8651 resultaten.
Een kerstverhaal in Hunsingoo
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.745 Klei schemert door het wit
de weg langs
Rottum uit
De wind giert vlokken
in 't gezicht
De landarbeider voor
om haar te hoeden,
tornt en zwijgt
totdat zowat na zestig roeden
de vrouw opnieuw
haar weeën krijgt
Ver weg
ziet hij wel Warffum gloren,
maar
in Bethlehem
is 't Kind geboren.…
dranklied
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.518 laten we de eenzaamheid delen
als een fles goede wijn uit de Elzas
jij geeft de voorkeur aan witte
mij maakt het met jou niet uit
je mag triest naar me opkijken
dan grimas ik wel terug wij
jij en ik hebben het getroffen
wij hebben tenminste nog elkaar
nemen nog een beetje meer op
de gewone vraag van de handelaar
of het een onsje meer mag…
Windstilte
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.020 Gisteren nog
de ondergaande zon in rood
de maan iets minder vol
de hemel open
witte aanslag op de velden
groeide in het kille zilverlicht
vanmorgen nevel
hemel grijs gesloten
verwachting van veel regen
koude lucht maar nu ook vochtig
net als gisteren veeg ik
tranen uit mijn ogen
hoewel het windstil waait…
Borderline, en ik..
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.506 Niet grijs, maar alles zwart of wit..
Van goed naar slecht,
van slecht naar goed..
Ik lach, ik huil, ik haat, en snij..
Ik snij, en voel..
Ik leef, ik bloed....…
De terugweg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
729 De sneeuw was nooit zo wit
als toen wij kinderen samen
en hoe samen,
de verse sporen liepen,
de tijd vooruit,
naar 't groene poortje
aan 't einde van de straat.
Vergeefs zoek ik de weg terug,
voor altijd afgesloten.…
rijen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.041 o.a. margraten
geschoren grasvelden
bomen gesnoeid
paden geharkt
witte kruisen
maken de stilte
knarsend grind
verstoort de doodsheid
er vallen hier echte tranen
gedachten gaan op de loop
jonge levens vernietigd
een loden last voor allen
de dodenzang van kruisen
schreit ten hemel…
Als je de ogen sluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
806 Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd,
wiegen witte rozen in de lentewind
en stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het gemier in een zachte gloed
van een avond in mei.…
Ladylike
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
702 Verdraaide woorden pogen
klare beelden te scheppen
met verleidelijke contouren,
letters zoeken dribbelend
een weg om zich te schikken
tussen het witte cement,
dragende stiltes worden ingelast
zodat de zinnen ramen krijgen
om het innerlijk te verhelderen,
punten twijfelen nog even
over hun mannelijkheid
maar de vrouw heeft hier
beslist…
brak jij de golven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
630 het land was alleen
tot jij verscheen
je kleurde de zomer
in lach en was zoals
ik dat in dromen zag
je ogen spraken licht
in groen en blauw
de zee was er voor jou
en in wit schuim brak jij
de golven voor de rotsen
ik zag zon in een
leven dat opnieuw begon
je geurde naar een
onbekende bloem in een
nog niet begonnen…
ook in je ogen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
655 ik deel je zon
een simpele matras
gewoon op het terras
hoog wit schrijft
verre reizen in het
blauw ook in je ogen
lijnen iets verbogen
omdat de warmte trilt
en jij mijn handen wilt
om ons leven te bekijken
de jaren vergelijken en
te tellen wat er is verspild
ik draai je om
en kus met jou de toekomst
vandaag is er alleen…
mijn vriend
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
2.523 voorbij
de deur
toen de ochtend kwam
de geur van dood in het gras
ik zat naast jou en
mijn eigen leven in zachte
kleuren en witte vlokken
je zou niet terugkeren
toch niet naar mij, slechts
diepe stilte in het afscheid
ik heb je gestreeld
in het druppelend daglicht
en in al die jaren, langzaam oud
ga nu, mijn vriend
naar het onbekende…
Liefdesdroom
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.530 Zijn smachten
zweeft door ijle luchten
de azuurblauwe
het broze wit
het lichtend goud
Ergens bloeit
een roos verloren
in eindeloos groen
reseda en jade
hij zoekt haar
zijn lieflijke
zijn magisch lied
Hij ziet haar
geurend in de jonge zomer
maagdelijk blank
een helder juweel
zij
zijn stroomdal
zijn liefdesdroom
zo dicht
en toch…
Loop geen pion omver
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
561 fraaiigheid in woorden
omfloerst de klankkleur
één voor één
afhankelijk van grenswaarden
is de frequentie zwaar
overtrokken volumineus
wend je hoofd niet af
naar wat je ongeschreven laat
smaken verschillen
kies niet voor
een wit-zwart benadering
om de ander schaakmat te zetten
het kan ook anders
loop geen pion omver
als er geen…
toch weer, lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 sneeuwklokjes
schuchter de kopjes
scheefweg geloken
witwassend een zee
tussen de bomen, en
daarna de anemonen,
vaak wit en soms roze
akoniet, geilend geel gillend
om aandacht, schiet uit de grond
krokussen, Japanners flitsen
foto's wereldoverstekend
naar het Lange Voorhout
de lente naakt
en smaakt
naar zoveel meer…
Zachte mannen rukken
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.185 Echte mannen hebben
het maar moeilijk
Diep moeten zij bukken
onder emancipatoire last
Vrouwelijk zet de
toon - gevraagd, gewild
Zachte mannen rukken
op - invoelend, huilend
Vroeger waren zij ridders
op witte paarden.…
Sterven is niet eenvoudig
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
662 Geen koele nacht
die me wakker laat
