3445 resultaten.
Deel je dagelijkse brood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Hoe kunnen immers gewassen groeien
zonder ruimte en mest zo nu en dan
ouderwetse houten of bamboe staken
voor opgroeiend steun zou de tuinder
net als wij je simpelweg zeggen.…
FAMILIE, het blijft moeilijk!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 blijven houden
en als het kan voor hen en de hunnen klaar te staan
maar bovenal rustig te blijven onder het motto
“zwijgen is goud” en droom maar van lekkere dingen
dat is al een taak op zich met mijn unieke karakter
opvliegend, sprekend als een waterval, vuur in de ogen
maar door het vast te leggen in proza voor de eeuwigheid
heb ik weer ruimte…
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 Hier, bij julllie
vond ik ruimte om te landen,
om te kijken, te leren,
te zoeken in een schatkist
van kennis, aandacht en ontmoeting.
Want wanneer standpunten uiteenlopen,
hoeft het gesprek niet te eindigen.
Misschien begint het daar pas.
In de vraag achter de overtuiging.
In de mens achter het standpunt.…
Een briefje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
71 Met een paar regels
die ruimte maakten
voor jouw kant van het verhaal.
Want achter veiligheid,
behandeling,
de volgende stap
en alle woorden uit een dossier,
zit een kind.
Een mini-mens
met een hart dat sneller klopt
wanneer anderen beslissen
waar het verder moet.
Misschien las je die brief één keer.…
BLOEM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
665 Ondergronds
Een kern van vuur
Gevangen in een kiem
Smachtend,
Wachtend op de streling van de gulden vlam
Ontploffend, hoogworstellend, vrijbrekend
De kleur die ons naar het licht leidt…
Eindstrijd
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
523 De Spanjaarden zijn wereldkampioen
De Argentijnen ook: in slecht verliezen
Ze schopten Spanje naar de gallemiezen
Met voetbal had het zelden iets van doen
Geen enkel schot op doel! Een staakt-het-vuren
Dat Israël nog nooit zo lang liet duren…
schepping van de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 En uit de as ontstonden vogels, vlinders,
de adelaar zwierf door het hemelse blauw,
leeuwen rekten zich uit op de vlakten,
spinnen sponnen hun ijle web,
de ruimte keerde zich om in het purper
en de zwaluw snelde de wolken tegemoet.…
GEBED TE WAALWIJK
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.514 Een beetje ruimte, en wat licht,
En op mijn arme mans gezicht
een weinigje van blijheid,
Dat op zijn arbeid zegen zij, -
O, zoete Jezus, zeg er bij
Het loon; - en wat meer vrijheid.…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de sluier omgeslagen
en het al omhullend kleed:
buiten is de wonderwagen
met zijn driftig hart gereed,
om ons ruimten in te dragen,
wijder dan waar ‘t oog van weet,
Kom, ons beelden te vergaren,
later weer in droom begroeten
morgenweelde te bewaren
in het sneller-jachtend bloed,
en het leven in te varen
en de bergen tegemoet.…
Spiketotal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 Bén ik dat dan voor jou ook, denk van ja, neen weet het zeker
Meer ruimte voor ons liefdesleven, 't kan geen probleem wezen.
Vermits je lievelingshond van mijn zoontje mag wezen.
.... en ze leefden nog lang en zooo gelukkig .......…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Open je ogen
en zie: licht. ruimte. kansen.
een volgende stap.
De wind neemt je mee
helpt je vooruit en je lacht
echt, maar wel met pijn.
Gebroken hartje
in elkaar gezet maar niet
helemaal geheeld.
herinnert de storm
het eindeloze lopen
en voelt nu de rust.
Kalmte binnenin
de storm voorbij
echter wind waait mee.…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 weer naar buiten heerlijk de jas los
liedje zingen met het raam open
met een cappuccino verwend
boek lezen op het balkon
zitten in de prille zon
wandelen in het bos
zijn wie je bent
na de winter de koude afgeworpen
geeft mei ervaring van vrijheid
we voelen ons vrij en blij
de heerlijke lentetijd
mei geeft ruimte
voelt vogelvrij
is het…
Leven is geen spel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 en luchtig is
Dat is toch wat ik echt wel mis
Een leeg hoofd en gewoon mogen gaan
Dan kan ik eindelijk voelen en staan
Hopelijk stevig op de grond met beide benen
Stevig houdend en vast, niet op mijn tenen
Maar realistisch is dit niet, het leven is niet vrij
Maar opnieuw beginnen dat zou fijn zijn, met een schone lei
In ieder geval ruimte…
HET MEEST VERVELENDE, HET ALLERMEEST VERACHTELIJKE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
481 Het meest vervelende
niet verachtelijke
ze weten vaak niet wat ze doen
wat ze je aandoen
wat ze mij aandoen
als ze je gaan verbeteren
aansturen, begeleiden, controleren
of nog erger helpen
"Gooi toch weg, wat heb je eraan
wie opruimt, ruimt z'n hoofd op
je bent zo bewaarderig, je verzamelt zoveel!…
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Ze schuift onze stoelen dichter bij elkaar,
maakt ruimte voor wie niet meer is,
laat ons delen wat overbleef.
En terwijl buiten de nacht zich verzamelt,
leggen we onze hoop voorzichtig op tafel.
Niet in grote woorden,
maar in wat klein genoeg is om waar te zijn.
Aandacht.
Moed.
Mildheid.
Humor.
Licht.…
Wat blijft, is jouw naam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Je had al ruimte in ons leven,
nog voor je bij ons was.
Toen werd het stil.
En iemand nam je mee,
alsof het minder pijn zou doen
wanneer ik niet kon zien
op wie je leek.
