14616 resultaten.
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 wat is het dat tanden
doet lossen in de mond
verkleurende bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood…
in parachuutjes van het dalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
883 ik heb de herfst gezien
in parachuutjes van het dalen
het gele stuifmeel voor de zaden
maakt alles weer compleet
nog voelt de middag heet
maar in het ochtendkrieken
zie je nevels langzamer
vervliegen in de morgenstond
de grote mond van zon
is niet zo spraakzaam meer
zij dicht haar stralen in
tot een wat winterser begin
de zomer…
Je bent goed zoals je bent
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
4.813 goed zoals je bent
Geloof me maar
Rustig maar
Je bent
Zoals elke mens
uniek en waardevol
Geloof het maar
Aanvaard je maar
Je mag er zijn
Met je lichte en
Donkere kantjes
Met wat in je leven
Is goed gelopen
Maar ook waar het is misgelopen
Aanschouw het
Maar veroordeel het niet
Laat het zijn
En dan sla je de bladzijde om
En begin…
Het zwellen van zwart
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.296 niet langer dan even
of wat meer, beet het kwaad
in mijn gezicht
als begin van zwart,
plekken zonder glimlach
op braakliggend land
diepe nachten werden geblinddoekt
en door waanzin ontwikkeld
toen ik huilde om mijn huid
en de dagen vervloekte
van sterven
ik had geen verweer of wereld meer
slechts aarde
als vingertoppen, afgesneden…
3 drAnkelingen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.445 de jongste heeft zijn hond
op schoot genomen
't is nog vertederend ook
de anderen echter
zijn op het oog verder
van de weg geraakt
waardoor de wereld
zonder drank voor hen
niet langer is te harden
als getuige van een tijdsbeeld
op deze zondagmiddag begin novenber
waarop bomen de bladeren laten vallen
stemt ook dit tafereel mij herfstig…
Mijn Prinsesje
hartenkreet
2.8 met 26 stemmen
2.418 Als ik aan je denk wil ik bij je zijn
Als ik je zie lopen wil ik naast je staan
Als ik slaap droom ik over jou
Als ik je stem hoor smelt ik weg
Als ik in je ogen kijk verdrink ik
Als ik je aanraak begin ik te trillen
Als ik bij je ben wil ik bij je blijven
Als ik een tovenaar was zou ik de tijd stil zetten
Als ik je zie lachen ben ik vrolijk…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
Het tuinpad van mijn vader.
netgedicht
1.9 met 18 stemmen
1.157 Maar ik moet mijn vaders tuinpad gaan:
begin en eind van mijn bestaan.…
Gevangen in een droom
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.053 Ik begin te ontwaken,
Waardoor ik mijn droom moet staken.
Met een glimlach loop ik die dag rond,
Terwijl mijn tong speelt in mijn mond.…
Alleen..
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
971 Donker is de weg alleen
Alle woorden zijn in stilte opgelost
Jij die alles achter liet
Eens de kleuren schilderde
Van liefde in het prille begin
Donker is de weg alleen
Eenzaamheid is nu de pijn
Als zand glijdt de liefde weg
In donker de pijn uitschreeuwend
Donker is de weg
Voelend de tranen opkomend
Niemand die het zout nog proeft
Het…
Liefde
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.946 Zij kent geen begin en einde,
geeft vreugde in elk leven.
Liefde is vergeven,
hier komt alles uit voort.
Zij zal blijven groeien,
wordt overal gehoord.
Liefde kent geen grenzen,
zal nooit ondergaan.
Zij is kostbaar in ons leven,
zonder liefde kunnen wij niet bestaan.…
Loslaten
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.201 Dan besluit ik zelf een begin te maken
Het maakt me ineens niet meer uit wat jij wilt
Er is niet veel wat mij nu nog kan raken
Want wat heb ik al een tijd verspilt.
Ik loop door tot ik de zon zie opkomen
Weer een mooie dag begint
Er is mij eigenlijk niets ontnomen
Ik voel me vrij en ik zweef mee met de wind.…
Moederdag
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
5.497 Mijn kind,
Mocht het de eerste keer niet zo zijn
de tweede keer is aangebroken
heel pril, heel teer en heel erg klein
ben je in het begin van ‘zwanger’.…
verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.619 De zoete voorsmaak van het begin,
was weg en de bittere nasmaak
bleef bijten op haar tong.
De woorden van vroeger,
waren nog alleen stille klanken.
Haar lichaam en haar ziel waren nog één,
maar haar hart klopte wanhopig en onophoudelijk,
van vrees en pijn.
