3973 resultaten.
Gaten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
476 Hij vond, dat-ie goed had geschoten,
toen zij zich ter plekke ontblootte.
Er werd onverhuld
nog een gaatje gevuld,
iets waardoor zich d'r omvang vergrootte.
In de kerk blijvend had-ie gezongen.
Ze baarde een wolk van een jongen
en 'n meisje erna.
't Was een tweeling. De pa
werd door ma tot een huw'lijk gedwongen.…
Gaten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Hij vond, dat-ie goed had geschoten,
toen zij zich ter plekke ontblootte.
Er werd onverhuld
nog een gaatje gevuld,
iets waardoor zich d'r omvang vergrootte.
In de kerk blijvend had-ie gezongen.
Ze baarde een wolk van een jongen
en 'n meisje erna.
't Was een tweeling. De pa
werd door ma tot een huw'lijk gedwongen.…
DE KOLENKAR
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.144 De twee grote paarden
gepeesd en gespierd
zwaar gevleesd
op de ronddikke poten:
zij schokken, zij nijgen
de koppen ter aard,
de zwetende koppen
grauw-manen omzwierd.
Zij trekken de wagen
zij trekken de kar
twee kerels! twee
werkvrome beesten:
hun vellen die glanzen
als zonzonnend git
om ronkende dampende leesten.…
Bij het krieken…,
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
587 Delen speelsheid met libellen naar
believen op het aardse heem, op de
tere vleugels van verdriet, intiemste
verhalen aan de modderige oevers van
de realiteit en de waterplas, waarmee de
zijden kousen van eerbaarheid werden
betast, kleine mensjes vol met gaatjes en
schrammen door de doornen van tijd.…
Slot: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
704 zijn mond
Zijn steengeslepen lichaam
werd één compacte krachtbaan
Toch is zijn ziel gebleven, een koele milde Bron
waarin zijn Geest weerspiegelt, gelijkend op de Zon
Het tijdstip van zijn terugkeer werd hem dit jaar gegeven
Hij schenkt het Ochtend-dal een hart en leert het volk te leven
Dan als zijn blik de ruiters vindt
hen plots ter…
Uitkomst-rijm
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.219 .
----------------------------------------------------------------
Juist voor dat De Groene ter perse ging, bladerde Charivarius, die maar geen onderwerp voor een Rijm kon bedenken, Groot-Nederland 1921 door.
Op bl. 403 las hij: “Rustig godslampte een ster”. Rijm klaar.…
Hemelvaart
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.098 Eén handbeweging ter verlossing zou volstaan,
maar draaien van de blinden had geen zin
nu nuances niet meer leken te bestaan.
Ik was gestopt met me in kleur te uiten.
Ik koos voor zwart zover het oog maar wou
en ging me binnen op het stilste bed te buiten
in mijn nagedachtenis aan jou.…
Gij hebt gezegd
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.810 Ik heb haar lief, dit schone kind
en nimmer smart daarin gevonden
al is 't mijn min, die 'k bij haar vind,
waarmee 'k haar hart heb teer omwonden,
Haar stem is zacht en zoet haar lied,
het leven werd mij schoon en licht
door d' onschuld van haar aangezicht
en 'k dacht mijn eenzaam hart verstaan. -
Gij zegt: „dit al is niets dan dromen…
Helmond opgehemeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
580 Hoog op een stoere sokkel
grijpt de gevleugelde wolkenjager
als een Pegasus naar hogere waarden
terwijl iedere toeschouwer begrijpt
dat hij de volgende Don Quichot
symboliseert, een nieuwe Icarus
die met zijn hoofd in de wolken
loopt en door de zwaartekracht
binnenkort op de harde stenen
in gruzelementen ligt
Wie streelt dan nog zijn tere…
Zolang jouw hart de hemel draagt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
748 I
Karbonkels* spreiden zich
als gloeiende kolen
over een schuivende aardkorst
Jouw tere hand morst schaduw
in genadeloos zonlicht
te fel voor jouw geopende ogen
En droogte schuurt mijn mond
waarbij mijn gekloofde lippen
jouw overvloedige tranen drinken
II
Het gekir van jonge krekels
weerkaatst in het nachtelijk ruim
dat geen…
Vrouwelijke pose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Natalia schilderde een vrouw uit duizenden,
uit miljoenen, die beantwoordt aan de diepste
verlangens van de oerman, een icoon temidden
van oppervlakkige pulp, haar liefdevolle, tere
uitstraling doet alle cultuurbarbarisme teniet.
