3827 resultaten.
Für Elize
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Pegasus
Waar bleef het smachten
van jouw kus
Ik was jouw man toch, jij mijn vrouw
Ik wil je nog altijd mijn lief
En jij wilt mij tot ver voorbij
De horizon van tijd, mijn lief
Maar ook ík zei, El, 'k heb je lief
Ik zong het zelfs, met heel mijn hart
Als dichterziel, poëet en bard
Is het het lot dat ons zo tart
Waarom deed jij opeens zo hard…
BEHOUDEN VAART
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Harde bulderwind drukt
de reizigers op de zee,
die woest schuimt en spat.
Het schip Albatros
biedt tijdig redding en rust
aan beide vrienden.
Een dor eiland komt;
kale bergen omringen
dampende kraters.
Alle bergtrollen
zien verbaasd die rode bol
op hun grond landen.…
Liefde wint van haat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 je bent er wel
we kennen je
zelfs als haat je overruled
zelfs als onrecht
doodstil achterblijft
en het ijskoud aanvoelt
Lieve liefde
je moet zo hard je best doen
je vecht net als wij
voor gelijkheid
voor vrijheid
blijf dat doen
want zonder jou
lieve liefde
zijn we reddeloos verloren
je bent onze hoop
onze kracht
we zijn als…
De kou als metgezel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
521 Onder de winter
slaapt hij, dromen in de kou
stilte roept om hulp
De winter slaat zijn klauwen om alles wat leeft en beweegt,
de lucht voelt als ijs, de grond hard als een steen.
Hij loopt door de nacht, een verloren silhouet in de leegte,
zijn schuilplaats slechts dromen die in rook lijken opgegaan.…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Ik blijf staan, met een breekbaar en
kwetsbaar hart dat zich opent voor de natuur, terwijl
de bloemen hun geheimen delen zonder woorden: tijd stopt, en alles
wat ik ooit zo hard zocht, valt weg in dit unieke moment van pure verbinding met de aarde.…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 De zachtheid in mij is geen
zwakte, maar een kracht die weigert hard te worden in een drukke, intense wereld.
Wat je ziet als terugtrekken
is soms juist bewaren, mijn diepe binnenwereld
rijk aan stilte, maar snel overvol.…
Tussen stiltes en stormen
netgedicht
1.9 met 22 stemmen
496 Wereld is vaak te hard, te
scherp aan de rand van gevoel. Streken
verbranden of verdrinken onder onze handen. De aarde
zucht luid, maar wij kijken weg, alsof ze ons nog eindeloos zal vergeven.…
HET BELANG VAN GESCHIEDENIS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
298 Zyklon B, verbranden, schroeien
Het regende V1, granaten, kogels
Ooit woonden Arabieren, Filistijnen
Op grond die door het Westen werd vergeven
Aan overlevenden en Palestijnen
Kolonisatie was beslist geen streven
Eén van de twee bleek later ontevreden
Begon het andere in het nauw te drijven
De strijders van de onderdrukten streden
Ruw, hard…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is de taal van overleven,
een roep om ruimte
in een wereld die te hard ademt.
Want soms,
nog voor het eerste huilen,
wordt pijn doorgegeven als erfgoed,
in de schaduw van een moederhart,
in het zwijgen van een vaderhand.…
Weten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
276 Het einde van het leven wat het wordt
om gelukkig te zijn op die weg
is meer dan pijn, meer dan spijt
die we zo hard proberen te grijpen.
Om te zeggen, om een gelukkig man te zijn,
vecht ik met mijn eigen pen—
die ik nooit echt gebruik,
maar die schrijft wat ik niet weet
over de keuzes die ik altijd al kende.…
Hij stofzuigt en poetst
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
242 dagelijkse ronden
ook al is het hondenweer
plakt elke keer
zelf de lekke banden
Hij zwoegt in de tuin
kent de dingen bij naam
rommelt en klust
rond het huis
gebruikt de juiste tools
alwaar hij zich
thuis voelt
Deze man heeft niemand nodig
geen hulp in de huishouding
geen verhouding
met een taakverdeling
dan slaat de verveling
heel hard…
Luchtige dromen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
381 Om nooit meer weer te keren
zal de jeugd je wreed verlaten
en hard over je zonden praten,
jij kunt je toch niet verweren.
