5765 resultaten.
wiedeweer
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.544 winden waaien over akker
zon staat niet meer op haar hoogst
regen tikt mijn wereld wakker
na het zaaien zal ik maaien
wat ik heb geoogst
tere bloemen snijd ik dierbaar
droog ze leg ze naast mijn bed
maar van wat ik ook geplant had
is een kostbaar deel geplet
ruk de wortel van het onkruid
niet in wilde woede weg
nagels breken tranen wreken…
ad inferos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.348 een seminarist daalt
met amos af naar de rust
van eeuwenoude doden
hij toont terloops
wat brosse beenderen waarboven
bloemen groeien naar het licht
hij haalt een vogel naar voren
een tak een christusmonogram
een kandelaar met zeven armen
zij zullen de ogen
zegt de jongen van achttien
opslaan in het paradijs
jaja mompelt amos…
die ene arm
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
9.181 het is gewoon die arm
die je om me heen legt
waarmee je me troost
alsof je lieve woorden zegt
het is gewoon die arm
die zoveel warmte geeft
de kou uit mij verdrijft
dat alles in mij weer leeft
het is gewoon die arm
die mijn vertrouwen herstelt
mij de bloemen laat zien
die bloeien in het veld
het is gewoon die arm
die ik zo vaak mis…
in ons hart
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.121 zo had ik het bijlange nog niet
gezegd, jij mijn bij
ik jouw bloem
en dat het steken mag
recht waar het al zolang jeukt
jou tot het einde te verplegen
in het malse lentegras
de vlinders niet meer volgen
op hun dartelwolken vluchten
maar zoet en zacht gevooisd
de lippen op elkander drukken
vergeten adem halen toch
en dan opveren in ons…
Papaver
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
747 Jij legt in bloemen uit
wat me warmte geeft
en laaft me tot de nacht
zich aan ons mededeelt.
De ijzeren hemel breekt
vlinders leggen zich stil
slaan poeder uit vleugels
rollen tongen vol genot.…
Bezoekuur
gedicht
3.5 met 39 stemmen
35.244 Ze zitten in de grote hal gedwee te wachten,
voorzien van dode bloemen en van troostend fruit,
tot de portier door middel van een belgeluid
het sein zal geven om zich ziekenwaarts te jachten.…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
afscheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.557 liefde
ik begraaf ze niet
ik wil ze nog even een beetje in mijn hoofd
ik dwaal dolend in gedachten
naar je toe
Doelloos
want ik kan niet blijven
Ik begraaf je niet
Ik wil je voor altijd een beetje
Een beetje in mijn hoofd
Ik neem afscheid
Verloren is de strijd
Al om het welke is even
Ik begraaf je niet
In mijn voortuin niet
De bloemen…
kon ik maar schreeuwen
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
820 morgen
zal ik je haren vlechten
mijn kind
morgen
wanneer ik de aarde
ben rondgegaan en
de zon heb aanschouwd
ik zal ze
door je haren strelen
we zullen stoeien en spelen
en hoog in de lucht
met blauwe bloemen om ons heen
zullen we de verte liefhebben
en zachte woorden spreken
morgen, ja morgen
mijn kind
zal ik je omhelzen…
Imagine
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.237 een land waar paarden bloemen kussen
terwijl de pad de stoel versiert om
te zien hoe elfen bankjes schilderen
Imagine
een land waar de blinde muggen ziet
terwijl de schol eksters vangt
en ma de liefjes vertroetelt
Imagine
een land waar de nacht vlinders baart
terwijl de aal bessen draagt
en de week dieren telt
Imagine
een land waar…
Soms
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
868 Romantische adembenemende momenten
flitsen door mijn nog slaperige brein
geurig als een veld bloemen in de lente
opgekomen na de eerste zonneschijn
Momenten die de tijd even stil doen staan
omgeven door het gevoel intens geluk
pure oprechte liefde onder volle maan
ontspannen en bevrijd van aardse druk
Maar al die illusies, mooie…
Bloemenbed
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 geraakt in dichters hart, dat elk ontving
zijn we er bij gaan zitten op het mos
en deden alle twee de schoenen los
er klonken woorden over het lenteweer,
die opstegen in de ijle atmosfeer
het kreupelhout knipoogde als teken van eros
zagen we de bomen niet meer in het bos
de lente sprong naar ons,licht als een veer
en spreide een bed van bloemen…
Puberteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
925 haren voor de ogen
buitenwereld dichtgeplakt
gesluierd onvermogen
’t koffer vol verlangen al gepakt
een sluik gordijn van koperdraad
je eigen koudeoorlogstaal
gepantserd schromen over straat
wattendot in roestvrij staal
wanneer zal de bloem ontwaken
die sluimert onder glimmend ijs
wanneer de rozenknop ooit blaken
wanneer zaad in plaats…
wie niet weg is, is gezien
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.300 wolken vallen op daken
en langs de kant van de weg,
in plassen regen, kijk ik terug
naar dode bloemen en gezichten
achter ramen, die ik nog steeds
tel, van één tot tien
ze herkennen me niet
noch de droefheid die ik draag
achterwaarts
naar het zwarte huis
en de appelboom, mank
door het sterven van seizoenen
bij elf zoek ik mezelf…
zakdoekentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 de rug in het warme duinzand
luchtig perspectief
vloeit langzaam dicht
grijs en dreigend
als een verdampte ijzer
die terug naar zijn bedding wil
september knibbelt al aan de dagen
gedempt en nevelig
jagen ze zwarte zwermen
zuidwaarts
luchten lijken hoger gespannen
van verwachting
de bomen, de bloemen zijn zomermoe
ze kleuren ingetogen…
Als een bries
netgedicht
4.6 met 50 stemmen
2.085 Ik heb je laatste adem gezien
mijn schat
misschien heb je besloten
jouw adem in de wind te blazen
mij straks in mijn verdriet als
een koele bries zal doen verbazen
dat jij het bent
misschien
om zaden te wijzen waar te groeien
hun bloemen prachtige kleuren bloeien
heerlijk geuren
zoals jij
misschien
stoeien vlinders straks zacht strelend…
Een ademtocht
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
840 Nu nog al die veelheid, al het duizendvoudig leven
van mensen, bloemen, kruiden, groen,
het denken aan het ooit en toen
we nog als kinderen gelukkig waren
omdat we leefden in het enkelvoudig nu.…
VERLANGEN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.484 De avond waait aan mijne wangen –
Ik bijt de kleine bloemen stuk,
En voel een nameloos verlangen
Naar 'n vrucht – een vrouw – naar ’n groot geluk,
Naar – God ik weet niet wat!…
(geen titel)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 ik wilde je aanraken, maar het geheim moest bewaard blijven
kon ik je maar zeggen, maar zou de werkelijkheid niet smalen
als een dronken persoon die de bloem vertrapt.
