177273 resultaten.
de kast
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
490 inhoud van een kast
blijft altijd strikt geheim, tot...
deze opendraait
en het inhoudelijke,
verbazing laat uitkramen!
De Boekerij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 Waar oude boeken samenkomen.
Waar boeken verder moeten gaan.
Waar overleden schrijvers leven.
Waar dichters inpiratie vinden.
Waar schrijvers voortbestaan.
Waar harten sneller kloppen gaan.
Harten van schrijvers en van lezers.
Zoekend naar boeken en De Boekerij.
De Boekerij is een gezoch...
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 de stad is klaar
met erkers dakkapellen
zondags op orde
schoon gewassen licht
bereidt onder wolken
een oordeel voor
hoog ingelijste ramen
en stille straten
boven zijn luchtschepen geland
met gaasdunne lading
de vloot is vervuld van vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna ...
Onvoorziene gevolgen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
456 De Middeleeuwse kerk verkondde
De duível brengt het vuil in ´t vlees
Het volk zat vol met angst en vrees
En híeld zich ver van lust en zonde
De Middeleeuwse kerk beweerde
Geslachtsgemeenschap hebben; paren
Dat heeft tot doel het kinderen baren
Zo stelde menig Godgeleerde
Hoe kon je he...
[ Na het loslaten ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Na het loslaten
adem ik weer, mijn borst vol –
met verwachtingen.
Fabelachtig
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
668 de speelman zit nog op het dak
hij knipt de maan mooi middendoor
het blauwe licht zal blijven
de trouwerij gaat door
buurmans kater zit naast zijn staart
hij vraagt de bruid opnieuw ten dans
en na het liedje Yesterday
mauwt zijn hart in diepe smart:
nooit waren ooit die goeie Beatles
...
Beddingen van rust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 zag je armen
wanhopig zwaaien
vingers vertwijfeld
graaien naar het
laatste stukje houvast
van het leven dat jij nu
niet meer in handen had
waar ooit
je dansante passen en
lach synchroniseerden
tot innemend zijn
brak nu dat beeld tot
de scherpste scherven
in diep gevoelde pijn
je...
'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken
poëzie
3.5 met 86 stemmen
10.539 'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken,
De grote liefden van mijn leven wonen:
Daar staan ze, veilig, stil als anemonen,
Door geen orkaan van 't oppervlak gebroken.
Ik weet dat liefdewoorden, ongesproken,
Het wonder van de Godheid rijker tonen,
Dan perken van bliksemende Orio...
Mea culpa
snelsonnet
3.4 met 11 stemmen
638 Ik zit in Zweden in een zomerhuisje
Omgeven door de bossen. Prachtig weer
En binnen honderd meter van een meer
De vogels zingen. Hoor daar piept een muisje
U snapt ik had veel input aan mijn kop
Dit snelsonnet kwam daar nog bovenop
SLAAPSTER
gedicht
2.4 met 67 stemmen
18.558 Waar heeft ze dit geleerd, zo licht te
ademen, lippen gesloten, ogen dicht?
Elk vleugje lucht van buiten beurt
van binnen haast onmerkbaar buik
en borsten even op. Wat komt en
gaat verenigt zich in regelmaat.
Waar heeft ze dit geleerd, zo vredig
mee te deinen op een zuchtje wind?
Wie heeft...
De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het is februari de woeste zee
spuugt in 't hoog opspattend
schuim
bleek zijn gramschap uit
In duisternis fladdert zij
als een engel des doods
boven donkere golven van de zee
Van oost naar west de wereld rond
overal schrijdt de stilte door de straten
Onze handen beven
beroofd van w...
Yesterday
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Yesterday
all my troubles seemed
so far away
Gisteren
had voor mij het le-
ven nog veel zin
*
Now it looks
as though they're
here to stay
Nu zie ik
er haast geen
gat meer in
*
Oh I
believe
in yesterday
O ik
geloof
in gisteren
*
Suddenly
I'm not hal...
Topotijdreis.nl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 website want
een precieze kaart
van Nederland
zoom in op je stad
en zie wat
er anders wordt
jaar na jaar
van 1815 tot nu
beetje bij beetje
komt het veen afgraven
voor elkaar
cartografen
tekenen elke meter
nieuw ontgonnen
akker in
losse kanalen
zwellen uit tot
bloedvatenstelsel
nat...
Netjes woest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Uit de rechte haag,
kort, hoekig geknipt, steekt één
wilde, blauwe bloem.
BANKJE IN HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
382 zo’n eenzaam bankje in het bos
zoveel wat ze ziet en weet
ze zou zoveel kunnen vertellen
bijvoorbeeld over die oudjes die
bedaard op haar zitten te dommelen
over het hondje dat zopas met z’n plas
liet weten dat hij net voor hen hier was
de oudjes gaan er half in zitten denkend
aan d...
de dood begrijpen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
368 de dood denk ik steeds
eindelijk begrijp ik haar
maar hij blijkt erger
Zullen we
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Jij twijfelt, maar toch
vraag je me: zullen we?
