5616 resultaten.
Willy Alberti
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 en je kijkt dan naar
de blauwe lucht met haar
op je arm, kijk schatje
dat is de lucht en zie
daar komen de donkere wolken
maar dat is alleen maar regen
kijk eens hoe mooi de regen is
en al die natte rode bladeren
van de bomen die maar staan
te ruisen in de regen en de wind
en ja een wollen balletje met
een rinkelbelletje op de…
Verlangen…
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
677 De blauwe regen op ons pleintje,
tooit zich wazig groen.
Zijn lange vingers tastend,
naar de warme lentezon.
Hij moet zich haasten,
't is al April, dus niet gewacht.
Nog maar enkele weken,
tot zijn bloesempracht.
De merel wil zo graag
Zijn nestje bouwen.
Terwijl hij wacht
op zijn dichte bladervracht.…
Langs de oude IJssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
718 We liepen
langs
schuchter groen
in onze wandelschoenen
Eenmanspaadje
aan
de Oude IJssel
lucht boven ons: loodgrijs
Waarin wakken
licht van lente
blauw van kou
van 'n vroeg april
Merels
lijsters,stil
of
van de wijs
Wind
wist niet
van wanten
bleef steken in z'n gril
Het scheepje
aan
de wal gebonden
droomde zich…
Onder de maan van overdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 Lezen kon ik dat jij
in die bedrieglijke wildernis
chaos van zinloze feiten
jouw gedichten opdroeg
aan de zee van springende vissen
blauwe luchten boven het strand
en dat je mijn gedichten las
met de glimlach van een dolfijn
duikvlucht van een dronken meeuw
eindelijk vrij en onafhankelijk
in de oceaan van dromen
kwam je uit het…
Ochtend glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 in alle rust en kalmte
raken stralen hier de aarde
bevrucht alles door de warmte
om een mooie dag te maken
dieren en vogels gaan naar buiten
wolken drijven over
die de blauwe lucht deed sluiten
een felle bol zweeft hoger
velden worden zichtbaar
door knijpende ogen heen
een nieuwe ochtend is daar
laad alles op, neemt alles mee
het…
hartslag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
644 nog niet door
ik staar dromend naar buiten
lijkt het alleen maar zo of omarmen
de takken zich boven het vijvertje
waarin twee eenden liefdespoëzie schrijven
zal ik mijn eenzaamheid nog voelen
wanneer ik nevelvlagen oplepel
om daarna, tussen tong en lippen, de tijd te leggen
het dringt nog niet door
maar straks zal de cirkel als een blauwe…
Roze wolkt je lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 jij hebt
nooit geleerd
over wolken te lopen
ondanks het roze
dat jou intrigeerde
al sinds je kindertijd
in die kleur vond jij
alles van boven bij gebrek
aan vertrouwen in eigenheid
zij bleven onbereikbaar
maar jij verruimde je palet
blauw en groen kwamen aan zet
in lange schemeringen
maakten zij contact zodat in op en
ondergangen…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 vandaag lopen de
sporen niet naar
behoren zij wijken
zover wij kunnen kijken
bloemen reiken
hun mooiste kleuren
maar deinzen als
wij ze willen keuren
zelfs het licht
heeft iets onbestendigs
in licht bewolkt schijnen
lijkt blauw te verdwijnen
mijn woorden raken
jouw snaren verkeerd
laten stilte weer dansen
op vermeende dissonanten…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Hoe liefelijk is dan mijn vlakke land
Met zicht tot aan de einder
Waar zich de blauwe hemel spant
Tot nevelig woud aan de horizon
Geluk zover men ooit verlangen kon…
Vlaggeparade
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
593 het thuisfront
gaf jouw
liefde/kracht
sommigen terug
in het
gezinnetje/hoofd
vol ellende
dit hadden
zij tevoren
niet gedacht
met deskundige
hulp die
donkere kamer
uitgestapt/positieve
wending/grote
ommekeer
wij Nederlanders
waarderen dit
zeer
voor deze
helden groot
ontzag
voor hen
allen een
