5506 resultaten.
Binnen-kamers
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
743 er klinkt een schreeuw
om aandacht zonder
geluid wanneer zij
deuren en ramen sluit
snakkend naar lucht,
op zoek naar het licht
liever doet zij de
gordijnen dicht,
een vlucht naar
de veilige stilte
binnen het buiten
van angstig vergeten
waar stemmen roepen,
blikken doden
en vingers wijzen
naar bomen
die krijsen...…
De machten der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 liefde
ons ongekend zacht
Integer vervagen
de nachten, de dagen
Gedachten die vragen
om springbron te worden
Van innerlijk weten
en uiterlijk schijnen
Van ongeremd leven
blokkades verdrijven
Van onbestemd zoeken
en fouten vermijden
Verdiept zijn de vragen
die achtergebleven,
gegrond zijn gebleken
De antwoorden vinden we
dicht…
het voelt zo aan
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
723 woorden vallen zacht in warme regen
dicht bij de dagelijksheid, gedateerd
en waarin ik me stil houd
waar stromen ze heen, waar zullen ze geven
zonder het ultieme
te verlaten
zal jij ze leren zingen, de tijd er uit verdringen
vermommen als herinneringen
verzen die ik uit mijn lichaam heb geschreven
met één grote beweging
van het hart…
En de boer bleef ploegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 De boer, zo dicht bij moeder aarde,
is het die altijd de innerlijke rust bewaarde
en onbewust zo veel meer wetend
verder zwoegend doorploegde grond bezaaide
om dan te oogsten met liefde en zorg bemeste vruchten
omdat hij moeder aarde paaide.
En de boer zal blijven ploegen
en bezaaide grond voor onkruid hoeden.…
De ochtendzon
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.887 In het goedkoop hotel van Boabdil
Blijven de blinden dicht, de gangen stil;
Alleen een boy gluurt door de gescheurde deuren,
Maar ziet - het is te vroeg - nog niets gebeuren.…
Geloof weg!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
533 Telkens weer,
liet ik de deur op een kier,
een kleintje dan, maar toch,
telkens weer dacht ik:
niet helemaal dicht
dat is zo definitief,
telkens weer,
dacht ik bij het sluiten,
o nee,
niet helemaal,
zette mijn voet er even tussen,
telkens weer,
totdat,
de klink afbrak,
de sleutel niet meer paste
de deur
uit zijn voegen…
Net verslaafd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
792 Het gordijn is dicht, blokkeert het licht
Lampen schijnen over mij en mooie pleinen
Natuurlijke schoonheden die op mijn beeldscherm verschijnen
Voel mijn vingers op de toetsen die de tijd verdrijven
Alle tijd verdrijvend leef ik het leven dat lijkt op het mijne…
Aan een draad hangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 Het
raam is weer dicht en het is benauwd zo zon-
der jou. Ik hang maar wat op de bank, ben ver-
legen met mezelf, ik die jou heb misleid moet
weer opnieuw beginnen, de draad weer oppik-
ken en naar je toegaan, al weet ik niet waar-…
STEEDS BIJ GOD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 zuchtje
dat al dansend voortzweeft van bloem naar bloem
omhoog zweeft _ de wijde lucht tegemoet
waar verrassende vrijheid wenkt
door ruwe stormwinden geslagen wordt
vermoeid op brullende golven neerzakt
onder vernielzuchtig schuim verdwijnt
bijna zinkt maar stootsgewijs verder drijft
lang ronddraait - tenslotte het land bereikt
zoekend tussen dichte…
Wortels
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
586 Het bos vergroeit
van inspanning,
daarin zweet het
mos, groeit dicht,
het blijft bestaan,
de adempauze heeft
het uitgeput, het
bloeit en verdort,
het past zich aan,
het licht wil niet
dat z’n takken breken
in de wind, hoor
hem smeken met
de droge lippen.…
Gebroken liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.169 Ik hou van jou
Jij hield van mij
Maar de tijd die we hebben gehad
Blijft mij altijd bij
Het zal nooit meer hetzelfde zijn
Zonder jou voel ik me leeg
Het doet me iedere keer zoveel pijn
Toen ik dat berichtje kreeg
Je voelde niks meer voor mij
Maakte je duidelijk in dat bericht
Het deed me pijn, dat wat je zei
Ik sloeg helemaal dicht…
Remedie?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Ik me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind van
de me toegemeten tijd in blaast,
steeds hoger en altijd gehaast,
reikt naar de toonhoogte van
mijn verdriet, een odyssee naar
een remedie tegen dyslexie.…
Dag
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.808 Alle harmonieën hebben ze laten horen
Alle klanken hebben ze gedeeld
Het podium verlaten valt niet mee
Voorzichtig dalen ze af
Verstild is de achtergelaten ruimte
Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee
Een schreeuwend hart hoor je niet
Ze lopen maar waar naar toe
Navigeren heeft geen zin
Voorbij het laatste lied
Ze doen hun ogen niet dicht…
Je Bent Zo Lief
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.555 Ik wil niet dat je ruzie maakt
want je bent zo lief
Toen die nacht jouw stem
gedempt en vervormd door
de broze tussenmuur
Ik volg je silhouet
Je gelaatsuitdrukking
Traag, je gaat weg
En met het sluiten van de deur
ben je er niet meer
Mijn kopje koude thee
Je bent zo lief
zo lief
[Opgenomen in de bundel "Dicht in de Buurt" (Groningen…
Misschien moet ik worden
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
588 Misschien moet ik worden als het gras:
dicht bij de grond, ongezien wanneer je
het vergelijkt met de eik, maar goed voor
iedereen die van groen houdt en zelfs
voedsel wil zijn voor anderen.…
Thuis “alleen” op de bank
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
972 Dicht geslagen gordijnen
Deur stevig op slot
Ramen vergrendeld en dichtgeplakt
De tuin verwoekerd bedekt het zicht
Thuis op de bank met een gedicht
En een kop koffie
Lege bank en stoel
Naast jou, niemand om je heen
Alleen het donker is trouw en blijft
Samen met de stilte
twee goede vrienden die het goed met elkaar kunnen vinden
je zucht…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 het gras kent geen geheimen dan
