Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Open orakel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
Kus iedere steen en ontwaak met mij, naakt in zee, zee die mij omringt, zee die Ik ben.…

Avondje uit

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
ik kringel rond ik leef wat rond rond beelden, pleinen, ik zie hoe de koude stenen liggen en de paar bomen en alles verder, winkels, dagjesmensen, en 's avonds de onbetrouwbaren die leven en juichen en sprankelen van levenslust en de sterren en de maan magisch aan het plafond van deze wereld en ben verbijsterd door de schoon- heid van alles…

Drie verzen voor een dode I

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.321
ik weet te goed dat ik u niet kan wekken en dat gij daar zijt en ik hier en dat dit graf ons scheidt; dat ik aan deze steen niets kan onttrekken van uwe staat van ongenaakbaarheid.…

Tijd

gedicht
3.5 met 60 stemmen aantal keer bekeken 42.828
langzamer dan de oudste steen. Het was verschrikkelijk: om mij heen schoot alles op, schokte of beefde, wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee de bomen zich uit de aarde wrongen terwijl ze hees en hortend zongen; terwijl de jaargetijden vlogen verkleurende als regenbogen .....…
M. Vasalis7 februari 2011Lees meer >

tot gruis geleefd

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 420
Innemend ontluisterend vergiffenis verdervend zoekt zijn gedachten af langs hoofdpijn om puzzelcontracten die nooit komen eeuwig vragende stukken die passen zoals een steen het gladde water ontmaagd het toch weer zonder rimpel laat de tijd als was het soms de zijne slaat in stukken op de muur waar de klok nog steeds de dienst uitmaakt tot…

Een nieuwe morgen

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 926
ik ben de dag zo moedig moe als de nacht zwerft door mijn bloed en ledematen zijn verzuurd die door zwaartekracht worden beboet; heeft deze enkele reis te lang geduurd komt mij nu enkel nog rusten toe ach nee, de woestijn kent soms overdaad gesponnen over jaren heen verdronken soms in oude glorie ook al zijn ze voor de ander van steen mijn…

Heilloze wandeling

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.393
Grauw zijn de huizen-blokken - kooien van steen en cement - waar de sterflijken samenhokken, bederf de adem doet stokken en elk geheim wordt gekend. De loden hemel daarboven, boven misère en sleur, die ons de dromen ontroven, geen hart om aan te geloven, geen zon, geen warmte, geen kleur.…
Jan Campert8 februari 2012Lees meer >

Naastenliefde

gedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.118
Hij wil dwars door het stenen huis, hij volhardt in zijn heimwee, zwijgend, laat zich met geen klem van drempels overreden. En als wij in het donker de deur dicht- slaan brengt hij geen klacht uit, geeft geen kik. Pas maanden later vindt men tussen deur en drempel, geplet, gedroogd, zijn bijna gewichtloos, haast onstoffelijk omhulsel.…

Hetzelfde gebleven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 841
Hier en nu, niets veranderd Toen ik voor het eerst kwam, De bomen waaien nog steeds dezelfde kant op De stenen pleinen klinken nog steeds hetzelfde, Als ik er op loop, schaduwen overvallen Me nog steeds op dezelfde plek, Niets is veranderd, nog steeds echoot Mijn liefde door de straten, het hangt in vlaggen Aan de gebouwen, geluk voel ik als…

MUZIKALE MOMENTEN...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 903
M´n ogen gesloten licht gapend slapend laat ik me dromend meevoeren: als ´n gevallen blaadje licht drijvend in de beek; 'n reusachtige boomstam op open water; 'n vlot op stroom; ´n vallende steen in het geraas van een waterval; ´n zacht zoevende zeilboot op eindeloze zeeën en oeverloze oceanen Het tsunamiseert m´n achterdijkse…

Kind van de rekening.

