Alle inzendingen

Politiek; dat is het leven niet Teleurstelling; dat geeft verdriet Wij luisteren en kijken tussen onze muren Naar beelden die de woonkamer in gluren Het volk kiest zijn boze en goede creaturen Wee ons: die met de macht der hel verbonden zijn In een God vergeten tijd, de horde tussen twee v...

Misschien dat een blik vaak voldoende is ? Dat goed kijken ook onzeker maakt Dat onzekerheid je wel laat denken Dat het niet om denken maar om voelen gaat Dat voelen niet zonder pijn bestaat En dat die pijn bij groeien hoort? Maar is op een platgetreden pad ook plek voor bloemen? Wat te ...

bescheiden zoals je bent kijk je toe ik weet niet hoe en waarom maakt het wat uit? spreken zonder geluid is een stille boodschap zolang ik maar snap dat je er bent hoe dan ook

te moeten kiezen zo bang om te kwetsen jou en meer nog mijzelf misschien om te verliezen om verloren te zijn bang voor de pijn om me volledig te geven ooit wordt die ene gevonden met alle risico’s van dien gelukkig kwamen we elkaar lang geleden toch tegen er bestaat geen angst ...

In mij, mijn Tempel van Vreugde klinken helder schalen levenspijn.

Op kleine meisjesvoeten, in pantoffeltjes gehuld, gaat zij haar vader groeten haar hoofdje is vol ongeduld Speciaal voor deze dag heeft zij zo haar best gedaan en met een guitige lach reikt zij hem een pakje aan De vader half wakker, het is pas half zes, glundert naar zijn rakker, naar he...

…: zang die zwanen, volgens sommigen, voor hun dood zingen... Subtitel: Hematopoiesis omvat het aanmaakproces van bloed Poiesis is Grieks voor poëzie Het mooie retailertitelwoord Omvat het aanmaakproces van bloed Dat stroomt door regels, ongestoord Door bloed en zweet geschreven ged...

Het kan niet langer wachten. Een eerste merel zingt. Het is nog nacht. Mijn liefste vrienden koester ik. De allerliefste kinderen. De allerliefste vrouw. Het kan niet wachten. Schrijven moet ik het. Nu. Niet later. Later is nu. Van het leven hou ik. Van jullie hou ik. Ik hou van jo...

woorden zijn spaarzaam leggen tegenwoordig meer gewicht op de schaal waardoor de balans precisiewerk verricht deze dagen handen en voeten zijn al gebonden door het verbod elkaar normaal te begroeten waar blikken speuren zie je verlangen kleuren alleen de lach en stem zijn on...

(bij een foto van Marielle van Uitert) Gevlucht uit dat noodlottige Syrië staat ze nu monter en elegant in de tentopening van het UNHCR te Domiz in Noord-Irak, waar zij lekkernijen uitdeelt. Het meisje met het ijsje kijkt recht in de camera, maar ze beseft niet half wat er gebeurt. Er ...

Jij zong over liefde, bergen en zeeën. En vrijheid voor Chili uiteraard, maar ook voor ons. Je bracht troost, solidariteit en blijheid voor je volk in verdrukking, dus ook voor ons. In het stadion werd je stem gesmoord; lachend sloegen ze juist je handen kapot. Daarna werd je met 30 kogels ...

Ze zijn witheet, tot tranen toe geroerd: Er hangt een sfeer van leugen en bedrog Belasting is vaak diefstal, erger nog De mensen zijn bedreigd, totaal gevloerd Er wordt gewoon omheen geouwehoerd De Dienst zegt over Renske, meisje toch! en Pieter is een uiterst lastig joch Het liefst wordt ...

Het doet er alles toe, de echo’s van wat is geweest zich nestelen op de juiste plaats in een dansende wereld in het avondrood in transparante vleugels aan de horizon verschijnen. een magistrale aftiteling, de omlijsting van een ultiem gedicht, maar altijd onvoltooid , beeltenis van m...

Die frisse vertrouwde geur van bergamot,  sinaasappelbloesem,... Hij glipt bijna weg tussen zijn vingers. Paniek maakt zich meester van zijn lichaam. Hij rent naar het schuurtje en versleept het hout voor de kachel naar binnen. Timmeren als een bezetene. De ramen timmert hij dicht. Geen k...

jullie overleden zusje heeft in de kinderhemel gouden kaarsjes branden voor ieder elk sierlijk prijkt het op hun tafeltje het houdertje in een diamanten kelk zij wacht geduldig op jullie omringd door de beschermengel met het goddelijk Licht met een stralende glimlach va...

