Netgedichten

netgedicht (nr. 88.097):

in de pluktuin van mijn dochter

In een zee van kleur, onder de blauwe lucht,
ligt een pluktuin vol leven, geur en pracht.
Hier bloeien Dahlia's in het volle licht,
hun kleurenpalet is een hemels gezicht.

De Dahlia's dansen in de zwoele bries,
hun bloemblaadjes glinsteren, zo fijn en fris.
In tinten van roze, rood en geel,
vertellen ze verhalen, zacht als een veer.

Mijn dochter wandelt door dit bloemenrijk,
met een glimlach die de zon doet stralen, zo rijk.
Ze plukt bloemen met zorg, met liefde en vreugd',
haar handen vol pracht, haar hart vervuld met deugd.

De pluktuin is meer dan enkel een plek,
het is een geheugen vol liefde, een eindeloze trek.
Hier vinden we vreugde, samen in de natuur,
in elke Dahlia een herinnering, zuiver en puur.

Laat de bloemen bloeien, laat de dromen vrij,
in de pluktuin van mijn dochter, is de hemel nooit grijs.
Een symfonie van kleuren, een harmonisch geheel,
in deze tuin van Dahlia's, waar liefde nooit verveelt.

Claire Vanfleteren ©