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Ik, ik mag ik mag jouw huis vernietigen Jij, jij mag niet jij mag niet met stenen werpen Ik, ik mag Ik mag jouw vrouw vermoorden Ik, ik mag zelfs Ik mag zelfs jouw vrouw én jouw kind vermoorden want, want ik heb het boek want ik heb het boek in mijn hand.…

Verborgen geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Mijn ogen dwalen naar elke kant van de kamer en het voelt er kil, koud als steen. Buiten is het grijs en grauw, de huizen staan er verlaten bij. Dof is het groen van bladeren aan de bomen en al kijkend door het raam zit ik wat te dagdromen. Gevoelens van weemoed en melancholie. Het is alsof ik het vandaag anders zie.…

Spijt

gedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 19.018
Dat in gemelijke grillen ik mijn dagen kon verspillen, dat ik haar voorbijgegaan of een steen daar had gestaan, dat ik heel mijn zondig leven heb gekregen zonder geven, dat mij alles heeft gesmaakt, dat ik niets heb uitgebraakt, dat ik niet kan herbeginnen haar te dienen, haar te minnen…

Maskers

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
wanhoop de overwinning van de teloorgang gelaten worden de laatste gezichten ingepakt - maskers van de ziel - de prijs van een eigen gezicht blijft onverminderd hoog holle hoofden verdringen zich rondom de laatste exemplaren tastend zoeken ze naar de expressie die ze nimmer gekend hebben voor de laatste maal draait de sleutel zoals een steen…

Zon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Anders vallen er stenen, en eet ik een banaan. Zon, van jou worden we allemaal blij, lekker liggen op het strand. Zachtjes hoor je een zoemende bij, en ik voel het warme zand. Zon, jij maakt de wereld mooi, blijf voor altijd stralen. Anders sluit ik mezelf op in een kooi, en word ik aangevallen met kralen.…

Polonaise

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
thuis, dat was al snel gebleken En staan hun mannetje aan ‘t wiel, zowel van truck als bus Terwijl in ’t bronsgroen eikenhout, zo rijk aan kalk en löss Hun spierkracht heel goed bruikbaar blijkt bij het asperges steken En heeft men in de bouw weer eens gebrek aan opperlieden Niets aan de hand, de Polen zijn bedreven in dit vak Ze sjouwen steen…

Ons aller einde is de dood.

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.919
luistert met stethoscoop; geeft haar nog maar heel even het morfinepompje is naast haar op tafel gezet ze kreunt; de handen bleek en reeds stil gevouwen haar half geopende mond prevelt nog zacht een laatste gebed arts luistert en buigt zich weer even over haar heen maar het leven is reeds uit haar verdwenen de handen voelen al koud als steen…
Leonardo15 januari 2015Lees meer >

"Dood"

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 902
" Toen kon ik om mijn lot zachtjes huilen En drong de harde waarheid door mij heen, Dat het lot mijn leven had besloten, Ik was van nu af zo dood als een steen. Levenloos en paasbest uitgedost Lig ik hier nu in mijn kist. Ik weet dat de dood zelden aan iemand voorbij gaat, En zich ook in mij niet heeft vergist.…

Als de lente verzaakt

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
gevaren terwijl de ziel bij voortduring dicht in lettergrepen van pijn in het heden leven blijkt ooit te zijn in dromen blijven zweven welke angst beleven en morgen ja, is er een morgen die voor haar mag zorgen is het doek te zwaar voor jouw schouder; ben je bij mij niet geborgen wordt mijn kracht, holle macht mijn liefde een steen…

Op 't vroege uur in Mokum

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
verstild in de onderste stadslade bolle bruggen, vaak beklinkerd in diagonaal verband verbinden beide oevers ze leggen al eeuwen contact met de huizen op stand ieder met een eigen gezicht dat wel, onderscheid moet er zijn het duidt op onze lage landse aard toch leven we naast elkaar veelal in straten met aan weerszijde een stilstaande stenen…