in dromen die mij ontmoeten
en ik het duister
getijdeloos laat gaan
terwijl de echo sterft
in het wit van een barak
sterven is niet eenvoudig
wanneer ik waad door het
rijke licht dat me tracht te
doorgronden en ik dankbaar
ja toch wel, mijn evenbeeld
laat schijnen in de
glinstering van je ogen…
ROEPING
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
571 Woest kapt ze de lianen
Haar missie is een doel
Zij, een al gevoel
Wil zich koelbloedig wanen
Haar witte vendelzwaaien
Ontvangt de meute koel
Ze heeft, zo denkt ze, smoel
Zij zou niet overwaaien
Als zijnde vis nog vlees
Hoe kon ze zich verklaren
Tekort schoot elke taal
Toen het voor haar verrees
Het simpelweg bedaren
Had ze haar heilige…
Het fijn penseel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
595 er is geen tijd meer
voor het fijn penseel
gejaagd meng ik de kleuren
tot aanwakkerende wind
het dreigend zwart
dat grijs ontlaadt
in wit vertraagt en
stenen hagelt op het doek
nog zijn er
gouden wolkenranden
die licht van zon ontvangen
schitteren door de regenboog
ik schraap de verf
bijeen tot lichte mist die
in onweersgeur verdampt…
lieve heer doe mij een lol
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
907 Brokkenpilote
korte afstandsvalster
glibberend
glijdend
strompelend
langs's herenwegen
blauwe billen
gekneusde ribben
een giechel
bij een dubieuze val
heeft iemand iets gezien
snel overeind krabbelen
laat het vannacht heet water regenen
lieve heer doe mij een lol
ik haat sneeuw
en droom niet
van een witte kerst…
Oma
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.093 Hoe stil is het ontwaken
de wereld wit en ongerept
traag komt mijn geest tot leven
treuzelend kom ik uit mijn bed.
Gedachteloos wil ik zweven
in luiheid en in rust
zo wil ik de dag beleven
tot de maan de avond kust.…
Kristal in dwarrelwoord
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
482 je sneeuwde
in het afscheid nemen
vlokte kristal
in dwarrelwoord
stapelde in
wit bedekken
wat onze oren iets
te vaak hadden gehoord
in vlagen vervaagden
je stappen naar de trein
de sporen dubbelden
omdat ik bij jou wilde zijn
de laatste kus
smolt op je lippen
jij vertrok en ik bleef buiten
zwaaide naar besneeuwde ruiten…
Onze laatste magisch realist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
602 een markante kop
het lichaam iets gebogen
ogen gecharmeerd van licht
de hand op schilderstok
het vaste ritueel
in lange vingers het penseel
een vlotte streek
op het grote doek
realiteiten doen het goed
maar uit het wit
van extra licht gaf hij
zijn vormen perspectief
hij schaduwde
dimensies uit de mist was
onze laatste magisch…
Verdraagzaam, draagt zichtbaar lentelicht
netgedicht
4.9 met 56 stemmen
2.052 De aanloop niet langer houdbaar
alleen het uitgestelde moment bedwong
het verlichten nog van de verwachtingen,
onschuldig, vrolijk en minzaam,
verdragen meer dan onstilbare honger
naar het wollige witte melk,
koppen steken reikhalzend bijeen
het verlangen naar het schrale zoet
van de vroege lente.…
Met kroontjespen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
568 heb vandaag
mijn jeugd herschreven
met kroontjespen op wit papier
regel netjes op de lijn
die met dun potlood
flauw zichtbaar mochten zijn
ik duw de pen
die vlekken geeft als ik
te snel mijn hand er over veeg
linkshandig zijn
deed vroeger pijn
in niet begrepen worden
zakjes om de hand en
pressie tot toegeven konden
deze handicap…
Paasvakantie
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
964 de toeristen lopen weer rond
als witte vissen langs de kade
ze kieuwademhalen het mooie weer
ze laten de lentewarmte spreken
tot hun moegewinterde gezichten
ze lopen met zwemvogelvoeten
tot aan de waterlijn
waar ze zeedrinken met hun ogen
want boven de zee
anders dan in de grijze steden
boven de zee staat het licht
van een goddelijke…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Hij zoekt mij om den brode als ik
wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap,
wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen.
sober
met het vogeltje
de communie…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
572 Een groene spriet
met wit gebogen hoofd
Kijkt, maar ziet het niet
Heb het toch beloofd
dat we zouden baden
in het lauwe water
emoties zijn geladen
een herinnering voor later
’t is zo cliché
rode roos voor lief
Ik wil met je mee
en ook hartedief
Een groene spriet
met gebogen hoofd
Kijkt, maar ziet het niet,
Ik heb nooit in jou geloofd…
Onverveerd ?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 In het rood en wit
schuilen de vrije mussen,
het blauw is in rouw.
Stilte op het plein,
siddert in verbaal geluid
morgen nieuwe ronde.
Vrij lijkt onverveerd
van angsten te bevrijden,
hoop blijft ongedeerd.
Illustratie: ( Karma )
Paul Martens…
Dit leven
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
693 Woorden dansen
als vervreemde metaforen
wiegen eenzaam stilte
onder stadse avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
beelden van verzonnen vakantie
kraanvogels in het witte zand
avondzon en blonde stranden
misschien dat je terugkomt
in ‘t nog niet geschreven boek
maar vooralsnog
ben je verder weg dan toen
en alsmaar dieper in dit…
Het blauw bazuint
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
476 in de opmaat
hoor je kabbelende
tonen van de zee
het blauw bazuint
in weidsheid rond
trompetten schetteren de zon
violen spelen
rullend zand pauken
zinderen het hete strand
in koperrood
golft de finale aan
met witte echokuiven
dan draag ik je naar zee
het zomerse orkest speelt
stil de avondkoelte mee…