Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Deel je dagelijkse brood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Hoe kunnen immers gewassen groeien zonder ruimte en mest zo nu en dan ouderwetse houten of bamboe staken voor opgroeiend steun zou de tuinder net als wij je simpelweg zeggen.…

FAMILIE, het blijft moeilijk!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 841
blijven houden en als het kan voor hen en de hunnen klaar te staan maar bovenal rustig te blijven onder het motto “zwijgen is goud” en droom maar van lekkere dingen dat is al een taak op zich met mijn unieke karakter opvliegend, sprekend als een waterval, vuur in de ogen maar door het vast te leggen in proza voor de eeuwigheid heb ik weer ruimte…

Voorbij de ruis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 166
Hier, bij julllie vond ik ruimte om te landen, om te kijken, te leren, te zoeken in een schatkist van kennis, aandacht en ontmoeting. Want wanneer standpunten uiteenlopen, hoeft het gesprek niet te eindigen. Misschien begint het daar pas. In de vraag achter de overtuiging. In de mens achter het standpunt.…

Een briefje

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 71
Met een paar regels die ruimte maakten voor jouw kant van het verhaal. Want achter veiligheid, behandeling, de volgende stap en alle woorden uit een dossier, zit een kind. Een mini-mens met een hart dat sneller klopt wanneer anderen beslissen waar het verder moet. Misschien las je die brief één keer.…

BLOEM

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Ondergronds Een kern van vuur Gevangen in een kiem Smachtend, Wachtend op de streling van de gulden vlam Ontploffend, hoogworstellend, vrijbrekend De kleur die ons naar het licht leidt…

Eindstrijd

snelsonnet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
De Spanjaarden zijn wereldkampioen De Argentijnen ook: in slecht verliezen Ze schopten Spanje naar de gallemiezen Met voetbal had het zelden iets van doen Geen enkel schot op doel! Een staakt-het-vuren Dat Israël nog nooit zo lang liet duren…

schepping van de liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
En uit de as ontstonden vogels, vlinders, de adelaar zwierf door het hemelse blauw, leeuwen rekten zich uit op de vlakten, spinnen sponnen hun ijle web, de ruimte keerde zich om in het purper en de zwaluw snelde de wolken tegemoet.…

GEBED TE WAALWIJK

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.514
Een beetje ruimte, en wat licht, En op mijn arme mans gezicht een weinigje van blijheid, Dat op zijn arbeid zegen zij, - O, zoete Jezus, zeg er bij Het loon; - en wat meer vrijheid.…

De wagen

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.533
Kom, de sluier omgeslagen en het al omhullend kleed: buiten is de wonderwagen met zijn driftig hart gereed, om ons ruimten in te dragen, wijder dan waar ‘t oog van weet, Kom, ons beelden te vergaren, later weer in droom begroeten morgenweelde te bewaren in het sneller-jachtend bloed, en het leven in te varen en de bergen tegemoet.…
Jan Prins8 december 2023Lees meer >

Spiketotal

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Bén ik dat dan voor jou ook, denk van ja, neen weet het zeker Meer ruimte voor ons liefdesleven, 't kan geen probleem wezen. Vermits je lievelingshond van mijn zoontje mag wezen. .... en ze leefden nog lang en zooo gelukkig .......…

Rouw is als de wind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 824
Open je ogen en zie: licht. ruimte. kansen. een volgende stap. De wind neemt je mee helpt je vooruit en je lacht echt, maar wel met pijn. Gebroken hartje in elkaar gezet maar niet helemaal geheeld. herinnert de storm het eindeloze lopen en voelt nu de rust. Kalmte binnenin de storm voorbij echter wind waait mee.…

Vogelvrij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
weer naar buiten heerlijk de jas los liedje zingen met het raam open met een cappuccino verwend boek lezen op het balkon zitten in de prille zon wandelen in het bos zijn wie je bent na de winter de koude afgeworpen geeft mei ervaring van vrijheid we voelen ons vrij en blij de heerlijke lentetijd mei geeft ruimte voelt vogelvrij is het…

Leven is geen spel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
en luchtig is Dat is toch wat ik echt wel mis Een leeg hoofd en gewoon mogen gaan Dan kan ik eindelijk voelen en staan Hopelijk stevig op de grond met beide benen Stevig houdend en vast, niet op mijn tenen Maar realistisch is dit niet, het leven is niet vrij Maar opnieuw beginnen dat zou fijn zijn, met een schone lei In ieder geval ruimte…
Teuntje3 september 2024Lees meer >

HET MEEST VERVELENDE, HET ALLERMEEST VERACHTELIJKE

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Het meest vervelende niet verachtelijke ze weten vaak niet wat ze doen wat ze je aandoen wat ze mij aandoen als ze je gaan verbeteren aansturen, begeleiden, controleren of nog erger helpen "Gooi toch weg, wat heb je eraan wie opruimt, ruimt z'n hoofd op je bent zo bewaarderig, je verzamelt zoveel!…

Tussen wat was en kan zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
Ze schuift onze stoelen dichter bij elkaar, maakt ruimte voor wie niet meer is, laat ons delen wat overbleef. En terwijl buiten de nacht zich verzamelt, leggen we onze hoop voorzichtig op tafel. Niet in grote woorden, maar in wat klein genoeg is om waar te zijn. Aandacht. Moed. Mildheid. Humor. Licht.…

Wat blijft, is jouw naam

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 13
Je had al ruimte in ons leven, nog voor je bij ons was. Toen werd het stil. En iemand nam je mee, alsof het minder pijn zou doen wanneer ik niet kon zien op wie je leek. Mijn armen wisten niet waar ze naartoe moesten met alle zorg die voor jou was bedoeld. De dagen gingen verder.…

