4686 resultaten.
Mijn tijdperk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid in de lange
sleet van jaren
vrije geest en lijf ergens opgehaald
tussen de geboorte en de dood
misschien zichzelf geneest in
het levenslicht als een broos geheel,
waarin de essentie werd uitgevouwen,
verval gekozen uit diepe pijn zonder
daarover lang te zullen…
EUROPA ZONDER OPA´S 50 PLUS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
504 Ouderen zijn niet snel van hun stuk te krijgen
'n stevige, 't langstlevende en groeiende doelgroep
nu er net niet bij in het Europese Parlement
mogen de andere partijen hen vertegenwoordigen
in naam van 't Christendom, 't Socialisme, 't Nationalisme
wat ook voor senioren opgaat, alleen anders
we zullen het zien, we wachten het levendig…
Nooit en voor altijd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.454 Nooit heeft een mens
een dier
meer liefgehad
dan ik jou
En nooit bestond er
een trouwere liefde
dan de jouwe
En nee nooit zullen twee zielen
dieper met elkaar verbonden zijn
Jou loslaten
is door een hel op aarde gaan
Jou loslaten
is pure liefde in zijn zuiverste bestaan
Jou loslaten
is het meest wrede
en het meest liefdevolle…
Wanneer de blaadjes vallen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
562 De bijna kale bomen,
laten hun blote takken volop zien,
de paden zijn bezaaid met hun voorheen
zo mooi beklede armen,
de herfst is bijna om,
de winter komt eraan,
ook zullen er veel,
heel veel mensen van deze wereld
naar de volgende gaan,
tenslotte is het een aloud gegeven,
dat tijdens de vallende blaadjes
de meeste mensen sterven…
Bloedbaan?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Als je mij met je ogen raakt
word ik vloeibaar kristal,
transparante voedsel van licht
in een achtbaan van de dromen,
monding van de delta in de amazone,
zuurstof van het regenwoud, gebouwd
in mooiste meridiaan van je handen,
het water ademt waarvan we zijn
gemaakt, nog aarzelen de lippen,
vraag is, zullen we van elkaar drinken,…
De laatste mens?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 loop niet dood in slechts
één karrenspoor, de
ongelijke dogma’s achterna
in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen, met in
magie gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid,
De tijd zal tot ons spreken
gezamenlijk zullen…
Beleefde landschappen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 overdag nachtelijke vlinders zoek
bloesemt een tafel van hout
waar ik dankbaar op ga zitten
in het steengebakken panorama
leefde ik te laat
liep te lang maar ongericht
door gebakken lucht en bakerpraat
zoekend naar een passende ruimte
elders weer
in een klotsend vergezicht schoven schepen
stampten zij met bodems
die altijd gebocheld zullen…
Lekker rustig aan
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.738 We zullen immers met elkander gaan.
Want dit wordt rozengeur en maneschijn.
Daarover kan geen misverstand bestaan.
We nemen alle haltes langs de baan.
Waar het om gaat is niet op hol te slaan.
Dus hou je paarden stevig aan de lijn.
Voortjakkeren zou echt een misdaad zijn.
Dus lekker rustig aan, dat houdt het fijn,
zo zei de spreker.…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 Uithuizig staarden we naar het raam
verder dan de barst in de ruit
kwamen we niet
de schouders als kapstok
voor onze dichtgeknoopte jassen
de schuld van de tochtdeur
hielden we onszelf voor
want die klemde
zullen we nog een ommetje doen
zei jij toen je zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger…
Een mes in je rug
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.797 niet
Sommige mensen zijn gewoon schijnheilig, achterbaks en jaloers
Deze mensen hebben zelf geen leven en houden zich liever bezig met een ander
In plaats dat ze hun eigen leven veranderen hebben ze liever commentaar op een ander
In je gezicht zijn ze poeslief als je je omdraait zijn ze dat niet
In plaats van eerlijk in je gezicht te wezen zullen…
Drenkeling?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 Als je mij met je ogen raakt
word ik vloeibaar kristal,
transparant voedsel van licht
in een achtbaan van de dromen,
monding van de delta in de amazone,
zuurstof van het regenwoud, gebouwd
in mooiste meridiaan van je handen,
het water ademt waarvan we zijn
gemaakt, nog aarzelen de lippen,
vraag is, zullen we van elkaar drinken,…
ROZENBLAADJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 bloem die de zon:
zijn God zoekt
zal groeien, bloeien, stralen
mag zelfs even "op rozen zitten"
maar zal uiteindelijk verwelken
tot dorre droge bruine rozenblaadjes
Uit liefde voor jou hebben wij
vanmorgen verse rozen gepeld
tot mooie bloedrode blakende rozenblaadjes
waarmee we jouw kist met jouw lichaam
nu diep rustend in de aarde
zullen…
"SHARE", Gay Pride Kerkdienst!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
509 antwoordde: "Maar die hele wereld van u wel in 7 dagen"
God proestend lachend, antwoordde bijna huilend van het lachen: "Ja Jan, dat hebben mensen er van gemaakt, want na mijn zoons geboorte, leven, lijden, sterven, opstanding en hemelvaart is de wereld maakbaar en Jan, het blijft 'vallen en opstaan', Jan, ga heen en maak er het beste van, zullen…
Man-vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 De beelden mogen graag in mijn kamer
al ben 'k alleen, toch man en vrouw bij mij
maar vroeg of laat zullen ze naar de tuin verhuizen
om van de vogels te horen, hoe fijn het is
te huizen op het dak en in de bomen,
vrij rond te vliegen en alle mensen van boven
te zien gaan en te zien komen.…
Blad.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
705 Hoogstens zullen klaroenen ’s morgens
de dag afsluiten. Onze bloemen zijn dan al levenloos.