Gistermorgen vroeg kwam ik je tegen onderweg, prachtige koe. Mooi dat het gebeurde, want ik moest meteen aan mijn vader denken, die vond koeien mooi. Heel lang heeft hij zelf ook koeien gehad. Mijn vader, al heel lang niet meer in leven en met Vaderdag denk ik dan toch nog mee...

Gevangen in de lethargie van een junidag rijg ik de uren aaneen lazuurblauw en geel ik zweef op vleugels van gelukzaligheid ik ontstijg als een wolk de bedding van de tijd.

Er is een vos aan mij verloren, iemand ben ik die met woorden handelt, in komma's doet een punt aanprijst als was het Brussels kant, handenarbeid. Is het sluw of argeloos een woord te wegen in plaats van meel? Ik bestuif mij anders en gebruik het meel van anderen. Ik loop door tarwe ...

De maan glijdt langs de ruiten En blikt mij vragend aan. 'Wat moet dat, bleke zanger, - In uw ooghoek glinstert een traan?' Zo gij de maan zelf niet waart 'k Zou zeggen: loop naar de maan. - Wat mij het oog doet glinsteren, Dat gaat er geen schepsel aan.

jij gelooft niet in Hem Hij echt wel in jou ik garandeer je Hij blijft je trouw sommige mensen accepteren jouw geaardheid niet zij zijn de veroorzakers van jouw intens verdriet één in de hemel heeft jou gezien gehoord Jezus neemt jou in Zijn armen zoals het beh...

Het sterven is een intiem beleven wat te kort kwam, niet af was in een bestaan zoals ongesnoeide bomen aan de horizon, ik moest de vruchten plukken waar het kon zij waren of ikzelf niet rijp genoeg om te mogen oogsten uit de levensdromen, berusting is vaag ritueel, dat op het laatste momen...

Alle dagen dronken zijn is ook een manier om uw saai leven even te vergeten al komt het steevast terug en zomaar blijven drinken om dat saai leven te vergeten dat steevast terugkomt -is zelfmoord- op een vloeibare en zachte manier geen mens die daaraan twijfelt en toch...

Ik was me er niet van bewust toen ik werd geboren, en mijn leven op aarde begon. Ik heb het niet gemerkt, toen ik opgroeide en me ontwikkelde als kind. Ik wist niet beter, toen de pubertijd mij parten speelde en mijn opstandigheid groter werd. Ik leerde de wereld kennen in al haar aspe...

Als het morgenlicht door het raam naar binnenglipt en zijn nog doezelend gezicht met frisse stralen aantipt dan weet zij dat voor beiden weer een liefdevolle dag begint met mooie momenten zo bescheiden in het leven dat hun samen bindt

soms is het moeilijk om te kiezen en zou je haast vergeten dat je niets meer kunt verliezen dan je eer en je geweten want in ons tijdelijk bestaan op deze godverlaten aarde zal alles ooit voorgoed vergaan en is niets van blijvende waarde weet dus goed waaraan je hecht en laat je niet zo...

als over vader het echte verhaal ik kon schrijven zou dat van alles het beste zijn dat ooit is verteld ik zou schrijven over een hart mooier dan goud steun en toeverlaat alles is mijn vader van gids tot leraar leerde hij mij leven in het goede doen door kwaad te laten zijn waard...

ik kan wel zuchten en mijn hoofd breken, doen alsof ik er niet ben, of wellicht zwijgen woorden weglaten, met sprakelozen spreken, door weer en wind banjeren door de nacht of, als Mandela, met beroofden spreken, haren trekken uit mijn kop, kaal zijn als een luis, en mijn hoofd zwaarder laten...

in deze mystieke hemel fijnbesnaard met slierten van nevel in gele kleuren kan je waterdampen snuiven van geniale zoete geuren en zie je feeën en elfen spelen met de kaart. ook kinderen en een jonge bejaarde soldaat, dansen en sjansen er altijd onvervaard ergens op die gele plaats... ongeë...

Waar chaos in orde woont. Oorlog in vrede. Haat in liefde. Waar angst groeit in moed. Tegenzin in zin. Waar mensen leren concurreren groeien tegenstrijdigheden. Waar mensen leren samenwerken groeit geluk. Daar zwaaien gesloten deuren open. Daar vlamt de liefste vriendschap op. Daar wo...

Mijn lichaam valt stil, alleen mijn hoofd holt nog door – en denkt vrij te zijn.