13066 resultaten.
Niet na mijn dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
756 Devalueren door
Ziekte doe ik ie-
dere dag iets; PoVer* is
Genade-
Loos, kent mededogen noch com-
passie als synoniemen van
Elkaar, ongeremd
Dus opweg naar het einde
dat ik beslist geenszins zo
vroeg wil naderen
Geloven doe 'k in dit le-
ven. Niet na mijn dood
Daar die genadeloos is zonder
Lucht…
Prinsesje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
552 Stil zit ik te staren naar de pen hier in mijn hand.
Klaar voor het betreden van dat verre en vreemde land.
Waar nog koningen en koninginnen wonen.
Waar stoere ridders boze draken doden.
Kom meisje geef me je hand om met mij mee te dromen.
Te lopen, rennen langs wilde woeste stromen.
Naar de bron die alle leven kent.
Om te achterhalen of je…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 In een zee van kleur, onder de blauwe lucht,
ligt een pluktuin vol leven, geur en pracht.
Hier bloeien Dahlia's in het volle licht,
hun kleurenpalet is een hemels gezicht.
De Dahlia's dansen in de zwoele bries,
hun bloemblaadjes glinsteren, zo fijn en fris.
In tinten van roze, rood en geel,
vertellen ze verhalen, zacht als een veer.…
Aan de pil
snelsonnet
3.4 met 34 stemmen
3.281 Goddank is er een anti-katerpil
Die ik steeds na drie glazen in moet nemen,
Al stelt mij dit voortdurend voor problemen
Als ik dit middel tot mij nemen wil.
Want ik moet steeds een nieuw glas wijn bestellen
Omdat ik niet meer goed tot drie kan tellen.…
Vroege Vogels
snelsonnet
3.1 met 54 stemmen
4.473 Wie ’s zondags niet op pad gaat, niet naar buiten
En dus zijn commerciëlen node mist,
Die kon, omdat een vogel zich vergist,
Naar spelletjes en naar reclame fluiten.
Vindt u de seksprogramma’s ’s nachts te kort,
Weet dan dat nu ook vroeg gevogeld wordt.…
Petschilderij
snelsonnet
3.0 met 33 stemmen
2.811 Het schilderij "De man met rode pet"
Werd aan een onbekende toegeschreven
En dus wou niemand er een cent voor geven;
Men vond het maar een waardeloos portret.
Maar nu het aan Van Gogh is toegewezen
Wordt het toch hoog geprijsd en hoog geprezen.…
Verlaat de gevangenis zonder betalen
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
910 Wat liep je lekker in de Heerestraat.
Nu heb je na een even aantal ogen
je vingerhoedje naar de nor bewogen,
als eregast op kosten van de staat.
Meteen sta je weer buiten niettemin.
Je zet gewoon je kaartje even in.…
Minstrelig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Welkom in het generale
altruïstische decorum
Een persiflage parodie
op melomane poetry
In een uithoek van Hinault,
Bourgondisch Henegouwen
De laatste der verlaten
desolate knapenkoren
Wederkerig en minstrelig
in lendenen der raven
Blikken pikhouwelen snavels
die mijn hert doorboren...…
FLAUW SCHIJNSEL
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
569 Takken ogen stakerig in een zuinig licht,
flauw schijnsel ener lantaarn, genoeg
om ‘t donker van het laantje te verzachten.
Het voldoet net voor wie de weg hier weet.
Wind dringt er binnen, bladeren opwerpend,
die droog geworden zuchtend voortschuiven.