Mijn armen wisten niet
waar ze naartoe moesten
met alle zorg
die voor jou was bedoeld.
De dagen gingen verder.…
Oerboek van de mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
839 Door de eeuwen waren klanken
Als het oerboek van de mens
Die, gestold in vaste vorm
Voertuig werden van de geest
Meer 'inhoud' kregen dan het beest
Waar hij zich tegen moest verweren
Om bij naderend tempeest
Het nut van klank der stem te leren
De habitat der primitieven
Was continu met klank gevuld
Van gutturaal tot labiaal
Van chimpansee…
tegenspraak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 gekneed door het vak
door de jaren heen
wringt rechtvaardigheid
met mijn opdracht soms
hoever moet ik gaan
met lastig confronteren
durf ik dwars te liggen
om fouten te voorkomen
in het stil van de nacht
golft angst mij af en aan
woelt wild het geweten
tot een zompig moeras
om eerlijk te blijven
moet ik vrijuit spreken
om loyaliteit…
Daar waar de engelen zijn
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
1.831 twee keer sterven
Sterven zonder eind
Eindelijk thuis
Eindelijk daar waar de engelen zijn
Niet meer hoeven zoeken naar kracht
Op de wolken voort gedreven
Een onbevangen reis
Vervulde verlangens
Verder dan denken en gevoel
Woelen in de zee van het ongewisse
Varen zonder zeilen en wind
Uitgeblazen adem vol betekenis
Achtergelaten in een ruimte…
Ode aan jullie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.046 door doorns van kwaad en haat opensnijden,
dromen, onze schaapjes, onze knikkers
en ik doorzichtig, met het hart in pastelkleuren,
ik blijf draaien zolang jullie gedachten en de aarde houden mij vast
Ode aan jullie, die kwamen, horen, lezen en begrijpen
hoe wij zoals sterrenstelsels zijn, drijvend weg van elkaar
wij sturen berichten in de ruimte…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Het is, of met haar water
en wind, zij ons heeft opgevoed
in ruimte en vergezicht, de kusten
van onze toekomst tegemoet.…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 met haar helm,
besmeurd door ’t zware bloed der late zon
die zij tot aan haar rode dood bevocht,
legt zij de ruimte van zich af
en wist de dag uit heur versomberd haar
en baadt zich, lang en loom
in schemerschaûw der naderende nacht.
zij peinst:
dit gaat voorbij.…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 Dat zegenrijk valt in uw schoot, -
Heel de aard gaat in bloed en in orelog onder,
Uit haar rokende as stijgt een herelijk wonder,
Dat harten de ruimten instoot: -
Die poolster zal uw leven bestieren,
Haar licht zult ge met ons vieren,
Voort! voort!…
Musiceren
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.809 En zullen we daarna samen
Ruimte reserveren voor herinneringen ?
Aan de momenten die nog komen ?
Aan pannenkoeken, laarzen en een oude jas ?
Aan oevers, bossen en een duinpan ?
Zal jou herinnering dezelfde zijn als de mijne ?
En mijn herinnering dezelfde als die van jou ?
Nadat jaren zijn voorbijgegaan ?…
MIJN ZONDAG KON NIET MEER STUK, OPGEDRAGEN AAN EERWAARDE DS. FOKKELIEN OOSTERWIJK en aan mijn buurvrouw in de Westerkerk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 onvolwassen niet geregen deeg
braaf, slaaf gebleven tot de meesters, zijnde:
overheersende seksueel gefrustreerde leiders
in haar voel ik
mij innige overtuiging
DE MACHT LIGT BIJ VROUWEN
en seksualiteit mag ook een speeltje zijn
natuurlijk met wederzijdse instemming
tussen man, vrouw, vrouw, vrouw, man en man
ik zit vooral voor de ruimte…
Vastklemmende handen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
483 Geen woorden voor het water dat ons scheidt,
geen taal voor wat verloren ging
in ruimte en in tijd.
En als de golven ons weer verder slaan,
zien we elkaar langzaam uit het zicht gaan.
Terug op onze eilanden, alleen en stil,
bewonen wij een ander huis, tegen onze wil.…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 In een lobby vol stilte
groeit een muur van groen,
elk blad een herinnering
aan wat niet meer gezegd werd.
Ze glimlacht naar een jongen
met een naam op zijn revers,
alsof beleefdheid een schild kan zijn
tegen wat binnen woedt.
Buiten valt de avond,
licht zeefde door vitrage,
haar hart klopt te luid
voor een plek die bedoeld is
om zacht…
Aan Joke van der Veen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
913 de zon die door het hoornvlies brandt,
de klei, het veen, het water en het zand;
het landschap neemt veel ruimte in,
veel meer dan de persoon die ik bemin.
De onrust en de woede
en het domme wachten
en alle onuitsprekelijke gedachten,
want ongenadig slaat de liefde toe,
bijtend als een zuur, wat ik ook doe.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 1: Creatie
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
844 schrijven een
omvangrijke mensendaad
scheppen van de wereld
met al zijn loten
een wonder laten geschieden
zonder enig verraad
slechts ik ben daar
in bescheidenheid
toe in staat
het is aan de geringe
echt genade gegeven
van het alom
omvangrijke niets
een geheel te vormen
waar ook nog
de schrale mens
mag leven
en ruimte…
BRUILOFTSLIED
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.482 Niet dicht bij zee, om mijnentwil,
't Werd mij ondraaglijk aan de rand
Der ruimt' te rusten, bij de golven stil:
Bewaar mij diep in 't binnenland.
'n Gewezen vestingstad is goed.
De avondwandling doen wij om de wallen,
Zien saam zonsondergangen tegemoet
En kudden keren naar de stallen.…