5616 resultaten.
Zing voor me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 zing voor me
zing over droefheid en eenzaamheid
zing over de pijn
zing voor me
vertel me waar het land is
waar verdriet en lijden niet bestaat
zing over het land
waar de elfjes dansen
en over de feeën
die in dromen wonen
zing voor me
over de blauwe golven van de zee
die me naar het land
achter de horizon brengen
zing over…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 met
de kleuren
van de dood
die onder koude
grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op het land of
een zonnetje bij
zee en strand
witte wolken kiezen
salomons golven
hoog tegen
het strakke blauw…
Twee snelsonnetten n.a.v. het regeerprogramma
snelsonnet
4.6 met 10 stemmen
920 Dan maar wat extra stikstof uitgestoten
Met Wiersma kan dat weer, was het idee
Maar het regeerprogramma blijkt een strop
Dus hijs het blauw-wit-rood maar weer in top
EEN NIEUW BELEID…
Er wordt een nieuw beleid gepresenteerd
Ik schaam mij dood, ons tolerante landje
Heeft nu een licht fascistoïde kantje
Doortastend wordt de vreemdeling…
Wat ik tegenkwam 7
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 Een helder blauwe hemel
Lopend naar het ecopad
was het met een nieuw hek afgesloten
Dan maar dwars door
een droge greppel
Veel zwarte bedrijfsgebouwen
aan weerskanten van ‘t kanaal
kwam ik tegen
Inzicht
dat het een paar kilometer
blokkendozen vergt voordat ik
uitzicht
op het weidse weiland heb
Het koolzaad wou al wel
ondanks…
Het Bufferen van de Hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Ik bewaar je in de cache van de koelkast,
tussen blauwe kaas en verlopen data.…
het huis waarin ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 ik zie de zwaluwen zwoegen
over de lage daken
gewichtig blauw van de hemel
donkert haar verknipte woorden
verpakt als mijn witte zinnen
‘is het goud waard als zijn gasten
is het glas groot als zijn woorden’
gezet op de muur waar zij het wilde
ik hoor een mug
zuchtend haar ding doen
zij denkt niet aan gisteren
zoals ik niet aan…
Hemelse sferen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
293 De sterren vliegen hoog boven mij,
De maan zweeft met me mee,
De roze gekleurde wolken
Harmoniëren met de blauwe aard’.
Jouw vormen zo mooi rond en zacht,
Vullen mijn handen en ogen,
Hebben stille hier op mij gewacht.
Wij stijgen op naar hemelse sferen,
Waar wij elkander zo zeer lieven,
Nooit op d’aard terug willen keren.…
‘graf-fitty’ (of hoe je iemand inmetselt)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 zijn vingers kapot
(zodat hij niet meer typen kon)
brak zijn hoofd op de keien
(want ook al het denken
moest eraan geloven)
reed zich in de kreukels
op een writer’s block
(met stoker achter de deur)
edoch
slierten van woorden
rommelend als lawines
boorden door kieren
bekliederden oorden
voor vergane vampiers
zonder bont- en blauw…
Dezelfde vaas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
386 Het zijn evenzeer
mijn hoogstpersoonlijke
eigen ogen,
blauw en fonkelend
van hervonden vertrouwen,
die ik eindelijk te zien krijg
in de ongeschonden spiegel
van het hier en nu,
waardoor ik weer
van mezelf houden kan.…
Doorlichters
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
315 Jij achterhaalt de slooptochtwerken
der letteren voor die ondenkbaarste
blauw vertrekkende vreugdevelden
als venijnige helden alvast bedreven
de liederen onder luiden verzenden.…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 door stapels driehoeken -
kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het
boven de mierenmensjes
Wat leven ze toch snel
Eens zo hoog, onaantastbaar
zwevend boven alles
het witte ijs
Dan pas de altijd blauwe…
Zondvloed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
334 Het immens wijdse wereldbeeld
Ik schouw, mij nooit verveelt,
Onder flinterdunne blauwe lucht,
Die onder ’s mensen druk diep zucht.
De wereld bloeide miljarden jaren.
De mens wist het tij te keren,
In slechts amper twee eeuwen,
Bedreigt des werelds ondergang.…
Gisteren waren al mijn problemen weg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
276 Nu geloof ik in gisteren, zo ver, zo dichtbij,
De zon scheen helder, de lucht was blauw,
En alle zorgen bleven stil, alsof ze het niet wisten,
Lachende gezichten om me heen,
In die momenten bestond alleen zijn niet.
De herinneringen dansen door mijn hoofd,
Geluk voelt soms als een vluchtige zucht.…
De gekantelde stroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 Mijn jeugd was een weefsel
van goud, purper en blauw,
een ongetemde drift
die blindelings
mijn dromen openbrak.
Nu is de stroom gekanteld.
De felle middag is geweken
voor een trage valling
van teder, helder licht
dat de contouren
van de tuin hertekent.…
Grijs en grauw
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Buiten is alles nu grijs en grauw,
Het weer maakt neerslachtig,
Pas geleê was ’t nog zo prachtig,
Scheen de zon, d’hemel blauw.
