dat jij
de warmte niet kon voelen
de tijd trad terug met
reusachtige grote passen
sleepte je mee
jij wenste daar niet te zijn
Waar immer nog de pijn …
je hele lijf in rouw verzette
terwijl al je denkbeelden
schuurden…