Hun herinneringen zijn gevallen bladeren. We harkten
woorden en beelden in rijen bijeen, bouwden helden.
We trokken rechte lijnen en parkeerden er hun resten.
Nauwelijks kennen we hun namen. Ze zijn lelies
die rond Pasen bloeien.…
Omgewoelde aarde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 loop niet dood in slechts
één karrenspoor, de
ongelijke dogma’s achterna
in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen, met in
hoop gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid,
De tijd zal tot ons spreken
gezamenlijk zullen…
Een mens te veel ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik, in wie jouw ogen de mijne zullen
lezen en in wie jij evenwicht vindt
en enig houvast, omdat ik wil dat
mijn plaats naast die van jouw zal wezen.…
Op de vleugels van de liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik wil laten zien dat we kunnen vliegen
met onbeschadigde vleugels, die ons liefde
zullen brengen op een keer. Vliegen naar de
eigen plek waar de morgen schittert elke dag weer.…
Met Churchill in de wolken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Samen zullen we weer filosoferen,
en edele Churchills roken.
Samen gaan we mooie wolken blazen.
Leven is een kunst die jij verstond.
Looking forward Sir Winston.
Yesterday is always waiting.
For tomorrow.…
Galerie KIS: kunstbestorming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 overstijgen maar
met een gerust hart
Kunst mogen worden genoemd
Mooie bruikbare kunst
Nu nog de kunst om
Galerie Kis te behouden
in Paleisstraat te Amsterdam
als historische broedplaats
en huidige pop-up gebeuren
van onze 21ste eeuw
Als daar onze buurman Willem-Alexander
voor nodig is en/of zijn kunstzinnige
innige moeder Beatrix
dan zullen…
uitzicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
586 jouw open venster is
laat dat niet betimmeren
pak je kans, spring erdoor
bouw je eigen beelden
zing je eigen zinnen
schilder je schilderij
creëren maakt je blij
zet dreigende luchten boven
glooiende akkers, speel
het spel van donker en licht
maak mooie mensen met
uitzicht op een vergezicht
van hun eigen levensvlam
zoekend zullen…
Vakantie in eigen dorp
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
719 Waar zullen we vakantie vieren?…
Op de top
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.370 Of dan die mensen nimmer rusten zullen?
Daar zwoegen ossen voor hun zware vracht,
Ginds lijmt de bij haar zoete raten dicht,
En kraait een haan zijn liedje van victorie:
't Juicht alles in 't bestaan, en heeft de plicht
Van vrolijk-zijn nog nooit zo blij betracht....
En 't ontevreden stadskind droomt van glorie?…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel op de hoek
de plek waar iedereen je kende
de plaats waar we je vaak hebben bezocht
Je was de kleine heuvel waarop je woonde
verscholen in een deken van groen
een cocon uit liefde gesponnen
Je was het huis, het terras, de trap naar boven
altijd zullen…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 elkaar
vaak vlamt rood
de nood van te veel energie
geeft daar haar pijnen bloot
in variaties blauw
snijdt heldere kou
uit ijstijden ons tegemoet
groen noorderlicht is
gestift in brekend zicht
scherft zijn dansende groet
ik hoor het
zachte fluisteren
onder mijn warme handen
wij hebben elkaar gevonden
hun elementaire bronnen
zullen…
Zo intens verdrietig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
540 Dit verdriet zullen we met tranen bewenen
met zwijgen omsluiten waar taal ontbreekt
die in stilte en wanhoop
om een andere uitkomst smeekt.
Zelfs hogere machten kunnen dit einde niet veranderen
of tijd doen keren , leven heeft zich niet kunnen verweren.
Rust in vrede te jong lief mensenkind,
weet je wordt door velen betreurd en bemind.…
Het aardse nat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 voel me aangetrokken tot
jouw milde manier van ontdooien
de zachtheid waarmee jij water vormt
wanneer ik in mijn diepste stilte
tot jou kom met mijn bevroren hart
dan voel ik jouw kalmerende warmte
de melodie van de toekomst
klinkt in de schatkamer van jouw hart
je weet hoe vreemde noten moeten klinken
wanneer het verdriet ontdooit
zullen…
Ikeaatje lopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
506 zien is
aan zijn producten
in 49 landen met 412 winkels
in de nationale kleuren
van zijn Zweden
met Zweedse namen
en met Zweedse gerechten
in het restaurant vanaf 1 euro
IK En Anderen
zijn verslaafd aan die 'blauwe doos'
ook met filialen in Spanje
op loopafstand van Torremonilos
ons geliefde vakantieoord
zodat we vaak zeggen
“Zullen…
Ja
gedicht
3.2 met 4 stemmen
8.449 Maar het
geeft niet en de sfinx die ons het raadsel
opgeeft wie van wie het meest is niks
om je druk om te maken, we houden elkaar gewoon
bij de hand en waar de weg ophoudt zullen we slapen.…
Lenteknoppen.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
962 morgen, morgen zullen ze opengaan!
De twijgen trillen en de stille laan
Is diep ontroerd, als een die zwijgt en wacht.
Op 't zwarte water zwemt een enkle zwaan.
Heel in de verte zwijmt een vogelklacht
En op het mos zijgt door de takken zacht
Het zilverlicht der pasontloken maan.…