Alle inzendingen over vogels

5363 resultaten.

Sorteren op:

Gevleugelde gevoelens?

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.330
Een vogel zijn lijkt soms zo mooi maar ook voor hen is het leven hard!…

Een spoor van verlangen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 906
In stilte herlezen, van heimwee genezen; dat niets je verstoort: de bloem noch de vogel, het huis noch de lach. Blijf maar verlangen naar wat je ooit zag in dromen en tekens, in lied en in lust en weet dat verlangen hier nimmermeer rust.…

Zij

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 871
Haar liefde blijft stromen diep in haar groeit het verlangen Daar staat zij als een vogel zo vrij Geen tralies meer die haar weerhouden voor het eerst sinds jaren is zij blij Nu zit ze op een bergtop en rust uit alles gegeven, alles geleerd Zich aan vele stenen gestoten maar zich nog nooit bezeerd…
Zizi30 augustus 2005Lees meer >

De berusting

gedicht
2.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 13.321
Op zoek, zoals de vogel naar zijn vlucht, naar uitdrukking - een bal, een schommel, een touw: lijnen. De ontoereikendheid van de ervaring! Of woorden van die strekking. Het nut schiet er bij in, maar we leven.…

klokken klepelen speels

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.118
ze de oogst voorbij de gele tooi van hooi kleurt nu het groen van malse lenteweiden met oppers op een rij kraaien vliegen op boeren rechten traag de ruggen, stugge koppen weten van de tijd van eten klompen uit als de boerinnen komen een dankwoord aan de Heer de schaduw van de bomen rusten als de hitte zindert op de velden vogels…

Blauwe opening

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Mijn handen beven als ik aan je denk Mijn lichaam rilt bij de gedachten die ik krijg Het is zo koud hier zonder jou De zon verzwolgen, zwarte hemel Geen liedjes van de vogels meer De bloemen verliezen ineens hun geur De schilderijen aan mijn muren grijs Ze zijn beroofd van elke kleur En zittend op mijn blauwe bank Mijn blik dwalend over het…

uitgeslapen

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.193
als de maan is uitgeslapen en de zon nog even wacht ik na wat rekken en wat gapen mij voorzichtig losmaak uit de nacht ruik ik bloemen zet ik thee smeer ik boter op mijn brood ga ik met de lente mee kleur ik bleke wangen rood als een vogel in het gras die met schuine kop naar voedsel speurt zie ik hoe jij in versleten ochtendjas…

alleen I

hartenkreet
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.062
dicht tegen me aan zit jij voor ons een oude lantaarn daar achter de grote kerk op het stille verlaten plein rechts het fraaie huis waar mijn grootmoeder woonde als jonge vrouw een enkele vogel fluit ik vertel weer uitgebreid liefdevol kijk jij naar mij terwijl je luistert aandachtig en opgewekt...…

Mijn hond en het bos

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Zij loopt voor me uit In het frisgroene bos Een grijns op haar snuit Hier kan ze los Ze rent achter vogels aan Over krakende takken Ze snuffelt verbaasd Aan voorbijgaande slakken Een andere hond Wordt uitvoerig beroken Een duik in het water De stok 100 keer Het wordt steeds later Maar zij wil nog meer Ik klop op haar flank Krijg…
merle ;-)22 augustus 2004Lees meer >

Op hem de zon

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Ik steek m'n hand op om te groeten ik hoop dat hij het ziet maar hij ziet alleen de vogels mij ziet hij niet.…
richard3 december 2004Lees meer >

Nooit

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Het is winter in mijn hoofd Seizoenen wisselen hier snel In mijn ogen de zon gedoofd Uit mijn haar de bloemen Alhoewel ze gisteren nog bloeiden voluit en de wind zachtjes de hitte bleef plagen is hij gekomen zonder geluid zonder gêne en zonder vragen liet hij vogels sterven in de kou Klauwen in mijn geest gehaakt vernietigen alles waar…
vanja3 december 2004Lees meer >

Geniet

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.345
Geniet van de azuurblauwe lucht de vogels in hun vlucht ruisende bomen van liefde dromen een steelse zoen in het gras zo helder en groen rozen die geuren de natuur, met haar wonderschone kleuren een glimlach van een kind de zon, de zee en de wind een wandeling langs strand twee mensen, hand in hand een zachte bries langs je wangen wat…
ria29 juli 2007Lees meer >

Kleurige kruin

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 682
Dan vliegt een vogel mij voorbij verschrikt doe ik een stap opzij. Langzaam loop ik door de tuin kijk steeds weer naar die kruin. Het zit tegen de horizon geplakt ik word weer door de herfst gepakt.…

Zomaar een zondagavond

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 724
Zomaar een zondagavond, maar met teer lentegroen, met vogels die zich laten horen en zien, met mensen die dankbaar zijn om de zon en die mekaar groeten. Maar ook het weten dat onze bovenbuurman te jong gestorven is en dat zijn vrouw nu treurt en eigenlijk helemaal niet meer weet hoe nu verder.…
Adeleyd25 maart 2007Lees meer >

dagsluiting

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.211
Geluiden van de dag verstommen bij het vallen van de avond late zon straalt nog even haar gouden gloed gedachtenstromen ontlokken zich aan m'n gemoed onzichtbare wind wiegt de takken als een moeder met haar pasgeboren kind vogels geven hun laatste lied ten gehore die als een symfonie klinkt in m'n oren de maan schijnt als een glinsterende…
ria2 juni 2007Lees meer >

