14830 resultaten.
zelfredzaam
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 onder bruggen van steen, op banken van hout
waar de stad hem vergeet en de kou hem onthoudt
geen sleutel, geen huis, geen bed dat hem wacht
maar een wil die niet breekt in donkere nachten
hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots
met dromen die gloeien als vuur in zijn borst
elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook
naar morgen…
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Ze spelen een toneel vol wroeging,
elke stap een kakofonie van toen.
Gezichten vergelen aan de randen,
in een zaal vol lege stoelen.
Tijd spint draden door de kilte,
een woord sterft voor het adem krijgt.
Ik reik naar wat geen handen heeft,
en zij verwaaien als rook.…
Schaken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
261 De pionnen
zetten één stap vooruit
om te vallen.
Wij spelen
en herinneren ons
hoe dictators
vanuit stenen torens bevelen gaven,
in paleizen waarvan de muren
niet geloofden
in instorting.
En dan:
pionnen worden opgeofferd.
Een koning wint,
een koning valt.
Een ander bord
wordt uitgespreid
voor een nieuw spel.…
Gisteren waren al mijn problemen weg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
276 Dus laat me dromen van die tijd,
Waarin elke stap vol liefde en vrijheid was
Gisteren, mijn toevlucht, mijn kracht,
Ik omarm de magie die het vandaag bracht.
Henk Dekkers 2026…
Ziek
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.863 Wind, streel mijn geest
Wind, laat mij zweven
Wind, geef mij kracht
Die ik dóór kan geven.
Zee, spoel mijn ziel
Zee, wees mijn steven
Zee, geef mij hoop
Die ik dóór kan geven.
Aarde, wees mild
Omarm mij nog even
Geef mij wat tijd
Om nog dóór te leven.…
Schelpenwind
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.665 wind
die zo alles verwaait
mijn liefde voor jou in een zin
Weet nu altijd mijn lief
als de windmolen draait
waarom ik de zee zo bemin…
Op wat er komen gaat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
727 wind duwt
mijn problemen
zachtjes voort
het licht
blijft bij me
als ik loop
vooruit
op wat er
komen gaat
zonnestukken
zitten schaduw
achterna
vieren maan en
feest wij staan
alleen terwijl
de wereld gaat
in wind en zon
mijn zorg en
ik kom om
zon brandt mij
de aarde in
als nieuw begin
wind krijgt
vat op wat…
Eerbiedskapitaal
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
596 Dat God een man is ligt erg voor de hand
Geen vrouw zou deze chaos ooit creëren
Zoiets is louter weggelegd voor Heeren
Die rommelen maar aan zonder verstand
Voor feministen lijkt die H rechtvaardig
De vrouw is hier met recht niet gelijkwaardig…
Echo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
422 Voor ik
na
vraag
deed
bleek
na
dien
dat
na
gel
palm
vel
bloes
en galm
geen echo
klinkt
zo ook niet
na
genoeg
zareth
ijver
en to
noch na
kaarten
apen
en dagen
evenmin
na
zit
en vo…
Windrichting
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.059 Ja en dan is daar
die weg, het loopt
over in oud, jong
en lach, net op het
moment dat ik lijntjes
in jouw gezicht tel,
zucht de wind door
wilde grijze haren,
fluistert zacht dag
tegen de nacht en
rijdt met de wind mee
naar het noorden…
ge-was
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.010 de wind de wind
ik kan haar niet aan
maar moet je met
haar laten gaan
dit zaad in geen vuist
vast te houden
met liefde gezaaid
in mijn grond
ik moet je met
haar laten gaan
en oogst nu reeds
de eerste traan
kom op kom op
wees vruchtbaar
daar waar
jij bloeien kunt…
Loslaten
netgedicht
4.1 met 38 stemmen
3.314 Vooreerst laat de wind
zich horen
hard suizend
dan weer stil sluipend
draaiend en spinnend
om uitgebloeide
vermoeide gewassen
aan te sporen
hoe het zou behoren
verzet blijkt onuitvoerbaar
de wind beslist
nu zichtbaar
nieuw en herboren.…
het stille na de storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
859 de stormachtige wind
doet buigen
maar niet breken
ze snelt voort
haar voetstappen klinken hol
in de stille straat
buiten adem
komt ze aan
op haar bestemming
waar het noodlot
haar ontmoet
ontlopen kan ze niet
haar kreet gesmoord
in het huilen
van de wind…
Mooi mensje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
831 als een paardebloem zo teder
met jouw haartjes oh zo zacht
waai je met alle winden mee
zolang tijd daar is
voor nu leun je
op de golven van de wind
totdat je voorgoed los kunt laten
en je je plant in vele harten
~voor Madelief~…
Opzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 verdwaald in de armen
in de armen van het woud
loop ik zolang mijn voeten
mij dragen kunnen
opzoek naar een punt
een punt van herkenning
om mijn gedachten
te ordenen
vraag ik de wind
wind neem mij mee
wijs mij de weg naar het licht
dat liefdevol op mij wacht…
TWEESPRAAK
gedicht
3.5 met 23 stemmen
8.171 De vogel eenzaam op het dak
spreekt tot de wind om het huis:
`Daarbinnen leeft een
die is alleen,
en toch hoorde ik dat zij sprak.'