waarmee de wind het toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo…
Het orakel van Zalk
gedicht
3.3 met 3 stemmen
15.466 Dicht buitenhokken!
Bescherm dieren de kousenvoeten
- iets slaolie -
zorg voor drinkwater en
met een scheutje melk erin bevriest het ietsmindergauw!
Denk ook aan
eenzame
eenzame mensen.
-----------------------------------------------
uit: 'Mijn Vormen en Mijn Gedichten', 2000…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Het verwoest een droomaanzicht
Regen, inslaand in de sneeuw
Het witte dek is niet meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd…
Hoofdstuk van geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
919 Het huis raakt leeg
Kale muren fluisteren zacht
Nog over liefde en geheimen
Op enkele plaatsen verdriet verborgen
onder gedroogde tranen op de vloer
Liefde en warmte waaien weg door de ramen
Spiegels waarin wij glimlachten krijgen
een nieuw gezicht
De dozen staan hier zwijgend
Materialen van onze levens verpakt
De deur mag dicht
Ga je mee…
pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.336 bent
pijn is iets ergs
het zuigt je leeg
vreet energie
pijn is vaak stil
maar vaak ook niet
pijn isoleert
wat een ander niet ziet
je bent niet zielig
houdt je sterk
want dat is toch het betere werk
hoe vaak je buiten ook wordt bekeken
niemand weet hoe je bent bezweken
als je thuis en boven bent
laat iedereen maar lekker gaan
blijf dicht…
Soms is een grens jouw eigen gegeven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
592 16-6-2014
Ieder mens heeft wel wat te wensen
Maar
Waar stel jij je grenzen
Ik ben soms dwars
Ik ben soms brutaal
Noem het boos
Noem het dom
Ik vind dat niet krom
Ik ben dan gewoon ik
Precies dat getik
Op de tafel van mijn eigen leven
Soms is een grens ook jouw eigen gegeven
Ik kan hiermee leven
Ik kan hier zelfs over dichten
Want ik…
STILTE NA DE STORM
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 De auto is een schuilplaats in de nacht
De ruitenwissers zorgen voor wat zicht
De lucht is droef en donker en slaat dicht
Het is teveel wat jij van mij verwacht
Ik wil niet langer meedoen aan de jacht
Op alles wat jij mij hebt toegedicht
Ik ben volledig uit mijn evenwicht
Wie droogt de tranen die dit weten bracht?…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se op het vasteland
Wachten op een algeheel herstel
De poëet denkt, ik dicht…
Zoals jij voorheen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 Continu met mijn ogen dicht
overleeft jouw gezicht.
Als je mij verlaat
dan staat de tijd weer stil zoals voorheen.
We balanceerden in evenwicht
omarmd door het avondlicht.
Terwijl je mij nu verlaat
blijft jouw standvastige blik zoals voorheen.
Jouw strijd van overwicht
staat als titel van het gedicht.…
Stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
815 Gewenst geboren
vrolijk kind zijn
gelukkig met man en kinderen
liefde kunnen geven aan groot en klein
Als een rode draad
geluk en verdriet liggen heel dicht bij elkaar
geregeld een traantje laten
ik ben er nog niet mee klaar
Wanneer ziekte zo dominant
aan regels gebonden
ik ben een ander
met stil verdriet verbonden
Vrienden om je…
Zien
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
677 licht
Geen liefde maar mededogen
Door eenieder als verplicht
Voelen heeft hij mogen
Bron van dit gedicht
Keek haar in de ogen
Zag opeens het licht
In een droom gezogen
Op de realiteit gericht
Liefde op vol vermogen
Het gat instant gedicht
Tijd is omgebogen
Rest wat voor hen ligt
Niets ervan gelogen
Lachend doet hij zijn ogen dicht…
Van woordenstorm naar winterslaap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
537 vlouwt een menigte brindels mee
een slijver zwaakt tegendraads
maar laat zich uitlaatst meegleren
met de vreemde woordenstroom
Ik staar door het raam
herfst lijkt nu weer begonnen
ook dieper in de spiegel kijkend
mis ik mijn trouwe ogenzon
zon, waar zijt gij
nu ik u wil zien
en dan is winter
nog slechts prenataal
Ik vloem de rijkels dicht…
Op zoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 openbaarde
en in een trage symfonie langs trok
hoger en hoger
zagen de bergen en zeeën onder ons
kleiner en kleiner worden
verdwijnen in het niets
en achter ieder antwoord nieuwe vragen
de waarheid brandde permanente
gaten
anderen verdwenen langzaam uit het zicht
terug – en in de steek gelaten –
vond ik alle antwoorden
gewoon
dicht…
Uitreiking van diploma’s
gedicht
3.9 met 7 stemmen
13.990 Nu slaat voor ’t laatst de grote schooldeur dicht,
en kijk, daar gaan ze: blij en doelgericht
een toekomst met veel heimwee tegemoet.…