28806 resultaten.
Neem me mee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.102 Kus de avond
begroet de nacht
kleur naakt de kim
geef mij weer kracht
geelgoud zand
raakt onze voeten
pak mijn hand
laat golven groeten
voel het helmgras
zie de kleuren
proef hoe het was
ruik de geuren
wil mij laven
bevecht onze zee
wees mijn haven
toe neem me mee…
twee rozen
netgedicht
3.8 met 39 stemmen
1.736 smal
nog meer in ‘t
zonlicht
liet ik een spoor achter
voor de nacht een twijfel
werd
en nog voor de sterren leden
aan slapeloosheid en
jij de dichter in
de duinen
was
je lijf en
ik daaronder
lazen bloemen
aanvaardden
eenzaamheid als
testament
misschien heeft
deze metafoordag
nooit echt
bestaan
en ging de zee…
dwars door de grens
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
918 soms uren, soms dagenlang
wacht ik om de stilte
te bereiken
en al die tijd
schuiven wolken over
mijn vingers
naar de zoutmond
van de zee
ik tracht haar woorden te begrijpen
hoe ze kruipen en kolken
over mijn lichaam
stormen tot bedaren
willen brengen
maanstromend, innerlijk…
Mijn handen lopen
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
581 Broeierige hitte
geen enkel zuchtje wind
mijn handen lopen over het gras
En mijn ellebogen vliegen over 't grind
Warme geborgenheid
Er komt werkelijk geen kou aan te pas
Mijn voeten omarmden je met liefde
't geluk toen ik eindelijk bij je was
Mijn hoofd zwom door de warme zee
mijn dijen volgden het blind
Tot alles op zijn plek viel
omdat…
Eb en vloed
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
812 gloedvol- vurig warme nachten
dagen van vervuld geluk
beukt de woeste wilde zee
op dijken van het bange wachten
angstig wilde hoopgedachten
turbulentie in mijn lijf
golven die mij overspoelen
die mij eens in doodsnood brachten
verwarren nu mijn angstig hart
ijzig koude noordewinden
kruipen door mijn botten heen
waardoor de eb de vloed…
Verloren vaart
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
723 begraaf ik een droom
radeloos rood gestampt
tot net voor de dood
zich als rots waant
woorden huilen zich los
en scheuren mijn lichaam open
wanneer de misthoorn
kreunt op mijn gezicht
door het brandend geloei
in de nachtstorm
ik kijk nog
een keer om en zie
de bron van mijn ziel
boven wolken
regenrood bedekt
mijn zakdoek
de zee…
In the middle of nowhere
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.098 Ben niet boos
als ik het uitschreeuw
Met piepende banden
op de rem trap
Blijf stilstaan
op deze eindeloze weg
Van het leven weg
van de kleuren weg
van alles weg
met heimwee in ieder moment
Dwars door het veld
ga ik
Op weg naar de zee
ga ik
Of wat er ook is
achter het graan
Dwars door de dag
ga ik
Op weg naar…
muziek
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.748 De woorden en de muziek
klinken heel melancholiek
warm en zwoel
het geeft je een rustig gevoel
het laat je zweven
ook al duurt het maar even
zachtjes zit je mee te galmen
in gedachten zit je tussen de palmen
hoor je de golven en de zee
de muziek deinst op de achtergrond mee
loop je over het warme zand
maar ondertussen zit je gewoon in Nederland…
Moeder natuur
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
751 in de zee van jouw adem
probeer ik mijzelf te doorgronden
geboeid door de puzzel van het leven
laat ik de tijd rustig voorbij gaan
drijf verder op de golven van energie
in een gelijkluidend gevoel
op de wijze manier van moeder natuur
beïnvloed door de richting van stroming en wind
telkens wanneer ik diep adem haal
komen gedachten vrij……
Geloven
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.348 Er staat
een muur
om hem heen,
ook ligt er een zee
met een hoge dijk
voor zijn hart.
Geloven is weten
dat het goed komt,
maar een mens
is vaak erg ongeduldig.…
maanzee
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
1.700 nu haar handen niet meer strelend
langs zijn ongeschoren wangen gaan
en de randen van zijn nagels
rouwen om een kommervol bestaan
leegt hij flessen, vult hij glazen
drinkt hij kringen op het hout
zoekt hij in het net naar mazen
in een zee van vochtig zout
drijft hij kansloos met de stroom mee
naar de rand van zijn bestaan
waar zijn grenzeloze…
Voor de lieve "klein" kindjes
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
4.689 Al heel vaak stond ik ermee in mijn hand,
helaas kan ik hem niet meer voor jullie kopen want,
jullie vader bracht het vandaag voor mama mee:
"HET MOOISTE VISJE VAN DE ZEE"…
ANKATOR GUTAM
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
953 Leven in het gouden licht
de blik op zee gericht
spanning verdwijnt
de rust keert weer
straling heeft de geest gekust
open chakra's
ontvankelijkheid
herstel in beweging
afscheiding kwalijke gedachten
het intense krijgt de overhand
het goede geeft kracht
liefde verteert het kwaad
een mens klaar
voor verder leven…
aan wal gedragen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
779 ik laat mijn vogels vrij
gisteren en vandaag
onbeweeglijk zwart
in diepte, zee en velden
schaduwen verliezen naakt
de oevers aan mijn zij
waar ik mijn stem laat spreken
ik kan nooit meer zijn
laat me daarom varen
naar uw spiegelken
van lichte dromen
waar gij me zuiver
laat rusten in
de cadans van
lieflijke woorden
---------…
Losweken.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
543 Gisteren heb ik me van je losgeweekt in duizend doden,
vandaag drink ik uit eigen, zilte zee
Jouw smaak tilde me niet over kosmoszeeën
maar houdt me uit mijn slaap, en voert me nergens heen
Was het ooit zo bedoeld in de sterren,
die ogenblikken zijn zeldzaam nu, steeds minder op den duur
Je afdronk blijft puur, dat wel mijn schat,
maar…
Meervrouw
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
974 Een meeuw schreeuwt
de zee achter het duin,
wind verstuift het land,
passie tussen eb en vloed
helm geeuwt wuivend,
wortels diep in zand
genegen in het zwin,
het zilt bekoort en voedt,
bevrijdt ze de elementen
in haar aardse tuin,
die kleine zeemeermin,
- mijn godin -, die golf
en horizon berijdt,
meer waarde,
meer vrouw, meer min.…
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 Een groene zee
Vult mijn blikveld
Harsachtige geuren
Dringen in al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap…
ik zag je
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.311 het was geen stroom van bloed
maar meer van uitvallen
het leven trok nu het kortste eind
de dood leerde me lopen
in vervaging van het nieuwe
naar onopgemerkt in elders
het spel van spelen
doordrongen in verse lichaamslijnen
op ieder perron onderweg
stapten silhouetten op
op zoek naar een hoger baken
niet in zee…
Finestrat
gedicht
3.8 met 20 stemmen
9.437 We vloeiden uit en over elkaar
Werden zee, zwommen zonder handen.