En dan spreekt de wind om het huis
tot de vogel eenzaam op het dak:
`Daarginder leeft een
die liet haar alleen.
Zij zegt het woord dat hij brak.'…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
214 In de verte staat de eik,
bast vol diepe littekens van bliksem en bijlen,
takken als klauwen die de wolken openrijten
alsof ze de wind willen wurgen en nooit meer loslaten.…
LAT-RELATIE
snelsonnet
2.0 met 17 stemmen
3.528 Ze wilde zó graag bij haar vriendje zijn,
dat ze haar leven in de waagschaal stelde.
Maar toen haar lief de reddingsboot bestelde,
toen vond ze dat toch wel bijzonder fijn.
Zeg, laat ze stoppen met die dure grappen
en spoedig in het huw’lijksbootje stappen!…
Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
769 Ik brul haar bulder-lied
zoals zij mij schier murw brult
nu ze zich in golven hult,
haar katterug opkrult tot
wulpse bergen, neerstortend
in het vunzig diep
van haar décolleté.
Toen God's voet haar betrad
was ze onbeschrijflijk glad
en plat, de zee.
Lieve Steenberghs…
dagen van geluk
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
2.460 bergen speelgoed
zelfs een verwonderd kijken
van een paard
in de kamer
vol kindergeluk
handjes beginnen te strelen
lijfjes beginnen te beven
traantjes van kinderlijk blind
dank je wel , lieve sint
toen op dat moment
maar wat een grote leegte
in dat kloppend kinderhart
papa,
waar blijft nu die knuffel ?…
Ondraaglijk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.018 Op de rand van gisteren en vandaag
bouw ik een leven op een berg van tranen,
eigenaar van mijn bestaan.
Ik vul mijn dagen, in de luwte van mijn pijn,
met sprookjes en geheimen
en dring verwrongen beelden
langs zwervende paden, in mijn lijf.
De stilte wordt ondraaglijk.
Ik kijk om de hoek van morgen,
mijn handen vol verlangen.…
zonder jou
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.549 Vooral op eenzame
dagen en nachten
weet ik me geen raad
Ik zit maar te wachten
tot de telefoon over gaat
Toch weet ik
dat je vandaag niet belt
het voelt alsof ik afkick
en van top tot teen smelt
Ik mis je zo erg
dat mijn hoofd ervan
gaat bonken
Ik wil het wel schreeuwen
van de hoogste berg
Maar dan voel ik me
diep gezonken…
Vleugels
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.262 Als een vogel in de lucht,
vliegen, heel ver weg,
duiken, als in een vrije vlucht
door dalen, over bergen,
oceanen en steden.
Landen, pas als jij het wilt,
eten als je honger hebt,
vliegen, heel ver weg.
Als je me onderweg,
toevallig dus ziet staan,
twijfel dan niet,
maar landt dan even
en laat me op je
vleugels zitten gaan.…
koud kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 in verlangen naar de bergen
- om het even waar -
zie ik kille rotsen staan
die naakte stenen baren
door de hete zon, vrieskou
en het snijdend water.
aan hun koude tenen
op de hellende morene
nader ik schuchter een boreling
en klop voorzichtig aan.
hij opent zijn stenen bemanteling
zo kan ik binnengaan.…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 Voor ik word vermoord door de lafaard
zal mijn haar groeien tot aan de voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe…
Lorelei en het getal pi
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.300 woordje van jou tegen de drank
en de voortschrijdende dementie
weet niet meer wie ik ben voor jou
waar ik eindig en jij begint
me in de morgen samenraap
nog steeds verbaasd over
uit hoeveel stukken ik besta
je mag me ook laten, meis
een roestbruin aapje met rheuma
in een schuddende boom op een berg
die een vulkaan blijkt te zijn
zich…
Ouder worden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
892 Zoals een kleine druppel de berg verlaat
langzaam maar onomkeerbaar
na trage snel vervlogen dagen onzichtbaar
vaderlijk Rijn en Donau gadeslaat
zo trekt de kiem van grijs verdriet gestaag
diepe groeven door de wangen
en blijft jeugdigheid in de lange reis omlaag
slechts in zijn glinstering bewaard.…
haar oogkleppen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.054 als sloofje heeft zij twee linker
en schoenen koopt ze nooit
ze wast en winkelt proletarisch
tot schoon goed
haar goede vorm verliest op een oever
met haar knieafdruk en
niemand vindt een zuiver geweten
zo bijzonder
zij telt de onderbroeken
ziet bergen en klimt over de hoogste
de hoop op beter
het zit niet in haar genen
maar morgen…
Nooit gepest
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.039 Nooit ben ik om mijn uiterlijk gepest,
Nu lijkt het alsof iedereen blijft kijken,
En ik doe vreselijk mijn best,
Alle blikken te ontwijken,
Lang is het gelukt.. om alles te verbergen,
Mijn woede, mijn verdriet,
Op mijn gezicht verschijnen echter bergen,
En iedereen die het ziet!!…
Indonesie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.646 Een berg met groene bossen bedekt
De zee blauw groen gevlekt
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Heldere beelden zonder geluid
Palmen zo reusachtig groot
Bloemen van het mooiste rood
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Maar het zijn plaatjes ik mis het geluid
Ik ken het land alleen van foto's en verhalen
Maar ik wil zo graag…