Oerboek van de mens

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
Door de eeuwen waren klanken Als het oerboek van de mens Die, gestold in vaste vorm Voertuig werden van de geest Meer 'inhoud' kregen dan het beest Waar hij zich tegen moest verweren Om bij naderend tempeest Het nut van klank der stem te leren De habitat der primitieven Was continu met klank gevuld Van gutturaal tot labiaal Van chimpansee…

tegenspraak

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
gekneed door het vak door de jaren heen wringt rechtvaardigheid met mijn opdracht soms hoever moet ik gaan met lastig confronteren durf ik dwars te liggen om fouten te voorkomen in het stil van de nacht golft angst mij af en aan woelt wild het geweten tot een zompig moeras om eerlijk te blijven moet ik vrijuit spreken om loyaliteit…

Daar waar de engelen zijn

hartenkreet
2.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.831
twee keer sterven Sterven zonder eind Eindelijk thuis Eindelijk daar waar de engelen zijn Niet meer hoeven zoeken naar kracht Op de wolken voort gedreven Een onbevangen reis Vervulde verlangens Verder dan denken en gevoel Woelen in de zee van het ongewisse Varen zonder zeilen en wind Uitgeblazen adem vol betekenis Achtergelaten in een ruimte…
Johan17 oktober 2002Lees meer >

Ode aan jullie

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.046
door doorns van kwaad en haat opensnijden, dromen, onze schaapjes, onze knikkers en ik doorzichtig, met het hart in pastelkleuren, ik blijf draaien zolang jullie gedachten en de aarde houden mij vast Ode aan jullie, die kwamen, horen, lezen en begrijpen hoe wij zoals sterrenstelsels zijn, drijvend weg van elkaar wij sturen berichten in de ruimte…

Rotterdam

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.456
Het is, of met haar water en wind, zij ons heeft opgevoed in ruimte en vergezicht, de kusten van onze toekomst tegemoet.…

PENTHESILEIA

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.863
met haar helm, besmeurd door ’t zware bloed der late zon die zij tot aan haar rode dood bevocht, legt zij de ruimte van zich af en wist de dag uit heur versomberd haar en baadt zich, lang en loom in schemerschaûw der naderende nacht. zij peinst: dit gaat voorbij.…

De tocht naar de ster

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.275
Dat zegenrijk valt in uw schoot, - Heel de aard gaat in bloed en in orelog onder, Uit haar rokende as stijgt een herelijk wonder, Dat harten de ruimten instoot: - Die poolster zal uw leven bestieren, Haar licht zult ge met ons vieren, Voort! voort!…

Musiceren

hartenkreet
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.809
En zullen we daarna samen Ruimte reserveren voor herinneringen ? Aan de momenten die nog komen ? Aan pannenkoeken, laarzen en een oude jas ? Aan oevers, bossen en een duinpan ? Zal jou herinnering dezelfde zijn als de mijne ? En mijn herinnering dezelfde als die van jou ? Nadat jaren zijn voorbijgegaan ?…

MIJN ZONDAG KON NIET MEER STUK, OPGEDRAGEN AAN EERWAARDE DS. FOKKELIEN OOSTERWIJK en aan mijn buurvrouw in de Westerkerk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
onvolwassen niet geregen deeg braaf, slaaf gebleven tot de meesters, zijnde: overheersende seksueel gefrustreerde leiders in haar voel ik mij innige overtuiging DE MACHT LIGT BIJ VROUWEN en seksualiteit mag ook een speeltje zijn natuurlijk met wederzijdse instemming tussen man, vrouw, vrouw, vrouw, man en man ik zit vooral voor de ruimte…

Vastklemmende handen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 483
Geen woorden voor het water dat ons scheidt, geen taal voor wat verloren ging in ruimte en in tijd. En als de golven ons weer verder slaan, zien we elkaar langzaam uit het zicht gaan. Terug op onze eilanden, alleen en stil, bewonen wij een ander huis, tegen onze wil.…

Groene muren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 216
In een lobby vol stilte groeit een muur van groen, elk blad een herinnering aan wat niet meer gezegd werd. Ze glimlacht naar een jongen met een naam op zijn revers, alsof beleefdheid een schild kan zijn tegen wat binnen woedt. Buiten valt de avond, licht zeefde door vitrage, haar hart klopt te luid voor een plek die bedoeld is om zacht…

Aan Joke van der Veen

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 913
de zon die door het hoornvlies brandt, de klei, het veen, het water en het zand; het landschap neemt veel ruimte in, veel meer dan de persoon die ik bemin. De onrust en de woede en het domme wachten en alle onuitsprekelijke gedachten, want ongenadig slaat de liefde toe, bijtend als een zuur, wat ik ook doe.…

Het Collectaneum van een Mens --Deel 1: Creatie

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 844
schrijven een omvangrijke mensendaad scheppen van de wereld met al zijn loten een wonder laten geschieden zonder enig verraad slechts ik ben daar in bescheidenheid toe in staat het is aan de geringe echt genade gegeven van het alom omvangrijke niets een geheel te vormen waar ook nog de schrale mens mag leven en ruimte…

BRUILOFTSLIED

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.482
Niet dicht bij zee, om mijnentwil, 't Werd mij ondraaglijk aan de rand Der ruimt' te rusten, bij de golven stil: Bewaar mij diep in 't binnenland. 'n Gewezen vestingstad is goed. De avondwandling doen wij om de wallen, Zien saam zonsondergangen tegemoet En kudden keren naar de stallen.…