Zij laat Eva opnieuw poseren en Adam stemt in.…
Vraag zonder antwoord.
poëzie
2.8 met 9 stemmen
7.081 'k Geloof jouw woord, ter goeder trouw,
Zei Kees: maar, zeg mij, zonder dralen:
Indien de duivel eens mijnheer de Prins kwam halen,
Waar toch de Bisschop blijven zou?…
Geef terug mijn hart!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 M’n hoofd achterover neerleggend
tegen de koude witte muur
alsof die me beschermen zou
tegen de gevoelens in me
groeiend als een tere bloem.
Geef terug mijn hart! Geef hier,niet doen!!…
De storm der gedachten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 Ik hijs de zeilen van de nacht
en dein zachtjes mee
op het kabbelen van het laatste uur
Op het middelpunt der Aarde
draai ik om het kookpunt en de zweren
heen
daar schend ik het zere been
de tere wonde en iets van waarde
torn ik aan de gulheid van
de drukkende kracht der zwaarte
Hier keert het tij, hel ik tegen slagzij aan
Woest…
DE VLINDER IN MIJN DROOM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
784 Ik raak mijn kussen, val in slaap
de droom is nu al om mij heen
op vlindervleugels zweef ik weg
ik ken hier heg noch steg
herinneringen komen nu al boven
wat hoort bij mij en is van jou
mijn lieve metgezel met vleugels,oh zo teer
jij past op mij, dat ik me niet bezeer
dit is een leven in een atmosfeer,
die ik niet ken maar wel begeer
jij…
Uit liefdesverdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 (voor Chen Lin)
Als Chinese popzangeres zong je de sterren van de hemel
en je plaatste er nieuwe sterren bij
die eeuwig zullen stralen
ter herinnering aan jou
en jouw liefdevolle stem
Je kon je eerste man maar niet vergeten
en je huilde de kussens tot trieste beken
waar de haaievinnen rond je hart cirkelden
waar het donker van je pupillen…
TERUG-BLIK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.520 'k Vond geen vriend in de stoet,
Die ter kerke zich spoedt.
En voorheen kende ik voornaam en have.
Maar de grijze zonk neer,
En de knaap van weleer,
Buigt het hoofd nu als grijze ten grave.…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 De hagel wilde ook meeregeren,
daar moest de bloesem dan maar van leren
zo teer, zo vlug, en zo tekeer....
Kort is je leventje klein bloempje
maar nu je op de straat ligt,
treur je niet,
bedolven onder zware voetstappen
zeur je niet.
Leer mij te geuren,
te kleuren, te geven,
hoe kort of hoe lang het leven,
niet te zeuren.…
Hamsa
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 In het huis achter deze poort wonen goede mensen
met zuivere geesten
mannen - hun vrouwen en ook de kinderen
vijf maal per dag
reinigen zij hun lichaam en zuiveren zij hun ziel
want Allah is hun God
en als de moezzin vanaf de minaret
hen oproept tot gebed
werpen zij zich ter aarde
zoals alle gelovigen
om hun soera’s te zeggen
hun lichamen…
Zelfbeeld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
837 Ik weet het toch, oh meisje teer,
dat het zo'n pijn doet diep van binnen.
En dat je telkens weer niet weet,
alwaar je moet beginnen.
Ik weet het leven is niet fair geweest,
met vele tegenslagen.
Kies nu eens voor jezelf mijn kind,
en probeer niet anderen te behagen.…
et in arcadia ego
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
424 Tot plots nagelvlijmen
de tere huid doorgraaien,
het dunne vlies der ingewanden scheurend.
De scherpe dood...
De mond die zacht de roede koestert
ontbloot de tanden, bijt zich vast
in het zachte ebben van voldane lust.
En scheurt het delicate vlees
tot rauwe rafelige homp.
De doffe dood...…
De handdruk.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.909 Ik weiger uw handje zo keurig en teer,
Mij angstig en huivrend geboôn!
Ik vraag u geen handschoen; ik weiger die eer;
Al waart gij Jouvin in persoon!
Uw harige rechte, mijn Bello, zegt meer,
Dan 't pootje, zo keurig, zo schoon!
Een hand zonder zenuw of leven of kracht,
't Is onzin, 't is laster, verraad!…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 Wat is de tijd, waarop wij hunkrend teren,
voor 't eeuwig beeld van strand en zee en lucht,
waarin de vogel op zijn wieken vlucht
en arme mensen steeds hetzelfde leren?
Ik wacht in de gevangenis aan zee
op 't uur, dat een mijn deur zal openlaten.
Maar dan? Wat moet ik in die volle straten
en al die tijd... Wat moet ik daar dan mee?…
Teerbemind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Teer maar gretig landt vanuit de oceaan een meisje, eerst op haar
moeders buik, niet veel later strek ik mijn armen uit en eindelijk,
eindelijk kan ik mijn rozige hoofd in haar nekloze zachtheid
bergen en betoverd rondneuzelen door het bekoorlijke bouquet.…
Tribunus plebis
poëzie
4.2 met 4 stemmen
940 Ik kom Tribunus Plebis soms,
des avonds rond de negen,
gezeten voor zijn stenen kroes,
ter club-vergaring tegen.
Ofschoon wij nooit of zelden, in
malkaars gedachten delen,
belet ons zulks niet, nu en dan,
te saam piket te spelen.…
Troostcafé
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
809 Het drankgenot wordt ondersteund
door een hagelwitte filtersigaret,
zo ongeveer de dertiende,
ter verhoging van de innerlijke pret.
De bar is inmiddels geheel bezet
door individuen met of zonder zorgen
om even alles te vergeten.
In ieder geval tot de volgende morgen.…
Het denken geeft reden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
862 Een kerstster schijnt; en wat ook
ter wereld verdwijnt; jaarlijks ziet men
vanuit het oosten gericht, een ster op
de wereld die voor even de vrede belicht.…
De echo van de lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Geen plaats ter wereld
ontrouw aan zijn gezag. Een clown,
een marionet in een wereld van
geweld. een mens in de massa die
het ons anders verteld. Zijn acteren,
zijn jongleren op het koord van
de lach. Zijn stemmen van vrolijk
stemmen wandelen van dag tot dag.
De echo van de lach schalt over
de wereld.…
Als je kinderen niet meer gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Verdrietig als je kinderen niet meer ter kerke gaan
We dachten dat we ze zo goed hadden opgevoed
Maar achteraf gezien, toch niet zo heel goed?
Toch hebben we als ouders ons best gedaan.
Een schuldgevoel achtervolgt ons nog vaak
Ze zijn gedoopt en in Gods verbond opgenomen
Kunnen ze aan Gods liefde en trouw ontkomen?…
LIED
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.963 Al na een duistere avond,
Ter helle middernacht.
Mocht ik een lied vernemen
Dat gaf mij nieuwe kracht.
Ik hoorde een engel blazen
Op zijn kleine trompet;
Ik zag een engel blazen
Op een kleine trompet.
Al in een groenen morgen
Ontwaakte ik, mijn bed
Was tussen bloem en palmen
In helder licht gezet.
En was het wel de morgen?…