hoog gehesen
rood/wit
blauwe…
Grijzig zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 grijzig zwart
smeult nog het vuur
licht rood op
in vlaagjes tochten
waar eens de
vlammen schroeiden
het blauw en geel
afwisselend gloeiden
daalt nu de
hamer van de smid
vormt het
zachte ijzer tot een hoef
het slaan der gaten
voor het koelen moet
om wat extra te houden
op de nieuw beslagen voet
diep in mijn herinnering…
Het stille sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 waar aarde ooit
de blauw groene
parel in ons stukje
heelal mocht zijn
is dat festijn nu
helaas verdwenen
al decennia lang
verbleken de kleuren
in het gebeuren van
het stille sterven dat
wij in vervuiling onze
kinderen laten erven
waar eens de
cirkel helend
gesloten was
breken lijnen zien
we elkaar voedende
relaties snel verdwijnen…
Danste zonder wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 vandaag
op aarde was
de ochtendzon
scheen licht contrast
schaduwde wat
nog slaperig was
om in het proces
van ontwaken
alles nog eens extra
mooi te maken
in je lenteachtig
lief bewegen
bloeide kleur
dauwde kou het
gras met de
fijnste druppels
die edelsteenden
als kristallen van de zon
je danste
zonder wolken
het lichte blauw…
TENTOONSTELLING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Tussen de boomloze vlakte die over de horizon reikt
en de rand van het wolkendek,
evenwijdig erboven,
verdwijnt in blauwe tinten het licht
uit het sobere gamma van Opdahl
Gelaten hoor ik beschouwingen aan
over een duurzaam,
klimaatbestendig bestaan -
prettig verpakte abstracties,
verklaring met sussende data, een slimmigheid,
een…
Flambouwen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 Zeppelins en loden luchtkastelen
olifanten in hun hemelvaart
echo's dreunen zonder te verhelen
de donderslag der blauwe walvisstaart
grommend drommen robben op een eiland
ivoren torens flitsend als flambouwen
fakkels drijven wiggen in hun flanken
een schuilplaats!…
Voorbeeld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Eerst de knal dan
een blauwe bal
als Gods boodschap
ingehuurd als voorbeeld
voor het hele heelal,
zijn regels brachten
ons van de wijs
als meervoudig
bewijs voor een
denkbeeldig paradijs
de ster als zon beroert
het water van waaruit
de evolutie naar alle
uithoeken van de
aarde is gestuurd in
alles wat ontwaakte,
ontstond de…
Een vergeten steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 einde van de pier
om ongestoord
naar het concert van
de wind te luisteren
in grandioos akkoord
geen bladgeruis
of brekende takken als
vallende dissonanten
verstoren het watergeluid
dat in zijn robuustheid
dijk en waterkering heeft
gekend en hen heeft verwend
met alles vernielende ritmes
langzaam kleurt de
kracht van de wind in
blauw…
Reeel gevaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 De mensen zien weer blauwe lucht
Weer vissen zwemmen in kanalen
Ze moeten daarvoor wel betalen
Soms met hun allerlaatste zucht
Het is nogal een harde les
De mensen zullen moeten kiezen
Voorkomen dat zij gaan verliezen
Hier zweeft het zwaard van Damocles
Techniek, fabriek en industrie
De arts, de wet, de zuurstoffles
De mensen moeten zich…
schetsen in kleur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 ‘k zou zo graag
je hemel kleuren
met pastel en blauw
een oranje gloed
bij de horizon
een vredig schilderij
om eindeloos te kijken
voor als het leven
je pijn doet
jij hebt je schets
allang gemaakt
je potloden liggen klaar
ik zie donker en licht
er mogen wolken zijn
‘k zou zo graag
je eeuwig beschermen
voor donker en kou…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Wat blijft is naaktheid,
wit kleed dat de wond bedekt,
tot -door voorjaarswarmte afgelegd-
de knop zich naar 't leven strekt,
en een nieuwe tak
het hemels hemels blauw omlijnt.