Interlude

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
er onttrekt zich nooit ook maar één dag aan de strengheid van kalendercijfers gelukkig hebben we een schrikkelhuid van vel over been, een pas op de plaats opnieuw werpt het voetlicht een kronkelende schaduw over stenen vloeren zonder zon we zien de straat die zich uitrolt tot platte naaktheid, verlaten van regen en beschutting het wachten…
Iniduo9 september 2015Lees meer >

Het Rode Plein

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Het plein, de stenen en de brede straat; kennen de macht van het Kremlin wanneer die uit marcheren gaat. Een rode liefde zo vaak over Moskou bezongen voor een romance die hier ooit tussen twee mensen was begonnen. Het Rode Plein in de moderne tijd kent nog steeds diezelfde passie aan het volk toegewijd.…

De herdersjongen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Een schapenhoeder kan soms niet om de wolven heen, die zijn kansen afbreken tot de laatste steen. Grote steden zijn soms heel gemeen; en breken vaak door de horizon van de argeloosheid heen. Ze lokken de plattelandsman met hun mooie kanten; maar zijn geluksboompje zal hij daar nimmer planten.…

Avond op het Forum Romanum

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 966
Laag hoolt het al in schemering van duister; Nu gruwt de steen der monumenten-luister, Nu rijst de ziel der oude steding bloot. 't Gekeldert' leeft, 't verbrokkeld puin gaat grimmen; Miauwend gaan er om de wulpse schimmen, Rumoerend nachtlijk door het Rome dood. 1885…

Voorbij de Appelboom

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.952
Ik las in jouw gedachten Zoete dromen van een kind Dat blijft zoeken naar houvast Om in een sprookje te verdwijnen Haastig zoekend naar geluk Naar iets dat altijd maar kon blijven Iets dat scherven weer tot glas brengt Iets dat ogen weer doet schijnen En twee mooie stenen raapte ik Gelegen op jouw pad Hield ze vast met de gedachte Wie jij…
Jan Haak22 april 2018Lees meer >

Driftig en kordaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
je stappen klinken helemaal verkeerd alsof de muren hun echo’s hadden afgeleerd waar driftig en kordaat kaatsen in een temperamentvol lied verwelkomend de stenen jouw zachte rakingsymfonie jij streelt hun bestaan met je warme aanwezigheid je ogen blikken langs vandaag naar het jarenlange dienstbaar zijn waar kleuren onherkenbaar…
wil melker19 februari 2019Lees meer >

Wiede Leegte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
wijde laagte stormvloed vaagde een landstreek weg het zeewater kwam helemaal tot Onderdendam water sleurde alles mee Reiderland werd binnenzee kloosters, dorpen, borgen verdwenen onder het slib wat losse stenen eeuwen lang en eeuwen later polderden Groningers het water terug tot de norm de Dollard in zijn huidige vorm achter de zeedijk…

Koerdische vrouw

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 645
De zandgrond en de stenen doen onvruchtbaarheid vermoeden. De jonge, Koerdische vrouw in het rood-blauw lijkt op een Franse filmster, zo met die zwarte lok voor haar linkeroog en het profiel van een Italiaans beeld van Canova. Half uit de tent gelokt staat zij daar als een beeldschone Julia op een antiek en wankel balkon.…

Vatnajökull

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Ooit was in de loop der tijden ver voor mensenheugenis In een tijd zonder getijden aardgesteente in aeonen Rond de zon raasde een storm en op de diepbevroren bodem Permafrostbegroeide toendra's ijzingwekkend koude stenen Schuren rotsen grove scheuren in een gletsjer als morenen Bovenaards gesternte edda zwarte gaten diamanten…

Geboortekaartjes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
groot verlangen De laatste dag van t jaar geboren Leek een oudjaarsavondfeest Echter op de nieuwe morgen Gaf je reeds de geest Wederom een kaart Dezelfde namen Dezelfde prent en print Slechte de datum en het jaar Verschillen van elkaar Ik had je graag gekend Jouw karakter wie je was Ken alleen het haagje Om je graf van gras Waarop geen steen…
Frederik4 augustus 2020Lees meer >