Hoe snel het gemak verdween
van naïviteit over één geliefde,
de diepste vreugde die griefde
als ware gelukzaligheid scheen.…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Geen harde grens, geen luid verwijt,
maar leegte in de plaats van nabijheid.
Want iedere wond verlangt naar licht,
naar een werkelijk aanwezig gezicht.
Niet om schuld, niet om gelijk,
maar om een oog dat niet ontwijkt.
Het wegkijken kent een diepe kracht,
een schaduw zwijgend zacht.…
Ome Gerard.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
101 verkilde maaKschappij
er gaat geen dag voorbij en nog steeds vraag ik je om raadgevingen; ergens bén jij nog aanwezig
onder de gedaante van kat of kleurrijke sierlijke vlinder, vink, eekhoorntje
ontzettend veel mogen opsteken mits je mooie wijsheid; dankjewel
tijd heelt alle wonden, wel gedeeltelijk, in mijn hart ben je veilig
op mijn harde…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Niemand vraagt om harde oordelen of grote woorden,
alleen de blik die ziet wat achteloos is neergezet.
De wind beweegt langs bladeren en lege flessen,
en even raakt de wanorde je dieper dan je wilt.
Je hoeft niet alles op te lossen in één beweging,
het is genoeg om even stil te staan en waar te nemen.…
De zon...belicht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.030 Uit een hete streek
Vloeit de straling
Een lange golflente
Een voorteken van zonnestorm
Verborgen details moeten gemeten
De vlam bereikt een hoogtepunt
Barst hard en heftig uit
In klonten gas dat broeit
Als wolken boven een bevlekt oppervlak
Wisselend van klaarte en vorm
In de corona zitten gaten van bijna schaduw
Een lijnenspel dat schoof…
Kaars van vrede
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.121 Hij wéét, wat de anderen ook zullen zeggen,
dat er liefde en vrede in deze tijd kunnen komen,
de wereld waarin hij leeft is er hard aan toe.
De wereld waarin hij geeft is het vechten moe.
Maar probeer het de president eens uit te leggen,
die zit in zijn Oval Room over macht te dromen.…
Natuur .....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 't Bos, de duinen en heide
het gaat hard achteruit
pas op voor slechtere tijden
wanneer er géén vogel meer fluit
Beschouw natuur niet als gewoon
aanschouw en voel het leven
geniet en ga er puur mee om
misschien is 't nog maar voor even ...…
Wie maakt zich nog druk?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.921 Zo hard is de maatschappij geworden, dat alles
alleen maar erger wordt.
Het is nét of het niemand meer wat kan schelen,
We roepen allemaal, stóp dat zinloos geweld,
maar als al die tochten nou níks opleveren,
hoelang denken we dan nog aan
"elk mensenleven telt"?
Je móet toch nu wel denken, wat maakt het uit,
wie geeft erom?…
Een roos is het leven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
981 Zo teder en toch zo hard.
Subtiel en toch zo veelzeggend.
Verlegen en toch dichtbij.…
Snel en Gemeen
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
3.212 Ik ben nu anders dan voorheen
m’n stem is hard, mijn hart van steen
Misschien is het even wennen........
Ik ben snel én gemeen
Wie niet jong is moet wijs zijn
toch zeker oud en grijs zijn
En altijd te porren
voor een langzaam verhaal
Over hoe het er uitzag
toen oma nog jong was
en het meest voor de hand lag
Wat mooi allemaal....…
Eenzaam maar niet alleen...