En op het voor ons uitverkoren strand
Stonden engelen op wacht
Met toeters wimpers en bellen.
---------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Strandtafereel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.059 De zee aan het strand
waarop een uitkijkpost staat
het lijkt zo verlaten
maar ik voel me er zo thuis.
Warmte die mij deelgenoot maakt
van binnen, en ik drink water
berusting is mijn heelmeester
en sluit daarom af nu met een punt.…
Zelfzekerheid
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.401 Ik word soms moe van het ellendig zwerven
In deze warre oorlogsfoltering;
Wist ik maar dat mijn schip op d'eeuwge werven
Wordt afgebouwd, want dat is sterven
Om zee te nemen, o, wat waar' ik blij.…
Vals sprookje
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
881 vorige nacht heb ik gewandeld
op de rand van een sprookje
dat niet echt mee wou spelen
nu na een dag verlatenheid
gaat de zon opnieuw onder
ik sta aan een slapeloos venster
in het zwarte licht ga ik op reis
met een taal hard als metaal
stoer, klinkend klaar, hard op hard
alleen nog te redden
door een berustende zee
die momenteel onvindbaar…
af
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
550 Met mijn rug naar de zee
loop ik het lange pad af
richting een plek
waarover mij verteld is
vreemde insecten en hagedissen
houden mij nauwlettend in de gaten
de receptie is leeg
alleen het geluid van een brommende
ventilator verstoord de stilte
zo rustig had ik het niet verwacht
u wordt verwacht
wat?…
Het meisje dat op haar gevoel zong
gedicht
2.3 met 58 stemmen
23.792 Er was eens een meisje,
dat zong een liedje,
een heel mooi liedje,
een heel mooi wijsje,
een liedje met bloemetjes d'r in,
een liedje met zon in de lucht,
een liedje als een blauwe zee
en als een zeemeeuw in z'n vlucht.…
Het is dat ...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
451 woonst
ijskoud laat zij de winden huilen
het zout bijt in mijn gekloofde lippen
de last wordt zwaarder
dan mijn arm dragen kan
mijn talent weegt veel te licht
maar ik wil nog lang niet zwichten
ik blijf mijn woorden schikken
want zij zijn wat steeds blijft
in voor en tegenspoed
ze golven steeds weer naar me toe
op het ritme van de zee…
De eeuwige tijdelijkheid
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
782 mijn krachten nemen af
gekend in voorspoed
en aardse tegenslagen
toch mag ik zeggen
dat ondanks alles
waarden van eeuwigheid
bouwstenen blijven leggen
ook al vertelt de zee mij
van komen en gaan
het toont in wezen
steeds vaker in alles
een ondergeschiktheid
aan een groter doch
onbegrijpelijk bestaan
een gewaarwording
die groeit…
we vlogen in water
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
936 vraag ik
woordeloos in
jouw taal die ook
de mijne is
daar, zeg je zwijgend,
lang geleden
ging hij weg,
dook hij onder
we vlogen in water
op zoek naar
vet en zout en
vonden elkaar
steeds terug naar jou,
daar op zandplaat in zee
altijd weer die vraag –
zwem jij met me mee?…
Terwijl de obers vliegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 gehavend
klotst de zee bedaard
langs de gestutte boten
het luikenblauw
viert hoogtij
in de rode avondzon
kades met terrassen vol
meeuwen schreeuwend dol
terwijl de obers vliegen
het water wast
ongedurig kolkt de
spiegel tot diepzwart
dat blauw verdonkert tot
de nacht terwijl de kades feesten
overspoeld door de bretonse lach…
Watertaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 als watervrouw of als golfslaggodin
schuim ik de kust af
met schelpen als letters
met roeiriemen trage eenvoud
en al het water van de zee
boetseer ik willende watertaal
die danst als de golven
op boten van luiheid
die soms gevangen wordt
als drijvende kurk in een vissersnet
misschien zijn mijn woorden
te licht voor zware geesten
ik…
glinsterend zout
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
596 ik zie, ik zie jouw wereld
en de donkere nachten eromheen
je behoudt de schreeuw, de dwaling
wanneer het tij tot sterven roept
tot droogte
eenmalig, mijn lippen bleek
maar de zee sterft niet, mijn lief
en ik zal teder zijn
uit het licht
langs je heen glijden, omlaag
naar de duinen en het zingen ervan
ik zal het water zijn…