8772 resultaten.
Mijn wereld zonder tranen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.048 Aan het einde van een lange pad
Onbewuste wereld die op mij wacht
Zonder tranen en zonder pijn
Deze lange weg heb ik toen gelopen
Het vervaagde mijn pijn en verdriet
Deze wereld...…
zwart wit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
595 Ze is er
haar lege vel
opent mijn ogen
wit Licht
Langzaam hortend en stotend verschijnen
zwarte figuurtjes
lijntjes
Ik wacht en kijk
een figuurtje seint
flikkert zwart op wit
wachtend op meer
vooruitlopend
ongeduldig boegbeeld
Ik kijk
onbewogen
hardvochtig bijna
onaangedaan zeker
in grijswit
kalm ben ik
wat komt zal komen…
opstaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
930 ik wacht op de dag die zo begint,
Terwijl jij rustig ontwaakt.
Ik voel je ademhaling in mijn nek,
En kruip nog tegen je aan.
totdat ik na een tijd ontdek,
dat ik weer op moet staan.
Ik moet nog dingen af gaan maken,
Maar lig hier nog zo lekker.
Uiteindelijk pak ik toch het laken,
En negeer gewoon de wekker…
De laatste blik
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.202 Ik wacht en kijk, tot je echt verdwenen bent.
Je loopt al achter de boom.
Dan kijk je om, ik zie het tussen de takken door.
Je kijkt om, kijkt, naar mij.…
van belang
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 Dit is geschreven voor iedereen
in het universum zweeft men
als een geheel de ruimte door
onder het zwart en blauw
dag en nacht
na nacht wacht de dauw
nieuw geboren geluid
onder invloed van ruis
alles van belang
gaat in de kluis
er uit ooit gegaan
in om ooit te verdwijnen
om ooit een dag
of een nacht
te vergaan
als een verhaal
nooit…
de kudde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 de opkomende storm woelt
door de verkleurende bosrand
zachte witte en vredige schapen
bekleden de uitgebloeide heide
stromen gedwee naar de verre stal
een schuilplaats onder de dreiging
nog even wachten op de felle regen
en de volle hevigheid van de storm
knus en warm gezellig blatend bijeen
heideschapen hebben ‘t niet slecht…
straat de steeg
hartenkreet
2.4 met 22 stemmen
3.599 de straat zingt een droevig lied
voetstappen vol van verdriet
lopen door de straat van verleden tijd
elke voetstap zit vol met lood
spijt
maar we moeten door
wachten op de tekens
o geef toch èèns gehoor
het is zo donker in de straat
zo stil
de straat is oneindig
de straat is leeg
de straat
de steeg…
Mijn hart begrijpt.
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.134 De tijd is zwart
Niets leidt me
Mijn hoofd in de wolken
De wind fluistert
Ik hoor het niet
Jij houdt me vast
Maar het kan niet zijn
Je buien zijn te donker
De leegte raakt me
Ik breek vanbinnen
Het blijft stil
Maar mijn hart begrijpt
Ik blijf bij jou
Voor altijd
Diep in mij
Is het genoeg
Er is niets waar ik op wacht…
alsmaar verder
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
889 het afscheid komt van ver
telkens weer
wanneer de woorden
zijn volbracht, verdreven naar
de donkere ruïnes van het gelaat
ik keer terug; houd de wacht
behoedzaam bij de eerste zon
als zou het sterven geen naam meer hebben
geen fluistering of klank, niet hier en halverwege
niet voor jou en mij
van ver, van ver, van zo dichtbij…
het verzenkind (III)
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
697 het is nog nacht onder het slot
van onaantastbaarheid
en het kind
ongehoord, nimmer gehoord
en uit het verleden
bidt
alsof aan het eind van dit gewankel
stilte wacht, sterren
als woonst voor de dood
waarin alles luistert, niets
luistert
de angst voor hem, de angst om haar
voor hem, om haar
om het kind
dat telkens weer…
Soms
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 fluistert de tijd
ons even terug