Een hond, schijnbaar beschutting zoekend,
draait de hoek om, komt al rap weer terug.…
Een foutje
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
594 Natuurlijk, militairen moet trainen
Maar als dan door een fout met een granaat
Een heel natuurgebied in rook opgaat
Is alle goodwill snel totaal verdwenen
Zo’n tweehonderdenzestig voetbalvelden
Een brand van deze omvang zien wij zelden…
HEUVELHOFJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 In Breda s zuidwestbuurt
glanst een kleine burcht
vol opbeurend wit omgordt
een keurig onderhouden tuin
de lieflijke veste heeft
vele woningen in zich
waar de vredesstem klinkt
het leven der geborgenheid
houdt zijn staf omhoog
maakt luchtige zwaaiing
vereent het wezen van eenling
met duurzame broederschap.…
Verkiezingen 15 maart 2017
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
584 15 maart 2017
Een stemmige dag
de verkiezingsdag
een dag van stemmen
een dag van keuze
een dag van een nieuw begin
een dag van iedereen
van jong tot oud
van gelovigen en ongelovigen
van arm tot rijk
van mager tot zwaar
van dik tot dun
van werk tot werkeloos
van valide tot invalide
van allochtoon tot autochtoon
van wit tot zwart
en…
Asteroïde
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
231 De JH2 kwam maandag op bezoek,
Maar het werd geen gezellige visite.
Ik zag hem met een rotgang langs mij schieten,
Daar zat ik met mijn koffie en mijn koek.
Toch mooi, dat hij een afslag had genomen,
Je zult met hem maar op de koffie komen.…
de lente lonkt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
434 daar is het weer, het prille groen
een zachte gloed, een nieuw seizoen
het jonge gras dat wenkt en lacht
waar jij straks droomt in zomerpracht
de eerste bloesem, licht en fijn
kleurt takken zacht met roze schijn
de lucht eindeloos helder blauw
de zon die warmer wordend lonkt
hoop ontwaakt, de wereld zingt
nieuw leven dat danst ons tegemoet…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Je koffer staat niet bij de deur.
Er is geen kaart, geen tijd van gaan.
Alleen het licht valt door de ramen
en raakt je bleke handen aan.
We praten over kleine dingen:
de regen, iemand die nog belt.
Ik luister langer dan ik vroeger deed
wanneer je iets van toen vertelt.
Ik wil je vragen niet te gaan,
maar zie hoe moe je bent vandaag.
Ik…
22-02-2022
snelsonnet
3.7 met 15 stemmen
847 Dit is de dag van 'Kik', 'Reinier' en 'Bob'
Van 'Suus' en 'Ada', 'Otto', 'Natan', 'Anna'
Het 'level' van het 'meetsysteem' van 'Hannah'
Maar 'mooi dit idioom'? Een flink getob!
Met nog een keerzij: veel zal er niet komen
Mijn hoofd wordt dizzy van die palindromen…
jongen op een brug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 alleen staat een jongen - op steen
waaronder gestaag water stroomt
zijn blik een vraag - zonder stem
die voorzichtig van toekomst droomt
de brug - gespannen tussen toen
en wat later nog komen zal
hij kent de wereld enkel nog
zoals een kind de stilte kent
de lucht ademt verandering
hout kraakt van oud verdriet
in het tussenlicht blijft…
leven met het weten (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 er was een tijd van plannen maken
van later, ooit, van grote dromen
je rende mee met volle dagen
het leek alsof niets kon ontkomen
tot woorden vielen, stil en koud
een waarheid die je niet verwachtte
geen hoop op ‘beter’, slechts vertraagd
de toekomst vond plots eindigheid
hoe leef je door, met wat je weet
als niets meer vast lijkt, alles…
Autoliefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
813 Toen ik voor het allereerst,
een auto zag voelde ik:
ik ben verliefd.
Ik was vier, voordat ik wist,
wat echte liefde was.
Kleine auto's zijn wonderen.
Zijn huiskamertjes op wielen.
Niets auto. Niets vanzelf.
De kennis van duizenden,
komt in ons autootje samen.
Voor minnaars, zoals ik.
Vijfenzestig jaren later,
voelen autootjes zoals…
OPNIEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 Dagen knijpen stilaan toe.
Zo was en is het van nature.
Donker duwt verspreid bijeen.
Waar nog weinig kan, rijpt rust.
Licht betekent zichtbaar,
komt van bronnen, klein, groot,
van schemering tot zonneschijn
en vormen van aangestoken zijn.