Ik stel me voor dat het al zo is
op de manier waarop ik denk
dat het zal zijn, met die en die
voor- en nadelen en vraagtekens
ik sluit mijn ogen om het te voelen
en te weten wat ik zou antwoorden
als jij me dán zou vragen: zullen we
n...
20 dec. 2019 - 20 juni 2020
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
725 Verwachtingsvol schreef ik, nog kortgeleden:
Moge het zo zijn, dat alle dagen in dit jaar te gaan
als een feestdag u komt groeten...
Nu: Dat u gezond mag blijven
er is genoeg verwoest bij velen
heb gezien, gevoeld, gehoord en ook besproken
dat een vaccin toch spoedig wordt gevonden
om ied...
Liefde gaat nooit dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Zoals wolken ontstaan
en weer oplossen in de lucht.
Zo leven golven in oceanen.
Water is het dat verandert
en blijft voortbestaan.
Mensen worden klein geboren
en groeien groot.
Ze komen uit en verdwijnen weer
in het zogenaamde niets.
Wolken en golven verdwijnen niet.
Water sterft niet....
Oplichtend contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
411 zij heeft de
dag bekeken
het grijs met
dat van andere
dagen vergeleken
spectaculair waren
de verschillen niet
totdat je
op het eigen
beeld stootte
waar het grijs een
ander leven speelt
in de wondere
wereld van kleur
korte plukjes
met oplichtend
contrast alsof
de zon er nog e...
Het conflict
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 enige tijd later ontstaan
de mooie vormen
en kleuren; zij
opent haar hart
op vruchtbare aarde
gelijk een wilde bloem
dorstig slurpend bij
het opgaan van
de prille ochtendzon
en smoort als
de stekende
rode ploert de
gouden akker
op 't hete
middaguur
verzengend als 't
kanonnenvuur
namiddag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 de rand van het zichtbare
is bij de kromming
van wit tussen regels
daarachter een hek
om toegang te weigeren
een half uur na zonsondergang
een steeg omzoomd door muren
overal blindheid
om dood te lopen
de eerste straat links
om voortdurend te dwalen in
dichtgetimmerde gelijkheid
...
Virologen
snelsonnet
3.7 met 15 stemmen
565 Het werk vervult hen dagelijks met trots,
Met hen bedoel ik onze virologen,
Die eindelijk nou ook een keertje ‘mogen’,
Het middelpunt der wereld zijn ze plots.
Geloof maar dat die dames en die heren
De laatste tijd frequent coronaneren.
Psychiater (aan dr. G.)
gedicht
3.8 met 117 stemmen
39.010 ik stond bij
zijn buro
vol statussen
te sterven
bijna van verdriet
zijn pen schreef
automaties:
'valium
drie keer
per dag'
meer niet
------------------------------
uit: 'Schiereiland', 1979.
Het zieke kind
poëzie
3.2 met 44 stemmen
6.894 Mijn hoofdje! ach! het doet zo zeer!
Het schijnt vaneen gespleten;
Geen hobbelpaard vermaakt mij meer;
En schoon men vraagt, wat ik begeer,
Ik walg van lekker eten.
Al ligt geen kind zo zacht als ik,
De rust is mij benomen.
En slaap ik eens één ogenblik,
Dan worde ik wakker met ee...
Van fouten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Er niet meer zijn is onvoorstelbaar.
Is vrijheid.
Onvoorstelbaar is het huis
waarin we wonen.
Waarin stoffen wisselen.
Waarin dromers dromen.
Waarin denkers denken,
als vogels in een kooi.
Als vissen in hun kom.
Dood gaan is weer ongeboren zijn.
Zo kan gisteren morgen worden.
Zo kunne...
lelijke kunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 laat de stilte maar even
niet alles heeft woorden
niet alles is te omschrijven
te verklaren, te rijmen
laat het maar helend zijn
als zodanig beklijven
want als de woorden zouden komen
als niet meer te houden stortvloed
zal geen kabbelend beekje
meer beeldvormend veilig zijn
dus laa...
Klanken van de van de vroege ochtend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
508 ’s Morgens tussen zes en zeven
is mijn uitverkoren uur
want buiten is het leven
dan even van de natuur
Ik slenter tussen struiken,
bomen, bloemen, groen,
zie vogels zingend de straat gebruiken
en huppen in ieder plantsoen
Ook het achtergrond gezoem
van menig gevleugeld insect,
bromme...
Ochtenddroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 geen zon
vlak wit daglicht
dat me verplicht
alles te zien
te boren door de lagen
van wat daglicht
niet kan verdragen
een kevertje
balanceert op de horizon
nerven in de blaadjes
sprietjes van het gazon
doorzie de praatjes
sms-toetsen
op mijn telefoon
vervormen gewoon
wat ik wil zeggen
...
[ Zo lang en bochtig ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
354 Zo lang en bochtig,
er komt geen eind aan de kus-
paadjes in het bos.