Dichten verbeeld

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 939
Kippen zonder koppen Narazend kallend Verstoren de ritmiek Van de grijze massa Wegdobberend op lauwe golven Met hersens besmeurd Wordt de grijze massa Geelgroen in ontbinding Bloederig fladderend Breken vervallen woorden Een stabiele geest Ooit gelukkig geweest Koppen zoeken hun kippen Vreemde vogels helpen Met kwakkende penselen…

'Gebleekte Zonneschijn'

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 913
De hoop van ontmoeting van gelijken behoeft hij niets meer te duchten om als meeuw op een vrijhaven neer te strijken waar hij wil landen om zich te hervinden geringd als vogel gedoemd tot vluchten.…
pama2 maart 2008Lees meer >

Een stem

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.083
kunnen wijzigen aan het feit Een stem spreekt Schreeuwend om hulp Geen grip hebbend op een wens Van angst doorweekt Een stem spreekt Smekend om vergiffenis Spijt hebbend met bloedend hart Verdragend het zware leed Een stem spreekt Vol pijn en verdriet Een stem huilt Laat me niet alleen, vergeet me niet ©Schrijfster: Anja Maria Vogel-Vereijken…

Waar de winter was?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 715
Ik adem als een vrije vogel door wijdopen neusvleugels. IJs dampt uit in wolken zwierig walsend buiten maat. Hemels deinen op de zon, cimbalen schellen golven. Ik zweef, los in de benen mijn voeten flappen het roer. Nu duik ik, ben walvis stroomlijn, zwiep in zee.…

Icoon

gedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 14.027
Lemen voeten kreeg ik, veren van de vogels die haar omhalsden ik voelde mij zo wijd als zij.…

Schimmenspel

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 946
Een zwarte vogel tuurt in de diepte van de nacht, verscherpt zijn blik. Een eenzame ster licht even op. Druppels doorschijnen een bleke maan. Het is even eeuwen ouder doch schimmen komen en gaan.…

de pelikaan

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.021
amos zag een vogel in de wolken zich verwonden en de wonde was de zon die dalend in zijn bloeden ging vertolken wat hem als kind reeds zo ontstellen kon ik dool opnieuw door donkerholle zalen waar spiegels voorhistorisch licht ontvingen en in ’t gebinte stil de hymnen hingen – wat dwingt mij hier alsnog verhaal te halen ?…

Zo Maar Dromen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Dan is er niet het fluiten van kogels, Maar het fragiele fluiten van vogels.…

vreugde voor morgen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 698
luistert ze wentelt in je diepste lagen maak ik plaats in mijn armen en wieg je tedere woorden met het hoofd voorovergebogen zoals regen tegen het raam glijden schaduwen van uren zwaar gevuld niet in de verte achter afgesloten deuren maar dichtbij in de eenheid van mijn oorsprong ik kus je ogen, ongestoord totdat mijn ziel de vogels…

Lapidair 15 *

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 964
De vogels zwijgen gelukkig nog niet. Erfzonde: Zie daar! Mijn plaats onder de zon. Het weer is schraal de forsythia geel de maand wreed. Matses gebroken gaan rond. Deze vrijdag – egyptische duisternis vleugelslagen. Zij bestelden ter plekke. Verbeelding en liefde hielden in leven.…

De boom die tussenbeide kwam

gedicht
3.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 18.140
Toch was er tussen hen het zachte zingen van de gordijnen een wolk die aan het raam voorbijtrekt en een vogel op de vensterbank, door beide waargenomen. Onverminderd het geringe dat van dag tot dag voldoende was. Alleen de nachten brachten donkere portieken en een onrustige slaap.…
Jan Baeke11 november 2020Lees meer >

Het weten

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 876
de stilte draagt mij terug naar de woorden die ik in de nacht verzameld had nog voor ik aan het sterven dacht toen vogels nog niet schreeuwden dromen speels bewogen en kinderen rode appels uit stoffige bomen toverden ik ging aan mijn huis voorbij zag mijn moeder door het raam en het glas dat ik had verbrijzeld met mijn kleine vuisten…

zo herfst de winter

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 645
de zon schijnt fel door vlagen wind met kilte wolken worden afgevlakt in grijs jagen over land dat bang wordt voor de stilte nog grazen koeien in de wei en dartelen er schapen maar het malse gras is al wat moeilijker bijeen te schrapen in oppers hooi ruikt nog de zomer maar vogels in een vroege rui gaan al voortijdig…
wil melker20 september 2006Lees meer >

Het helende woord

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Mensenkinders dansen, springen op muziek die slepend speelt en verdriet doormidden deelt: luister hoe de vogels zingen. Poes die weer naar buiten wil draait zijn kopje in mijn hand in dit vredig, zonnig land en een woord staat even stil. Hou je van me, lieve vrouw?…

Autonoom,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 669
Je hebt je bewezen in een volmaakt wezen, gekleed of naakt, ik weet niet wat me het meeste raakt, een schoonheid, de eenvoud van het ‘ zijn ’, verleidt mij tot stilte, dieper dan al de kleren van de pauwen in hun drachtige veren, zich uit als alle vogels te samen, in vrije vlucht van bonte specht tot Vlaamse gaai, veel herken ik niet…
pama5 februari 2009Lees meer >