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
3.119 en wil mij helpen
om ergens anders heen te gaan
Ver weg van alle zorgen
maar misschien krijg ik dan spijt
Omdat hier ook mensen zijn
en die wil ik niet kwijt
Denk niet dat ik nooit blij ben
ik lach soms heel erg veel
Maar komt dat echt vanuit mijn hart
of alleen maar uit mijn keel
Mijn leven is net een achtbaan
dan weer hard…
Verloren liefde
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.417 wie weet wat er mee wordt bedoeld
Ik denk mekaar steunen door alle tijden
en de ergste ruzies met mekaar vermijden
Mekaar liefhebben je hele leven lang
Mekaar vertrouwen en niet meer bang
Die liefde heb ik met jou niet gekend
Ben nooit door jou bewonderd of verwend
Daarom wordt nu het leven niet meer hard maar zachter
En er staat eindelijk…
IK BEN MET U ALLEEN, O VENUS
poëzie
3.5 met 39 stemmen
4.484 Mijn harde mond is strak aan beide starre hoeke.
Geen vraag. En zelfs wat 't eerst me naêrt en 't laatste scheidt :
zelfs ángst en komt mijn ijlt' bezoeken.
Ik ben met u alleen, mijn ogen droog en wijd;
terwijl de wijde nacht welft mijn verlaten kilte
naar uwe gloeiende eenzaamheid.…
VROUWENGODIN
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.714 ik ben zo wanhopig, want zij wil niet luisteren,
Venus, Aphrodite, Freia, hoe je haar ook noemt
of roemt, zij weigert te luisteren
geurige kruiden verbrand ik op witmarmeren stenen,
ik buig diep, mijn sneeuwwit gewaad toont donkere plooien,
ik val hard op mijn knieën, tot bloedens toe geschaafd,
maar zij wil niet luisteren
ik beschrijf haar…
Stalen handen
hartenkreet
3.9 met 38 stemmen
5.977 dat is niet genoeg
Daarvoor word je niet betaald
dus juich maar niet te vroeg
Als jouw brein meer kon verwerken
cijfers en grafieken op kon slaan
Dan hoorde je bij de "sterken"
en zou je hoog in aanzien staan
Maar jouw soort arbeid adelt niet
dat heb je altijd al geweten
Geen promotie in 't verschiet
dat kun je echt wel vergeten
Hard…
DE ZOMER VOORBIJ
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 oktober, het is herfst
de mensen lopen met gebogen hoofden
en opgetrokken schouders
over de straten door de wind
die ongehoord sterk en hard geselt
huid en gezichten meedogenloos striemen doet door regen
de zomer...voorbij
koud en nat zonder op te kijken
vervolgen zij gehaast hun weg
binnensmonds zacht verwensend
waar het klimaat in dit…
Het nest
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.067 beraamde zich het was al de tweede keer
Massamoord, was de conclusie het ging niet meer
De toeziende koppen en kopjes kwamen bijeen
Derde seizoen nutteloos gebouwd infaam gemeen
Nu zou men overgaan in algemeen besluit
Desastreus in oordeel het licht moest voor altijd uit
Het was nu of nooit oordeelde men, wij erin en hij eruit
Het oordeel hard…
Nederlands. NL
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
4.736 Hoeveel harten liggen open,
hoeveel tranen vloeiden er,
of er hard of zacht werd gelopen,
of je een kanjer bent, een echte ster.
Hoeveel nare dingen kwamen voorbij,
hoeveel leuke dingen ook,
hoeveel is er al geschreven,
hoeveel volgt er vast nog wel?…
O Konakry
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.522 En roerloos vlak lag de lagoen
Van zee door zwampen afgesloten,
Omringd door hard en somber groen,
Bewoond door een paar rotte boten.
De negers bleven werkeloos;
Zij zaten voor hun lage hutten
Of lagen in gevallen loof
Door de doelloze dag te dutten.
Stierf alles dan de warmtedood?…