Het boek houdt m’n aandacht
Niet vast, de letters vervagen,
Wijl ’k eer graag lezen placht,
Zelfs op eendre sombre dagen.…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zag ik uit in de avond
En keek in de wuivende hemel,
Zoals een plant in de avond
Alleen op een zonnige heuvel,
Zoals een zwijgende vogel,
Die rust op een eenzame heuvel,
Onder de varende wolken
Van de eindeloos drijvende hemel
Van blauw en van goud; - en de wolken
Dreven als zachte gestalten,
Als tedere vreemde gestalten -
Zoals de zoete…
De troonrede.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
746 Dat is een blauwe rat met een dikke ringstaart.
Vrouwen draag uw armoerok!
Onze economie is knip en plakselwerk!
Ja, meer dan knip en plakselwerk is het niet!
De ham, de worst en de beschuitrol is op in de nationale keuken!
En de blauwe rat loop door de benen van Wouter Bos!
De paarden konden de gouden koets niet meer trekken!…
Twaalf momenten van inspiratie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Woorden van stervende dichters stijgen
op in de blauwe lucht, zien elkaar weer
in ‘n volgend leven als ze meeuw zijn
spreken af hoog boven de blauwe zee.…
Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 De blauwe meertjes voelen lokken
voor mijn branderige voeten,
maar we moeten door,
de hoge huig oplopen,
dorstig arriveren, ja, op 't terras!
Met uitzicht op
alle tanden, kiezen,
roodgloeiend in de avondzon
als Gods weidse open mond!…
(Ont)Haast!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Toen ze terugkwam,
rook het pand naar brand
walm, blauw tot in de gang
gelukkig alleen
de pan, muesli zwart
pakte ze de pan, en pang, in de bak,
deed alle ramen wijd open,
hoe had ze zo weg kunnen lopen?
Weer alles dicht,
viel toch nog wel mee, fijn.
Rende ze weg weer naar de trein.…
Naar concert
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
610 'k Draag blauwe jurk
was ooit van zus,
20 jaar oud,
die 'k in zijnaad
wijder gemaakt
daarover witte stola,
van Syrische vriendin,
die die van dochter
Daarop blauwe steen
met veter om hals,
gekregen van vriendin,
die 't gekocht van Mexicaans
straat kunstenaar
Over dit alles, jas
uit de kringloop van Urk
Heb laarsjes en leren tas…
De zwemmers
gedicht
3.3 met 210 stemmen
33.431 overzij hun onderhuid
een opzwelling vormt hun
afweer, men lijkt niet voorbij te willen gaan
anderen hernemen hun natuurlijke ademhaling
met kracht de lucht uit zij sluiten de zinnen
volharden de grondslag, liggen fanatiek
toegeeflijk orde brengend als een rad
hun huid glanst vruchtig
men lijkt voorbij te willen gaan
tot het altijd blauwe…
adel in stand
netgedicht
4.4 met 44 stemmen
3.563 ooit was ik geheel vrij in de adel gelogeerd
bij Freule Franchine I.W.Q Oeuwtewaal tot Sliptegen
ten kastele Heucheneut niet ver van Wanperzegen
waar blauw bloed met acte de présence werd gefrappeerd
het gebeurde dat de Freule geschrokken op sprong
zij zag plots de hooischuur op en neer hippen
en dacht dat er twee olifanten lagen te wippen…
Zonneklaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
856 Met de laatste rollende golf
slaat het bootje op het zand
alle kracht kan niet voorkomen
dat een weg terug verzopen is
eelt op beide handen toont
het knokken tegen de stroom in
haar huid, inmiddels licht getint,
verbergt bont geslagen blauw
lippen gebarsten door verbijten
en pijnlijk bijtend zout trekken
een harde streep in het eens zo…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen…
Daniel Billiet
gedicht
3.2 met 30 stemmen
15.201 De middag blauw.
Op vredige vleugels spoelen geluiden
af en aan. Ik hoor licht
en zee tegen elkaar zingen.
Schelpen schikken in mijn handen
tot een kring op het natte zand.
Nonnetjes, standgapers en zaagjes.
een paarden zadel en een wijde mantel.
In het midden hoorden een wenteltrap
en een glanzende tepelhoorn.…
Herboren,
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.844 Twee blauwe duiven
hangen aan de morgenzon.
Op gouden wielen rijdt de dag.
Ik hoor de klaarheid
van haar kinderlijke lach.
Over het water
van een kristallijne bron.
Want zij
is opgestaan en rank omkleed.
Met klank van stoffen,
Jong van nieuwe tinten.
Waardoor een kuise kleur
haar lichaam omspint.…
Oproep
gedicht
3.4 met 60 stemmen
14.895 U onlangs weer eens blauw geërgerd in de trein
aan blèrend GSM-volk (vaak vermomd als heren),
dat overluid uw reisgenot zat te versjteren
en niet gevoelig voor uw fronsen bleek te zijn?
Weer hele conversaties woord voor woord verstaan
met chefs, collega’s, klanten, kinderen of vrouwen?…
ik steel dit beeld
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.376 strepen blauw
strak doorschoten
met wat lijnen
groen en grauw
mijn horizon voor jou
het wit van zeilen
die de rust verijlen in
een tijdloos perspectief
ik steel dit beeld en
schenk het jou mijn lief
kom met mij kijken
naar de mensen
hun zee van wensen
en wacht totdat de
hemel opzien baart
jij bent het waard
in jou heb ik…
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 je ogen vangen het strak blauw
van een zee vol witte zeilen
ik kan de vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen…