7766 resultaten.
WEES MIJN ROTS
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
1.957 waar is mijn geloof gebleven
nu'k het nodig heb ben ik het kwijt
hoog heb ik er van opgegeven
nu viert hoogtij droefgeestigheid
lieve Heer, ik wil niet twijf'len
gelijk een golf op woeste zee
wees mijn rots in sterke branding
en, neem ook mijn twijfel mee…
kindertranen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.434 een kind in tranen
verbergt stille wensen
huilt zacht zijn dromen
onvervuld
het reikt naar sterren
droomt van de zee
ontdekt zijn angsten
aan het eind van de dag
waar duisternis valt
in gesloten ogen
tranen verdwijnen
zijn wens
verschijnt…
kind in tranen
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.789 een kind in tranen
verbergt stille wensen
huilt zacht zijn dromen
onvervuld
het reikt naar sterren
droomt van de zee
ontdekt zijn angsten
aan het eind van de dag
waar duisternis valt
ogen gesloten
een traantje verschijnt
zijn wens verdwijnt…
Voorkennis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 Het onderzoek naar huizen op Bonaire
brengt binnenkort ook helder aan 't licht
dat ik voor de verleiding ben gezwicht
aan zee had ik een heerlijk pied-à- terre
waarom maakt Brinkman in de Kamer al die stennis
ik heb zo'n huis gekocht, maar deed dat voor 'n kennis…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.047 Neem me mee
en draag me
op de vleugels van de wind
over zee
ver voorbij de horizon
zwevend op de wolken
verstoppertje spelend
met de sterren
als een kind
hand in hand
reizend door de tijd
op zoek naar het
beloofde land
waar alleen liefde is
en geen strijd…
Vakantie
hartenkreet
2.3 met 23 stemmen
4.891 En de zon
altijd weer, de zon
over mijn haar, mijn lijf
en daar beneden
over mijn benen,
zand tussen mijn tenen
en iets verder golven in galop
in zee
altijd weer heen
en dan terug
het water, het strand
ik drijf mee, laat los
los op
in golven, in water
in Mediterranee.…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 In oerwouden en woestijnen,
op rotsige hellingen
en onder het oppervlak van elke zee;
al duizenden jaren
verbrokkelen zuilen.
Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
Onredelijk?
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
865 Redelijkheid gebiedt ons
te stellen dat er geen
zonnebloemen groeien
op de bodem
van de Middellandse Zee.
Vlinders brengen geen
nacht door op de maan
teneinde het stof
voor hun vleugels
te vergaren
en zeesterren slapen niet
op de rotsen
van de Sierra Nevada.
Dit is precies
waarom men dichters
onredelijk noemt.…
Dalida
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
849 een blikvanger in de
achtiende divisie
van begraafplaats Montmartre
als een vorm
van ontkenning
staat zij daar
'herrezen'
uit een zee van bloemen
die tot jaren
na haar dood
nog dagelijks
door bewonderaars
worden bijgezet…
Ergens
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 Het uitzicht vindt zich
aan de zee waar de ene meeuw
de andere het fluisteren beneemt.…
aan de slag met spetters na
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.634 alle dagen van het jaar
is er echt veel te doen
in het luisterrijke Wassenaar
temidden van villaparken
riante buitens landgoederen
kom je gratis en voor niets
zo maar aan de Slag
heb je het daar wel gehad
zoek de spetters van Tikibad
niet ver van strand en zee
neem je ’n Duinrelletje mee…
geroofd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
914 waar ben je nu
jij die bevallig
naakt hing
aan de wand
sprakeloos
liep ik op je toe
je leek een zandduin
aan de zee
zonder ogen
bekeek je mij
je was volledig
heup en dij
waar ben je nu
jij die bevallig
mij de schroom
ontnam
wie heeft je leest
geroofd
je lijn
ontvreemd ?…
Drenkeling
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.071 Ik was aan boord op je schip
Geweldige koersen gevaren
Maar opeens had je besloten
Om me achter te laten
Ik dreef op zee
Bedwelmend in je golven
Tranen niet zichtbaar
Door zeewater bedolven
Al happend naar adem
Spoelde ik aan op land
Jij was de horizon al voorbij
Al in een andere haven gestrand…
troebel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 blad verdwijnt
in woorden
letters druppelen
de inkt blauw
op de vlonder
in een hoek
op een pruimenpit
liggen spatten
als zinnen
verfrommeld
in te drenken
ze zinderen na
in een hoofd
deinend
in de strandstoel
met een pen
die uitliep
door de zwoelte
en de golven
die zee schrijven
om te vergeten…
Liefdestij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
581 Liefdesvloed
Overspoelend
Dompelt onder, brengt mij boven
Doet mij in z'n macht geloven
Liefdeseb
Meeslepend
Voert me mee, ver van de kust
Hartsvertrouwen dat mijn angsten sust
De maan, de zee
Aantrekkingskracht
Zij, in dit spel van liefdestij
Zijn ondanks afstand zielsnabij…
Oerkreet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 ze beweren dat de zee blauw is
zij denkt hem groen
de hemel purper
met witte schapenwolken
vogels van diverse pluimage
beheersen de lucht
maar ook de aarde
de tijd sluipt op kousenvoeten
en staat stil
als in een oerkreet
en intense grom
de grond onder mensenvoeten wegzakt…
Fata Morgana
netgedicht
4.9 met 30 stemmen
738 Hier leef ik
in de spiegel
van de lucht
en drink het licht
uit kleine dingen
de wind vraagt mij ten dans,
de zee zal blijven zingen
en de zon kust
gedroomde woorden wakker
tot een nieuw gedicht
als een kleurrijke vlinder
die ik vond
op het strand
van mijn gedachten...…
Snelle Jelle
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.166 Hij kan nu beginnen:
de man heeft een zee van modellen.