Laat het ophouden,
zodat ze weer vrolijk kan zijn!…
Onbekende wateren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 Ik klamp mij vast aan rotsen
Golven volgen elkaar op
Zij zuigen en zij botsen
Overspoelen met getob
Ik kan voelen het gevaar
Achter mij en om mij heen
De angst dat ik beland, daar
In het kolkende geween
Het verdwijnt onder water
Mijn zicht, mijn vingers voelen
Nog steeds de stenen sater
Ik begin te verkoelen
Glad het enige houvast…
Huur een aangeschoten lijf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
803 wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
de spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken in de…
Prismatig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 Ik herken de blauwe zaden
van een pril begin, te proeven
van vergeelde zeden in huid
en haar, daar nog wat tussenin,
woekering van onbekende goden
uit een terracotta oerinstinct,
zich voorspelbaar laat verraden
getooid in de lange lijn der doden
met kroontjespen en zwarte inkt, het
avondrood zich in de horizon verminkt
waarachter de as…
Stoere jongens & bleke meisjes...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
768 om te verliezen
zonder dat we ooit van plan zijn
om opnieuw te gaan sterven
zou jij in mijn hoofd willen
terwijl ik sneller drink dan gisteren
om de verveling tegen te gaan
en strontzat onzin wil verkondigen
of blijf je eenzaam wachten
tot ik luidruchtig hoop dat je mij zal redden
van het gezicht uit de spiegel
als ik straalbezopen begin…
Tegenstrijdigheden
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.043 Na een veelbelovend begin,
maak ik een doorstart met jou
in afgeslankte vorm, dat klinkt
romantisch, maar het gaat er soms
hard aan toe. Om overeind te blijven,
lever ik een taai gevecht om het bestaan;
de dood ligt altijd op de loer.
Soms raak ik bekneld in een
dubbelleven, zoek een uitweg,
om mijn voorsprong te behouden.…
voor m.-j.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 tot mijn voorwerp van ontferming
ligt gevouwen
in dromen onder nachtwol:
dan lach ik haastig alle grappen weer
struikel over oude omhelzingen
en probeer verwaaien
tegen te gaan van een begin
aan verstandhouding
tussen ons: twee kinderen nog
in een andere stad.…
Een aangeschoten lijf
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 ik wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
mijn spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken…
lilith
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
622 is iedereen binnen
de ceremonie gaat beginnen
de reus en kinderen
wie zal hen hinderen
praat geen onzin
hier is het begin
geen eind in zicht
sorry het is mijn plicht
rechtstreeks uit het oude woud
de slang is oud en koud
vannacht was ik dichtbij
een boek lag aan je zij
ga geen gevecht met ons aan
wij zijn kinderen van de zon…
nine eleven
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
580 gevuld zijn met namen
roepen hun geliefden dat de wereld weent
torens blijven schaduw dragen
maar het licht zal schoner zijn, aan elke kant
in ieder raam
en waar gezichten leven uit één naam
kussen doden hun zelfbeeld, immer daar
waar terreur de adem nam
van velen
eeuwig zingt herinneren uit kelen
krachtig, door het samen delen
toen begin…
De lege plaats
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.566 gereed
Voor die twee die hier wonen
Alleen de stoelen zijn nog leeg
Ik zit aan tafel en ik wacht
Nog hoop ik dat je terug zult komen
Al is het in de nacht
Ik wil het blijven dromen
Het wachten duurt en duurt
Het eten wordt al koud
Ik wacht nog of je binnengluurt
Ik wil het blijven dromen
Als ik begrijp dat je echt bent weggegaan
Begin…
VERDRIET
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
890 Gave der tranen
is begin van wijsheid
en mededogen.
Eindeloos hopen
we op het hoogste geluk
van jou en ieder.
En dan te weten,
dat het geluk echt bestaat:
ik hou echt van jou!…
gelukkig nieuwjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
635 Rond en gaaf, volmaakt,
zonder begin of eind.
Theorie en praktijk in balans.
Eindeloos.
In vrijheid, overgave
aan gezonde wetmatigheid.
Een perfecte baan.
Gelukkig.
Liefde en haat, geboorte en dood,
afstand en nabijheid:
er is nog zoveel te benoemen.
Tijd.…
ONZE PRILLE LIEFDE OOIT
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
860 was ‘Dag’ het enige wat ze zei
Een glimlach en haar knipoog
ze maakten mij ‘t innerlijk blij
Zij was hèt, hoeft geen betoog
en wat zij zei, maakte mij blij
Een knipoog en haar glimlach
ze maakten mij erg van streek
Ik keek haar aan en dacht, ach
wijl ik voor haar lief bezweek
Een glimlach en haar knipoog
ze betekenden ons prille begin…
Amish
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
638 De Amish is een geloofsgemeenschap waar de leden nog leven als in het begin van de negentiende eeuw.
Een Amish leeft zoals in vroeger tijden,
Hij draagt een lange baard en ook lang haar.
Verstoten Amish zijn nu met een schaar
Uit wraakzucht al die haargroei aan ‘t bestrijden.…
Een jeugd zonder eind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 jij zong nooit
maar vertelt je pijn en verdriet
als ballade
sonoor schets je
zijn leven
de blijdschap van het begin
het groeien
de eerste bloemen
in een jeugd zonder eind
zacht klinkt verbazing
over de lente die blijft
een lied vol beginnend verdriet
van de zomer
die nooit zal komen
verstopt in een wereld vol dromen
je zingt…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 leven een tijdlijn
die ons bindt, een gegeven
die je zonder liefde niet vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als het begin…