ik tel glimlachend enkele malen tien
en schets krullen op het behang
het rolgordijn sluit maanlicht buiten
langs de rand
waar morgen stond te wachten
op het eerste lentewicht
zwichtten vochtige wimpers
ademen was nog puur
ja, soms fluistert de tijd
ons even terug…
Onwetend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
554 In onwetend tasten en handelen
trager nog dan immer voorheen
probeert hij wegen te bewandelen
en stoot zich aan dezelfde steen
alleen het spel der ingewanden
verteert het leven vol van pijn
heeft hij in zijn lege handen
een zoete drang tot zuinig zijn
éénmaal nakend door de nacht
eenzaam in zijn zaligheid
omdat er niemand op hem wacht…
Beelden van glas
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
552 ik lees je
in de pluizen
van de goudenregen
blaas je gedachten
voor me uit
ze dansen in de ruit
waarin ik lach
mijn ogen anders
omdat ik je verwacht
sta in de regen
van pluizen
wacht tot vannacht
zonder ogen
met handen die kijken
voelen en vergelijken
die actie willen
van lendenen en billen
zich verstrengelen met elkaar…
Hestia
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 we kruipen richting wintertijd
de grote inkeer kan beginnen
buiten vallen bladeren
alles wordt opnieuw verteerd
het extra uur wordt teruggegeven
opeens lijken de nachten lang
kom, luister naar verhalen
warm elkaar bij aangestoken haard
rode wijn wacht ons bij het vuur
waar wij levensnoten kraken…
dacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
936 ik dacht eens
aan een moment
ergens in
de tijd
ik dacht eens
aan een moment
ergens in
dit lijf
ik dacht
eens
ergens in
een nacht
de praatjes
de nacht
een datum
o rode wacht
wachters
dachten
eens
zij
lacht
ik dacht
na
laat
de nacht
laat de kracht
zijn werk doen
ik dacht eens
aan
een zoen
ik dacht
dat
eens…
zo maar een boom
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
817 Haar kleurenpracht doet me nog
steeds bekoren
van een boom in m'n straat
die bijna haar blad heeft verloren
haar takken hemelwaarts gericht
die afsteken tegen de blauwe lucht
wacht ze op de winter die komen gaat
dan komt ze even tot rust
maar in haar wortels borrelt nieuw leven
en als de lente komt
zal ze haar schoonheid
in sprankelend groen…
Diepte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
653 Hoe eindeloos is de diepte
waar gevoel geen bodem raakt
De gedachte, verzwaard,
glijdt als gewichtloos door 't water
Hoe peilloos is de leegte
waar sonar geen weerklank meldt
De stroming, versneld,
sleurt mijn kleur met zich mee
Hoe kil ligt de donkerte
te wachten op haar broed
Pijn, met algen begroeid,
is het laatste teken van leven…
metamorfose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Ik wacht
op het onwaarschijnlijke
van levende mensen
zo maar op zoek
naar het levenselexir
naar de metamorfose
van het immer jong zijn
mijn lustend lijf
op het groene naaldtapijt
op zoek naar nieuw leven
scheurt mijn kleren
binnen het portaal
waar de sporen
van diepe verlangens
zo maar bloeden
en de etter verdoemenis
spuwt zo naderbij…
Weer een lente
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
722 het donker van de nacht
door het morgenlicht
is weggekust
en ik de zon verwelkom
op m'n gezicht
de blauwe lucht zie
met witte wolkjes
die tot aan de horizon reiken
en de vogels hoor zingen
in met glanzende knoppen
gehulde bomen neerstrijken
Dan besef ik ineens
dat de lente
de winter heeft uitgeblust
en ik nog even
op de schoonheid wacht…
brekend glas
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
422 we zitten aan tafel
tegenover elkaar
de stilte in de kamer
onderdrukt het straatrumoer
onze ogen scheren rakelings
vertrouwde verten in
we lijken te wachten
op iets of iemand
in de keuken