Hij maakt een portret, maar het blijkt,
dat-ie niet naar de toeschouwers kijkt.
In de weer met penseel
denkt-ie: ' 't Zijn er zo veel,
dat er zeker wel eentje op lijkt.'…
Ik heb jou mijn naam beloofd
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
636 donker daagt jouw schaduw
op het bankje bij de dijk
je wiegt met de meeuwen
en fluit de golven voor je uit
de geur van pijptabak
trekt wolkjes in mijn hoofd
ik lees de omrande woorden
laverend boven zee
blijf ik je ontmoeten
ik heb jou mijn naam beloofd…
Waterweg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 Het water glijdt geruisloos en gedwee,
toegedekt door een kalme waas,
naar een horizon van eeuwige zee.
Het water is weg uit de uiterwaard.
Zolang het duurt,
uiteraard.…
Zonnebloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Zonnebloed gutst
over een spiegelgladde zee
naar de ingetogen kust
en brandt de cadans
uit mechanische ijver
van klerken op het land
waar het vloeibare goud
door de loopgraven van
ingesleten patronen danst
de weerlozen smeden
broze pijlen en richten ze
zacht op het zonnehart…
Bloei maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 heb ze geplant
dichtbij en
in het verre land
zaden die
voornemens dragen
uit mijn rugzakje staken
in het zand
bij duinen en strand
waar zee ze drenken kan
in de zwarte aarde
van het binnenland
op heuvels zonnigste kant
ik zal ze verzorgen
mijn voornemens op rij
bloei maar dan kan ik ze voorbij…
gedichten.nl
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
451 natuurlijk zal ik wel weer
een gedichtje schrijven
maar of het ook daadwerkelijk
gelezen gaat worden
dat valt nog te bezien
er is een teveel aan dichters
een overvloed aan dichtzucht
en een enorme hoeveelheid verzen
zoveel zelfs dat we dreigen
onder te gaan in die onstuimige
zee aan grote woorden...…
Zoals jij...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
737 de zee
ik zag haar huilen
in zilvertranen
drijvend naar de kust
zover van de einder
zoekt zij naar rust
zoals jij…
die tussen grijs geglinster
naar witte zeilen zoekt
zweefvogels in wolkenstrepen
naar de verbinding
van eens en ooit
in een zeker weten
van niet meer
nooit…
(Voor Liesbeth)…
Leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 leegheid
laat het
rode bankje zien
het verlokkend
rood is zinloos
niemand wil mee
diep in die
grote blauwe zee
de sleutel van de
grote klemmende
rode deur
ligt op de bodem
wie goed zoekt
zal niets vinden
de sleutel
wacht…
gedichten.nl
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 natuurlijk zal ook ik wel weer
een gedichtje plaatsen
maar of het ook daadwerkelijk
gelezen gaat worden
staat nog maar te bezien
er is een overvloed aan dichtzucht
een teveel aan dichters
en zo'n hoeveelheid aan verzen
zo zeer zelfs dat we dreigen
onder te gaan in een enorme zee
aan veel te grote woorden...…
KOMENDE SCHEPEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.556 Ik zit aan de zee in de donkere nacht.
Met ogen als vuurtorenlichten
Tuur ik naar verre kusten en wacht,
Op overzeese berichten.
Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar
Naar schepen die langzaam komen,
Met lichtende blikken zoek ik naar
Het schip uit het land mijner dromen.…
Zeeën van zorgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
853 Eenzame traan in een zee van zorgen,
verborgen achter gemaakte vrolijkheid.
Iedereen loopt door,
maar ogen verraden de waarheid.
Het doek valt,
naakt en kwetsbaar sta jij daar.
Ik wil helpen,
je vlucht.
Machteloos kijk ik toe,
hoe einde nadert.…
ik had een droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 Ik had een droom
Over een sjaal, die waaide weg
Over een schreeuw, die weerklonk
Over golven, die het zand overspoelden
Over een zee die ruiste
Ik had een droom
Over bloemen, die geurden
Over dieren, die dronken
Over paden die elkaar kruisten
Ik had een droom
Over twee mooie ogen
Over een vriendelijke lach
Over een liefdeskus…
landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 de fletse zon hangt tussen
het grauwe wolkendek
en de grijze zee
een kracht die geen lawaai maakt
keert het donkere hart
naar binnen
onder een glazen stolp
het stroperige gevoel
niets dan wachten
in de verte vogels
als kleine stippen
zoekend naar al het eetbare…