5363 resultaten.
Gevleugelde gevoelens?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.330 Een vogel zijn
lijkt soms zo mooi
maar ook voor hen
is het leven hard!…
Een spoor van verlangen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
906 In stilte herlezen,
van heimwee genezen;
dat niets je verstoort:
de bloem noch de vogel,
het huis noch de lach.
Blijf maar verlangen
naar wat je ooit zag
in dromen en tekens,
in lied en in lust
en weet dat verlangen
hier nimmermeer rust.…
Zij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
871 Haar liefde blijft stromen
diep in haar groeit het verlangen
Daar staat zij
als een vogel zo vrij
Geen tralies meer die haar weerhouden
voor het eerst sinds jaren is zij blij
Nu zit ze op een bergtop en rust uit
alles gegeven, alles geleerd
Zich aan vele stenen gestoten
maar zich nog nooit bezeerd…
De berusting
gedicht
2.6 met 25 stemmen
13.321 Op zoek, zoals de vogel naar zijn vlucht,
naar uitdrukking - een bal,
een schommel, een touw: lijnen.
De ontoereikendheid van de ervaring!
Of woorden van die strekking.
Het nut schiet er bij in, maar we leven.…
klokken klepelen speels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.118 ze de oogst voorbij
de gele tooi van hooi
kleurt nu het groen
van malse lenteweiden
met oppers op een rij
kraaien vliegen op
boeren rechten traag
de ruggen, stugge koppen
weten van de tijd van eten
klompen uit als
de boerinnen komen
een dankwoord aan de Heer
de schaduw van de bomen
rusten als de hitte
zindert op de velden
vogels…
Blauwe opening
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.068 Mijn handen beven als ik aan je denk
Mijn lichaam rilt bij de gedachten die ik krijg
Het is zo koud hier zonder jou
De zon verzwolgen, zwarte hemel
Geen liedjes van de vogels meer
De bloemen verliezen ineens hun geur
De schilderijen aan mijn muren grijs
Ze zijn beroofd van elke kleur
En zittend op mijn blauwe bank
Mijn blik dwalend over het…
uitgeslapen
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.193 als de maan
is uitgeslapen
en de zon
nog even wacht
ik na wat rekken
en wat gapen
mij voorzichtig losmaak
uit de nacht
ruik ik bloemen
zet ik thee
smeer ik boter
op mijn brood
ga ik met de lente mee
kleur ik bleke wangen rood
als een vogel
in het gras
die met schuine kop
naar voedsel speurt
zie ik hoe jij
in versleten ochtendjas…
alleen I
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.062 dicht tegen me aan zit jij
voor ons een oude lantaarn
daar achter de grote kerk
op het stille verlaten plein
rechts het fraaie huis
waar mijn grootmoeder
woonde als jonge vrouw
een enkele vogel fluit
ik vertel weer uitgebreid
liefdevol kijk jij naar mij
terwijl je luistert
aandachtig en opgewekt...…
Mijn hond en het bos
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.429 Zij loopt voor me uit
In het frisgroene bos
Een grijns op haar snuit
Hier kan ze los
Ze rent achter vogels aan
Over krakende takken
Ze snuffelt verbaasd
Aan voorbijgaande slakken
Een andere hond
Wordt uitvoerig beroken
Een duik in het water
De stok 100 keer
Het wordt steeds later
Maar zij wil nog meer
Ik klop op haar flank
Krijg…
Op hem de zon
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.214 Ik steek m'n hand op om te groeten
ik hoop dat hij het ziet
maar hij ziet alleen de vogels
mij ziet hij niet.…
Nooit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.164 Het is winter in mijn hoofd
Seizoenen wisselen hier snel
In mijn ogen de zon gedoofd
Uit mijn haar de bloemen Alhoewel
ze gisteren nog bloeiden voluit
en de wind zachtjes de hitte bleef plagen
is hij gekomen zonder geluid
zonder gêne en zonder vragen
liet hij vogels sterven in de kou
Klauwen in mijn geest gehaakt
vernietigen alles waar…
Geniet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.345 Geniet van
de azuurblauwe lucht
de vogels in hun vlucht
ruisende bomen
van liefde dromen
een steelse zoen
in het gras
zo helder en groen
rozen die geuren
de natuur, met haar
wonderschone kleuren
een glimlach van een kind
de zon, de zee en de wind
een wandeling langs strand
twee mensen, hand in hand
een zachte bries langs
je wangen
wat…
Kleurige kruin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
682 Dan vliegt een vogel mij voorbij
verschrikt doe ik een stap opzij.
Langzaam loop ik door de tuin
kijk steeds weer naar die kruin.
Het zit tegen de horizon geplakt
ik word weer door de herfst gepakt.…
Zomaar een zondagavond
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
724 Zomaar een zondagavond, maar met teer lentegroen,
met vogels die zich laten horen en zien,
met mensen die dankbaar zijn om de zon
en die mekaar groeten.