springt de kat op het aanrecht
zijn staart zwiept
een wijnglas om
brekend glas bevrijdt ons
je loopt naar de keuken
ik hoor je mopperen
op de…
Oud en Nieuw
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
822 Oud
Straks nieuw
Een blik achterom
Vanaf morgen weer vooruit
Wat bracht vreugde of verdriet
Wie weet wat de toekomst brengt
Geluk, gezondheid en liefde zijn onze wensen
Wacht er niet op, het komt je niet aanwaaien
Geniet van (kleine) momenten, de mensen om je heen
Ligt er in 2011 weer veel moois in ‘t verschiet…
Opnieuw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.034 En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien
en nieuwe dromen laat slapen
waar de stilte
elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin
van woorden en ontmoetingen
die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
Waanzee
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.170 schouw ik het wachten…
Ik vraag mij af
in welke wereld
jouw dromen wonen
welke paden zij volgen
jouw magische gedachten
Vanavond zal ik zoeken
langs de vloedlijn
van je waanzee
naar je gevleugeld hart
het ijle vuur van je smachten…
Lief kind
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.805 Met jou naar feestjes moeten gaan,
en met schoolreisjes
op je te wachten moeten staan.
Als je ziek bent,
over je waken.
Samen met jou een cadeautje
voor je juf moeten maken.
Ze is veel te vroeg uit je leven gegaan.
Maar ze zou al die dingen
zo graag met je hebben gedaan.…
Droombeeld
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
529 Ze wachten om te mogen. Aangeraakt.
Kleine twijfelingen bloeien
als winterrozen op mijn bevroren lippen.
De tijd smeekt. Mijn hart slaat over.
Ik tel mijn uren
en sluip uit een huiverende stilte.…
Zo lief zij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Haar ademhaling is nog steeds diep
vervolgt haar onbewuste weg
door het geluid van de ochtend
Hoe lang nog voor zij de ogen opent
haar ontwaken in een geeuw wakker maakt
Een merel doet een liedje na
een specht hakt wurmen uit de grond
de zon wacht tot zij hem openlijk
twintig seconden in het gezicht kijkt
Maar zij draait zich ontspannen…
Watervogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 Zo rond het middaguur
trof ik haar in de open hand
van de vroege lente
Rust samen met mij
in de glans van mijn ogen
in de tint van mijn flanken
Ik glimlach en streel
in gedachten haar zetel
tussen de twijgen
We wachten samen op het
openbarsten van de knoppen
en het ruisen van de zee
Ik ken de woeste golven niet
zo hoor…
Het denkraam (naar: Marten Toonder)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
774 Achter gesloten ogen
Ligt de nog ongedachte
Gedachte onbewogen
Te wachten
Op een grofstoffelijke trillingsvibratie
Ontvouwt zich een sidderende sensatie
Een kaleidoscopisch kleurenspectrum, een repeterende ringcollage
Niet te koop, onbetaalbaar
En geenszins geschikt als handelswaar
Stromen mijn gloednieuwe gedachten
Naar mijn gedachtenetalage…
Dierbaar.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 zacht gekozen tedere woorden
die de sluimering verstoren
in ons verslapen liefdesspel
liefdevol vertrouwd gelaat
schenk mij je passie terug
duizenden rode rozen
wachten tot jij mij binnenlaat
toverfee ik roep om jou
een stem half in rouw
smacht naar hartstocht
van mijn dierbare vrouw…
Gravure
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
597 Zoals veel dagen in December
schraal en verbleekt
metalen geluid door de kruinen
opeen gedreven koperen staken
gekraste karakters
in de ogen van blinde passanten
door dit gestaalde woud
waagt geen wind zich
kilte klimt langzaam
in mijn winterkraag
ik slaap in huiveringen
wacht op de mist van het vergeten
ik scheur mijn mantel
in niet…