nu ben je ouder en ik zie een vrouw in wiens ogen
ik nog even de vonk opvang van tien jaar geleden.…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.029 De reiziger staat stil
Zijn blik overwelft de gehate vlakte
Hij wikt de taal van zijn geheugen
Het lied des vaderlands
De reiziger leeft in gemeenschap
Met auto, bus en trein
Groet de nederige passanten
En de bloemen aan het venster
De reiziger is een held gelijk
Loopt gezwind over het water
Peilt de weemoed van de vissen
En de achterdocht…
fluistert een klein dissonant
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
702 ik raakte je hand
in een streelzacht
ontwijken, je ogen
lieten me blijken
dat mijn liefde je
niet langer brandt
nog is je stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen…
Indonesie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.646 Een berg met groene bossen bedekt
De zee blauw groen gevlekt
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Heldere beelden zonder geluid
Palmen zo reusachtig groot
Bloemen van het mooiste rood
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Maar het zijn plaatjes ik mis het geluid
Ik ken het land alleen van foto's en verhalen
Maar ik wil zo graag…
bleef hangen voor een ogenblik
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.268 de pijler was gedoopt
met bloed dat stolde
tegen grijs beton
bruinde in de zon
voordat hij drager werd
bloemen aan zijn voet
de knuffels en de beren
heren met hun kroost
en vrouw, stille auto's
in het ademloos passeren
hij droeg de weg pas
later over andere wegen
verbond gescheiden zijn
ontbond het leven uit
het lijf in ziel…
mijn tuin
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.059 Vandaag omdat mijn dochter jarig is
vandaag staan alle bloemen
in mijn gedachtentuin in bloei
Met rustig groen gebladerte omluikt
ervaar ik hoe fijn het ruikt
met al die geuren
en bekijk ik vele kleuren
die ik anders niet zo vaak meer zie
Het geel van hoop
het rood van passie en betoog
het paars van geestelijke inspiratie
en alle te bedenken…
Jij...
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
4.546 Bent als een dauwdruppel
van een vroege zomermorgen
Bent als een zonnestraal
maar dan om middernacht
Zo lekker fris als je rook
Zo lief en zacht als je was
en tegelijk als vuur
zo oplaaiend en heet
Bent als een bij die in een bloem kruipt
beetje terughoudend, maar toch niet bang
Maakte mij als de zee, gevende en nemende
met een paar vloedgolven…
Witte waterlelie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.211 dobberend te drijven
dus legt zij zich tevreden
als tere bloesem neer
Met open ogen staart ze
tot de ondergaande zon
lokkend op haar wacht
ze vouwt devoot haar
blad’ren toe
"het daglicht maakte
mij zo moe"
klinkt ijl nog in de nacht
Aan de stille waterkant
in het schijnsel van de maan
strekken handen zich vertwijfeld uit
om de schone bloem…
Het diepe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.427 De lijn waarop wij nu lopen buigt niet
een tinteling met ineengevouwen handen
Ach, laat het allemaal maar gebeuren
zoals een bloem uit de knop ontluikt
zwoele dromen in verblindende kleuren
de verrassing wanneer je in het diepe duikt...…
Nocturne
gedicht
3.2 met 216 stemmen
69.693 Grote ogen in de nacht:
een meisje zwiert haar rok tot bloemen
op een dansfeest aan de gracht.
Een jongen wankelt door de stad.
Zijn benen slepen uit de maat.
De stoep ligt slordig langs de straat.
Hij heeft zijn flessen leeggedacht.…
Kom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.440 De zon zakt weg met de sneeuw
Van een paardebloemen geeuw
Vliegen hand in hand als een,
Strooien zich overal heen
De zon zakt verder met de regen
Sprankelen beien overal tegen,
Beien bol, langs mijn been,
Strooien zich overal heen
Daar komt hij, en ik duik weg,
In de bloemen naast de heg,
Wat een wonderlijk begin,
Ik strek me uit, en…
Platonisch
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
670 passie ooit
je zachte stem die
zingt van verlangen
in een melodie van
hunkering naar liefde
elke vezel van mijn lichaam
meer en dieper streelt
dan een hand ooit reiken zal
het houden van
nooit uitspreken enkel
af en toe nippen
aan de beker van liefde
en met de druppels
mijn hart bestuiven
steels en diep geworteld
als een zeldzame bloem…