Gedachteloos,
het spattend licht vanuit hoge kruin
vormt honderdduizend zonnen
waarin het blad verbrandt
en groen opnieuw verkrimpt
tot breekbaar bruin.…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
424 beter dan het luisteren
naar bizarre
verhalen
is het kijken in ogen die van wijsheid
en liefde stralen
de zon op zien gaan
in donkere tijden
van het leven
de dagen om bang van te zijn
we willen niet op geven
in ziekte verdriet en pijn
maar moedig onze levensweg gaan
de blauwe geopende deur van leven
en liefde waar we naar binnen…
Jij en ik.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
644 Mijn vulpen zoekt weifelend
het wit glanzend papier
Blauw lopen scheve letters
van holle woorden,
naar stotterende zinnen,
zinloos, betekenisloos.
Mijn zakdoek veegt driftig,
troebele bril en natte ogen.
Die het wazig schrift spiegelen,
onbeduidend verloren naast,
de afgeleefde kleurenfoto als
vervallen momentopname.…
Je eerste duik
netgedicht
5.0 met 99 stemmen
441 jij hebt mij
je hand gegeven
die even boven een
blauw witte golf
leek te zweven
glinsterend
applaudisseerden
rollers in opkomende
vloed hun verfrissing
in zomerse gloed
jij rende lange
passen vol courage in
nog onbekend gebied
ik kende de diepe kou
die je zo niet ziet
je lachte om mijn
voorzichtigheid ik
genoot mateloos…
Gewapende stilte
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
540 ik zwaaide wit
een maagdelijk
doek voor vrede
we schreeuwden niet
maar gonsden in
veelal lage tonen
in ongearticuleerd
komen bleef de club
rustig stromen
na enige opschudding
hier kregen we
horzels in het vizier
geel blauwe kleuren
formeerden het
toekomstig gebeuren
maar wij zijn af van
het dollen weigeren
in stof te rollen…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan
Zeg ook maar tegen de daken
Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken
maar gelukkig ook over de daken heen
Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht
de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw
ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en
In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen
Ik zie ik zie…
Erfgenaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De steen is glad, altijd koel
altijd even blauw
en thuis in mijn zak
We zijn aangekomen en onderweg
We leven en logeren
vandaag in dit hotel
Het uitzicht is wonderlijk saai
Je hoort de treinen razen
over het passeerspoor
Jeanette heeft haar reiskleren uitgedaan
Ze zit te lezen, het is nog te vroeg
om beneden te gaan eten
We hebben…
ruggengraat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
480 een tram ramt een bus
sleutelbeen
ribben breken
bekken doorboord
wat blijft over
vermoord door het leven
gekluisterd aan
het Blauwe Huis
kapot lijf kapotte liefde
het verscheurde leven
op het doek de verliezen
dreigende luchten
bloed gaat over in bloemen
aderen verbinden mensen
en altijd haar intense blik
haar ogen houden…
Violist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Doelgericht gestreken, en naar het blauw gedragen,
het licht volgend vanuit een mensenhand.…
Hemelvrouw
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
688 in deze dundruk zodat je
me kunt vergezellen
in alle nieuwe tijden
op weg naar nergens heen
mijn ongekroonde koning
der witregels, zei je, en je zoende
me troostend om het grapje
en stilaan moest je gaan en je
zocht naar afscheidswoorden
mijn kleine hemelvrouw
schuif nu alle wolken weg
zodat ik je lach zie
zuiver in dat mooiste blauw…
Jouw lichtvlinder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
830 Als vlinders komen zitten
op je handen en je voeten
likt elke gehuilde traan
die het leven vangt
op donkere dagen
en de slapeloze nacht
weet dan dat na diep verdriet
ooit weer toekomst lacht
dan zweven
bloemen in je haren
geurend als de mooiste zomerdag
jou een blauwe hemel aanreikt
die langzaam
aan de kimmen trekt
waar nieuwe hoop…