Grote bron van licht, ruimte,
altoos present in het heelal,
nadert dra zijn verste verte,
zal keren…
Vroeg mis
snelsonnet
3.9 met 21 stemmen
1.262 Omdat mijnheer pastoor nog steeds de klokken
Voor dag en dauw voor zijn parochie luidt
Slaapt men in Tilburg niet meer rustig uit
En heeft de buurt dus aan de bel getrokken.
Het schijnt vooral de jeugd enorm te storen
Die, net thuis van de disco, niets wil horen.…
Waterloo
snelsonnet
2.2 met 15 stemmen
1.584 Een dame die gaat drinken zonder plassen
Denkt: “Kijk, ik sleep hier een Nintendo binnen”
“Natuurlijk kan ik van het water winnen”
Maar dan voelt ze het water in zich wassen
Ze denkt: “Er is iets mis” en ze roept “Wat?!”
“Ik dacht dat ik nog veel meer levens had!”…
De Politie Is Je Beste Vriend
snelsonnet
3.9 met 17 stemmen
1.886 De acties van de bonden zijn begonnen!
Dus fiets je op de stoep of zonder licht,
dan knijpt de sterke arm een oogje dicht,
want oom agent schrijft tijdelijk geen bonnen.
Straks brengt men het publiek in hoger sferen,
door iederéén op spacecake te trakteren.…
Gemak Dient De Mens
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
743 Het is een uiterst handig apparaat,
Aantrekkelijk en praktisch vormgegeven,
Een must voor het moderne keukenleven,
Dat in geen enkel huishouden misstaat.
In korte tijd zet u op het menu:
Gesneden vingerkootjes met wat jus.…
Kunstschilder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Hij zit met ezel en palet in de zon.
Vol overgave brengt hij de verf aan
op het doek.
Deze lentedag is voor hem een inspiratiebron.
Hij zet zijn bewondering op het linnen, de
bomen, de bloemen, de vogels, de natuur die
hij adoreert.
Ieder dag is er voor hem één om opnieuw te
beginnen en waar hij veel van leert.
Hij hanteert verschillende…
Psychofossielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 Fossielen zijn levensvormen.
Verborgen in moeder aarde.
Uitgestorven leven.
Wegens onaangepast gedrag.
In onze ziel rusten ook fossielen.
Verdrongen angsten van vroeger.
Vastgeroeste gedachten.
Onaangepast aan onze leeftijd.
Fossielen zijn dood als stenen.
Psychofossielen zijn schijndood.
Opgraven wekt ze tot leven.
Maak ze niet wakker…
De NOS op zwart
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.373 Minister Opstelten gaf commentaar:
“Een zender, uh, op zwart, dat kan, uh, niet.”
De NOS is blijkbaar heilig want die biedt
ons allen nieuws bij rampspoed en gevaar.
Met de betrokkenen leef ik heus mee,
maar ‘t was best lekker, even geen TV.…
Transgender
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
973 Bezongen zijn ze ooit door Robert Long,
De van een bult voorziene homofielen,
Alsook de Joden, negers en debielen,
Waarbij een minderheid die dans ontsprong.
De zanger heeft transgenders genegeerd,
Heeft Robert Long toen gediscrimineerd ?…
Trauma
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
561 Een jongen met een trauma voor zijn leven,
Een jongen die hysterisch is van angst,
Panisch en radeloos, bang - banger – bangst,
Het beeld van deze jongen blijft maar kleven.
Een weerloos kind is hier zijn moeder kwijt,
Ik denk niet dat dat beeld voorlopig slijt.…
Ongeboren wonderen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 Vaak moet ik denken,
aan mijn ongeboren broers en zusters.
Aan kinderen die nooit geboren werden.
Aan voorouders die het licht nooit zagen.
Vaak moet ik denken,
aan al die levenden die wel geboren werden.
Aan hen die te jong gestorven zijn.
Aan hen die het licht niet langer kunnen zien.
Vaak moet ik denken aan ons stervelingen.
Aan hen…