Maar ook het weten dat onze bovenbuurman te jong
gestorven is en dat zijn vrouw nu treurt en
eigenlijk helemaal niet meer weet hoe nu verder.…
dagsluiting
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.211 Geluiden van de dag
verstommen bij het
vallen van de avond
late zon straalt nog even
haar gouden gloed
gedachtenstromen
ontlokken zich
aan m'n gemoed
onzichtbare wind
wiegt de takken
als een moeder met haar
pasgeboren kind
vogels geven hun laatste
lied ten gehore
die als een symfonie
klinkt in m'n oren
de maan schijnt
als een glinsterende…
Dichten verbeeld
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
939 Kippen zonder koppen
Narazend kallend
Verstoren de ritmiek
Van de grijze massa
Wegdobberend op lauwe golven
Met hersens besmeurd
Wordt de grijze massa
Geelgroen in ontbinding
Bloederig fladderend
Breken vervallen woorden
Een stabiele geest
Ooit gelukkig geweest
Koppen zoeken hun kippen
Vreemde vogels helpen
Met kwakkende penselen…
'Gebleekte Zonneschijn'
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
913 De hoop van ontmoeting van gelijken
behoeft hij niets meer te duchten om als
meeuw op een vrijhaven neer te strijken
waar hij wil landen om zich te hervinden
geringd als vogel gedoemd tot vluchten.…
Een stem
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.083 kunnen wijzigen aan het feit
Een stem spreekt
Schreeuwend om hulp
Geen grip hebbend op een wens
Van angst doorweekt
Een stem spreekt
Smekend om vergiffenis
Spijt hebbend met bloedend hart
Verdragend het zware leed
Een stem spreekt
Vol pijn en verdriet
Een stem huilt
Laat me niet alleen, vergeet me niet
©Schrijfster: Anja Maria Vogel-Vereijken…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.
Ik zweef, los in de benen
mijn voeten flappen het roer.
Nu duik ik, ben walvis
stroomlijn, zwiep in zee.…
Icoon
gedicht
3.1 met 11 stemmen
14.027 Lemen voeten kreeg ik, veren
van de vogels die haar omhalsden
ik voelde mij zo wijd als zij.…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
946 Een zwarte vogel tuurt
in de diepte van de nacht, verscherpt
zijn blik. Een eenzame ster licht even op.
Druppels doorschijnen een bleke maan.
Het is even eeuwen ouder
doch schimmen komen en gaan.…
de pelikaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.021 amos zag een vogel in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die dalend in zijn bloeden ging vertolken
wat hem als kind reeds zo ontstellen kon
ik dool opnieuw door donkerholle zalen
waar spiegels voorhistorisch licht ontvingen
en in ’t gebinte stil de hymnen hingen –
wat dwingt mij hier alsnog verhaal te halen ?…
Zo Maar Dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.023 Dan is er niet het fluiten van kogels,
Maar het fragiele fluiten van vogels.…
vreugde voor morgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
698 luistert
ze wentelt in je diepste lagen
maak ik plaats in mijn armen
en wieg je tedere woorden
met het hoofd voorovergebogen
zoals regen tegen het raam
glijden schaduwen
van uren zwaar gevuld
niet in de verte
achter afgesloten deuren
maar dichtbij in de eenheid
van mijn oorsprong
ik kus je ogen, ongestoord
totdat mijn ziel de vogels…
Lapidair 15 *
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 De vogels
zwijgen gelukkig
nog niet.
Erfzonde:
Zie daar! Mijn plaats
onder de zon.
Het weer is schraal
de forsythia geel
de maand wreed.
Matses
gebroken
gaan rond.
Deze vrijdag –
egyptische duisternis
vleugelslagen.
Zij bestelden ter plekke.
Verbeelding en liefde
hielden in leven.…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
3.1 met 27 stemmen
18.140 Toch was er tussen hen
het zachte zingen van de gordijnen
een wolk die aan het raam voorbijtrekt
en een vogel op de vensterbank,
door beide waargenomen.
Onverminderd
het geringe dat van dag tot dag voldoende was.
Alleen de nachten brachten donkere portieken
en een onrustige slaap.…
Het weten
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
876 de stilte draagt mij terug
naar de woorden die ik
in de nacht verzameld had
nog voor ik aan het sterven dacht
toen vogels nog niet schreeuwden
dromen speels bewogen
en kinderen rode appels
uit stoffige bomen toverden
ik ging aan mijn huis voorbij
zag mijn moeder door het raam
en het glas dat ik had verbrijzeld
met mijn kleine vuisten…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 de zon schijnt fel
door vlagen wind
met kilte
wolken worden
afgevlakt in grijs
jagen over land dat
bang wordt voor de stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig…
Het helende woord
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.683 Mensenkinders dansen, springen
op muziek die slepend speelt
en verdriet doormidden deelt:
luister hoe de vogels zingen.
Poes die weer naar buiten wil
draait zijn kopje in mijn hand
in dit vredig, zonnig land
en een woord staat even stil.
Hou je van me, lieve vrouw?…
Autonoom,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 Je hebt je bewezen
in een volmaakt wezen,
gekleed of naakt, ik weet
niet wat me het meeste raakt,
een schoonheid, de eenvoud
van het ‘ zijn ’, verleidt
mij tot stilte, dieper dan
al de kleren van de pauwen
in hun drachtige veren, zich
uit als alle vogels te samen, in
vrije vlucht van bonte specht
tot Vlaamse gaai, veel herken
ik niet…